Cielo empedrado, suelo mojado.

Dat is wat de oude mannen van Puntagorda zeggen. Het betekent vrij vertaald:”Als de lucht er uit ziet als een veld stenen wordt de grond nat”. Ik moet zeggen in het Spaans klinkt het een eind beter.

Volgens de jonge mannen is dat echter niet meer waar, tegenwoordig is alles anders. Niet zo gek overigens, het is immers de moraal van het leven dat de jeugd alles beter ‘denkt’ te weten dan hun ouders. Maar ach we gaan het zien.

Dit was zo’n beetje de discussie vanochtend om 8 uur na een warme nacht (20º) onder deze prachtige lucht met Antonio en Julio toen ze begonnen aan hun werk. De fundering voor de nieuwe zonnepanelen. Ondanks het feit dat de temperatuur naar de 27 ,5° schoot, is lekker opgeschoten.

Julio maakte en stortte het cement en Antonio verdeelde het en maakte het netjes glad. Het resultaat is niet 100% waterpas maar ach dat maakt voor de opbrengst niets uit en de heren waren zo trots op hun werk.

Karaoke finaly arrived in Puntagorda.

Vanochtend waren we in de bank in Los llanos toen we hoorden:”Halo Hans, ja je kent me niet maar ik lees al jaren je blog”. Dat is toch leuk, je wordt er weer aan herinnerd waarom je het doet. Vervolgens werd verbaasd gereageerd dat ik weer aan een andere project was begonnen en dat klopt. Er wordt weer hard gewerkt.

En ook Antonio is vandaag begonnen aan de fundering voor de zonnepanelen.

Morgenochtend weer verder maar vanavond was er eerst de laatste tapa ronde van dit jaar. Het waren weer echt lekkere tapas dit jaar en ook vanavond weer. Eén moet er vermeld worden, de Burrito Shanghai, een soort alternatieve hot dog.

De laatste stop was in de ‘Pino de la Virgen” hier hadden ze iets nieuws, Karaoke.

Of we hier nu zo blij mee moeten zijn is nog even de vraag. Maar het enthousiasme was er niet minder om.

Het was een gezellige avond en een mooie dag. Dat bleek ook wel uit de thermometer toen we thuis kwamen.

Zonne-energie in een stroomversnelling.

12 november heb ik geschreven dat ik plannen had voor zonne-energie. Mijn bijdrage aan een schonere wereld. Sinds die tijd ben ik het internet aan het afstruinen naar info en om te leren. Ik ben voor info bij mijn bovenbuurman op bezoek geweest die al zo’n systeem heeft en het resultaat is dat het er wel gaat komen.

Afgelopen vrijdag ben ik bij Antonio, een lokale aannemer, geweest om eens te vragen wanneer hij de fundamenten zou kunnen maken. Ik had gerekend op een aantal weken maar zijn antwoord was erg onpalmees:”Ik kom maandag”. Ik moest dus aan het werk om de grond bouwklaar te merken.

Twee manderijnenbomen moesten het veld ruimen, een slang van het beregeningssysteem moest worden vervangen en de juiste plaats voor fundamenten moest worden bepaald.

En Antonio? Die kwam, precies op tijd, om op te meten wat hij moest maken zodat hij kon uitrekenen wat hij nodig had zodat hij de materialen kon bestellen. Toen ging hij weer. Nu is het wachten op die materialen en als die er zijn komt hij terug. Zou de echte Palmero dan toch nog de kop op steken?

Gisteren naar een plaatwerker geweest voor een metalen deur. De discussie was ook hier weer kort maar hevig. “Kan je dat maken?”, “Ja.”. “Wat kost het?” Enig rekenwerk leverde een zeer redelijke prijs. “Wanneer kan je hem klaar hebben?”. “Vrijdag.”

