Wat Hebbie gedaan? Ik heb de takken van een avocado wit geschilderd. 

T’is stil hier zonder m’n bezige bijtje. Ik ben weer aan het snoeien en heb, zoals jullie hebben gemerkt, weinig te vertellen. Hier met m’n nieuwe handschoenen want ik had m’n oude ergens neergelegd en die kan ik dus niet meer vinden. De camera/telefoon staat hier op de grond, niemand om de camera vast te houden, de berg gesnoeide takken is dus nog hoger dan hij hier lijkt. 

En die witte boom? Dat lijkt wel een Dominikaanse kerstboom, ik ook trouwens. 

Dat is weer nodig omdat zijn takken niet tegen rechtstreekse zon kunnen, de bast verbrandt dan en dat geeft weer problemen met de sapstroom. Als een boom te weinig bladeren heeft ontstaat er te weinig voeding voor nieuwe bladeren en de avocado’s. De takken komen in de zon wat ook nog problemen met die sapstroom geeft en het resultaat laat zich raden. 

T’is weer voorbij. 

Nog twee gezellige dagen gehad met Ank’s tante Jo en haar nicht Barbara. Wat impressies. 

Lekker in het zonnetje. 

Nog wat amandelen te pellen. 

Het uitzichtpunt bij de mercadillo. 

En ook er in natuurlijk. 

Op weg naar het zuiden effe stoppen bij El Time waar je een indrukwekkend uitzicht hebt het op Los Llanos de Aridane.  

De krater van de San Antonio vulkaan die ca 300 jaar geleden voor het laatst uitbarstte. 

Een lekker hapje bij Las Olas op de boulevard van Puerto Naos. 

En nu zitten ze in het vliegtuig terug naar Holland. 

En hier gaat de zon onder. 

Wat wonen we toch op een schitterend eiland en wat was het een gezellige week. 

Poda de citricos, la practica. 

Praktijkles snoeien van citrus bomen. De cursus omvatte echter veel meer dan dat. Ook planten en enten werden behandeld. Daar begin ik dus ook mee. 

Je koopt een sinaaasappelboom van zo’n €19 en daar ga je mee aan de slag. Ricardo, de eigenaar van grote citrus plantages in Alicante was daar al verbolgen over. De boom was twee jaar oud en dat was onzin, één jaar was genoeg. 

Je haalt, bijna, alle wortels er af en alle groen. Dat leidde tot behoorlijk wat verbazing in de groep. Maar het is ook wel schokkend om te zien. Wat veel goed maakte was zijn uitleg waarom en dat klonk allemaal heel logisch. 

Snappen jullie wat ik bedoel? Maar goed deze stoffelijke resten moesten wel de grond in. Ik was overigens wel blij dat ik niet de eigenaar van deze plantage was want daar deugde niet veel van.  

Ook was hij niet te spreken over het hem toegeleverde hoesje voor de stam dat uitschieters moet voorkomen. Niet zwart en te duur! Een stukje zwart plastic en een paar nietjes waren veel goedkoper en net zo goed. 

Nu snoeien. Dat is moeilijk te fotograferen. Maar goed bij deze kleine boompjes kon je het nog wel zien. Eerst ongesnoeid. 

En dan gesnoeid. Met gele lijnen heb ik aangegeven waar je naar toe moet werken. 

Het snoeien van de middel grote en volwassen bomen was erg moeilijk te zien. Jammer genoeg ben ik door m’n concentratie op de les vergeten wat overzichtsfoto’s te maken. Maar wel een een paar foto’s van het  enten. 

Knip drie takjes van de soort boom die je wilt hebben. 

Zaag de boom af die je wilt aanpassen. 

Snijd de schors open en plaats de schuin afgesneden enten er onder.

Daarna fixeren met ‘ent tape’. 

Dan de enten inpakken met paraffine tape. 

Top van de stam beschermen tegen regen. 

En dan maar wachten. Het was een lange ochtend van negen tot half drie, erg inspannend met een hoop Spaans maar erg interessant en leuk. Sorry dat niet alle foto’s even scherp zijn maar er waren een man/vrouw of twintig die het allemaal ook wilden zien. 

Druk dagje. 

Vanochtend moesten we om 9 uur bij het meetingpoint van de hulpgebouwen van de sterrenwachten op de Roque de Muchachos zijn dat is 45 min rijden. Dus allemaal op tijd uit bed en slinger de slanger op naar 2.600 m hoogte. La Palma is een van de drie plaatsen in de wereld (samen met Hawaï en Chili) voor observatoria. Reden is dat de Roque de Muchachos bijna altijd boven de bewolking uitkomt zoals erg goed te zien is op de volgende foto. Ook de totale afwezigheid van luchtvervuiling is hiervoor belangrijk. 

