Wat doe je nu zo de hele dag, verveel je je niet?

Nu niet echt. Ik kom eigenlijk tijd te kort. 

Vanochtend ben ik eerst naar het gemeentehuis geweest, het pensioenfonds FME wil weten of ik echt nog leef en daar weten ze dat. 

Daarna naar Arecida, daar is m’n garage want er brandde een waarschuwingslampje. De reden was dat ik over m’n onderhoudsinterval heen was. Het onderhoud hier op La Palma is frequenter dan in het boekje staat. Reden is de lage middelde snelheid die je hier rijdt. Omdat je over 15.000 km hier dus veel langer rijdt dan in een land met ook rechte wegen moet je om de 12.000 km. 

Toen ik eenmaal zo ver was ben ik gelijk maar doorgereden naar Los Llanos. Mijn Betonboor was gebroken en een nieuwe, voor in graniet, kostte in Puntagorda €76. Omdat in de ‘grote stad’ de fereteria’s vaak goedkoper zijn dacht ik dat het voor zo’n bedrag de moeite waard kon zijn om dat even te informeren. Nu, bad luck, ook €76 alleen hadden ze er geen van 25 mm die ze in ons dorp wel hadden. Dus maar weer naar huis om daar de boor te kopen. 

Eenmaal thuis met volle moed maar weer aan de pajero begonnen, de doorgang naar de badkamer moest worden gemaakt. 


De binnen en buiten muren zijn grote gestapelde stenen met kleine stenen en aarde in de ‘spou’ er tussen. In bovenstaande foto kijk je rechts van mij tegen spouzijde van de binnenmuur aan. Als je met een koevoet er een steen uit wrikt dan stort er steeds een deel van de muur in. Je moet dus goed nadenken wat je doet. 

Daarna verder ‘with a little help from my friend’. Hier onder zijn we de boel aan het verstevigen met cement om te voorkomen dat de hele muur het begeeft. 

Nu zit ik aan een wit wijntje te wachten tot we kunnen eten. Het wordt een tapa avond met vrienden. Gezellig. Alles bijelkaar heb ik me dus niet echt verveeld. 

Johan en Dick voor de liefhebbers. 

Even verder zonder commentaar. Volgende week komt Oswaldo dan weet ik hoop ik meer. 

En voor de diehards:


De grafiek van de grote buurman begint later omdat ik pas op dat moment door had dat er verschil in groeisnelheid was. 


En als je er echt geen genoeg van kan krijgen de gewichten van J&D samen met die van grote buurman. 


Je ziet ik krijg langzaam maar zeker de grafieken functie van Numbers beter onder controle. 

Ome Piet. 

Ome Piet is overleden, 87 is hij geworden. Ook dat is een onderdeel van ons leven hier op La Palma, je ziet je kinderen, familie en vrienden niet zo vaak als je zou willen en als we in Nederland hadden gewoond waren we zeer zeker naar zijn crematie gegaan. 

Ome Piet, een oom van Ank, was een heel erg aardige man. Ik herinner me nog dat we, in Bunnik eind jaren 70, eens bij hem op een verjaardagsfeest waren en dat hij even bier in de schuur ging halen. Even later kwam hij helemaal ontdaan weer terug, hij was de schuur in de tuin in gestapt en had daar een van zijn dochters met haar vriendje aangetroffen. Hij kon er niet over uit hij was zich rot geschrokken. 

Oom Piet, rust in vrede. Zijn zus en kinderen wensen wij sterkte. 

Stenen.

De werkzaamheden aan de pajero stonden vandaag in het teken van stenen. Je moet dan denken aan kiezelstenen tot zo’n 60 cm groot. Eerst moesten er een aantal worden gesplitst. Ja, dat wil zeggen in tweeën worden gebroken. Probleempje daarbij is wel dat ze in een muur zitten en daar te ver uitsteken. Hoe gaat dat? Je boort een gat van 25 cm rond in zo’n kiezel en zet dat een soort wiggen set in. Dan moet je daar met een voorkamer op slaan tot de steen splitst.  

Rib boort een gat in een steen.


Wiggen set er in en hameren maar tot de steen tik zegt en splijt.


Daarna zijn we begonnen aan de elektrische aansluiting die door de muur heen moet waar Rob (zie boven) een gat in staat te boren. Dat valt dus mooi niet mee, gedroogde klei die vol met stenen. 