Vandaag kwam ik er achter dat het systeem waar ik mijn oog op heb laten vallen in de Black Friday aanbieding is. Wat ik daar mee bespaar krijg ik in geen tien jaar als rente op de bank. Dus …

Het steilste eiland ter wereld.

Ik heb hier al eens iets over gezegd maar gisteren zag ik hoe steil het recht bij ons voor de deur eigenlijk is. We zijn een tijdje terug naar de kust gelopen (gele pijl) met het idee dat het wel mogelijk moest zijn om daar af te dalen naar de zee. Gisteren was ik met Google Earth bezig toen ik zag dat je een hoogte profiel een soort doorsnede van het eiland zo gezegd kunt maken. Dat gaf het profiel hieronder als resultaat voor de route naar de kust via de gele pijl.

Toen we bij de rand van het eiland waren was ik diep onder de indruk van de hoogte. Nu weet ik hoe hoog we daar stonden. 250 m! Twee en een halve domtoren hoog en super steil. Over ongeveer 125 meter gaat het van zeeniveau naar die 250 m. Bij zee zijn we dus niet kunnen komen.

Geregend heeft het nog steeds nauwelijks eronder weer twee buitjes op zee.

De TMT, komt hij of komt hij niet.

Al maanden wordt er gediscussieerd over de komst van de TMT de Thirty Meter Telescoop. Dit is een ultra moderne telescoop met een spiegeldiameter van 30m. Het wordt een van de twee grootste maar wel meest geavanceerde telescoop van de wereld. Het is, volgens El Pais, een project van €1.200.000.000. Redelijk belangrijk voor La Palma dus.

Hij moet eigenlijk op Hawaï komen maar dat wil de locale bevolking niet omdat hij op een heilige berg moet worden gebouwd. Gevolg de ene rechtszaak na de andere. Inmiddels heeft het consortium die dat dat ding wil gaan bouwen dus maar de bouwvergunning hier aangevraagd en omdat hij op het gebied van Puntagorda moet komen zijn die dus verantwoordelijk voor het tot stand komen van die vergunning.

Waarom nu deze blog? De bouwvergunning is klaar.

Een triomfantelijke burgemeester Vincente met de vergunning (de blauwe doos) en links Lescano de gemeente architect. Voor mijn gevoel hebben ze deze vergunning véél sneller klaar dan de vergunning voor de twee vakantiehuisjes van vrienden van ons.

Nu maar hopen dat hij ook komt want die beslissing is nog steeds niet definitief.

Water naar de zee dragen.

Het is hier echt anders dan in Nederland. Aan deze kant van het eiland blijft het maar droog en aan de andere kant van het eiland regent het zo goed als elke dag. Ook vandaag weer. Zoals te zien is, op onderstaande rechter eilandje, aan de hoeveelheid water (l/m2) die nu al weer gevallen is.

Links zie je de huidige temperatuur en in het midden de luchtvochtigheid. Lekker hoor 18°C maar het moet toch eens gaan regenen.

Onderstaande grafiek van de totale hoeveelheid regen die gevallen is laat dat ook duidelijk zien. Mijn buurman klaagt steen en been omdat zijn aardappelen opdrogen in de grond.

Waar het wel steeds regent is op zee. Dit was zojuist.

Dit is de hele week al zo, de ene bui na de andere boven het water en de ene prachtige regenboog na de andere maar mijn bomen schieten er geen fluit mee op. Dit is nu echt water naar de zee dragen.

Ook de maan die door de bomen schijnt is hier anders dan in Nederland.

T’is mooi maar het geeft niet echt ‘het’ gevoel.

I have a condom over my head.

De jaarlijkse traditie die niet jaarlijks meer was is weer terug, de ‘Ruta de tapas’.