Het bezoek zelf was erg indrukwekkend. We bezochten de William Hershell telescoop. Een historische plaats want deze telescoop heeft als eerst het bestaan van zwarte gaten aangetoond die tot op dat moment alleen nog in theorie bestonden. Toch wel apart. De grote lens van deze telescoop heeft een diameter van 4,2 mm. Een eindje verder staat er een met een diameter van 10,2m en later dit jaar valt het besluit of er een komt met een lens van 30 m! Maar deze was ook echt indrukwekkend. 

In de grote ronde bak aan de onderzijde hierboven zit dat dure stukje glas. 

Het was erg fris in de bol van de telescoop. De temperatuur wordt daar gelijk gehouden aan de buitenlucht in dit geval 6°C. Dat is nodig om beslaan van apparatuur en trillingen van de lucht tegen te gaan als het luik opengaat. In onderstaande foto is de zwarte ring de vaste wereld en het witte gedeelte incl de bol! is draaibaarbare deel. 

Daarna nog even de Roque zelf bezocht. Het werd een kort bezoek ivm hoogtevrees van deze en gene. 

Die hebben we net bezocht.

Op de terugweg nog even het veld met Enchium Wildpretii bezocht. 


Echt indrukwekkend. Vanmiddag heb ik de theorielessen van de cursus Poda de Citricos, snoeien van citrusbomen, gevolgd. Geen knappe lerares dus ook geen foto. Morgen de praktijk lessen, hier zal ik wat foto’s maken. 

Zucht, emancipatie doorgeschoten. 

Komen er twee dames op bezoek en dat leek mij erg makkelijk. Nog leuker ze brachten een cadeautje voor me mee. Zucht. 

Na een gezellig ontbijt een rondleiding op ‘Finca Juan Pala’. Hier wordt de pruim bewonderd. 

Daarna een bezoek aan de ‘haven’ van Puntagorda gebracht. 

415 treden naar beneden. 


Is er geen lift terug?

Nee je moet lopen. Er was overigens weinig van  te merken dat OnsJo al 78 jaar is.  Ze liep voorop en stopte zo nu en dan. Ik had echter het idee dat ze zo nu en dan op ons wachtte. 

Daar komen ze. 

We krijgen weer visite. Barbara en onsJo. Net vertrokken. 

T’was een beetje stil maar ik was onkruid aan het maaien en dat is niet echt interessant. Wat wel interessant is is m’n nieuwe accubosmaaier een Stihl FSA56 met een automatische Autocut 2-2 kop. Met de grote motormaaier doe ik de grote stukken maar ter bescherming van de sproeikopjes van het bewateringsysteem was ik eerst altijd met de heggenschaar aan de gang. Nu dat ding werkt erg goed zolang de draad op de spoel blijft zitten. Als dat niet zo is is dit het resultaat. 

Wat mij betreft ligt de kwaliteit van de maaikop op het tweede deel van z’n naam. Wat een ellende. 

Zoals wel vaker gemeld zijn de zonsondergangen vaak prachtig maar ik heb ze al zo vaak gepost. Nu kreeg ik laatst van een lezer de opmerking dat ik dat niet vaak genoeg kon doen. Dus …

S’avonds grote jongen s’morgens grote jongen. 

Mees heeft een nieuwe gewoonte. Hij komt s’avonds niet thuis en dan komt hij s’nachts zo rond 2 uur aan het slaapkamerraam staan te mauwen dat hij er in wil. Vannacht maakte hij het helemaal bont om 03:30 uur stond hij aan het raam te mauwen. Toen wij opstonden nestelde hij zich op het voeteneinde aan Ank haar kant op ons bed en ging slapen. Hij blijft daar dan normaal gesproken zowat de hele dag liggen. Maar vanochtend dacht ik krijg de hik, mij om half vier er uit blèren en nu gaan slapen om vannacht er weer tegen aan te kunnen zeker.  Ik heb hem toen met de bovenstaande gevleugelde woorden van m’n moeder van het bed gebonjourd. Verontwaardig kijkend is meneer opgestapt en we hebben hem de hele dag niet meer gezien. Ik ben benieuwd. 

En bovenstaande is nog niet alles want de muur onder het slaapkamerraam ziet er ook niet uit. 

De cactussen van woensdag staan overigens nu allemaal in bloei.