Meten met Google Earth?

Vanochtend heb Ik een van onze mandarijn bomen verplaatst. Het graven van het gat, met een houweel en een schop, viel redelijk mee. Ook het uitgraven van de mandarijn viel niet tegen. De kluit van de boom die zo’n 1,8m hoog was is zo groot als een grote emmer. Maar in de volle zon bij zo’n 20°C is dat toch behoorlijk zweten.  Maar het is gelukt.

 

En na gedane arbeid is het goed rusten bij het overweldigende uitzicht wat we later ook vanuit ons huis zullen hebben. Ik zit hier waar later de uiterste hoek van ons terras komt.

De meeste mensen weten dat misschien niet maar met Google Earth kan je ook meten. Zo heb ik, in Holland al, de grootte van onze finca opgemeten. Aan de hand van die maten heb ik de hoeveelheid buis die ik nodig heb voor het beregeningssysteem uitgerekend. Maar toen sloeg de twijfel toe, hoe nauwkeurig zou dat zijn? Dus terug naar de finca en meten. Nu dat was een openbaring! Wat ik had opgemeten klopte precies! 53m volgens Google was in werkelijkheid 54m en 59m bleek in werkelijkheid 60m te zijn. Ik vind dat indrukwekkend. 

Canarisch dak deel 2

Vandaag weer iets interessants geleerd. Aan de dak van een huis kan je de status van iemand aflezen. Zo hebben wij een “techo humilde” een eenvoudig of nederig dak wat bestaat uit slechts één laag pannen. Zo kan je ook meer lagen pannen hebben twee of drie, zie foto’s. Dan heb je meer status ofwel ben je rijker. Volgens onze aannemer heeft de tweede laag geen enkel ander nut dan dat. Wij houden het toch maar op één laag, blijven we wat rijker van.

Dit is de dak van ons huurhuis, je ziet we huren op stand.

Hier zo maar een paar huizen in Los Llanos. Hier wonen dus de mensen met geld. De andere kant op geldt dat dus ook, een plat dak een zinken dak of helemaal geen dak, je status zakt steeds verder.

Vanmiddag heb ik het eerste werk aan onze finca uitgevoerd. Een manderijn gesnoeid. Morgen wordt hij verplaatst. Hij staat precies waar m’n oprijlaan (status verhogend) komt.

Even een beeld ‘vaan onzen nAank’ (Op z’n Tilburgs). Aan het FaceTimen (Voor Apple analfabeten = Skypen ).

 

 

Een prachtige dag. 

Na de zware storm, het dak kraakte er van, van gisterenmiddag en vannacht was het een puinhoop op het terras. Al vroeg was ik aan het vegen onder het genot van een heerlijk zonnetje. Moet je zien wat er van het terras kwam.

 

Verder was het  een prachtige, windstille! en zonnige dag. Als je dan op je terras zit met een bak koffie in dat heerlijke zonnetje dan weet je precies waarom je het allemaal gedaan hebt. Ook het weer voor de komende week beloofd helemaal perfect te worden.

Wandeling

Vanochtend was het bewolkt maar warm en het waaide. We hebben besloten om naar onze finca te lopen omdat we koffie nodig hadden en ik wist zeker dat we nog een pot hadden. Tijdens de wandeling begon de zon te schijnen en het harder te waaien met enorm harde windstoten. Ank waaide zowat omver. Er schijnt nu een prachtig zonnetje maar buiten zitten is moeilijk je waait helemaal uit je hemd.

We gaan een eindje wandelen. 08 03_0167_edited-1 08 03_0169_edited-1 08 03_0179_edited-1

Zie je de waterleiding buizen liggen?

08 03_0184_edited-1 Nog maar net uitgebloeid.

Ze zijn nog maar net uitgebloeid en de amandelen zijn al een paar cm groot.
Je mag zelf kiezen.  Je mag zelf kiezen hoe laat je het wilt hebben.

D’r moet een A bij. 

Een druk dagje en veel geleerd vandaag.

Als eerste had ik vanochtend een gesprek met Francisco Betancourt, Technico Agrario, hij heeft me van alles verteld over de kweek van Avocado’s.

Daarna ben ik naar het stadhuis gegaan. We hebben namelijk twee nummers 19 in onze straat. Na wat heen en weer gelopen te hebben tussen een aantal bureaus, je weet wel in geval van een telefoontje zouden ze me hebben doorverbonden. Uiteindelijk werd besloten dat het bij ons maar 19A moest worden. Wel moet ik zeggen dat iedereen steeds even vriendelijk was.

Vervolgens belde de aannemer. Hij wilde langs komen met de prijsopgave. Ik had, toen ik op het stadhuis was, al met de stadsarchitect gesproken. Hij had gezegd dat alles bijna in orde was en dat Oscar, de aannemer hem de ontbrekende gegevens zou komen brengen. Onderweg naar huis stak er midden in het dorp ineens, tot groot vermaak van alle omstanders, een schaap over.