De bedoeling van zo’n tapa route is dat de plaatselijke restaurants en bars (of barren?) voor een beperkt bedrag iets lekkers met een drankje serveren. Twee jaar geleden was de laatste. Die had als thema ‘papas’ aardappelen. Dat had de burgemeester bedacht. Hij wilde de plaatselijke boeren daarmee helpen. Nu dat was geen succes. Daarom was er vorig jaar kennelijk geen animo meer voor. Maar gelukkig is hij er weer want dat is toch altijd erg gezellig.

Dus gisteravond op pad met onze Engelse vrienden en haar zuster met haar man. Hier volgen de tapas die we hebben gehad.

Restaurante Ancora.

Een super lekkere tapa, gevulde champignons. Heerlijk en super mooi opgemaakt, een 9.

Tasca Casa Neno.

Een echte arbeiders bar. Ze hadden geen tapas, dus een 0. Omdat we met veel moeite binnen waren gekomen, het was er erg druk kaartende en domino spelende mannen, en waar ook maar net genoeg stoelen hadden kunnen bemachtigen hebben we toch maar een glas wijn besteld. Wat bleek de witte wijn was ook op, ze hadden er nog net drie. Dat was ook te zien aan de wijn, die zag er zo hier en daar een beetje waterig uit. Maar goed de rekening was er ook naar, €5,50 voor drie witte wijn een rode en twee flesjes water.

Restaurante Jardín de los Naranjos.

Een gevulde courgette en deze keer een lekker wijntje. Een 8.

Bar Cafetaría Itaca.

Geitenkaas op pompoen en courgette. Ook een 8. Sorry ik had al een hap van het toostje genomen toen ik er aan dacht dat ik nog een foto moest maken.

Bar La Baraca.

Het was hier erg gezellig. Deze bar ziet er veel beter uit na de verbouwing. Tacos met kippen en kaas daarover. De bedoeling was dat je het met de taco’s at maar die waren helemaal week geworden door wat er op lag maar wel lekker, ook een 8. De wijn begon wel zijn tol te heffen, weer te laat met de foto.

Maar na veel moeite wel een selfie gemaakt.

Het was hier gezellig druk en samen met de muziek vrij luidruchtig. Daardoor verstond de middelste dame iets niet goed. Ze verklaarde dat met de woorden: “I have a condom over my head” hetgeen samen met de wijn de nodige hilariteit veroorzaakte.

Parrilla Pino de La Virgen.

Een spiesje met wat stukjes gebakken aardappel. Een 7. Sorry geen foto. Hier sloeg de meligheid helemaal toe toen de zwager van onze Engelse vrienden een WhatsApp van zijn dochter kreeg die meldde dat ze ook in een restaurant zaten en een heerlijke “crispy dick” hadden. Dat werd vrij snel hersteld in duck maar ja toen was het kwaad natuurlijk al geschied.

Ze hadden hier overigen wel een mooi raampje.

Al met al een gezellige avond.

Effe bijpraten.

Vasten 5/2

Dat gaat erg goed. Deze week voor de vijfde maal gedaan. Buiten dat ik vier kilo ben afgevallen heeft het meer voordelen. De afwasmachine draait twee maal minder, we kopen minder eten, bakken een brood minder en …….. dat eerste ontbijt op woensdag is zoooo lekker.

Bezoek gemeente voor vergunning zonne-energie.

Met lood in mijn schoenen ben ik gisteren met Lescano gaan praten. Hij is de gemeentearchitect en verantwoordelijk voor werkvergunningen. Nu dat viel echter reuze mee. Zijn antwoord na mijn uitleg van wat ik wilde doen:”Nee een vergunning hoeft niet anders wordt het allemaal veel te gecompliceerd.” Duidelijk toch? …….. Of toch niet?

Daarstraks was ik onder het terras aan het vegen en kijk eens wat ik vond.

Deze neushoornkever is 22mm groot en komt voor in Noord Africa en de middellandse zee. Hij schijn tegenwoordig ook al in Nederland te worden waargenomen. Ik heb hem daar overigens nooit gezien.

