Dag 89, de geest van San Mauro?

Gisteren zijn we weer eens naar Los Llanos geweest. Ank moest een resonancia (MRI) van haar nek laten maken. Ze heeft last van een lastige tinteling. Ik moet zeggen de service was weer erg goed. De afspraak met de traumatoloog kon binnen een week en ook de MRI kon binnen een week worden gemaakt.

Ik weet niet wat het hier is maar ook deze dokter, net als onze arts in Puntagorda, een spraakwaterval. Hij stopte niet met praten en heeft tegelijkertijd een boek getypt in zijn PC. Gelukkig luistert deze dokter wel.

Gisteravond is gebeurd waar ik al lang bang voor was dat zoiets kon gebeuren. Er was een enorm lek ontstaan in de watertoevoer van het beregening systeem.

Wat blijkt, het filter deksel was gewoon opengebarsten.

De scheur in het filter deksel.

Gelukkig heb ik het snel kunnen stoppen. We zaten naar een film te kijken toen ik me herinnerde dat ik de vandaag gesnoeide sinaasappelbomen nog met Gabon Potastico (soort zeep) tegen vliegjes moest inspuiten. Toen ik buiten kwam hoorde ik gelijk een enorme geruis aangaf dat er iets mis was. Slechts 13 m3 water kwijt, evenveel als ik normaal in drie dagen geef. Dat is een enorme meevaller als je denk wat er had kunnen gebeuren.

Zoals ik al eens heb verteld heb ik een beveiligingscamera op de parkeerplaats achter het huis. Gisteren nacht heeft hij iets vreemds geregistreerd.

Er kwam een lichtje van achter de auto naar de camera en dat veranderde in bovenstaande beeld en dat fladderde zo een paar seconden voor de camera.

Geen idee wat het was, de geest van San Mauro (een locale heilige) misschien?

Dag 85, machteloos en boos.

Het hoort hier niet echt thuis maar ik moet het ergens kwijt. Zojuist heb ik een redactioneel artikel van CNN gelezen m.b.t. het leiderschap in de wereld. Ene meneer Hu, hoofdredacteur van de Chinese Global Times maakt zich erg boos op Amerika. Trump legt economische sancties op aan China omdat zij de mensenrechten schenden in Hongkong en zelf laat hij een vredige demonstratie uit elkaar slaan omdat hij een foto voor een kerk wil maken met een bijbel in zijn hand en wordt de zwarte bevolking op een misselijkmakende manier door de autoriteiten onderdrukt. Mr. Hu poste deze spotprent bij zijn artikel.

Zelf vond ik de allerbeste spotprent van de laatste tijd de volgende.

En dat geldt niet alleen voor het coronavirus. De meer dan stompzinnige manier waarop die man (ik blijf netjes) met de wereldorde omgaat, en niet alleen richting China, is veel gevaarlijker voor de wereld dan dat virus. Uit de psychologie is bekend dat vervaging van grenzen chaos veroorzaakt. In dit geval vervagen de grenzen in de orde tussen de wereld machten. God weet waar dit gaat eindigen. Het zal mij wel niet zo veel meer deren maar dat zal het onze kinderen en 3,5e kleinkinderen als het zo doorgaat wel.

Ik zal tegenwoordig wel te veel tijd hebben om na te denken en voel me machteloos en boos.

Dag 85, eindelijk.

Gisterochtend zijn we, voor Anks halfjaarlijkse controle, naar de tandarts in Los Llanos geweest. We wilden al een poos regen nu dat kregen we. De hele weg van Puntagorda naar Los Llanos (spreek uit janos) goot het pijpenstelen.

In de barranco Las Angustias.

Op onze finca, is vorige week 40mm gevallen. In het totaal hebben we nu iets meer regen gehad dan vorig jaar.

We zijn er echter nog niet. Ik zei niet voor niets: “Op onze finca”. De hoeveelheden regen zijn namelijk heel sterk afhankelijk van waar je zit. Gisteren is er veel regen gevallen rond de 600m hoogte. Een goed voorbeeld hiervan was wat gisteren in de buurt van het vliegveld gebeurde. Het vliegveld ligt op zeeniveau er was daar op een gegeven moment ca. 6 mm regen gevallen. Op dat zelfde moment was er daar wat hoger op de berg al 90mm gevallen! het wordt nog gekker want boven die regen zone was weer maar een mm of 5 gevallen.

Volgens mijn buurman Paco is de regen nu in juni weer helemaal niet goed want door regen zouden de vruchten van de bomen vallen. Het is ook niet vlug goed. Opmerkelijk voor de tijd van het jaar is het in ieder geval wel.

