Een schok door huize Schop.

Na regen komt zonneschijn maar, en dat vertelt het gezegde weer niet, ook onkruid! Het werd dus hoog tijd om in mijn maai-overal te kruipen en er iets aan te doen. Dat die overal geen overbodige luxe is laat onderstaande foto zien.

Na regen komt dus zonneschijn en onkruid en daarna een soort verschrikkelijke sneeuwman die maait en daarna onherroepelijk lekken. De slangen van de bevloeiing zijn door de jaren in de zon hard en bros geworden. Ik probeer er niet op te geen staan maar ja, als je ze niet ziet. Dan zijn lekken het gevolg.

Dus vandaag was her reparatie dag.

Gisteren hebben John en ik weer een wandeling gemaakt. We hebben langs de rand van de Caldera gelopen. Niet zo’n lange tocht slechts 8,3 km maar we moesten wel 730 m omhoog en omlaag natuurlijk.

Het was een zware maar mooie tocht en het was hartstikke helder. Je kon Gomera en El Hierro goed zien liggen.

En zo zit je dan op 1.800 m hoogte je boterhammetje te nuttigen. Het dal daar beneden ligt op ca. 600 m.

Een filmpje, met foto’s is het moeilijk weer te geven wat er te zie is.

Dan de grote schok. Mees en Isabel hebben van plaats gewisseld. Zo lang we hier wonen heeft Mees altijd naast mij op de bank gelegen en Isabel bijna altijd naast Ank. Maar nu ligt Mees dus ineens naast Ank.

Isabel is een ander verhaal. Zij heeft zeven vaste plekken en een aantal variabele. Bij haar weet je het nooit zeker maar ja het is een vrouw en dan kan je dat verwachten.

Isabel op Mees zijn plekje. Ze ligt ook graag onder een kussentje. Waar dat goed voor is weten wij ook niet.

Baranco de Izcagua

Gisteren weer een prachtige wandeling gemaakt. De Baranco de Izcagua was deze maal ons doelwit. De route werd ons door een Belgische vriend aangeraden en was zeer zeker de moeite waard. Bijkomend voordeel voor ons was dat we konden beginnen bij de Mercadillo de Agricultor hier in Puntagorda.

7F5642CC-4001-474C-854D-C120318643A5_1_201_a

Deze route is ook te downloaden van de site Senderos de La Palma dat is samen met de app MapOut een ideale wandelcombinatie. Voorwaarde is dan wel dat je zo nu en dan wel op die app kijkt en niet maar een eind weg loopt te kletsen zoals wij in Las Tricias deden. De indrukken die je opdoet tijdens de wandeling door deze baranco (ravaijn) zijn niet goed in woorden vast te leggen. Ik zal me dus beperken tot de  foto’s met zo nu en dan wat commentaar.

IMG_4726

Wandelroutes worden door geel/witte, rood/witte of groen/witte strepen aangegeven. Voor deze route kan je daar echter niet op blindvaren want hij kruist verschillende andere routes.

IMG_4724

Ons doel van vandaag de diepe ravijn aan de rechterzijde.

IMG_4728

Op verschilende plaatsen kom je bouwwerken tegen die een onderdeel zijn van het oude watersysteem uit de jaren 70, van La Palma, wel een plaats waar je de omgeving goed kan zien.

IMG_2199

Zoals ook hier.

En op de bodem van het ravijn vonden we een soort mysterieuze mijn. Als je in het gat waar John op staat een steentje laat vallen duurt het zo’n 6 seconden voor het beneden is. Geen idee waar dat nu goed voor is geweest.

IMG_2205

Als we de ravijn weer uitkomen zijn we bij het Gofio museum.

IMG_4743

Het museum is gevestigd in een oude Gofio molen. Bij het betalen van de intree moesten  we aantonen dat we resident van La Palma waren, je krijgt dan n.l. een forse korting. Toen de jonge dame op mijn residensia zag in welke straat ik woonde zei ze: “hé daar woon ik ook” en toen bleek dat de enigste persoon die ik daar kende haar vader was. De wereld is klein ook op La Palma.

Gofio is het oude hoofdvoedsel van de vroegere bewoners van La Palma. Gofio ziet er uit als meel. Het verschil met meel is echter dat het zaad waar het uit wordt gemalen, eerst wordt geroosterd. Dat zaad kan zijn, gerst, graan, mais, allerlei planten zaden en zelfs de wortels van de Canarische den worden er voor gebruikt. Daarna kunnen er allerlei gerechten van worden gemaakt zoals pap, een soort koeken en pudding.

IMG_4746

Het aantal houten bladen op de wieken is afhankelijk van de windsterkte.

EA330D85-384F-46C0-B804-8BEDBE1FC607

Zo werd vroeger thuis gemalen.

 

Een bezoek aan dat museum is zeker de moeite waard.

IMG_4748

Na het museum liep de route aan de andere kant van de ravijn terug richting Las Tricias door het deel van Garafia dat enige maanden geleden is verbrand. De sporen zijn nog duidelijk te zien. Het was bizar al die verbrande bomen en struiken boven het frisse groen te zien dat er is gaan groeien na de regen van de laatste tijd.

IMG_4749

Maar ook in al die verbrande bomen is weer leven te bespeuren.

IMG_4752

Ook op de bomen die het niet gered haden was dat het geval.