Vies, verbaasd? Nee hoor, ik ben al jaren geïnteresseerd in insecten. Ik was na de lagere school lid van de biologische groep van het Odulphus lyceum in Tilburg. Onder de bezielende leiding van hun biologieleraar Moller Pilot heb ik menig zaterdag middag met een schepnet de wateren in de buurt van Tilburg doorploegd.

Dingen veranderen.

Toen ik in 1977 naar de HTS ging moest ik een rekenliniaal aanschaffen. Later dat jaar zag ik de eerste elektronische rekenmachine, een Aristo, hij koste fl 1.000 en kon alleen vermenigvuldigen, delen, optellen en aftrekken.

Toen ik in 1982 mijn eerst computer kocht, een Tandy TRS80, had die 32 kB geheugen en ging ik naar programmeerles om daar mee om te leren gaan.

Toen ik in 1988 mijn eerst harde schijf kocht met 732 MB geheugen werd ik voor gek verklaard, wat moest ik toch met zoveel ruimte.

Toen ik in 1996 op zaterdagmiddag midden in het winkelcentrum Alaxanderpolder gebeld werd op mijn mobiele telefoon van de zaak schaamde ik me rot en ben in een stil hoekje gaan staan.

Toen in 1998 mijn Japanse baas me vroeg:”Heb je mijn E mail gelezen?” moest ik dat ontkennen, die gebruikte ik nog niet en las ik maar eens in de paar dagen. Een maand later kon je niet meer zonder.

Toen in 2000 Nokia aankondigde een foto toestel in een telefoon te hebben gestopt verklaarde ik ze voor gek, daar had je toch een camera voor?

Tsja, dingen veranderen, ik ben momenteel druk bezig met het uitzoeken hoe ik kan omschakelen naar zonne-energie en vanochtend deed ik de lamp in de kamer uit met mijn telefoon.

Zonne-energie? Ja dat wordt mijn nieuwe project. We hebben hier op La Palma een stokoude energiecentrale waar een blauwe walm boven hangt. Ik vind dat maar niets en wil daar onafhankelijk van worden. Bovendien is het een leuk argument om voor Casa Demetria mee te adverteren:”Compenseer voor je vervuilende vliegreis door een huis met zonne-energie te huren.”.

Het plan:

Onder het afdak van Casa Demetria komt een kast (armario) voor de elektrische installatie en de accu’s en achter het huis komen de zonnepanelen.

Hieronder komt die kast:

En dat gaat er ongeveer zo uit moet gaan zien:

Vandaag ga ik naar de gemeente om na te gaan of- en wat voor vergunning ik daar voor nodig heb.

Oh ja, er is in Puntagorda een fotoclub in oprichting. Gisteravond was de tweede bijeenkomst.

Gaat lekker, alleen ik was er.

Oh ja, alle foto’s heb ik gemaakt met mijn telefoon.

De tuin is weer leeg.

Alle troep is uit de tuin voor ons terras. Het ligt nu achter het huis naast ,en in de compost bak.

Links naast de bak liggen de dikke beginstukken van de bladeren die ik er af heb gehakt omdat anders de bladeren niet in hakselaar passen.

Die hakselaar (versnipperaar) heb ik omdat ik geen snoeiafval wil verbranden. Verbranden mag alleen nadat je daarvoor bij de milieuafdeling een vergunning hebt gevraagd. Ik wil dat echter niet doen omdat ik geen brand wil veroorzaken en bovendien is het erg milieu verontreinigend.

Dat hakselen ging echter ook voor geen meter. Doordat het groen nog erg vers was blokkeerden de gaatjes waar de houtsnippers door naar buiten moeten komen en liep dat ding steeds vast. Maar even wachten tot de bladeren wat droger zijn. Dat was alles bij elkaar een warm karwij want het was erg warm deze week. Gisteravond om 12 uur was het nog 27°C.

De zonsondergang gisteren was overigens wel weer een traktatie.