Allemaal beestjes om me heen.

Corona beestjes.

Gisteren hebben we de tweede vaccinatie tegen COVID-19 gekregen. Bij de eerste injectie had ik er wat meer last van, nu lijkt het er op dat Ank wat meer last heeft. Haar arm is vrij gevoelig en ze voelt zich grieperig.

Volgende week krijgen we ons certificaat. Ook kan ik het van het internet downloaden maar dan moet ik eerst de Spaanse DigiD de ‘Cla@ve’ (sleutel) zien te verkrijgen en dat is nog even een dingetje.

Hersenspinsels 1

De voortgang van de vaccinaties in Spanje gaat beter dan ik Nederland. In Nederland zijn tot nu toe 6.101.272 injecties gezet dat is 17,9% van het totaal benodigde aantal. In Spanje is dat 19.048.132 wat overeenkomt met 20,3%. Deze cijfers komen van de officiële regerings websites. In Nederland zijn dat de geschatte aantallen voor Spanje de geregistreerde.

Maar niet getreurd volgens minister de Jong zijn er nu voldoende vaccins en gaan ze, na ingehaald te hebben in februari, en klaar te zijn voor de zomer, nu echt opschalen. Probleem is even dat blijkt, 14 maanden na de aanvang van de crisis en 5 maanden na levering van de eerste vaccins, dat hij 4.000 mensen te kort komt om de injecties te geven. Gisteravond in het nieuws! Maar hij gaat ze werven en opleiden ……….. Als me hier gevraagd wordt hoe het in Nederland gaat durf ik het haast niet te vertellen.

Mijn hersenspinsel hierbij is dat ik maar niet begrijpen kan hoe het mogelijk is dat in het Nederlandse nieuws van de week ook werd vermeld dat het nu echt goed gaat met de vaccinaties en dat Nederland nu hoger staat in de ranglijst, ik zag zelfs nog een vijftal plaatsen boven Spanje. Ik vraag me af wanneer er in Nederland iemand wakker wordt en ziet wat voor een organisatorische wanprestatie er geleverd wordt.

Bichos ofwel Gusanos negros (zwarte wormen)

Even ter herinnering wat een bicho is.

Die beestjes hebben de gewoonte om in het voorjaar als het heeft geregend tegen de huizen op te kruipen met honderden tegelijk. Het heeft nu zelfs de krant gehaald.

Gelukkig heb een goed middeltje er tegen kunnen krijgen. Gevolg is wel dat ze nu s’morgens dood op de grond liggen. Dus vegen!

Wat was er eerst de sprinkhaan of het graszaad?

Vorige week kwam ik deze meneer of mevrouw tegen.

Ik denk een larf van een sabelsprinkhaan. En een dag later dit

Opmerkelijk toch?

Termieten.

Naast het huis heb ik een schuurtje waar ik al mijn gereedschap heb en waar ook de hakselaar en zwavelspuit machine staat. Ik kan mijn kont er niet keren zo vol staat het er. Dus komt er een tuinhuisje waar ik die twee machines in wil zetten. Probleem is even dat op de plaats waar ik het schuurtje wil zetten een enorme boomstronk ligt. Die heb ik in stukken gezaagd. Ik wilde er brandhout voor de kachel van maken. Maar wat kwam ik tegen.

Juist, in Nederland niet zo bekend maar dit is een termiet. Nu die moet ik met mijn houten dakconstructie dus niet binnen hebben. Ik heb alle stukken dus goed ingespoten met het zelfde gif dat gebruik voor de bichos. Dat doe ik nog een keer en daarna voer ik het hout af naar het milieu platform.

Hersenspinsel 2

Ik droom de laatste tijd vrij veel. Voor mij is dat vrij raar. Een droom die ik nu al een paar maal heb gehad moet ik toch even vertellen. Ik ben daarin op Schiphol en moet naar de toilet. Ik zoek en zoek maar kan alleen gender neutrale toiletten vinden en ja ik ben niet gender neutraal dus, verder zoeken. Uiteindelijk wordt ik dan wakker. Wat ik me nu steeds maar afvraag is of ze op gender neutrale toiletten ook urinoirs hebben?

Over de rand van de Caldera.

Gisteren zijn we over de rand van de Caldera via de Pico de la Nieve naar de Roque de Muchachos gelopen.

