Langzaam maar zeker.

Gisteren is het frame voor de zonnepanelen geleverd en vandaag zijn ze, met vertraging omdat het regende, begonnen met de montage. Hier moeten de panelen op worden geplaatst.

Eigenlijk heb ik te weinig ruimte. De twee frames moeten eigenlijk verder uit elkaar om te voorkomen dat de schaduw van de voorste op de achterste valt. Dit heb ik opgelost door het achterste frame op pootjes van 20 cm hoog te zetten. Probleem is verder dat de fundamenten niet horizontaal zijn en bovendien niet evenveel scheef. Dat is lelijk omdat de boven randen van de structuren, die je goed ziet, daardoor niet parallel zijn. Dat wordt dan weer opgelost door het verschil tussen de twee, 8 cm, te compenseren in het tweede frame.

En dat gaan we maandag doen.

Canarische eilanden Marokaans?

Gisteren is in Maroko het VN zeerecht verdrag aangenomen waardoor zeegrenzen hun land veranderen in overeenstemming met dat verdrag. Voorpaginanieuws in alle Spaanse kranten.

De eerste zeegrenzen van landen, de z.g.n. teritoriale wateren, zijn in de 17e eeuw vastgelegd door Hugo de Groot. Ze schoten een kanon af vanaf de kust en de reikwijdte van dat schot, 2 zeemijl ofwel 5,5 km, bepaalde de zeegrens van een land. Dat is erg lang goed gegaan todat in de loop van de twintigste eeuw veel landen de natuurlijke hulpbronnen (vis, olie ed.) van die zee gingen ontdekken. Tja en dan zijn die 5,5 km maar een klein stukje. Het grote gerommel met zeegrenzen werd daarmee weer begonnen.

Uiteindelijk zijn de verenigde naties er zich mee gaan bemoeien. Dit leidde na oneindig veel geemmer in 1994 tot, met inachtname van elkaars soevereiniteit, het VN zeerechtverdrag. Dit verdrag is door zo goed als alle landen erkend (uiteraard niet door de verenigde staten die hebben overal lak aan). Nu hebben we teritoriale wateren van 12 zeemijl (22,22km) en een exclusieve economische zone voor de exploitatie van de natuurlijke hulpbronnen van 12 to 220 zeemijl (370km). Problemen opgelost? NEE natuurlijk niet.

Neem als voorbeeld de zee tussen Spanje en Maroko:D20A6243-E32E-40BD-BC87-E5555972B4A5_1_105_c

en………. de Canarische eilanden.C2EE13C1-8347-46E3-A5DD-CF6A2F27DC33_4_5005_c.jpeg

Maroko heeft gezegd dat ze Spanje, als goede buur, niet voor een voldongen feit zullen zetten en dat ze altijd bereid zijn voor overleg. Wel nodig lijkt me.

Houdt uw kat van kou of warmte?

Dat vroeg onze dierenarts eens toen we met Mees bij haar waren. Wij waren eerst verbaasd maar na enig nadenken was Mees niet zo’n warmte liefhebber en Isabel?

Het grootste deel van het jaar heb je er niet zo’n erg in maar nu het overdag een graad of 18 is en s’nachts tussen de 10 en 12° zie je dat wel. Zodra er een plekje met zon is zit ze er in.

En als we s’avonds onze hout kachel aan hebben.

Zelfs doet ze haar behoefte weer op de bak, plassen buiten te koud!

En Mees? Die is altijd buiten en komt alleen binnen om te eten en een uur of elf om te slapen.

2020

Waar blijft de tijd. Ik herinner me als de dag van gisteren dat we bij Sinclair de machines stonden te controleren op het Millenium probleem. Nu is het al weer 2020. Iedereen gelukkig nieuwjaar. Ik heb gezocht naar een leuk plaatje maar kon niets naar mijn zin vinden dus bij deze een gelukkig nieuwjaar en voor mijn trouwe volger Jan in Australië sterkte ik weet niet waar je woont in dat grote land maar ik hoop dat je, en Australiërs trouwens, er goed doorheen komen. Wij weten hier een beetje hoe het moet voelen.

Hier is de rust terug gekeerd. De kinders zijn weer terug naar Nederland, de kerstboom zit weer in zijn doos en we wachten weer op lekker warm weer. 18° in het zonnetje met wat wind is toch echt wel fris.

Mijn schoonzoon heeft met zijn drone twee leuke filmpjes van Casa Demetria gemaakt, dit is er een: ………………

Sorry jongens het lukt niet na 10 minuten zit ik op 60% van de 19 sec die het filmpje duurt. Dan maar even de begin foto.

