Het volgende project.

Allereerst, Tom, Ton, Jan en Erik, bedankt voor jullie reacties op de eerdere blog van vandaag. Ik geef jullie via jullie reacties nog persoonlijk antwoord.

Het dak van de gastenruimte en de schuur moet worden vervangen.fullsizeoutput_29ba

De twee daken links en rechts voor zijn de oude gebouwen die al op de finca stonden toen we die kochten. Het verschil met het nieuwe dak, rechts boven, is enorm. Niet alleen om te zien maar bij de twee ex landbouw schuurtjes zijn de pannen direct op de dakplanken gelegd. Dat betekent veel stof, bichos en hagedissen die door de kieren komen en naar beneden vallen met alle troep van dien. Bovendien kwam er bij een bepaalde windrichting en regen water naar binnen.

Ook wil ik een raam in de gastenruimte, het voorste deel van het gebouw links voor.fullsizeoutput_29be.jpeg

Op de plaats van de rode rechthoek komt een vast raam. Op de bovenstaande foto kan je tevens zien hoeveel kieren er in het dak (waar de pannen op dat moment al af zijn) zitten.

Met de verkoper van de raamleverancier had ik afgesproken dat dat hij de pannen mocht hebben. Hij was daar zo blij mee dat hij beloofde ze er dan ook zelf vanaf te halen. En, vanmiddag stonden ze daar, vier man sterk.fullsizeoutput_29af

IMG_0037

En na een uurtje of twee stevig doorwerken waren de pannen verwijderd en werd het dak keurig achtergelaten.RNChGJHDSI2kE+4rolnADA.jpg

 

Hoe kan dat nu, mijn statistieken gingen door het plafond.

Als je een blog schrijft heb je geen idee voor wie je dat nu eigenlijk doet. Zeker als er niemand reageert dan denk je wel eens waar doe ik het allemaal voor. Om daar toch wat gevoel bij te krijgen verzorgt WordPress statistieken, dan weet je tenminste iets.

Mijn blog trekt tussen de 50 en 80 lezers per dag. Dat betekent zo’n 3 per uur. Deze gegevens kan ik zien in mijn statistieken. Als dat gemiddelde veel hoger is als normaal krijg ik een bericht dat mijn statistieken door het plafond gaan. Zo ook zojuist.

Er keken meer dan 100 mensen in een uur! Hoe kan dat nu en waar komen die vandaan ?????

Waar ze vandaan komen kan ik ook zien.

Er kijken mensen uit de hele wereld. Meestal weet ik niet wie dat zijn. Soms echter wel, de lezer uit Australië b.v. is Jan. Dat weet ik omdat Jan een trouwe lezer is en al verschijnende malen heeft gereageerd. Hoi Jan!

Maar die pieken? De twee die je in de eerste foto ziet zijn Nederlanders. Maar het is ook voorgekomen dat het Belgen of (Nederlandse?) Spanjaarden waren.

Blijf ik met de vraag zitten:”Hoe kan dat nu?”.

Canaldigital, stemmen.

Vrijdag zijn we weer thuis gekomen na een zeer prettig verblijf op La Gomera.

Ze hebben daar een nieuw, klein, maar erg mooi vliegveldje. Erg rustig ook. Werken daar lijkt me wel wat, twee vluchten per dag kan niet erg stressvol zijn.

Gisteren heb ik een nieuwe satelietschotel geplaatst en aangesloten.

Toen we naar La Palma kwamen kregen we het advies om geen Hollandse Canaldigital apparatuur mee te nemen want dat zou niet goed zijn. Nu dat verhaal is BS! Nu drie digitale ontvangers verder heb ik die Hollandse ontvanger toch gekocht en met eindelijk een correct geplaatste schotel heb ik voor het eerst alle kanalen van Canaldigital. Voorheen was ik gewoon afhankelijk van de willekeur van de lokale monteur die ook nog eens de schotel verkeerd plaatste. Over de Duitse dronkelap en zijn opvolger zeg ik verder maar niets want dan word ik onfatsoenlijk.

Mijn advies: Koop de ontvanger van Canaldigital, koop hier de schotel (min 80cm) met twee koppen voor twee satellieten (Astra 19,2 en 23,5) en laat die plaatsen of doe het zelf. Sluit de ontvanger aan en volg de installatie procedure van de ontvanger. Werkt als een beer. Lukt het niet neem dan contact op met Canaldigital hun service is ook goed.

Vandaag zijn we gaan stemmen. Wij mogen alleen stemmen voor de lokale verkiezingen (blauwe enveloppe) en uiteraard voor de Europesche (witte enveloppe). De andere drie kleuren waren voor de landelijke verkiezingen waar wij niet aan mee mochten doen.