Omdat de laatste twee wandelingen zich voornamelijk in de mist hadden afgespeeld controleerde ik voor we gingen nog even op HD-meteo La Palma de weerkaarten die laten zien waar de zon wel en niet schijnt. Gelukkig lag de kraterrand helemaal in de zon.

We gingen met twee auto’s. We hebben John’s auto op de Roque (B) gezet en zijn met mijn auto naar het begin van de route gereden. Daar aangekomen was het knap fris.

Dus maar snel aan de wandeling begonnen.

Boven de boomgrens aangekomen bleek het toch mistiger dan gedacht.

Maar zo nu en dan kon je toch een blik werpen op de fabelachtige uitzichten die zich in de mist verscholen.

Maar optimaal was het verre van.

De natuur liet zich wel weer overal van haar mooiste zijde zien.

Hieronder zie je een soort slangenkruid, de Tajinaste, die alleen op La Palma voorkomt. Omdat deze zeldzame plant zo goed als verdwenen was is jaren geleden begonnen om deze te herintroduceren. Met succes, tegenwoordig staan ze overal en beginnen net in bloei te komen. Erg mooi.

Ondanks de aanlokkelijke blauwe luchten die we regelmatig zagen verdween de bewolking niet echt. Wel werd het op die momenten gelijk ook erg warm.

Dit was nog wel even een bijzonderheidje. De “Pared de Roberto”.

Deze parad of wel muur is super oud en ontstaan tijdens de vulkanische uitbarstingen die het eiland La Palma hebben gevormd. Die muur is meters hoog, behoorlijk lang en slechts een centimeter of 60 tot 80 dik. Dit soort muren loopt van de rand van de krater recht naar beneden.

Een legende zegt dat dit gat in deze muur is gemaakt door de duivel. Een jonge man kon zijn geliefde aan de andere zijde van de muur niet bereiken. Hij verkocht toen zijn ziel aan de duivel, die maakte als tegen prestatie het gat zodat Roberto naar zijn geliefde kon komen.

We zullen deze route nogmaals moeten lopen. De wolken bleven, tot vlak voor de Roque maar uit de Caldera omhoog komen zoals op bovenstaande foto te zien is.

Nog even een foto van de GTC, de Gran Telescopio Canaria, die bij de Roque staat. Deze telescoop met zijn spiegel diameter van 10 m behoort de de grootste telescopen in de wereld. Momenteel wordt een felle strijd geleverd met Hawaï om de TMT (Thirty Meter Telescoop) met een spiegeldiameter van 30 m! Ik las deze week dat er een kans is van 70% dat hij hier naar toe komt.

Pico Benejado.

Deze week ben ik voornamelijk bezig geweest met het snoeien van de avocado bomen die dit jaar, een z.g.n. ‘Off’ jaar, weinig vruchten hebben opgebracht. Doel van dit werk is om een stukje van de te verwachten grotere oogst van volgend jaar, een ‘On’ jaar, te verplaatsen naar het ‘Off ‘ jaar wat daarna weer wordt verwacht. Dat heb ik allemaal niet zelf verzonnen maar dat ‘moet’ van Oswaldo mijn consultant. En ja dat doe ik dus maar.

Na onze wandeling van vorige week heb ik zoals gezegd een extra pagina toegevoegd aan het info boek van Casa Demetria en …. het helpt al.

Gisteren zijn we naar de Pico Bejenado gelopen en we zijn zelfs geen plas papiertjes tegen gekomen. De geplande route (in rood):

Voor we vertrokken nog even vlug een foto gemaakt van deze klaprozen. Je hebt ze hier in het bekende rood, in paars maar deze zijn wit.

In het midden ons doel de Pico Bejenado.

Gelukkig was de top op 1.854m nog te zien in de bewolking die er nog hing van de regen van de nacht ervoor. Maar volgens El Tiempo zou er die dag geen regen vallen dus de kans, op het volgens het ANWB boekje spectaculaire uitzicht, was wel aanwezig.

De Route begint aan een breed pad. Maar dat pad wordt al snel smaller.

Om uiteindelijk te veranderen in en smal rotsachtig pad.