Wat betreft de glasvezel. De man die ik belde zou 31 december langs komen. Zou, die kwam dus niet maar ……. eergisteren zijn we gebeld door een stemcomputer van Movistar die een afspraak maakte voor 8 januari. Gisteren werd die afspraak weer bevestigd op ….. de telefoon van Ank. Pffff ze zeggen wel eens dat Gods wegen wonderlijk zijn maar die van Movistar steken ze zeker naar de kroon.

Wel leuk, we hebben de eerste oogst van onze sinaasappels geproefd.

Zalig!

Geef Rik een drone en hij verdwijnt gewoon.

Gisteren zijn we met de kinders (dat is Zeeuws!) naar de Cumbrecita geweest.

Deze wandeling hadden we bij hun vorige bezoek door omstandigheden niet kunnen doen. Je moet dit prachtige gebied echter wel hebben bezocht. Bovendien wilde Rik zijn nieuwe speeltje er uitproberen.

Een leuk speeltje dat op een gegeven moment met een knal tegen een boom vloog waarna een iets of wat gewaagde reddingspoging noodzakelijk was. De dames waren daardoor zo van slag dat ze vergaten een foto te maken.

Maar we kwamen om door dit prachtige gebied te wandelen.

En mooi is het er met de meest vreemde bomen.

Mooie en erg tamme vogeltjes.

En de meest schitterende uitzichten.

Om even een idee te geven voor de mensen die dit gebied niet kennen. We staan in de caldera (krater) van de vulkaan de Taburiente en op de achtergrond, ca. 8 km verder, zie de kraterrand aan de andere kant.

Vandaag wordt weer een mooie dag.

Maar volgens dat zelfde nieuws hangen er toch wat donkere wolkjes boven de Canarische eilanden.

“De Marokkanen verdedigen hun recht om hun maritime grenzen af te bakenen met binnen de nieuwe grenzen de Canarische eilanden”.

Dank aan Putin, Trump Erdogan en de rest die het nodig vinden om maar te doen waar ze zin in hebben. Het lijkt wel of de ontwikkeling die de mensheid doormaakt nu over zijn hoogtepunt heen is en weer weer aan het afglijden zijn.

Helicopters

Gisterenmiddag stond in het teken van het kerstdiner en helicopters.

Eerst moesten we er een zoeken. Dayo had een op afstand bestuurbare helicopter als kerstcadeau gekregen. Hij stond daar mee te oefenen toen Rik zei dat hij het veel te voorzichtig deed en hem voor deed hoe het volgens hem moest. Nu, je heb nog nooit zo snel een helicopter zien verdwijnen. Anderhalf uur gezocht en niet gevonden.

Even later verscheen er een echte op het toneel. Dit was echter nogal serieus hij kwam aanvliegen met een ‘Bambi’ die hij vulde in het basin.

Een oefening tijdens de kerst??? Niet waarschijnlijk en dat klopte ook, deze foto van de brand bij Garafía stond vanochtend in El Apuron.

Gelukkig kon het snel worden geblust. Het zal niet goedkoop zijn die helikopters maar ze zijn er niet voor niets.

De zonnepanelen zijn binnen.

Slechts één dag later dan toegezegd. Maar ach, één maal mañana moet kunnen.

Probleem is wel dat een van de panelen beschadigd is. Die eikels hadden acht accu’s van 25kg per stuk boven op de panelen gezet.

En als je dan een pallet van 1 bij 2m met een heftruck met een te korte vork probeert op te tillen dan slof je nog dat er maar een paneel stuk is.

Het veiligheidsglas is helemaal gebarsten zoals een autoruit dat doet.

Maar de chauffeur reageerde heel alert klom in zijn telefoon en als alles goed is wordt een nieuwe morgen, ja ik weet het ‘mañana’, al gestuurd.

Het was een druk weekje.

Zo ik zit. Vier maal naar het ziekenhuis in Santa Cruz (d.i. 8x 65km en 8x 1,5 uur) gereden deze week en een maal naar Los Llanos, maar morgen hoeft het niet. Onze vriendin blijkt waarschijnlijk een darmontsteking te hebben helemaal zeker is het nog niet duimen maar. Ze heeft nog steeds veel pijn en voelt zich belabberd. In het ziekenhuis hebben ze wel humor, dit is de kerstboom in de radiografie.

Morgen komen de zonnepanelen en de rest. De accuruimte is klaar, te herinnering. Dit was het plan.

En dit is het resultaat van mijn plan.

Spannend. Net als wij is ook de zon onderweg naar morgen.