Nog best een belevenis. We hadden de vijf gekleurde envelopjes thuis gekregen en lijstjes met kandidaten. Die lijstje hadden we thuis in de envelopjes moeten doen meebrengen maar dat hadden we dus niet gedaan. Dat was geen groot probleem die hadden ze daar ook. Toen ik in het stemhokje stond en geen ‘rood potlood’ zag vroeg ik Ank om een balpen. Verkeerd! Een van de dames kwam vanachter de tafel vandaan en riep Señor, señor, u mag niet op de lijstjes schrijven. Men stemt hier niet op een persoon maar op een partij. OK ik moest dus alleen een lijstje met de partij waar je voor kiest in het betreffende envelopje doen. Zo gezegd zo gedaan, weer wat geleerd.

Valle Gran Rey.

Gisteravond hebben we lekker buiten gedineerd.

Vanavond gaan we dat weer proberen. Proberen want dat wil iedereen en er is geen plaats voor iedereen. Daarna hebben we naar een ‘Ierse’ dansschool gekeken. Leuk maar een beetje amateuristisch.

Vandaag hebben zijn we naar Valle Gran Rey in het westen van het eiland geweest. Een trip met totaal verschillende landschappen. Eerst bruin verdord landschap met allerlei pittoreske dorpjes zoals Antoncojo.

En Targa.

En schitterende uitzichten.

En daarna verder door het Parque National de Carajonay. Dat was een totaal ander beeld niks dor en droog maar:

In de wolken en zeer vochtig, nat en groen.

Valle Gran Rey ligt in het zuidwesten en de valle is indrukwekkend.

Deze regio heeft een zeer gewelddadige geschiedenis. Na verovering door de Spanjaarden ontstond er een opstand onder de oorspronkelijke bewoners. Deze werd door de Spanjaarden neergeslagen en alle mannen vanaf 15 jaar werden vermoord en de vrouwen en kinderen als slaven verkocht.

En daar ligt het dorpje. Ik moet zeggen ik was er niet echt van onder de indruk. Een beetje rommelig dorp.

Met naast het een beetje armoedig strand een haventje.

Na aan dat haventje een heerlijk broodje tortilla gegeten te hebben weer terug naar het hotel.

Op de terugweg toch maar weer foto’s in het Nationaal park gemaakt.

Het was weer een leuke warme dag en we doen het niet vaak maar we hebben een souvenir gekocht, een mok van 1,5 cm hoog.

Morgen weer naar huis.

“No, no hay espacio viene una guagua.”

Vandaag hebben we een auto gehuurd en zijn we over het eiland gaan toeren. La Gomera is een rond eirland en wij zitten in het zuiden. Eerst naar de hoofdstad San Sebastian de La Gomera in het zuidoosten. Een prachtige rit.

Met dit plaatje als beloning. Het eiland op de achtergrond is Tenerife.

Na een bak koffie.

En een nieuwe hoed.

Omhoog naar Agulo in het noordoosten. Dit is wat je hier veel ziet. Heel anders dan La Palma.

Agulo is ook een leuk stadje maar de restaurants waren er dun bezaaid.

En als we er een zagen moest die wel even worden opgezocht.

En vonden we een restaurant dan stonden er bussen voor en zat het vol Duitsers en was er geen plaats voor ons. Toen we eindelijk een leuk restaurantje vonden, zonder bussen, kregen we te horen: “No, no hay espacio viene una guagua” (Neen, geen plaats er komt een bus). Dus met knorrende magen doorgereden naar Vallehermoso een beetje landinwaarts in het noordwesten.

Waar we op het pleintje in het centrum een bocadillo de pollo (broodje kip) genuttigd hebben.

Daarna terug naar het hotel in het zuiden. De uitzichten bleven steeds prachtig.

Oh ja, mocht je je afvragen waar die hoed van Ank is gebleven? Die draagt ze niet want hij staat stom. 😤

Een paar dagen naar La Gomera.

Vandaag zijn we voor een paar dagen naar La Gomera gegaan.

Vanaf Santa Cruz de La Palma.

Eerst een half uur vliegen naar Tenerife.

En dan van Tenerife in 20 minuten naar La Gomera.

We zitten in Playa Santiago.

Niet echt indruk wekkend. De hele boulevard is afgesloten want die wordt opnieuw bestraat. Het dorp.

Wij zitten in een hotel daar precies op de punt.

Het hotel is een oase van groen het eiland daarentegen is dor en bruin.

Weer naar de tandarts.

