Het is weer zomer.

Voor ons klinkt daarvoor altijd een luid en duidelijk signaal te weten het geronk van de motoren van de helikopters van de brandweer. 15/6 landden ze weer na een aantal begroetingsrondjes te hebben gevlogen. De dag daarop werd er gelijk weer geoefend. Niet echt stil maar wel rustgevend.

Tegelijkertijd verschenen overal de waarschuwingen om toch vooral voorzichtig te zijn met vuur. “Vanaf heden is het hoog risico. Zorg dat je er niet de oorzaak van bent”.

Hij heeft een naam.

Het heeft even geduurd maar onze nieuwe vulkaan heeft een naam. Uit een verkiezing kwam met een behoorlijke meerderheid van stemmen de naam: ”Vulcan de Tajogaite”

Vulkaan de Tajogaite.

De archeoloog ven de Universiteit van La Laguna, Felipe Jorge Pais, beoordeelde dat “de nieuwe vulkaan perfect Tajogaite zou kunnen worden genoemd omdat hij barstte in de Hoya de Tajogaite (Cabezavaca. El Paso)”. Dit is “een Benahoaritisch (de oorspronkelijke bewoners van La Palma) woord.

Er zijn overigens geen specifieke gegevens gevonden over de betekenis van het woord. Het is mogelijk de naam van een vaste plant, de varen (Pteridium aquilinum) waarvan de wortel wordt gebruikt om gofio en varenbroodjes te maken. Bovendien komt die varen zeer overvloedig voor in het Tajogaite-gebied» .

Er zijn inmiddels twee wegen over de nieuwe lavastroom aangelegd. Uit recent onderzoek bleek dat er na negen maanden op enige centimeters naast de weg nog steeds plekken zijn waar de temperatuur nog 700°C is.

Een nieuwe attractie in Puntagorda.

Ja, na een hoop gez..k, de burgemeester zou zich bij de vergunning niet aan de wet hebben gehouden, is hij eindelijk geopend. Een kabelbaan van 600m over een barranco. Het is niet goedkoop, €25 voor niet residenten en voor residenten €18.

Waarom rustig op je kont gaan zitten als je ook een hoop werk op je hals kunt halen.

Tsja, tocht dat is de reden. We hebben een hartstikke leuke patio maar bij bepaalde windrichtingen is het een enorm tochtgat. Dus actie, harde actie. Er komt een glazen dak op en om de kosten en de complexiteit in de hand te houden moet het dak van mijn schuurtje, de rode lijn, de andere kant op afwateren. Wordt vervolgd.

32°C was het op onze trouwdag 5 juli 1976.

Bijzonder warm was het. Ik was de enigste met een jasje aan. Dat moest van Ank. De avond ervoor hadden we tot twee uur ‘s nachts op het platte dak van onze Belgische achterburen Luc en Mia, zitten pimpelen. Hij had ons uitgenodigd om kennis te maken met de woorden:”We zitten zo vaak naar elkaar te gluren het wordt tijd dat we kennis maken, komen jullie langs?” Ik schrok, gluren? Maar gelukkig is dat Vlaams voor kijken. Het was super gezellig maar toen we zeiden dat we naar huis moesten omdat we de volgende dag trouwden geloofden ze er niets van.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s