Avocado’s kunnen niet tegen de zon.

Na oogsten nu snoeien

Avocado bomen kunnen erg groot worden. Omdat de avocado’s en de bladeren groeien waar het zonlicht komt wordt daardoor het oogsten steeds lastiger en groeien de bomen dan helemaal in elkaar. Dus moet er worden gesnoeid.

Dat snoeien is nog niet zo makkelijk. Als je een tak afknipt krijg je op die plaats nieuwe takken die na twee jaar vrucht dragen. Op onderstaande foto kan je de twee vorig jaar gesnoeide takken zien die al nieuwe takken hebben en ook de tak die ik deze week heb afgezaagd.

Verder moet je opletten dat de takken zelf niet in de zon komen. Een goede boom zorgt er doorgaans zelf voor dat zijn takken uit de zon blijven.

Komen takken toch in de zon dan gebeurt dit.

Wat er dan in die tak gebeurd zie je op de onderstaande foto.

Door zo’n tak loopt een sap stroom voor de voeding van de boom. Waar de tak verbrand is, het donkere deel, gaat dat niet meer. Gevolg minder sap stroom, hier zo’n 50%, en daardoor minder en kleinere avocado’s. Dus komt een tak toch in de zon dan zonnebrand, witte verf, aanbrengen.

Herstelwerkzaamheden na de vulkaanuitbarsting.

Zodra het mogelijk was is men begonnen met de herstel van de noord zuid verbinding waar die door de lavastroom is verdwenen.

Ter herinnering, zo zag het er voor de uitbarsting uit.

En ook dichter bij de zee vordert men langzaam maar zeker.

Corona

La palma zit na een enorme stijging van het aantal besmettingen qua tegenmaatregelen nu op niveau 4. Zonder op alle details in te gaan, bij niveau 0 zijn er geen maatregelen en bij niveau 5 mag je niet naar buiten. Maar ik moet zeggen het helpt wel, we zitten momenteel op ruim 1.300 gevallen en dat waren er boven de 2.100.

De tuin.

De amandelbomen op La Palma staan weer in bloei. Erg mooi maar ook een hoop troep.

En ook deze suculent ziet het helemaal zitten. Ik heb in tegenstelling tot de vorige maal de jonge scheuten laten zitten. Want bloeien is wel het laatste dat hij doet voor hij de pijp aan Maarten geeft.

P.S. Weet iemand hoe je dat gras tussen de stekels van de cactus er naast uit krijgt?

Volksverlakker zeven letters.

Het regen seizoen begint weer.

Tot nu toe is het erg droog dit jaar. Eind vorige week was er een calima maar er werd ook regen voorspeld. Op onderstaande foto was er volgens het nieuws een strijd te zien tussen de komende storm en de calima.

“Het gevecht tussen de storm en de calima”

En ook het weerbericht voorspelde veel regen voor maandag.

Nu, gestormd heeft het, de helft van al onze planten lag om, maar regen ho maar. Een halve millimeter, net de straat nat zeg maar.

Cielo enladrillado piso mojado

Op de Canarische eilanden bestaat het gezegde: ”Cielo enladrillado piso mojado.” De vertaling rijmt niet zo maar is ongeveer: “Hemel metselwerk natte vloer” zoals gezegd het Spaans rijmt een eind beter. Het betekent dat als je dit soort lucht hebt, hier prachtig rood door de zonsopgang aan de andere kant van het eiland, dan gaat het regenen. De foto is gisterenmorgen gemaakt door een dorpsgenoot.

En warempel.

Vandaag, donderdag, 10:00 uur

Zou het dan toch?

Vandaag 13:00 uur.

Nee weer niet.

Vandaag 16:00 uur.

Volksverlakker?

Ja, het nieuwe Nederlandse puzzelwoord van zeven letters: Weerman!

De eerste avocado’s zijn weer geplukt.

Stenen verzamelen?

Ja, door de regen in december is het onkruid weer uit de grond geschoten. Dus weer aan de slag met de bosmaaier. Maar door de grote hoeveelheid stenen is dat een lastige zaak. Door de met hoge snelheid draaiende kop van die maaier, zie onder, stuitert dat ding alle kanten op net als de stenen overigens.

De draaiknop van de bosmaaier.

Dus ben ik op advies van een Zwitser begonnen met het verzamelen van de stenen die het maaien zo moeilijk maken. Nu en er liggen er wat. Deze stenen heb ik van een meter of twintig verzameld.

De eerste oogst van 2022.

Uit het droog materiaal percentage is gebleken dat de avocado’s geoogst konden worden. Met AgroRicon afgesproken dat ze ze dinsdag konden ophalen dus zondag gingen Ank en ik aan de slag.

Volgens afspraak stonden er 20 zamuros avocado’s 🥑 klaar.

Ik moet zeggen dat de kwaliteit me niet trots maakte. Het bovenste terras had de volle mep gekregen tijdens de enorm hete calima vorig jaar. 43°C met die enorme wind er bij was wat te veel van het goede. Ik zeg altijd dat we ons die dagen afkoelden met de lucht uit Anky’s föhn. Gelukkig is de verwachting van Oswaldo niet uitgekomen. Hij dacht dat het goed mogelijk was dat ze helemaal niet meer zouden groeien. Maar er was wel veel schade en ook de ratten hadden goed hun best gedaan. Maar Abian troostte me, volgens hem was het in heel onze regio zo.

Corona

Corona technisch gebeurt hier waar men in Nederland bang voor is. Het aantal besmettingen, nu 1.618, vliegt de pan uit, zie onderstaande grafiek.

Maar de verwachting dat het ziekenhuis zou volstromen, nu 1 op de IC en 6 op de verpleging, komt gelukkig (nog) niet uit.

Uit de oude doos.

In 1972 moest ik voor mijn nummer in dienst. Na de militaire opleiding in Hollandsche Rading en mijn beroepsopleiding tot elektromonteur in Amsterdam werd ik geplaatst op de mijnenveger de M815 HRMS Giethoorn.

Bij de marine is het de gewoonte om s’morgens baksgewijs (appèl) te houden. De aanwezigheid van iedereen wordt dan gecontroleerd. Nu was het appèl in Hollandsche Rading 15 minuten vroeger als in Amsterdam. Maaarrrr dat wisten wij niet. Dus toen we de eerste ochtend naar het baksgewijs liepen en we in de buurt van het appèlplein kwamen hoorden we van verre de ons wel bekende commando’s over de daar al in het gelid staande matrozen schallen. We schrokken ons rot en bij het plein aangekomen keken we voorzichtig om de hoek, wat nu? Nu dat werd snel opgelost door de commandant van de marine kazerne, hij plotseling achter ons vroeg met barse stem: ”Kan ik u helpen heren?” Hij zette ons in het gelid en marcheerde ons met schaamrood op de keken af naar het appêl.

Tsja, uit die tijd stamt onderstaande foto ik ben weinig veranderd al zeg ik het zelf.

Mirador La Cumbrecita – Pico Bejenado

Tijdens de recente drie maanden durende vulkaanuitbarsting waren alle wandelpaden in het centrum van het eiland gesloten. De (nog steeds naamloze vulkaan) stootte enorme hoeveelheden ongezonde gassen en fijnstof de lucht in en bovendien trilde de grond regelmatig behoorlijk wat weer rollend gesteente veroorzaakte. Daardoor werd deze normaal gesproken gezonde activiteit behoorlijk ongezond en gevaarlijk. Maar vorige week werden weer veel routes vrijgegeven waaronder die naar de Pico Bejenado.