Ook opmerkelijk is dat we gisteren voor het eerst in vier maanden weer uit eten zijn geweest in een restaurant. Samen met Rob en Hazel zijn we naar Ristaurante, of Restaurante Ancora geweest. Hangt er een beetje vanaf welk bord dat je leest.

Ondanks het feit dat er maar twee tafels waren bezet was bediening uitermate goed geluimd. Het was volgens hen net op tijd geweest dat ze weer open konden. Het was lekker en in ieder geval erg gezellig om weer eens in een restaurant te zitten.

Maandag gaan de Canarische eilanden naar faze 3. Alle winkels mogen weer open en de restaurants mogen weer 75% vol. Dat duurt drie weken en dan zouden alle restricties weer moeten worden opgeheven. We gaan het zien.

Dag 82, laatste kans of water naar de zee dragen?

Vicky heeft beloofd dat het gaat regen deze week. Dat is wel nodig ook. Er zijn in het zuiden al gebieden waar geen water meer was voor de boeren en de zomer moet nog beginnen.

En gisterenmorgen regende het dan ook een schamele 3 mm, dat is overigens best wel opvallend dit deel van het jaar.

Ook de weer site ‘El Tiempo’ laat op zijn weerradar zien dat het komt.

Vanochtend zie je dan dit.

Je denkt, ja daar komt het.
Hé, hé, je gaat verkeerd.
En een paar minuten later is het gedaan met de pret.

Terwijl ik deze blog zit te schrijven wordt er toch weer een nieuwe poging gedaan. Nu met twee regenbogen.

Maar het werd weer niets. Gelukkig komt er meer volgens El Tiempo. Maar ja …….

Het zal wel weer in zee belanden.

Dag 80, ons sociale leven komt weer op gang.

We zitten sinds afgelopen maandag in fase 2 en je mag b.v. weer naar de kapper. Nu dat hoefde je ons Ank maar een keer te zeggen.

Ook mag je weer vrienden bezoeken en dat vind iedereen fijn. Onze agenda stroomde vol. Donderdag kwamen onze Noorse buren een glaasje drinken, vrijdag op de kennismakingsbezoek naar Harald en Henrietta, zaterdagmorgen zijn we naar Ita en Peter gewandeld, s’middags moesten we gaan eten bij onze Belgische vrienden Tom en Anne en zondagochtend werden we om kennis te komen maken uitgenodigd bij onze betrekkelijk nieuwe Duitse buren Peter en Tina.

Dat ging dus niet helemaal goed. Toen we op het kennismakingsbezoek bij Harald en Henrietta waren ging mijn telefoon, Anne: ”Zijn jullie ons soms vergeten?” ………….. Ik: ”Nee …. we hadden toch voor morgen (zaterdag) afgesproken?”. Niet dus.

Een enorm stomme fout van mij, verkeerd in mijn agenda gezet. Gelukkig kon het etentje naar de volgende dag worden verschoven dus dat kwam toch nog op zijn pootjes terecht. Ze zijn nog steeds onze vrienden en het etentje was erg gezellig en al even lekker.

Maar ook zondagochtend bij Peter en Tina ging het niet helemaal plan. We waren daar om 11 uur uitgenodigd. Maar omdat het zaterdagavond nogal laat was geworden ontbijtten we zondagochtend ook nogal laat. Dus direct na het ontbijt op naar Pater en Tina waar we werden onthaald ………… op een champagne ontbijt. Nu niets gezegd en een heerlijk tweede ontbijt naar binnen gewerkt.

Vandaag heb ik nieuwe foto’s gemaakt voor de website van Casa Demetria. Het is ongelofelijk hoeveel de cactussen in de cactus tuin zijn gegroeid. Een voorbeeldje:

Juli 2018
Juni 2020

Zo, de komende weken zal ons sociale leven toch iets minder worden als het aan mij ligt. Probleem is dat ik last heb van actinische keratine. Dat zijn ruwe plekjes. op je huid, in mijn geval op mijn kale kop. De oorzaak daarvan is zonnebrand in mijn jeugd. De huidarts heeft dat al een paar jaar behandeld door dit te bevriezen met vloeibare stikstof. Dat is een behoorlijk pijnlijke behandeling maar het helpt wel goed. Alleen nu vindt hij dat het te veel is en moet ik het twee periodes van twee weken behandelen met een crème. Alleen …. nu worden het dikke rode plekjes en dat ziet er niet uit. Dus voorlopig blijf ik zo veel mogelijk thuis.

Dag 74, het blijft mooi.

