Julio is eindelijk begonnen. 

Julio Candelario zou de muren en het pad voor de pajero maken en opknappen. De bekende uitdrukking ‘mañana’ is voor hem voor de volle 100% op hem van toepassing. “Tja het heeft geregend en dus is de grond te zacht”, “Tja ik moet nu eerst m’n werk in Tijarafe afmaken”, “Tja er zijn problemen in Tinizara en die zijn belangrijk en moeten eerst”, etc, etc,  Op een gegeven moment heb ik hem gezegd je begint maandag en anders zoek ik iemand anders. En nu is ‘ie dus gekomen. 

Gisteren en eergisteren hebben ze de muur tussen de watertank, aljibe, en het huis gemaakt en vandaag zijn ze begonnnen aan de muur langs het pad voor de pajero. Vanochtend voor achten waren ze er al met een graafmachine, pala. Met een adembenemende ochtendgloren op de achtergrond begon de pala te graven waar ik, handmatig gravend, de moed  had opgegeven. 

Ik moet zeggen het zijn harde werkers. 


Zo en nu heb ik nog maar 5% capaciteit over in m’n tablet en moet ik dus stoppen. ‘K ga m’n wijntje drinken. 

Johan en Dick, epiloog. 

Het is een beetje stil geweest op de blog deze week. Maar stil gezeten heb ik niet. We, Ank en ik en vandaag ook Hazel en Rob hebben drie dagen geplukt, gesorteerd, geteld en gewogen en na de eerste twee dagen heb ik ook nog de hele finca gemaaid. Het is verdomde lastig eerst alle avocado’s tussen de bladeren op te sporen, ze hebben een erg goede schutkleur, en daarna nog eens het zelfde maar dan tussen het dertig cm hoge gras/onkruid. Maar de resultaten zijn er ook naar. 

Johan en Dick hangen niet meer.

We hebben inmiddels 549 kg van hun vriendjes verkocht en nu staan er nog eens een dikke 530 kg klaar om morgen naar de groentehandelaar te brengen. 

420 kg Hass, 110 kg Fuerte en 22 kg citroenen.

Nog even het verschil tussen Hass en Fuerte.

Dus reeds geplukt 1080 kg (~ 4.600 stuks). Klaar nu? Nee! Nog 18 bomen d.i. zo’n 570 kg te gaan. 

En Johan en Dick? Na gedane arbeid is het goed rusten zij worden nu, buiten in het zonnetje, genuttigd met een glas wijn, heerlijk!

Te felicito, son muy buenos. 

14 zamuras met 292 kg avocados heb ik vandaag weggebracht naar de fruithandel en dat is wat ik te horen kreeg: “Ik feliciteer u ze zien er mooi uit”. Ik moet zeggen dat is erg leuk. Ik heb ook gelijk Oswaldo mijn leermeester van Cocampa op de hoogte gesteld van de goede beoordeling. Ook hij was behoorlijk in z’n nopjes.  

Terug thuis zijn we maar weer begonnen met de oogst en nu staan er weer 15 zamuras in de auto. We zitten nu ongeveer halverwege. Vergeleken met vorig jaar hebben we nu twee maal zo veel avocado’s of aguacates zoals ze die dingen hier noemen. 

Buiten het uit de bomen halen, en dat valt niet mee want die dingen hebben een behoorlijke schutkleur, heb ik een hoop administratie. Ik meet per boom hoeveel en welke kwaliteit er vanaf komt. Dus na het oogsten moeten ze worden gesorteerd in A groter dIk heb ook gelijk Oswaldo mijn leermeester van Cocampa op de hoogte gesteld van de goede beoordeling. Ook hij was behoorlijk in z’n nopjes.  an 250 gr. of B tussen 200 en 250 gr. of C kleiner dan 200 gr, geteld en gewogen. Boven zie je me in volle actie. 
Waarom ik dat allemaal doe? Om mijn gegevens te kunnen vergelijken met de kengetallen zoals die gelden voor een goede avocado teelt. Maar daarover later meer. 

Eerste oogstdag en de laatste dag van Johan en Dick. 

Ik zit op de bank en ben gesloopt. 


14 bomen van de 52 bomen zijn nu geoogst, geteld en gewogen, dat gaf 14 samuras met zo’n 290 kg avocado’s. 124 kg (475 stuks) van meer dan 250 gram en 167 kg (723 stuks) mt een gewicht tussen 200 en 250 gram. Als ik morgen nog uit m’n bed kan komen breng ik ze naar de groentehandelaar.  

Boom 14 was de boom waaraan Johan en Dick hingen. Zie hier het resultaat. 

Toeval wil dat dit tevens de boom was met tot nu toe de grootste opbrengst. 76 kg aan een boom. Aan 4 bomen hing helemaal niets. 

J&D liggen nu op tafel het geeft toch een beetje het gevoel van een kater,  hoe moet dat nu verder?

Johan en Dick, laatste hoofdstuk. 

Zoals de laatste tijd wel meer niet veel nieuws te melden of het moet zijn dat jullie J&D voor de laatste maal op deze manier zien. Morgen ga ik beginnen met de oogst. Ik popel! Ik wil nu weten wat hun echte gewicht is. 