Zoals je op bovenstaande foto kan zien werd helaas het zicht al snel minder. Toch zag je tussen de bomen door nog mooie vergezichten er was dus toch nog hoop.

De bergrug waar we vorige week liepen.

Echter boven aangekomen was dit het uitzicht:

Links zou je de vlakten (los Llanos) van Aridane moeten kunnen zien en rechts het spectaculaire uitzicht over de Caldera de Taburiente. Dat was dus KMP. Wel werden we welkom geheten door een grote raaf die duidelijk gewend was om door wandelaars gevoerd te worden.

En na van een gezonde, edoch voedzame maaltijd genoten te hebben,

besloten we terug te keren over het zelfde pad als we zijn gekomen. Het rode deel, kaartje boven, wat we niet genomen hebben, hebben we overgeslagen vanwege het slechte zicht. We werden wel steeds gevolg door onze bedelende vriend.

We gaan deze wandeling zeker nog een keer doen, we willen het spectaculaire uitzicht toch nog een keer zien.

Refujio El Pilar naar Pico Ovejas.

Nog bedankt voor alle terugkoppelingen m.b.t. mijn vraag of ik niet te veel over wandelen schrijf. Gelukkig hier nog een.

M.b.t. onze inentingen kan ik zeggen dat het verder perfect is gegaan. We hebben alleen allebei een dag een stijve arm gehad.

Toen we bij El time waren kon je goed zien waar de wandeling zou zijn.

Onder de wolken and tussen de Caldera de Taburiente (links) en het begin van de Ruta de Vulcans (rechts).

Tussen die twee punten ligt een bergrug die midden op het eiland ligt. Heel vaak stromen de wolken van de oost zijde van het eiland over de bergrug naar het westen waarna de wolken condenseren. Dat is best een spectaculair gezicht. Dit fenomeen komt maar op een paar plaatsen in de wereld voor. Het zorgt er bovendien voor dat al dat gecondenseerde water de grond in zakt en de natuurlijke bronnen van het eiland weer met water vullen. Zo dadelijk een foto waarop je dat goed kunt zien. Die wolken hebben echter ook een nadeel ook dat zie je zo.

Midden op die bergrug ligt een pad waarover een (brandweer) auto kan rijden. De route GR311 slingert daar links en rechts omheen via beschutte wandelpaden.

Nu het nadeel van de wandeling, door de bewolking was het bijzonder vochtig.

Wat resulteerde in bijzonder veel mos groei op de bomen aan de oostzijde.

Ook kon je goed zien hoe het water overal condenseerde we liepen dan ook continu onder druppelende bomen.

Ondanks het feit dat het een mooie wandeling was hebben we bij de uitzichtpunten niets meer gezien dan een vet wolkendek.

Na zeven van de geplande 9 km hebben we gegeten bij een ‘indrukwekkend’ monument dat daar is onthuld door een aantal presidenten van wandel- en toeristische organisaties.

Informatie panelen geven geven daar weer wat je aan beide zijden van de bergrug zou moeten kunnen zien als er geen wolken zijn. Ook is er een kraan voor drinkwater.

Tijdens de lunch kregen we bezoek van deze mooie jongen (of meisje).

Kon ik eindelijk de oog herkenning voor dieren van mijn camera testen, werkt als een beer, perfect!

Omdat het al laat was hebben we de laatste 2 km van de geplande route niet meer gelopen en zijn over het hoofd pad terug gelopen.

Op bovenstaande foto zie je waar ik me bij deze wandeling ook mee bezig heb gehouden. Ik heb afval gefotografeerd. Ik wil een pagina in het boek van Casa Demetria maken genaamd: Keep La Palma clean.

Bij deze gelijk een oproep aan alle dames.

Dat jullie moeten plassen, best, dat je jezelf moet droogmaken, best,

MAAR GOOIT NIET OVERAL DIE PAPIERTJES WEG.

Neem naast die papiertjes een plastic zakje mee bewaar ze en gooi ze thuis weg. Zou 80% van alle afval schelen.

Ten slotte nog even een tip. Dit is een mooie wandeling maar besluit je hem te gaan doen houdt dan een alternatief achter de hand voor als die wolken over de bergrug stromen.

Volgende week werd ‘mañana’.

Maar nu is het dan eindelijk ze ver vanochtend om tien uur werden we verwacht voor de 1e vaccinatie tegen het COVID-19 virus.