Deze keer moest een beschadigde vulling gerepareerd worden. Deze reparatie was al bepaald en begroot bij het eerste bezoek. Ik heb van dit bezoek geen foto’s want ja dat gaat lastig als je in de stoel ligt. Hoe ik het ervaren heb? Vreemd twee van die jonge, en knappe, dames die druk bezig zijn met de bewuste kies en verder … weer erg onder de indruk. Niets gevoeld, als het niet zo’n herrie was al dat geboor en geslijp had ik wel in slaap kunnen vallen. De rekening? Gelijk aan de begroting.

Op de terugweg naar de auto zagen we dit.

Normaal zie je boven de huizen de bergen. Nu was alles bedekt door laaghangende bewolking behalve de top. Grappig.

Nog even over de cactustuin nog meer bloemen.

De rode op de achtergrond is omgevallen door het gewicht van al zijn bloemen. Maar ze kunnen er ook zo uitzien:

Talón-foto, nu weet ik wat het is.

Voor de verlenging van Ank’s rijbewijs gisteren naar Santa Cruz geweest. Gewapend met het resultaat van haar psicofísica, de geprinte afspraak bevestiging (noodzakelijk!) en een pasfoto van 26x32mm en met de onzekerheid dat we niet zeker wisten wat de Talón-foto was die volgens de internet informatie ook noodzakelijk was.

Op tijd vertrokken, Santa Cruz is 1,5 uur rijden en je weet maar nooit. Nu dat klopte.

fullsizeoutput_28eb

Net na Tijarafe waren ze aan het werk aan de rotswand naast de weg vijfentwintig minuten staan te wachten. We waren dus maar net op tijd in Santa Cruz bij het DGT.

IMG_2221

Dat DGT (gebouw met de drie vlagen) ligt aan de eerste grote rotonde als je Santa Cruz binnen komt. Keurig op tijd waren we aan de beurt en de super vriendelijke beambte legde me uit wat nu die Talón-foto was. Dat blijkt een formuliertje (A5 formaat) te zijn wat je daar krijgt waar je foto op geplakt wordt en je, je handtekening, precies in het vak!, moet zetten. Dat formulier wordt naar Madrid gestuurd waar een machine daar volautomatisch je nieuwe rijbewijs met foto en handtekening van maakt.

Alles was dus in orde. Ank heeft nu een tijdelijk rijbewijs en binnen drie maanden ontvangt ze per post het definitieve.

Op de terugweg voor Tijarafe weer een half uur moeten wachten. Er was inmiddels een groot stuk uit de rotswand verwijderd.

Anky’s klets club / Schande!

Ank gaat drie maal per week naar pilatus. Probleem is nu dat Bea de Palmese die les geeft 7,5 maanden zwanger is. Lesgeven gaat dus niet meer. Dus wat hebben de dames besloten; We gaan wandelen. Om de week zet iemand een route van ca. drie kwartier uit in de buurt van haar woning. Deze week was het Ank’s beurt. Dus afgelopen zondag route uitgezet.

fullsizeoutput_28cb

En vandaag was het zo ver. De dames starten bij San Mauro en liepen in een grote boog om ons huis. Hier lopen ze de heuvel tegenover ons terras op.fullsizeoutput_28db

En weet je wat? Ik kon ze zowat de hele route horen kletsen ongelofelijk wat kunnen die dames OH’en. Na de route was het koffiedrinken bij ons thuis. In het midden haar lerares Bea.fullsizeoutput_28d8

Nu die schande.

Zaterdag was de Ultramaraton Transvulcanica. Ultra want hij is 74 km lang en de deelnemers moet ook nog eens 4000 m stijgen en ook weer dalen. Men loopt van de zuidpunt van het eiland omhoog over de vulkanen route naar de Roque de los muchachos dan omlaag naar Tazacorte en vervolgens weer omhoog naar Los Llanos.

Wie doet dat nu? Wel 3.000 atleten uit 60 landen, een mega event. De mannelijke winnaar liep de route in 7 uur en 11 minuten. Die dame die won was de Nederlandse Ragna Debats. Ze won in, 8 uur en 9 minuten, een nieuw parcour record. Bovendien had ze ook nog 15 minuten voorsprong op nummer twee. fullsizeoutput_28d2GEWELDIG! Wat verder leuk is dat ze ook nog op La Palma gaat trouwen. Ze had vooraf in een interview gezegd dat ze dat zou doen als ze won. De gelukkige is de man die vorig jaar de Transvucanica won.

En die schande? Nu helemaal niets in het sportnieuws noch in de webkranten van Nederland! Dat vind ik schande.

Nog even wat bloemen uit de tuin.fullsizeoutput_28d6

9azz4CDFT%SYK9Opadok6w