Het was weer warm vannacht maar al wat koeler dan de vorige twee dagen, het werd slechts slechts 21,5°C. Gisteren was de derde dag met temperaturen boven de 30, het werd zelf 33°C. Je doet dan niet veel en als dan avonds de zon zakt en onder het terras dak schijnt is het daar niet uit te houden en zitten we lekker op onze patio.

Wel werden we gisteravond getrakteerd op een prachtige zonsondergang boven een ‘mar de nubes’ een zee van wolken. Door de laag hangende bewolking kijk je op de wolken en zie je de zee niet. We wonen hier al vijf jaar maar je raakt er niet op uitgekeken.

En vanochtend was die laaghangende bewolking nog niet weg.

Haha, terwijl ik zit te schrijven staat het Spaanse nieuws op. Daar hebben ze net als ik de laatste tijd problemen met de aantallen. Het opgegeven totaal aantal Corona gevallen is 372 lager dan gisteren en het aantal nieuwe gevallen is met 135 gestegen. Ra ra kiep kachel fantje. Het maakt niet echt uit maar het is irritant. Let op, dit is het Spaanse nieuws, hier is het net als voor Holland een uur vroeger.

Kijk hem zich maar eens kwaad maken.

Dag 72 van de lock down, op naar fase 2.

Vandaag is de eerste dag van dit jaar dat de temperatuur de 30ºC heeft bereikt. De minimum temperatuur vannacht was 20,1ºC en om 9 uur was het al 25º. Het was windstil en we hebben echt de hele dag op onze luie r..t buiten gezeten.

Het is nu officieel a.s. maandag gaan we naar fase 2 van de deëscalatie. De veranderingen zijn voor ons niet zo erg groot. De stranden gaan open voor recreatie, ze waren al open om te sporten en ook de restaurants mogen weer beperkt open. Ook wandelen met anderen dan familieleden en bezoek aan vrienden is weer toegestaan.

Het andere grote nieuws is dat officieel is bevestigd dat vanaf 7(?) juli buitenlandse toeristen weer naar spanje mogen komen.

“Spanje zal zijn deuren voor buitenlandse toeristen, met veiligheidsmaatregelen, in juli weer openen”.

Verschillende vliegmaatschappijen hebben al aangekondigd dat ze hun vluchten op La Palma weer gaan hervatten.

Condor met vier vluchten per week vanaf 30 juni.

Aan de maatregel dat er geen vrienden mochten worden bezocht hebben wij ons de laatste week niet helemaal meer gehouden. Er zijn al zo’n twee weken geen Corona gevallen meer bij gekomen en er zijn nog maar 17 zieken allen in thuisisolatie. Gisteren hebben we het nieuwe zwembad van de buren ingewijd. Nu ja Ank dan, mijn zwembroek paste me niet meer.

Oh ja een nieuwe Emoji heb ik niet nodig, kijk maar.

Oud
Nieuw.

Dag 66, een leven gered.

Ik sta daarstraks de was op te hangen toen ik een hond fel hoorde blaffen en wat zie ik? En zwarte kat boven in een telefoon paal en Max, de hond van bovenburen, er onder aan die als een gek stond te blaffen. Ik er naartoe en wat blijkt het was Isabel.

Max was gelukkig banger van mij dan dat Isabel van hem was. De paal was voor hem geen optie dus hij verdween rennend het struikgewas in. Daarna eerst Ank gekalmeerd en met een ladder kon ik die kleine zwarte slet net pakken.

Je zou zeggen dat ze mijn dappere redding zou waarderen maar nee hoor, ik kreeg een krabbel op mijn kin en een in mijn been als dank. Ze spartelde zo hard dat ik ze halverwege moest loslaten. Toen we weer thuis aankwamen was madam er al en ging, als dank, nog eens tegen me zitten blazen.

Met de app ‘Vessel Finder’ dacht ik van mijn vragen met betrekking tot de langskomende schepen af zou zijn. Nu dat is ook niet helemaal zo. Als iemand kan verklaren wat ik vanmorgen zag dan hoor ik dat graag.

De blauwe lijn is de route van het schip.

Met betrekking tot het Corona virus is er weinig nieuws. Er komen er geen meer bij, sterker nog het totaal aantal ziektegevallen is met twee gezakt ook gaat niemand meer dood en er liggen ook geen gevallen meer in het ziekenhuis. Op de Spaanse TV hoorde ik vanochtend zeggen dat de Canarische eilanden, die in zijn geheel erg stabiel zijn, een proefgebied voor het toerisme gaan worden. Of we daar nu weer zo blij mee moeten zijn weet ik niet. Eerst maandag maar naar fase 2.