Oscar kwam bijna gelijk met mij aan. Ik was zoals je je kunt voorstellen stik nieuwsgierig. Nu het viel enorm mee, zijn prijsopgave was deze keer helemaal compleet zonder allerlei uitsluitingen en …. binnen ons budget.  De vragen die de gemeente had met betrekking tot het project waren onbeduidend, de grens van het terrein moest duidelijker, de afstand tussen de grens van het land was niet vermeld en nog een paar kleinigheden.  Dat betekent dat we er zo goed als uit zijn. Met Oscar hebben we afgesproken dat we in principe verder gaan.

Vanmiddag zijn we naar Los Llanos gegaan om tegels en de badkamer uit te kiezen. Onderstaande foto laat de vloertegels en de muurtegels voor de badkamer zien.

Een Canarisch dak

Vandaag kreeg ik naar aanleiding van de blog van gisteren de vraag wat een Canarisch dak was. Nu, dat leg ik bij deze even uit aan de hand van foto’s van het dak van ons huurhuis.

Een dak van een huis zoals een kind in Nederland dat tekent, heeft twee rechte en twee schuine kanten, dos aguas noemen ze dat hier. Een typisch dak hier heeft vier schuine kanten (cuatro aguas = vier water), zie foto boven.

Het verschil houdt daar niet mee op. Aan de binnenzijde is geen vlak plafond maar je kijkt tegen de dakconstructie aan.

 

De donkere kleur komt door het hout dat vroeger werd gebruikt, Tea. Dat is de kern van de Canarische Den. Het is zo zwaar als ijzer wordt niet door termieten of kevers aangetast, gaat een eeuwigheid mee en de kleur is donker bruin. Om dat te imiteren worden de daken nog steeds donker gebeitst. Tea is niet meer verkrijgbaar en wat er nog is, is gebruikt en ontzettend duur. Wij gaan een dak maken van Abeto. Dat is Spar, vergelijkbaar met vurenhout maar met minder kwasten. Om een goede levensduur te verkrijgen wordt het behandeld tegen ongedierte wat er in kan leven of er van vreet. We beitsen het niet donker maar laten het licht.

El Proyecto Básico

Zo de kogel is door de kerk. Het Proyecto Básico (aanvraag voor bouwvergunning) voor ons nieuwe huis ligt bij de gemeente (en de rekening bij mij). Het was allemaal even spannend maar met de hulp van Julia en Fernando is het gelukt. Het wachten is nu op de ‘Licencia de Obra’ de bouwvergunning dus. Normaal duurt dit zo’n 1,5 maand maar wij mogen beginnen als Vicente, de burgemeester, toestemming heeft gegeven (weer dankzij de inspanningen van genoemde twee). 


Om politieke redenen kan ik de definitieve tekening van het huis nog niet laten zien. Die is namelijk niet helemaal zoals het moet worden.

Het Canarische dak moet even vernoemd worden, Fernando heeft een timmerbedrijf en gaat het dak maken. Hij zei tegen me: “Gans, dat dak gaan wij samen maken en ik stuur de rekening direct naar jou, als ik hem naar de aannemer stuur dan doet hij er alleen maar €1.000″ bovenop.”

Ook Anky is weer van start. Haar schilder benodigdheden zijn uitgepakt en geïnstalleerd. Ook de opdracht: “Ga en koop een zacht gum en een potlood 4B” heb ik tot een goed einde gebracht. Ik schrik wel van de prijzen, €1,22 voor het potlood en de gum deed me even schrikken die kostte €0,17. Maar het resultaat mag er als vanouds weer zijn.

Triest hé dat oude gum en potlood hierboven. 

Voor de artalfabeten, dit is dus de eerste schets. Er is nog niets schilderd. Na deze duidelijke uitleg hoop ik dat iedereen het begrijpt en er geen ‘onvolwassen’ vragen komen.

“T’is te kort.”

Ik heb me drie dagen de tandjes gezocht naar m’n printerinkt. Gisteren uit wanhoop maar alle dozen gereorganiseerd en nummer bij nummer gezet (alle kamers hadden hun eigen nummer). Nog niet gevonden. Vanochtend toch weer terug gegaan en waar zaten ze ………. juist, in een doos waar ze echt niet in konden zitten. Maar goed ik kan weer printen en de dozen zijn keurig georganiseerd.

En hier zijn ze dan:

De rest van de dag lekker in het zonnetje (23°) gezeten en het gesprek met de aannemer van morgenochtend voorbereid. Morgen komt hij het project presenteren wat hij dinsdag bij de gemeente gaat indienen.

Ank had andere ideeën, ze wilde horregaas voor het raam. En als Ank iets in haar hoofd heeft heeft ze het niet in haar … juist! Ik was bezig dus ze zou het zelf wel even doen. Na wat gesmoezel met Els had ze wat gaas en plakstrips gekregen en mevrouw startte haar project. Na uitgebreid ontvet, gemeten en geknipt te hebben wat blijkt ……. :”T’is te kort.” en nu heb ik het niet over haar rok! Gelukkig is het allemaal goed gekomen. Ze is nu met een raam achter het huis bezig, ik ben benieuwd.

Wat een stuk trouwens hè.