Erratum.

Naar aanleiding van mijn vorige blog huis Ruud nog eens in de boeken gedoken en heeft de volgende, betere, versie van de door mij in de blog vermelde:

Het ontstaan van La Palma

Het ontstaan van La Palma: 5 miljoen jaar geleden ontstond op 4km diepte op de oceaanbodem een onderzeese vulkaan. Rond 1,8 miljoen jaar geleden bereikte de vulkaan het zeeoppervlak en ontstond een vulkanisch eiland: La Palma.

Die vulkaan (Garafia) groeide snel naar een hoogte van 2,5 tot 3km, maar de steile flanken werden instabiel en rond 1,2 miljoen jaar geleden stortte de zuidwand in. In de krater ontstond een nieuwe vulkaan (Taburiente) die de krater al snel volledig opvulde en uiteindelijk de hele Garafia-vulkaan bedekte. Maar ook de Taburiente-vulkaan werd instabiel: 600.000 jaar geleden stortte de westwand in en ontstonden de Cumbre Nueva en de Aridanevallei. Ook nu weer ontstond in de krater een nieuwe vulkaan (Bejenado, van 600.000 tot 400.000 jaar geleden).

Het vulkanisme verplaatste zich daarna naar het zuiden waar de Cumbre Vieja ontstaan is (125.000 jaar geleden tot aan nu). Erosie heeft de krater sindsdien vergroot en verdiept tot de huidige Caldeira de Taburiente en de Barranco de las Angustias. Ook dit is een versimpeling, want er is een Taburiente I en een Taburiente II vulkaan geweest. Dus driemaal een cyclus van (geleidelijk) groeien, instorten en weer groeien in pakweg 1,8 miljoen jaar. Misschien zitten we met Cumbre Vieja wel aan het begin van zo’n cyclus, (geleidelijk) groeien d.m.v. “kleine” uitbarstingen totdat het zaakje te hoog en instabiel is geworden…

Het is maar dat je het weet. Of ik nu gerustgesteld ben weet ik niet maar dit was het correcte verhaal.

Geruststellende woorden?

Tijdens onze wandeling van zondag hadden we het, uiteraard, over de vulkaanuitbarstingen en de enorme schade die daar het gevolg van is. Ik vertelde dat ik me zo had geërgerd aan iemand die op Facebook iets had gezegd in de trant van:”Eigen schuld dat is de natuur, had je daar maar niet moeten gaan wonen. Dat komt wat mij betreft overeen met het tegen Nederlanders na een overstroming zeggen:”Eigen schuld had je maar niet onder zeeniveau moeten gaan wonen”.

Onderstaande plaatje geeft weer hoe groot dat risico was.

Ruud vertelde dat hij steeds familie en vrienden gerust moest stellen want ja, vanuit Nederland woon je er inderdaad vlak bij. Hoewel we hem zo nu en dan toch kunnen horen is het toch best nog een eindje weg.

De enigste last die we er van hebben is dat er behoorlijk wat as uit de lucht komt vallen en dat je zo nu en dan lichte aardbevingen voelt. Het onderstaande plaatje laat zien waar het episch centrum van die aardbevingen ligt. Bij Mazo en Fuencaliente.

Omdat ik de lijstjes met aantallen en sterkte niet echt informatief vind heb ik er, je raad het al, een grafiek van gemaakt. Hieronder die voor Mazo waar het het ergst is (grootste rode stippen).

De sterkte.
De aantallen per dag.

Zoals je ziet is het vrij constant en kan je niet zeggen het wordt erger of het wordt minder. Die bevingen zijn belangrijk want ze zouden een voorteken kunnen zijn van een nieuwe eruptie.

Maar ….. toen deed Ruud een duit in het zakje. Hij vertelde hoe de grootste vulkaan op het eiland, de Caldera de Taburiente met een krater diameter van 7 km, is ontstaan. Ongeveer 4 miljoen jaar geleden was de eerst uitbarsting op die plaats. In de jaren daarna stortte hij weer in. Dit proces herhaalde zich zo om de dikke miljoen jaar, steeds op de zelfde plek, nog twee maal. Het hoogste punt is nu 2.416 m maar op zijn hoogst moet hij zo’n 3 km hoog zijn geweest. Op mijn vraag wanneer de laatste was antwoordde hij doodleuk: ”1,2 miljoen jaar geleden.” ……. Dus ………. als ik je goed heb begrepen zijn we zo langzamerhand weer aan de beurt??? Je moet je familie en vrienden op die manier maar niet geruststellen Ruud.