Zo en nu lekker m’n witte Vega norte nuttigen onder het motto:”Na gedane arbeid is het goed … witte wijn drinken.”.

T’is weer voorjaar.

De amandelbomen staan weer in bloei. De hele omgeving van Puntagorda kleurt weer zacht roze. Volgende week zijn de amandelfeesten waarvoor Puntagorda beroemd is. 

Nu het weer nog. Gisteren een prachtige zonsondergang. Welk rood nu precies water in de sloot geeft weet ik niet, zal wel morgenrood zijn want anders zou het hier wel erg vaak moeten regenen en dat doet het nog steeds véél te weinig. Toch was de straat nat vanochtend en het is vrij fris. We gaan maar niet aan de pajero werken want er wordt meer regen voorspeld. 

ITV – Inspectión Technico de Vehículo. 

M’n auto is twee jaar oud en moest gekeurd worden. Op naar El Paso naar het keuringsinstituut. Ik moet zeggen de manier waarop dat gaat kunnen ze in Nederland een puntje aan zuigen. Perfect! Je moet en een afspraak maken op hun website en daar aangekomen moet je je melden op het kantoor, hier controleren ze je papieren en daarna krijg je te horen: “rij twee (er zijn drie rijen)”.  Ik moest net m’n auto aan sluiten in rij twee. 15 minuten later is je auto gekontroleerd op vier stations op lichten, uitlaatgas, remmen en wielophanging. Allemaal computer gestuurde apparaten. Je mag zelf in je auto blijven zitten en je krijgt zo nu en dan een instructie wat je moet doen. Vooral de keuriig van wielophanging is imposant. De machine maakt een soort aardbeving, zit helemaal te schudden in je auto. Het gaat echt allemaal erg vlot. 

Beetje vervelend was alleen dat de dame op het kantoor mijn kentekenbewijs aan de man achter mij, in de auto op de foto, had gegeven. Maar goed de man kwam gelijk terug. 

Wel heb ik vandaag geleerd dat ik het ‘Grote handboek voor de vrouw’ nog eens moet lezen. Ik heb een enorme fout gemaakt. Je mag namelijk niet lachen als je vrouw de autoruiten sluit en vergeet haar vinger er tussenuit te halen. Worden die vrouwen namelijk erg boos van. 

Dak weg. 

Vandaag samen met Rob begonnen aan de verbouwing van de pajero tot appartement. We zijn begonnen aan wat de badkamer moet worden. Het dak is gemaakt van allerlei afval stukken houd en zo lek als een zeef, bovendien zijn de dakpannen zo bros dat als je er naar kijkt dan breken ze al. Bovendien moet het omhoog want dat deel ligt zo’n 25 cm lager als de rest. 


En nu:

En … na gedane arbeid is het goed rusten. 

Eureka?

Mijn broertje had een idee. Laat de avocado in water zakken en dan is de volume vermeerdering gelijk aan het gewicht van de avocado want volgens Archimedes is de opwaartse kracht gelijk aan het gewicht van het verplaatste water. 

Tot zo ver de theorie maar …… dat geldt als die avocado drijft maar ….. er zit een steeltje aan en ik weet niet wanneer die avocado er zo diep in zit dat hij zich op drijftniveau bevindt. Bovendien je moet die weegschaal stil staan uit de hand gaat niet  …… dus een tafeltje er bij gesleept maar ……. dat staat niet vlak en ……. je moet proberen alleen die avocado in het water te laten zakken maar ……. daar zit een boom aan. Na eeen half uurtje peentjes zweten en steeds weer wisselende getallen die toch in de buurt lagen van wat ik eerder heb gemeten kan Archimedes het heen en weer krijgen ik doe het wel op de oude manier. 

De theorie was goed Lex, de praktijk ligt wat gecompliceerder.

Johan en Dick. 

Of ze nog veranderen weet ik niet. Vooral van dat meten van het gewicht krijg ik het heen en weer. Groeien ze nu wel of niet? Kijk zelf maar naar de grafieken. Johan en Dick zijn zwaarder geworden en de grote buren niet …. schut het maar in m’n petje. Ik kan niet wachten om ze er af te halen om het echte gewicht te kunnen meten. 

De grootte:

Het gewicht: