Geen zin, geen tijd en saai maar het moet.

Het onkruid moest worden gemaaid. We willen morgen starten met oogsten van de avocado’s en dan wil je niet dat als je er een afknipt dat je hem gelijk kwijt bent. Overdreven? Nu dan kijk meer eens hoe het er uit zag.

Deze foto’s heb ik woensdag gemaakt, je kan nog goed het effect van de calima zien.

En daar sta je dan in het zo hier en daar manshoge onkruid. 4000 m2 maaien een karwei waar je drie dagen mee bezig bent.

Maar het resultaat mag er gaan ook wel weer zijn. Nu drie foto’s op de zelfde plaats als boven maar dan vandaag. Het weer lijkt veel mooier maar de temperatuur was vandaag slechts 19° dat in tegenstelling tot de 26° van de eerste drie calima fotos’s.

Waarom ik het niet uitbesteed nu dat is simpel. Bij elke boom (53 avocado’s, 4 sinaasappel, 4 manderijn en een vijg) staan drie microverstuivers voor de beregening. Die zien er zo uit.

Ik ben namelijk bang dat als ik het uitbesteed dat ik het grootste gedeelte van die verstuivers kan vervangen. Ook ik slaag er in, ondanks alle moeite die ik doe om dat niet te doen, ze de met de zéér snel ronddraaiende nylon draad van de bosmaaier aan gort te slaan. Dus na het maaien repareren.

En nu zit ik, bekaf maar voldaan aan een lekkere Vega Norte Blanco. Dat is trouwen ook een probleem want die is niet meer te krijgen het is op. Dat wordt nog afzien.

PS1 en PS2.

Twee dingetjes vergeten. Ik ben begonnen de buizen die het water voor Casa Demetria moeten verwarmen te monteren. Het zijn blauw gecoate glazen buizen met een koperen staaf er in. Er staat een losse buis tegen de watertank.

Roept Ank:”De koffie is klaar”. Toen ik daarvan terug kwam wilde de koperen kop van die staaf in de buis met warmtepasta insmeren, verbrande ik dus mooi m’n vingers aan dat koperen kopje. Tjonge jonge dat systeem werkt wel zeg.

Tweede puntje. Toen we toch in Los Llanos waren zijn we gelijk bij Citroën langs gegaan voor een nieuwe sleutel voor de auto. Mijn bezige bijtje krijgt het voor elkaar om telkens weer die sleutel uit elkaar te laten vallen. Door al dat gedoe zijn we inmiddels ook wat onderdeeltjes kwijt dus het werd wat lastig. WEET JE WAT EEN NIEUWE SLEUTEL KOST? …….. €176. Meer stof tot nadenken. Nu ik ga de deur maar handmatig open en dicht doen, zo’n sleutel kost €27. De deuren zijn trouwens toch nooit op slot.

De eerste.

Vandaag de eerste calima van het jaar. Ook al zou volgens Vicky het shaharastof La Palma niet bereiken gebeurde dat wel. Het werd , 26°, een warme dag. Hier een panoramafoto van dat typische Canarische weer.

Je kan wel zien dat mijn linker buurman de daad bij het woord heeft gevoegd en hard aan de slag is gegaan op zijn land. Bij mij kan je zien dat ik dat hoog nodig ook moet. Het onkruid staat bijna een meter hoog. Goed voor de grond volgens Oswaldo. Zal wel maar het ziet er niet uit.

Vanochtend heb ik drie lekken in het gisteren aangelegde waterbuizen systeem gedicht. Verder bleek dat de mengkraan van de douche geen water doorlaat. Dus vanmiddag voor de broodnodige afwisseling maar weer eens naar Los Llanos gereden om bij de leverancier , BañoBarato, te gaan klagen. Dat leverde weinig op, er komt een monteur kijken of ik alles wel goed heb geïnstalleerd.

Verder moet ik constateren dat we in een vreemde wereld leven, wij vliegen in september via Londen naar Nederland. De ticket naar Londen kost €22 p.p. Londen A’dam kost €35 p.p. en vandaag ontving ik een pakketje uit Nederland wat zo groot was als een pakje boter en de helft daarvan weegt. De verzendkosten daarvan waren €18,50. Stof tot nadenken.

Een historische gebeurtenis.