De wachtkamer zat vol maar het ging best snel.

Na de vaccinatie moet je 20 minuten plaats nemen in de recover ruimte om te kijken of er allergische reacties optreden.

Ze hadden wel een poging gedaan om die ruimte wat gezelliger te maken met handdoeken over de stoelen en in het midden een doos met ook zo’n handdoek er over en met een flesje met wat wierook staafje er in die niet branden.

Een oude dame, zal wel net zo oud zijn geweest als de rest maar zo zag ze er ieder geval uit, maakte zich zorgen over de hygiëne. Ze vroeg zijn die handdoeken al vervangen want het moet wel schoon zijn. Iemand reageerde daarop met: “Mevrouw er zitten geen gele vlekken op u kunt rustig gaan zitten”.

Die wachtkamer deed me denken aan wat mijn vader vroeger eens heeft gezegd. Toen hij eens naar een bijeenkomst van ex KNIL militairen was geweest zei hij: ”Daar ga ik niet meer naar toe, er zijn daar alleen maar oude lullen”.

7 mei krijgen we de tweede prik.

El Paso – Llano de Jable.

Zoals misschien is opgevallen wandel ik de laatste tijd nogal wat. Ik vind dat erg leuk en ben blij dat ik dat nog kan doen. Over koud een half jaar word ik 70 en dat is dus allemaal niet meer zo vanzelfsprekend. Als ik te veel over mijn wandelingen schrijf laat maar weten.

Gisteren zijn we, John en ik, vanuit El Paso tussen de vulkanen op de Montana de Enrique en de Montaña Cemada over de Llano (vlakte) van Jable terug naar El Pasó gelopen. 13,7 km en 593 m stijgen de dalen. Het weer was fantastisch.

Links Los Llanos en rechts zie je El Paso.

Na een stukje over een doorgaande weg te hebben gelopen draaiden we een landweg op en werd het een eind mooier.

Dat hondje is een paar kilometer met ons mee gelopen.

Aan het einde van de bovenstaande weg werd het klimmen. Dwars door een dicht dennenbos. Stom genoeg heb ik daar geen foto van gemaakt. Ik dacht: ”daar heb ik er al zoveel van” maar in deze blog was hij wel leuk geweest om het enorme contrast te laten zien met het landschap van de Llano de Jable.

We wandelden hier over het resultaat van een vulkaanuitbarsting van zo’n 500 jaar geleden.

Na een poosje veranderden de fijne steentjes in grof gesteente.

En dat liep een eind lastiger.

We waren wel weer blij met onze wandel app. Zo nu en dan was het pad toch wat lastig te vinden.

Maar zoals aan alles kwam er ook aan deze wandeling een eind. Via nog steeds met bloemen bezaaide landweggetjes kwamen we weer

in El Paso.

Vrolijk Pasen.

Gisteravond hebben we met vrienden gegeten (dat mag hier met maximaal vier personen aan één tafel) in restaurant Ancora. Een tijdje geleden was het daar wat minder maar nu hebben we er voor de tweede maal in korte tijd erg lekker gegeten.

Zij gaan huisjes verhuren en wij doen dat al. Tijdens het eten kwamen de verschillende websites ter sprake die je kunt gebruiken om een vakantiehuis te verhuren en mijn angst om een dubbele boeking te hebben.

Persoonlijk gebruiken wij vier sites, CasaDemetriaLaPalma onze eigen site, Booking.com, Tripadvisor en Micazu. Je kunt de boekingen op die sites automatisch met elkaar laten synchroniseren maar dat werkt ook niet echt goed dus ik houd de verschillende boekingskalenders dus handmatig bij. Daarnaast heb ik zelf nog een systeem met een totaal overzicht van de verschillende sites. Dat bijhouden van al die sites is best een lastige job. Ze werken allemaal verschillend en je moet zeker voorkomen dat je dubbele boekingen krijgt.

Vanochtend kreeg ik de schrik van mijn leven omdat er een aanbetaling was gedaan voor ‘de huur van Casa Demetria’ op een naam die mij onbekend was. Na een hoop gezoek, ik kon nergens gegevens vinden van de betalers, bleek dat de aanbetaling was gedaan door andere mensen dan die hadden gereserveerd. Pfffffff ………

Porís de Lomada Grande, wandelen op een lege maag.