IMG_4751

In Las Tricias aangekomen moesten we, na een behoorlijke omweg, nog een maals door het ravijn, om na 16,6 km en 600m stijgen en 596m dalen, weer bij de Marcadillo uit te komen. Het was een prachtige dag en een nog mooiere route. Wel vraag ik me af waar dat verschil van 4 meter vandaan komt, mijn auto stond echt niet in een put.

Een bijzonder moment.

Vannacht kon ik niet goed slapen. Ik heb me de laatste tijd nogal boos gemaakt over de voortgang van de inentingen tegen Corona in Nederland. Ik ben toen daaraan gaan liggen rekenen en dat moet je niet doen want toen werd ik nog bozer en dat is slecht voor de nachtrust.

Toen ik vanochtend uit bed kwam en op de NOS app las dat er al 55.000 mensen waren gevaccineerd sloeg weer de vlam in de pan. Ik berekende dat het met deze voortgang nog vijf jaar zou duren voor 75% van de nederlandsche bevolking zou zijn ingeënt. Ik heb toen mijn frustratie van me afgeschreven op Facebook en ben toen naar buiten gegaan om af te koelen met een heerlijk zonnetje op mijn rug en dat moment maakte alles weer goed.

Het was een volkomen windstille en glasheldere zaterdagochtend, het was muisstil en het zonnetje verwarmde op een heerlijke manier mijn rug. Een wandelaar kwam omlaag van de berg links van me en een torenvalk op zoek naar zijn prooi vloog op nog geen meter afstand langs me. De wandelaar was inmiddels langs onze beneden buren gekomen en hun grote zwarte hond begon te blaffen, onherroepelijk kwam daar direct na de roep van mijn beneden buurvrouw “Hoeeego, Hoeego” die hem tot de orde probeerde te roepen iets wat nooit lukt. De torenvalk was inmiddels in de palmboom achter me gaan zitten en tsjilpte. Zijn of haar partner vloog rond de palm en kwetterde dat het een lieve lust was. Hugo (in het Spaans wordt de ‘u’ als ‘oe’ uitgesproken) was inmiddels stil en de totale rust keerde weer terug. Wat een fantastisch moment was dit het maakte mijn frustraties tot iets totaal onbelangrijks en al die tijd scheen dat heerlijke zonnetje op mijn rug.

Het was een raar jaar en het nieuwe begint ook niet echt normaal.

Er was voor de afgelopen week veel regen voorspeld.

En anders dan wat er vaak gebeurt klopte dat nu ook met de werkelijkheid.

Het regende pijpenstelen. Overal begonnen, door al dat vocht, paddenstoelen te groeien.

Maar er viel deze week wel erg veel regen, hier tot nu toe 114 mm.

Sinds wij hier in januari 2015 gekomen zijn is er alleen in de eerst week van april 2018, met 135 mm, meer regen gevallen.

Voor de watervoorraden op het eiland is dat goed nieuws. Het basin tegenover ons huis is vol.

En ook Casa Demetria dreigde vol te lopen. De regenkap op de schoorsteen werkte niet echt goed zoals je ziet.

In ons huis was dat geen probleem. De regenkap die wij nog uit Nederland hebben meegenomen werkte uitstekend. Isabel genoot met volle teugen van het brandende hout kacheltje terwijl Mees buiten op de terrasstoel bleef liggen.

Verder werden we ook nogal bezig gehouden door wat er in Amerika gebeurde t.g.v. de acties van hem wiens naam we niet meer noemen. Niet normaal wat was dat in en in triest.

Mijn vriend de paddestoel had het kennelijk ook gehoord.

Las 12 campanadas.

In spanje is het de gewoonte om tijdens de jaarwisseling bij elke klokslag (Las 12 campanadas) een druif te eten. Dat zou geluk brengen. Nu dat hebben we nodig dus aan de druiven gisteravond. Ik kan je vertellen dat dat nog mooi niet meevalt maar het is gelukt dus aan ons zal het niet liggen.

Ik zal het niet weer over Corona hebben want ook hier gaat het nu langzaam maar zeker de verkeerde kant op met verschillende uitbraken. Maar een ding moet me van het hart.

El Time, 29/12:
Op 8 januari zullen alle ouderen in de bejaardentehuizen zijn ingeënt tegen het Corona virus.

We zitten dan wel in een uithoek van het Spaanse koninkrijk maar we horen er echt wel bij. Als op de TV de tijd vermeld wordt wordt ook altijd de tijd op de Canarische eilanden vermeld en gisteravond werd om 01:00 Spaanse tijd de TV uitzendingen onderbroken om de overgang naar het nieuwe jaar op de Canarische eilanden in beeld te brengen. Ook de Corona vaccins kwam op exact de zelfde dag aan als in alle Spaanse provincies. Er zijn inmiddels inenting prioriteiten vastgesteld en wij zijn prio zes van de vijftien; ‘65 jaar en ouder’.

Toen wij enkele jaren geleden besloten naar La Palma te verhuizen was een steeds terugkerende vraag: ”Maar hoe zit het dan met de gezondheidszorg in Spanje”. Nu ik moet zeggen tot nu toe heb ik alleen positieve ervaringen en als het over inenten gaat durf ik niet goed te zeggen hoe het in Holland gaat. Ik schaam me rot.

Zo nu zet ik mijn oude mopperkont pet weer af en bedank alle blog lezers voor het volgen van deze blog en wens iedereen het allerbest voor het nieuwe jaar.