Don Pedro, La Zarza, Don Pedro.

Ik ga niet over de vulkaan schrijven, die buldert rustig door wel voelen we nu zo nu en dan lichte aardbevingen. Ook ga ik niet schrijven over Corona, we hebben slechts drie gevallen en dat valt gezien alle toestanden op het eiland reuze mee. Deze blog gaat over de wandeling die we vandaag hebben gelopen Don Pedro, La Zarza, Don Pedro.

Al een paar maal over Don Pedro geschreven maar nooit een foto laten zien. Dus bij deze een foto van de metropool Don Pedro.

Zie onder voor de route. Hij is aan te bevelen het is een prachtige wandeling.

Don Pedro ligt in het bijzonder rustige noorden van La Palma. De tijd lijkt er stil te hebben gestaan.

Al snel loop je door een diep ravijn waar het, ondanks de calima, gewoon koud was.

Deze maal was buiten John ook Ruud van de partij.

Na de ‘Catedral‘ kom je al snel bij La Zarza. Vandaar loopt de weg terug over een dicht begroeide bergrug. Met zo nu en dan prachtige uitzichten.

Eruptie dag 22, El Monstruo buldert gewoon door maar het normale leven ook.

Vrijdagmorgen waren we bij Fraper in El Paso, als je daar de straat in rijdt ben je op 7 km vanaf de vulkaan. Je ziet hem daar dan ook, zwaar in nevelen gehuld, aan het einde van die straat. En dat is vreselijk indrukwekkend. Je bent verbaasd over de enorme berg die de vulkaan inmiddels is en het enorme gebulder van die vulkaan. Het houdt een beetje het midden tussen een een laag vliegende 747 en een onweersbui. Het leven voor de mensen in die regio moet echt heel moeilijk zijn die vulkaan is en kan daar geen moment uit je gedachten zijn.

Het nieuws omtrent de vulkaan is inmiddels niet echt bijzonder meer, de geschiedenis, herhaalt zich steeds. De hoofdstroom naar zee loopt grotendeels door een tunnel die in de stroom zelf is ontstaan. De buitenkant stolt maar binnenin loopt de lava gewoon door. Zo nu en dan stort een gedeelte van de vulkaanwand in wat dan weer een enorme toename van lava, zie boven, doet ontstaan. Of de natuurlijke tunnel stort in en er ontstaat een nieuwe zijtak die dan weer in de gate moet worden gehouden.

Wel opvallend is de grote zijtak die na een van de instortingen van de wand is ontstaan en naar het noorden loopt richting El Paso, hierboven van links naar rechts. Hij bedreigt het kleine industrieterrein Callejón de La Gata. Er zijn daar een cementfabriek, een fabriek van bloques (stenen voor de bouw van huizen) een milieustraat én het bedrijf, groene pijl, waar ik mijn avocado’s naar toe breng.

Maar het normale levenbuiten het getroffen gebied gaat door. Mijn wandel maatje is terug uit Noorwegen en wij zijn gisteren maar weer eens gaan wandelen. Wel weer rekening gehouden met de vulkaan, de wind stond goed, slecht voor het vliegverkeer maar geen asregen hier. We hebben gewandeld bij ‘Cuevas de agua’, zie onder.

Het was een mooie wandeling door het gebied dat vorig jaar door de brand zwaar is getroffen. De sporen daarvan waren overal nog goed zichtbaar.

De Canarische den staat er om bekend dat hij bosbranden overleeft. Raar is dat wel sommige bomen het niet overleefd hebben en hun buren weer wel.

John wilde nog even laten zien dat hij weliswaar ouder is dan ik maar toch erg sterk.

Maar ……. Zo moeilijk was dat nu ook weer niet. Maar wat heeft die enorme boom nu geveld?

De bosbrand. De voet van de enorme boom is helemaal verteerd door het vuur dat er kennelijk een behoorlijke poos heeft huisgehouden.

In dit gebied wonen veel hippies. Je ziet er allerlei van dit soort bouwwerken. Ik denk dat een bouwvergunning hier ver te zoeken is.

Maar ze hebben wel de brutaliteit om postbussen neer te zetten.

De wandeling slingerde zich voort over allerlei landweggetjes en zandpaden.

Toch had hij op einde toch nog een verrassing in petto. Een behoorlijk diepe barranco met redelijke stijle paden.