Vanwege de formule 1 hebben we deze maal niet op zondag gewandeld maar op dinsdag. Nu vasten wij op maandag en dinsdag maar ik zei tegen John:”Géén probleem we gaan” en dit was onze route. 7,6 kilometer met een hoogte verschil van 467 meter.

Bij de A (onder de B) stond de auto.

Een “Porís“ is een natuurlijke haven of steiger. Het is een woord wat eigenlijk alleen voorkomt op La Palma en Tenerife (Wikipedia) en een lomada grande is een grote heuvel. Nu daar kwamen we al vlug achter.

De route die we gekozen hadden liep over een prachtig weggetje naar beneden maar al vlug kwamen we bovenstaand bord tegen. Er wordt gewaarschuwd dat:

  • GEVAARLIJK GEBIED.
  • Er is geen strand wacht.
  • Er is risico op vallend gesteente.
  • Er is gevaar voor grote golven.
  • Het water is erg diep.
  • Er staan sterke stromingen.
  • Val gevaar vanwege de rotsachtige kust.

Na even achter onze oren te hebben gekrabd concludeerden we dat we in ieder geval geen gevaar op Corona was zijn we maar gewoon doorgelopen. Het pad bleef erg mooi maar niet zo mooi als de uitzichten.

Het geeft niet hoe vaak je het ziet het blijft indrukwekkend. Op de plaats waar we hier staan gaat het 100 à 150 meter steil naar beneden. Je kan het water wat hier direct onder op de kust slaat daardoor niet zien.

Playa del Callejoncito (strand van het steegje)

De natuur is prachtig deze tijd van het jaar, bloemen overal waar je kijkt.

Het gebied van de porís lijkt wel wat op de ‘haven van Puntagorda’. Er zijn ook hier heel veel rots woningen.

We hebben daar gerust en onze lunch genuttigd. Ik had voor alle zekerheid twee appels meegenomen waar ik er toch maar één van heb opgegeten.

Na alle wereldproblemen besproken te hebben onder het genot van het heerlijke weer, een prachtig uitzicht en enkele hele grote golven hebben we ons op de terugweg begeven.

Deze route was een stuk lastiger. Het pad was zo nu dan aangegeven door steen mannetjes, zie foto. Dat zijn hoopjes stenen die moeten aanduiden dat je nog op het goede pad zit. Maar het grootste deel van de tijd was het pad onzichtbaar en totaal overgroeid door een soort tot 1,5 m hoge brem en een klein soort schijf cactussen met enorme naalden die je dus ook vaak moeilijk kon zien. Één kwam er dan ook in Johns teen terecht.

Deze foto is op zo’n 30 cm hoogte genomen.

Door de windstille dag, de warme zon en het gebrek aan eten kreeg ik op een gegeven moment trillende benen. Maar ik dacht stel je niet aan. Maar toen ik ook alle kleuren van de regenboog begon te zien hebben we toch maar een pauze ingelast. Na het nuttigen van mijn tweede appeltje en een minuut of tien rust konden we onze weg weer vervolgen.

Tegen het einde van de route kwamen we in het vorig jaar verbrande gebied.

Alle bomen op bovenstaande foto zijn nog helemaal verkoold maar het huis is gespaard gebleven. Waarschijnlijk door de inzet van de blus helicopters die overal enorme hoeveelheden water overeen hebben gegooid. De bewoners moeten wel behoorlijk in de rats hebben gezeten.

Vanochtend woog ik 76,2 kg. Het laagste gewicht sinds we gestart zijn met vasten op maandag en dinsdag. Over het algemeen doen we gewoon alles die dagen maar ik ga toch maar niet meer van die zware wandelingen doen.

Maart roert zijn staart.

Donderdag moesten we naar Santa Cruz. We hadden die dag een calima en het werd 27°C. We hebben toen lekker buiten zitten eten bij Chipi Chipi.

Gisteren zaten we de hele dag in de mist en werd het hier op onze berg niet warmer dan 15,2° en vanochtend regende het. Het was fris en we hebben de kachel maar even aan gezet. Maar ondanks dat laten de planten overal zien dat de zomer er aan komt.