Pico Benejado.

Deze week ben ik voornamelijk bezig geweest met het snoeien van de avocado bomen die dit jaar, een z.g.n. ‘Off’ jaar, weinig vruchten hebben opgebracht. Doel van dit werk is om een stukje van de te verwachten grotere oogst van volgend jaar, een ‘On’ jaar, te verplaatsen naar het ‘Off ‘ jaar wat daarna weer wordt verwacht. Dat heb ik allemaal niet zelf verzonnen maar dat ‘moet’ van Oswaldo mijn consultant. En ja dat doe ik dus maar.

Na onze wandeling van vorige week heb ik zoals gezegd een extra pagina toegevoegd aan het info boek van Casa Demetria en …. het helpt al.

Gisteren zijn we naar de Pico Bejenado gelopen en we zijn zelfs geen plas papiertjes tegen gekomen. De geplande route (in rood):

Voor we vertrokken nog even vlug een foto gemaakt van deze klaprozen. Je hebt ze hier in het bekende rood, in paars maar deze zijn wit.

In het midden ons doel de Pico Bejenado.

Gelukkig was de top op 1.854m nog te zien in de bewolking die er nog hing van de regen van de nacht ervoor. Maar volgens El Tiempo zou er die dag geen regen vallen dus de kans, op het volgens het ANWB boekje spectaculaire uitzicht, was wel aanwezig.

De Route begint aan een breed pad. Maar dat pad wordt al snel smaller.

Om uiteindelijk te veranderen in en smal rotsachtig pad.

Zoals je op bovenstaande foto kan zien werd helaas het zicht al snel minder. Toch zag je tussen de bomen door nog mooie vergezichten er was dus toch nog hoop.

De bergrug waar we vorige week liepen.

Echter boven aangekomen was dit het uitzicht:

Links zou je de vlakten (los Llanos) van Aridane moeten kunnen zien en rechts het spectaculaire uitzicht over de Caldera de Taburiente. Dat was dus KMP. Wel werden we welkom geheten door een grote raaf die duidelijk gewend was om door wandelaars gevoerd te worden.

En na van een gezonde, edoch voedzame maaltijd genoten te hebben,

besloten we terug te keren over het zelfde pad als we zijn gekomen. Het rode deel, kaartje boven, wat we niet genomen hebben, hebben we overgeslagen vanwege het slechte zicht. We werden wel steeds gevolg door onze bedelende vriend.

We gaan deze wandeling zeker nog een keer doen, we willen het spectaculaire uitzicht toch nog een keer zien.

Refujio El Pilar naar Pico Ovejas.

Nog bedankt voor alle terugkoppelingen m.b.t. mijn vraag of ik niet te veel over wandelen schrijf. Gelukkig hier nog een.

M.b.t. onze inentingen kan ik zeggen dat het verder perfect is gegaan. We hebben alleen allebei een dag een stijve arm gehad.

Toen we bij El time waren kon je goed zien waar de wandeling zou zijn.

Onder de wolken and tussen de Caldera de Taburiente (links) en het begin van de Ruta de Vulcans (rechts).

Tussen die twee punten ligt een bergrug die midden op het eiland ligt. Heel vaak stromen de wolken van de oost zijde van het eiland over de bergrug naar het westen waarna de wolken condenseren. Dat is best een spectaculair gezicht. Dit fenomeen komt maar op een paar plaatsen in de wereld voor. Het zorgt er bovendien voor dat al dat gecondenseerde water de grond in zakt en de natuurlijke bronnen van het eiland weer met water vullen. Zo dadelijk een foto waarop je dat goed kunt zien. Die wolken hebben echter ook een nadeel ook dat zie je zo.

Midden op die bergrug ligt een pad waarover een (brandweer) auto kan rijden. De route GR311 slingert daar links en rechts omheen via beschutte wandelpaden.

Nu het nadeel van de wandeling, door de bewolking was het bijzonder vochtig.

Wat resulteerde in bijzonder veel mos groei op de bomen aan de oostzijde.

Ook kon je goed zien hoe het water overal condenseerde we liepen dan ook continu onder druppelende bomen.

Ondanks het feit dat het een mooie wandeling was hebben we bij de uitzichtpunten niets meer gezien dan een vet wolkendek.

Na zeven van de geplande 9 km hebben we gegeten bij een ‘indrukwekkend’ monument dat daar is onthuld door een aantal presidenten van wandel- en toeristische organisaties.

Informatie panelen geven geven daar weer wat je aan beide zijden van de bergrug zou moeten kunnen zien als er geen wolken zijn. Ook is er een kraan voor drinkwater.

Tijdens de lunch kregen we bezoek van deze mooie jongen (of meisje).

Kon ik eindelijk de oog herkenning voor dieren van mijn camera testen, werkt als een beer, perfect!

Omdat het al laat was hebben we de laatste 2 km van de geplande route niet meer gelopen en zijn over het hoofd pad terug gelopen.

Op bovenstaande foto zie je waar ik me bij deze wandeling ook mee bezig heb gehouden. Ik heb afval gefotografeerd. Ik wil een pagina in het boek van Casa Demetria maken genaamd: Keep La Palma clean.