SHIT

Zojuist, zondagmorgen, horen we dat er een nieuwe afsplitsing van de hoofdstroom is die zich niet volgens verwachting weer bij die stroom voegde maar zijn eigen weg aan het zoeken is via de noordzijde van Montaña Todoque. En dat is verschrikkelijk nieuws want precies daar staat het huis van onze Belgische vrienden Tom en Anne. Tsjonge jonge wat een drama al drie weken stress, ….. blijft ons huis wel staan …… wordt het niet ingesloten tussen twee stromen. Ik zou willen dat ik wat voor ze kon doen. Maar tegen dit natuur geweld is de mens niet bestand.

Zondag, 03-10-2021, eruptie dag 14.

Eerst even wat anders. In november van het vorig jaar ging een van de agave soorten die in de cactus tuin voor Casa Demetria staat plotseling bloeien. ik zeg plotseling omdat ik net daarvoor al zijn ‘ kinderen ‘ die aan zijn voet begonnen te groeien had verwijderd. Het waren er te veel en daardoor zag het er niet uit.

Als dit soort succulenten gaat bloeien dan weet je dat dat het begin van het einde is. Ze gaan daarna dood vandaar al die kinderen aan de voet.

Omdat hij dus helemaal aan het afsterven was heb ik hem verwijderd en naar zijn laatste rustplaats gebracht een barranco hier in de buurt.

Maar ……. na afzagen zag ik dat hij nog niet echt dood was.

Terug naar ‘El monstruo’ zoals de vulkaan in de pers wordt betiteld.

Donderdagavond zag ik de rookkolom boven de heuvels uit onze richting uit komen. Ik dacht:”Shit nu gaan ook wij as krijgen.”.

En ja hoor vrijdag een beetje en gisterochtend kon ik aan de gang. Eerst met de bezem geprobeerd maar dat was geen doen, probeer maar eens een laag zand weg te vegen. Bovendien gaf het enorme stofwolken. Dus dan maar met een oude stofzuiger. Dat werkte als een beer.

Maar ja ……

‘Meer aardbevingen en meer trillingen … meer lava onderweg’

Normaal heb ik het niet zo op met de deskundigen. Het zijn er te veel en ze hebben allemaal een andere mening. Maar als zowel het el Instituto Geográfico Nacional (IGN) en el Instituto Volcanológico de Canarias (Involcan) bovenstaande beweren dan vrees ik dat, dat je toch wel te denken geeft.

Inmiddels gaat de vernietigende kracht van de lava gewoon door. Er is al een enorm schiereiland gevormd, ik geef geen grootte te veel verschillende waarden, en nu is ook de infrastructuur voor de beregening van de bananen definitief aan gort. La Palma is voor 40% of 60% (kies maar) afhankelijk van de bananen teelt. De ramp wordt dus langzaam maar zeker steeds groter.

Een ‘deskundige’ heeft gezegd dat de hoeveelheid lava al twee maal zo veel is als die van de laatste uitbarsting van de Teneguia en dat in de helft van de tijd.

En wat zal El Monstruo ons nog meer gaan brengen?

Het regent lavakorreltjes.

Vandaag moesten we naar Los Llanos want Ank had een afspraak bij de kapper. Bij El Time was het uitzicht ronduit indrukwekkend.

In Los Llanos was veel meer as gevallen dan bij ons. Het heet as maar het lijkt meer op zwart zand. Het geluid van de bulderende vulkaan was alom aanwezig en best wel angstwekkend.

Ook bij de kapper werd uiteraard maar over één ding gepraat.

Zelfs kinderen passen zich aan ze dragen mondkapjes en een paraplu tegen het vallende as.

Ook Ank had een paraplu meegenomen.

In de Trocadero, een groot winkelcentrum hier, hebben gezellig een bak koffie gedronken met onze Belgische vrienden Tom en Anne. Je zat daar onderdak, normaal niet zo belangrijk maar met al die vallende troep wel lekker.

Na de koffie zijn we naar Montaña Laguna gegaan, net buiten het geëvacueerde gebied. Daar vandaan zou je hun huis moeten kunnen zien als het er nog stond tenminste.

Nu dat was gelukkig wel het geval. Onder de groene pijl staat het. Het geluid op de plek was ronduit overdonderend. Luister naar de onderstaande geluidsopname.

Maar de zorgen blijven echter. Vandaag heeft zich weer een nieuwe mond gevormd die meer naar het noorden een nieuwe lavastroom voedt. Ongelofelijk ze leven al bijna 14 dagen met die onzekerheid, elke avond naar bed gaan met het idee, zou mijn huis er morgen nog staan?

Op de terugweg een hamburger gegeten met een afgedekte caña (tapbiertje). Niet tegen vliegen of wespen maar tegen de immer vallende as, ook een nieuwe ervaring.