Historische gebeurtenis? Een toilet die doorspoelt? Ja, dit is de eerste maal dat in de pajero, Casa Demetria, in ca. 150 jaar dat dat gebeurt. Samengevat vanmiddag hebben we het water aangesloten. Om 20:00 uur waren we klaar. Toen we de hoofdkrant openden bleek dat ik was vergeten de kraan waarop de kraan van de keuken moet worden aangesloten dicht te doen. Een waterballet in de woonkamer dus, het water spoot tegen het plafond. Voor de zekerheid heb ik voor vannacht toch maar ff de hoofdkrant dicht gedaan. Ik wil nu zitten. Morgen een uitgebreide check.

Vanochtend hebben we de BBQ geplaatst. Samen met Rob de kap er op gezet want die was te zwaar voor Ank.

En hij staat

Wij zijn hartstikke trots maar Mees en Isabel worden er niet warm of koud van. Het zijn inmiddels wel vriendjes geworden. Die me regelmatig bezoeken wanneer ik in de pajero bezig ben.

Ik wordt al een volleerde inbreker.

Wat dit is? Dit is het verhaal achter deze kromme lineaal.

Vanochtend ben ik vroeg (half zes maar dus eigenlijk half vijf) opgestaan om bij een vriend naar de formule 1 te gaan kijken. Toen ik na me gewassen te hebben de badkamerdeur met klink naar beneden achter me dicht deed (om de deur niet in het slot te trekken maar stil dicht te doen, Ank lag immers nog op bed) trok ik hem toch in het slot! Dat was vreemd want ik had met de klink naar beneden de lip van het slot immers ingetrokken. Ik probeerde de deur weer open te doen en …… ja hoor weer een slot kapot dat was nummer drie van de vier die we er hebben. Ik zag me al weer aan de gang met mijn decoupeerzaag zoals een paar weken geleden. Maar tijdens het kijken naar de F1 liet het me maar niet met rust en ik kreeg een goed idee. Het eindresultaat was de gebogen lineaal waar ik tot mijn eigen verwondering de deur nog mee open kreeg ook.

En dit was wederom de oorzaak:

Door de bovenste pal met het vierkante gat in het bovenstaande opengewerkte slot gaat de deurklink. Aan die pal hoort op de aangegeven plaats een lip te zitten die als je de klink naar beneden beweegt de naastliggende grote pal weer beweegt waardoor de lip van het slot wordt ingetrokken. Moraal verhaal:”Koop nooit een slot van het Spaanse merk MCM want dat is pure rotzooi!”

Maar vanavond hebben wel lekker ge BBQ’t bij Rob en Hazel, lekker buiten in het zonnetje.

Vivienda vacacional (vakantiewoning).

Vakantiehuisjes kan je op La Palma verhuren maar dan moeten ze officieel als vakantiewoning worden gekenmerkt. Veel mensen doen het illegaal maar wij hebben besloten om de legale weg te kiezen. Ook onze Engelse vrienden hebben besloten om hun vakantiehuis te legaliseren. Dus samen op naar Lescano de stadsarchitect.

Ik heb eerst op internet gekeken wat de eisen aan een vakantiewoning zijn. Het hoofddocument was vrij eenvoudig. Maar dan krijg je verwijzingen (klik hier). De eerste keer dat ik dat deed kwam ik terecht op een document van 681 pagina’s. De tweede keer was het wat beter, dat document was maar 181 pagina’s. Uiteraard allemaal in een zeer ambtelijk Spaans. Niet te lezen dus. Maar Lescano verzekerde ons dat het allemaal erg makkelijk is. Punt is wel dat onze escritura (koopcontract) moet worden aangepast. Dat kan alleen bij een notaris, het woordje ‘pajero’ moet worden aangepast in ‘vivienda’. Punt is wel dat onze Pablo nogal eens prijzig wil zijn. De nu te volgen stappen zijn:

  1. De gemeente moet toestemming geven voor de ‘vivienda vacacional’. Die aanvraag is vandaag ingediend. Dit duurt een week.
  2. De notaris moet met die toestemming de escritura aanpassen want de uiteindelijke toestemming wordt alleen gegeven als het een vivienda betreft.
  3. Met de aangepaste escritura moeten we terugkomen bij Lescano. Hij gaat dan een ‘declaración de responsabilidad’ en een formulier 902 invullen en als dat klaar is dan is de toestemming ok.
  4. Punt vier is ook belangrijk en dat is dat de nieuwe escritura weer moet worden opgenomen in het registro. Dat is weer zoiets als een soort kadaster naast het kadaster waarin alle eigenaren van grond met de daarop bestaande gebouwen staan vermeld. En oh wee als de gegevens van kadaster niet overeen komen met het registro. Je kan dan gewoon je bezittingen niet verkopen.