Onze vorige wandeling, in juni van vorig jaar, naar de Pico was door de zware bewolking niet echt succesvol geweest. Maar gisteren was het weer helder, onbewolkt en de temperatuur uitstekend dus op pad. We hebben deze keer van Mirador La Cumbrecita naar Pico Bejenado en terug gelopen.

De start ‘A’ ligt onder de ‘B’.

Onderweg naar de Cumbrecita, vlak voor Tajuya, hadden we nog even een mooi uitzicht op de inmiddels enkele weken gedoofde vulkaan. De enorme berg die daar op helling van de Cumbre Vieja verrezen is blijft een indrukwekkend gezicht.

Vanaf de parkeerplaats op de Cubrecita waren ook weer de wolken te zien die vanaf de oostkant van het eiland over de Cumbre Nueva stromen.

Na de start van de wandeling ga je vrij snel omhoog en krijg je al vlug een mooi uitzicht op de parkeerplaats.

En als je denkt dat dat een mooi uitzicht is dan wordt je even later op onderstaande manier getrakteerd. Er is maar een woord voor om dit te omschrijven. Adembenemend.

De wandeling gaat dan verder over de helling van de Caldera.

Met zo nu en dan een prachtig uitzicht over de Llanos de Aridane (de vlakte van Aridane) met daarop onze nieuwe vulkaan.

Ondanks de behoorlijk dreigende bewolking bleef de lucht helder totdat we op onze bestemming aankwamen.

Hier hebben we onze lunch genuttigd. Onder wat lokale belangstelling. Ook was er een stelletje uit Madrid, zij was zeker zes a zeven maanden zwanger, en een groepje Polen.

Sorry dat ik weer over het uitzicht begin maar wat we afgelopen juni gemist hadden werd nu ruimschoots goed gemaakt.

La Isla Bonita deed haar naam vandaag eer aan.

2022

31 December 2021 eindigde met een mooie zonsondergang.

Je staat op dat moment wel even stil bij het dramatische afgelopen jaar. De enorme brand bij El Paso, het overlijden van Teunis, een vulkaanuitbarsting die drie maanden duurde en niet te vergeten de wereldwijde pandemie. Welke verassingen zou het nieuwe jaar voor ons in petto hebben?

Nu met betrekking tot de pandemie weinig goeds vrees ik. Het aantal positieve besmettingen vliegt hier op La Palma de pan uit. Van ca. 1 naar 1040 in twee weken.

De vulkaan is inmiddels definitief uit. Gelukkig. De plaatjes vóór / na zijn populair. Een daarvan wil ik jullie niet onthouden. Hij laat zien wat een enorme uitbarsting dit was.

De grote zwarte vlek rechts is de lavastroom van de huidige uitbarsting.

De werkzaamheden aan het eerste kruispunt van Laguna dat wordt vrijgemaakt vorderen langzaam maar zeker.

Ik ben me aan het voorbereiden op de nieuwe gasten die gaan komen voor Casa Demetria. Op het terras voor het huis waren een aantal voegen verdwenen doordat er tegels los lagen en voor de deur van het accu hok lag er een plas als het regende. Dat ergerde me behoorlijk dus … aan het werk.

Uit de oude doos.

Ik zit regelmatig oude foto’s te bekijken en daar zijn soms erg leuke plaatsjes bij. Die zal ik met jullie delen onder bovengenoemde kop. Nee Cees, je hoeft niet bang te zijn jou compromitterende zal ik niet publiceren.

Hieronder een foto uit 1982. Ank met onze oudste dochter bij de graf kist van Columbus in Santo Domingo in de Dominicaanse republiek. Deze kist stond toen nog in de oudste kathedraal van het westelijk halfrond. En ja ik weet het er zijn nog een aantal plaatsen die claimen dat hij daar ligt. Ik vind het leuker om te geloven dat dit de echte is.

Het nieuwe jaar is wat weer betreft ook hier bijzonder warm begonnen. Voor iedereen een gelukkig nieuwjaar.