Voor de goede orde de laatste meetresultaten:


De nieuwe generatie popelt ook. De boomgaard wordt hoe langer hoe meer geel en de bomen lijken te schreeuwen haal die oude lullen van ons af de nieuwe generatie komt er aan. Wat klinkt dat bekend, de moraal van het leven. 

T’zonnetje schijnt weer. 

Na twee dagen met veel regen,

ging vanmiddag het zonnetje weer schijnen,

dit gaf de gelegenheid om de voortgang van werkzaamheden aan de pajero vast te leggen. De kruiwagen zat half vol water maar toen ik hem in beeld wilde zetten viel hij om. Voor het eten weer lekker in het zonnetje een wijntje gedrionken. De zon waardeerde dat, tot morgen. 

Het verschil tussen Lidl en Citroën garantie. 

Een tijdje terug heb ik een boorhamer/beitel bij Lidl gekocht. 1500W, slechts €100 een koopje!  

Je kan je voorstellen dat dat, met al dat geknutsel aan de pajero, goed van pas komt. Nu dat ding werkte een paar weken prima totdat tijdens het beitelen, tada.tada.tada..tada…tada….ta.da. …………. niks meer. Op naar de Lidl. 

Lidl (85 km rijden): “Meneer u hebt hem langer dan een maand u moet het servicenummer onder op de bon bellen. 

Cervicenummer 1 eerste maal: “Bel ons gratis number 900258322.”.

Cervicenummer 1 tweede maal: “Bel ons gratis nummer 900258322.”. Zo nu heb ik het nummer wel, dit verwachtte ik even niet. 

Cervicenummer 2: “Meneer er komt een technicus langs om hem te repareren, hij zal u eerst bellen “.

Technicus: “Meneer u moet hem terugsturen naar Duitsland, u krijgt per mail instructies en dan kunt u hem kosteloos opsturen.”.

Mail: “Ga naar de site ‘Myreturn’ druk de retourbiljet af en lever hem in bij om het even welk postkantoor.”.

Carmen postkaantoor Puntagorda: “A ha dat moet portovrij naar het buitenland en dat moet worden geregistreerd d.m.v. een barcode reader en die heb ik niet dat kan alleen in Los Llanos.”.

Postkantoor Los Llanos (55km rijden): “Meneer dat kost u aan verzendkosten €37. Portovrij geldt alleen vanaf  ‘La Peninsula’. Dat is het schiereiland, zo wordt hier het vasteland van Spanje genoemd.”. 

Servicenummer: “Dat hebt u toch niet betaald hè? Nee! U wordt maandag of dinsdag terug gebeld met instructie wat te doen”.

Lekker goedkoop zo’n boor bij de Lidl maar ……. hier houdt het nog niet op. 

We rijden vanochtend net weg uit Puntagorda toen waarschuwingslampje in het dashboard aan ging en piep piep en de onderstaande boodschap op het scherm:

Het linker achterportier is helemaal niet open! 

Daarna 27 km elke paar minuten piep piep “Linker achter portier open”. Dus direct na het postkantoor naar de Citroën dealer.  Ik draai de straat van de dealer in en …… weg waarschuwingslampje dat er een deur open staat. Dat noem ik nu eens service! M’n vader zou zeggen: “Hier moet ik wel een grote poep van laten”. 

Een helicopter maakt ook nog geen zomer. 

Na vier dagen van boven de dertig graden is het vandaag weer ‘normaal’. Het is nu in 13 uur zo’n 16° C en dat is vergeleken bij de afgelopen dagen behoorlijk fris. De helicopterbrandweer is kennelijk van die hoge temperaturen en de gedachte aan de brand van vorig jaar een ‘peu nerveu’ geworden en ze zijn  vandaag naar weer begonnen met oefenen.

Met dat frisse weer is het wel lekker om te werken.  Vanochtend de vensterbank van de badkamer gemaakt. 

Johan en Dick hebben het warm gehad. 

Het is half elf en al weer 29°C. Toch zou vandaag de omslag moeten komen. Wel een groot verschil met afgelopen dagen zijn de golven op zee, schuimkoppen zo ver je kan zien. De afstand tot de kust is 2,5 km kan je na gaan hoe groot die golven moeten zijn. 

Over J&D is weinig te melden. Ik heb al weer de hele week elke dag water gegeven. De bloesem aan de bomen groeit wel gestaag. 


De oogst nadert, volgende week de fruithandel maar eens bellen om te zie wanneer het hun het best uitkomt dat ik met m’n avocado’s kom. 

Blijft nog de vraag:”Wat ga je met 🥑🥑doen als je ze geplukt hebt?”.  🤑 of 🍴🍷. 

Hebbes. 

Mees en z’n vriendje. Eindelijk heb ik ze op de foto. Dat cipersche katje is zo schuw als ik weet niet wat maar door de warmte, de derde opeenvolgende dag van 30°, is hij kennelijk toch wat loom.  

Het is grappig om te zien hoe die twee met elkaar communiceren. Het klinkt misschien gek maar het is echt zo. Als hij Mees komt ophalen hoor je buiten een harde mauw en dan vliegt Mees naar buiten. Dan is het kopjes geven en prrrauw, prrrauw, prrrauw naar elkaar. Het zijn echt twee vriendjes.