Wel spannend allemaal.

De bijna ‘vivienda vacacional’.

Zo weer een hoofdstuk afgesloten.

Vandaag was Vallayo voor het laatst, we hebben vandaag gevoegd. Het is niets dat je 52 m2 terras moet betegelen maar het moet ook nog eens gevoegd worden. Dat was dus ons ‘klusje’ voor vandaag.

Gisteren heb ik 50 kg panda (tegellijm) met een gietertje in de 5 mm brede groeven zitten gieten. Dit was nodig omdat er anders door de dikke tegels veel te veel voegmiddel nodig zou zijn. Die tegellijm kost €0,26 per kg en het voegmiddel €2,50 per kg, besparing €125. Nu moet alleen het laatste stukje bij de trap nog.

Maar dat ga ik zelf doen. Maar ook de avocado’s roepen maar “Hans, Hans”, ze moeten echter nog heel even wachten tot de prijs weer iets stijgt. Door de vele storm van de afgelopen tijd zijn er in het dal bij Los Llanos erg veel avocado’s van de bomen gewaaid daardoor is er momenteel een overvloed en dat drukt de prijs.

Vaderdag.

T’is vaderdag vandaag. Jorge (grijs wit blauw gestreept T-shirt) kreeg een telefoontje van zijn vrouw dat hij om zes uur naar huis moest komen. Toen ik hem vroeg wat hij had gehad zei hij dat toen hij vanochtend weg ging iedereen nog sliep. En wij maar denken dat we zo hard werken in Holland.

Het voelt een beetje als bij “Ik vertrek”.

Er zit weer een week van veel uren op en we hebben best weer veel gedaan. Het stuk werk is klaar, de voorkant is geschilderd en we zijn nu hard aan het werk om de tegels op het pad aan de voorkant te leggen.

Het voelt best een beetje als bij “Ik vertrek”. De eerste huurders zijn geboekt en ik ben nog niet klaar. Toegegeven een beetje want ik heb nog twee maanden en in dat programma is dat soms maar twee uur. Maar goed het is wel een feit.

De metselaars moeten het pad nog afmaken en de zonneboiler aansluiten. Die zonneboiler is me ook wat. Ik heb dezelfde gekocht als ik al heb voor ons eigen huis. Voor de fundering heb ik dus simpelweg de mijne opgemeten en als maat genomen voor de nieuwe. Vallayo heeft zich een rotje gesjouwd met kruiwagens cement. De maat had ik wat groter genomen om het zwaartepunt van de watercontainer wat meer in het midden van de plaat cement te krijgen in plaats van vlak aan de rand. Toen het cement droog was heb ik het frame in elkaar geschroefd. Toen bleek dat dit frame veel groter was dan het mijne. Maar omdat ik hem iets groter had gemaakt paste hij precies.

Daar gaat’tie weer.

Gisterochtend om 07:45 uur stonden ze er weer Jorge en Vayayo. Na te hebben afgesproken wat mijn grote vriend moest gaan doen (de achterkant afmaken) ging Jorge weer, hij werkt hier vanaf 16:00 uur. Ik ben de muren aan de voorkant in de primer gaan zetten om ze daarna te gaan schilderen.

Zo kon ik tenminste ongegeneerd knoeien want Jorge zou s’middags met de terrastegels beginnen. Die tegels zijn nogal ruw aan de bovenkant en om daar gemorste verf vanaf te krijgen is best een klus denk ik.

S’middags moest Ank in Los Llanos zijn toen ze daar was belde ze me dat de auto niet meer startte omdat de accu leeg was. Gelukkig stond ze vlak bij de Citroën garage en die hebben haar verder geholpen. De accu was niet leeg maar de sleutel was uit elkaar gevallen. Starten met alleen het metalen deel lukt niet want de startonderbreker wordt uitgeschakeld met de elektronica die in het kuststof deel zit.

S’avonds ben ik Fernando de timmerman gaan bezoeken. Hij heeft een arbeidsongeval gehad en zit met zijn rechter arm in het gips. Hij bleek zijn pols vrij ernstig verstuikt te hebben toen hij alleen een veel te zware balk, die viel, probeerde tegen te houden. Voor zieken neem je meestal iets mee maar hij was niet ziek toch? Dus heb ik een likeurtje voor zijn vrouw meegenomen. Ik vertelde hem dat die likeur voor Julia was want hij was niet ziek alleen dom en zij moest daar mee leven en dat was veel erger. Nu ze lagen in een deuk.