Bij deze gelijk een oproep aan alle dames.

Dat jullie moeten plassen, best, dat je jezelf moet droogmaken, best,

MAAR GOOIT NIET OVERAL DIE PAPIERTJES WEG.

Neem naast die papiertjes een plastic zakje mee bewaar ze en gooi ze thuis weg. Zou 80% van alle afval schelen.

Ten slotte nog even een tip. Dit is een mooie wandeling maar besluit je hem te gaan doen houdt dan een alternatief achter de hand voor als die wolken over de bergrug stromen.

Volgende week werd ‘mañana’.

Maar nu is het dan eindelijk ze ver vanochtend om tien uur werden we verwacht voor de 1e vaccinatie tegen het COVID-19 virus.

De wachtkamer zat vol maar het ging best snel.

Na de vaccinatie moet je 20 minuten plaats nemen in de recover ruimte om te kijken of er allergische reacties optreden.

Ze hadden wel een poging gedaan om die ruimte wat gezelliger te maken met handdoeken over de stoelen en in het midden een doos met ook zo’n handdoek er over en met een flesje met wat wierook staafje er in die niet branden.

Een oude dame, zal wel net zo oud zijn geweest als de rest maar zo zag ze er ieder geval uit, maakte zich zorgen over de hygiëne. Ze vroeg zijn die handdoeken al vervangen want het moet wel schoon zijn. Iemand reageerde daarop met: “Mevrouw er zitten geen gele vlekken op u kunt rustig gaan zitten”.

Die wachtkamer deed me denken aan wat mijn vader vroeger eens heeft gezegd. Toen hij eens naar een bijeenkomst van ex KNIL militairen was geweest zei hij: ”Daar ga ik niet meer naar toe, er zijn daar alleen maar oude lullen”.

7 mei krijgen we de tweede prik.

El Paso – Llano de Jable.

Zoals misschien is opgevallen wandel ik de laatste tijd nogal wat. Ik vind dat erg leuk en ben blij dat ik dat nog kan doen. Over koud een half jaar word ik 70 en dat is dus allemaal niet meer zo vanzelfsprekend. Als ik te veel over mijn wandelingen schrijf laat maar weten.

Gisteren zijn we, John en ik, vanuit El Paso tussen de vulkanen op de Montana de Enrique en de Montaña Cemada over de Llano (vlakte) van Jable terug naar El Pasó gelopen. 13,7 km en 593 m stijgen de dalen. Het weer was fantastisch.

Links Los Llanos en rechts zie je El Paso.

Na een stukje over een doorgaande weg te hebben gelopen draaiden we een landweg op en werd het een eind mooier.

Dat hondje is een paar kilometer met ons mee gelopen.

Aan het einde van de bovenstaande weg werd het klimmen. Dwars door een dicht dennenbos. Stom genoeg heb ik daar geen foto van gemaakt. Ik dacht: ”daar heb ik er al zoveel van” maar in deze blog was hij wel leuk geweest om het enorme contrast te laten zien met het landschap van de Llano de Jable.

We wandelden hier over het resultaat van een vulkaanuitbarsting van zo’n 500 jaar geleden.

Na een poosje veranderden de fijne steentjes in grof gesteente.

En dat liep een eind lastiger.

We waren wel weer blij met onze wandel app. Zo nu en dan was het pad toch wat lastig te vinden.

Maar zoals aan alles kwam er ook aan deze wandeling een eind. Via nog steeds met bloemen bezaaide landweggetjes kwamen we weer

in El Paso.

Vrolijk Pasen.

Gisteravond hebben we met vrienden gegeten (dat mag hier met maximaal vier personen aan één tafel) in restaurant Ancora. Een tijdje geleden was het daar wat minder maar nu hebben we er voor de tweede maal in korte tijd erg lekker gegeten.

Zij gaan huisjes verhuren en wij doen dat al. Tijdens het eten kwamen de verschillende websites ter sprake die je kunt gebruiken om een vakantiehuis te verhuren en mijn angst om een dubbele boeking te hebben.

Persoonlijk gebruiken wij vier sites, CasaDemetriaLaPalma onze eigen site, Booking.com, Tripadvisor en Micazu. Je kunt de boekingen op die sites automatisch met elkaar laten synchroniseren maar dat werkt ook niet echt goed dus ik houd de verschillende boekingskalenders dus handmatig bij. Daarnaast heb ik zelf nog een systeem met een totaal overzicht van de verschillende sites. Dat bijhouden van al die sites is best een lastige job. Ze werken allemaal verschillend en je moet zeker voorkomen dat je dubbele boekingen krijgt.

Vanochtend kreeg ik de schrik van mijn leven omdat er een aanbetaling was gedaan voor ‘de huur van Casa Demetria’ op een naam die mij onbekend was. Na een hoop gezoek, ik kon nergens gegevens vinden van de betalers, bleek dat de aanbetaling was gedaan door andere mensen dan die hadden gereserveerd. Pfffffff ………