Onze vrienden zijn er weer.

Het is inmiddels een jaarlijkse traditie maar toch is het in ieder geval voor ons steeds weer leuk om te zien. De helicopters van de brandwacht zijn er weer en gingen gelijk oefenen.

En maakten er gelijk gebruik van om het vliegveld schoon te maken.

Wat mij betreft weinig nieuws. Ik ben nog steeds druk met het dak van de logeerkamer.

Ik zeg altijd dat Isabel een verwend sletje is (ze is de hele nacht op stap de laatste tijd). Ank vindt dat, dat wel meevalt. Maar krijgen jullie katten melk op een Wedgwood bordje?

De sloop fase is voorbij.

Zo de sloopfaze is voorbij het dak is weer (bijna) dicht en aan de opbouw is begonnen.

Dat ‘bijna’ ligt aan Ferreteria Los Chellos. Op de top moet een koper / bitumen band komen die de top afsluit maar al een week hoor ik:”morgenochtend, vanmiddag, morgenochtend etc.” En daar begin ik nu behoorlijk van te balen.

29 mei:

De huidige status:

29 mei:

De huidige status:

Van de week kwam Ank uit de moestuin met de woorden:”We eten bami vanavond”.

Gaaf toch?

I love it when a plan comes together.

Tijdens de vervanging van het dak van de logeerkamer wilde ik gelijk een dakraam plaatsen. Die kamer was namelijk nogal donker. Dus had ik een aluminium ramen en deuren leverancier uitgenodigd. Ik wilde een vast raam omdat het dak nogal hoog is. De vertegenwoordiger die kwam stelde me in eerste instantie teleur. Ze hadden geen dakramen en hij verwees me naar Velux. Na een gesprek met hem over wat er allemaal mogelijk was ben ik zelf maar eens gaan tekenen.

Zo moest het worden. Fidel, de vertegenwoordiger, gebeld en hem mijn plan voorgelegd. Nu het kon. Als ik het zo wilde zouden zij het zo maken.

Nu dat raam is inmiddels geplaatst maar ……. klopt mijn plan ook? Vandaag hard aan het werk ik moest het weten.Het gootje aan de zijkant van het raamkozijn is namelijk van essentieel belang voor een goede lekvrije afdichting.

En het resultaat:

Resultaat? Zie boven perfect! Om met Hannibal van het A-team te spreken:”I love it when a plan comes together.”.

Het raam zit er in.

Wil ik me net gaan scheren staan hier ineens de mensen van Cristalería Insular hier met het dakraam voor de logeerkamer.

Op zich heel fijn, dinsdag ingemeten en vandaag staan ze hier al met het raam. Alleen, een telefoontje had wel handig geweest, ik moest n.l. om 11:30 uur bij de tandarts in Los Llanos zijn. Maar goed wegsturen dat doen we niet. Dus aan de slag.

Het paste allemaal op een kleinigheid na.

Na deze werkzaamheden ben ik naar mijn afspraak met de tandarts gegaan. Thuis gekomen zat het raam er keurig netjes in in kon ik ook weer verder.

Ze hadden zelfs alles aangeveegd. In de kamer is het nu veel lichter en als je naar buiten gaat wil je steeds het licht uit doen.

De eerste drie 30°C dagen zijn binnen.

De afgelopen dagen niet veel gedaan. Als het boven de dertig graden is ga ik niet het dak op, mij te warm. De eerste dertig graden dagen van het jaar zijn dus achter de rug. In vergelijking met de vorige twee jaren.

Vanochtend heeft Fidel het gat in het dak opgemeten en beloofde om te proberen deze week het raam nog te leveren.

Vanmiddag kon ik het niet meer uithouden en heb ik toch maar weer wat gedaan. Opbouwen is toch leuker dan slopen.

Horror cactus.

Om het onkruid op onze finca te maaien heb ik twee Stihl bosmaaiers. Een grote met een benzine motor en een kleine accumaaier. Met de accu maaier maak ik voordat ik met de grote ga maaien de sproeikoppen vrij zodat ik ze niet naar de sproeikoppenhemel help met de grote. Ook gebruik ik de kleine om zo nu en dan waar nodig bij te werken.

Gisteren morgen was ik daar druk mee bezig omdat de finca er goed moet uitzien want er komen weer nieuwe huurders voor Casa Demetria toen mijn buurman Paco naar me toe kwam. Hij was erg geïnteresseerd in de accu maaier en vertelde me dat het in het dorp véél warmer was dan de zeer prettige en totaal windstille 18°C waar wij op dat moment van genoten. Ik op HDmeteolapalma kijken en:

Volgens Paco werd het halverwege het dorp en ons ineens heel fris. Heel apart.

En dat is ook de volgende cactus. Eerst kreeg hij niet eens zo heel erg aparte bloemen.

Waarvan de meeste er af vielen maar er bleef een bolletje zitten en die is nu open gebarsten.

Ziet er een beetje gruwelijk uit net of ‘ie elk moment een hap kan nemen.

Wat liefelijker is de volgende die we ook nog niet in bloei zagen.

Deze staat er vlak naast heeft al eens meer gebloeid maar is te mooi om niet nog een keer te laten zien.

Zeg nu zelf, toch een eind liefelijker dan die horror cactus?