De geschiedenis herhaalt zich.

De week begon met wat regen en een erg klein wereldje.

Dat gaf niet zo veel Rob en ik waren toch binnen bezig. Het zwaarste deel van het werk aan Rob’s keuken is nu wel gedaan. De overgang van de tegels tussen de eetkamer en de keuken hebben we gisteren gemaakt.

Daarna hebben we de rest van groeven voor de electriciteit

buizen gemaakt en de buizen er in gelegd.

Tussendoor hebben we ook nog eenbezoek aan Tata gebracht. Hij is een timmerman en Rob wacht al een jaar op een regering van hem. Ook zou hij profielen maken voor de schilderijen van Ank. Ook daar wacht ik al een paar maanden op. Zijn werkplaats is een foto waard.

We moeten allebei nog wat langer wachten.

Op onze finca dient het voorjaar zich steeds duidelijker aan. Steeds meer bloemen.

Een ook de nieuwe oogst is al weer in de maak.

La historia se repite.

Ja hoor, ik heb je stok nog.

Na het verwijderen van de oude keuken bij Rob zijn we nu begonnen aan de aanleg van de elektrische installatie. Een stoffig en lawaaierig karweitje.

Na al het zware werk van deze week heb ik het weekend vrij genomen. Die tijd had ik ook nodig want het ontwerp van het dakraam voor de gastenruimte moest af. Nu dat ligt nu ook bij de leverancier. Handmatig getekend want ik moet na een jaar of vijf gebruik ineens €100 betalen voor mijn tekenen programma EasyDraw. Als iemand een goed idee heeft voor een alternatief voor op mijn Mac dan hoor ik dat graag.

Over twee weken komt mijn oudste dochter met mijn kleinzoon Dayo (11 jaar) en haar partner. Deze week kreeg ik een WhatsApp van mijn kleinzoon. “Opa heb jij mijn stok nog?” Ja hoor Dayo die heb ik nog.

De ene dienst is de andere waard.

Rob en ik hebben twee grote projecten uit te voeren. Rob wil zijn keuken vernieuwen en ik wil het dak van onze logeerkamer vervangen. Dus we helpen elkaar. Omdat het nu nog regenachtig kan zijn zijn we met zijn keuken begonnen.

Effe uitrusten bij een bakje warme limonade, gember met Citroën, nee geen thee want ik lust geen thee, het is warme limonade. Al dat gesloop is zwaar werk maar het geeft nog een probleempje, puin. We hebben al zo’n 40 zamuros gevuld en ongeveer de helft naar het Punto limpio (milieu platform) gebracht.

En thuis ben ik begonnen aan het ontwerp van de dakconstructie, ik wil er namelijk ook een raam in.

We missen Carmen Correo (van de post).

Puntagorda heeft een klein postkantoor. Carmen zwaaide daar altijd de scepter. S’morgens van 08:00 tot 10:30 uur is het open en s’middags bezorgt ze de post bij mensen die het niet zelf kunnen halen. Heel Puntagorda zag altijd op tegen Carmens vakantie, het was dan altijd een puinhoop.

Carmen deed dit werk al 26 jaar maar ze was het zat. Het werk steeg haar boven het hoofd. Véél meer pakjes, ze wilde niet meer. Dus Carmen nam ontslag en een nieuw meisje nam het over, gevolg:

En dan staan er binnen ook nog een stuk of vier. Het duurde vanochtend een half uur voor ik aan de beurt was. We missen dus Carmen.

Ik ben de blog niet vergeten, maar …

D’r gebeurd gewoon niet veel. Ik probeer te snoeien,

Als het goed weer is,

Maar het regent steeds, niet erg veel maar je wordt wel nat en de bomen ook.

En zoals je ook kan zien moet ik ook het onkruid nog verder maaien maar dat kan niet want er zijn gasten in Casa Demetria en die bosmaaier maakt nogal wat herrie.

De cactustuin voor Casa Demetria doet het goed. Weer een nieuwe bloem die we nog nooit gezien hebben.

Al dat onstabiele weer heeft wel een goede invloed op de zonsondergangen.

De rest van de week ziet er wat weer betreft niet goed uit, veel regen. Oh ja, dit zag ik deze week ook weer de wolken die over de bergkam stromen en dan verdwijnen in een rechte lijn. Heel bijzonder.

Zal het eindelijk gaan gebeuren?

Volgens Vicky kan het maandag gaan regenen en dat is wel nodig ook.

In bovenstaande grafiek zie je de hoeveelheden gevallen regen per week van de afgelopen drie jaar. Grijs is het langjarig gemiddelde, de zwarte kolommen de weekhoeveelheden van 2017, de blauwe die van vorig jaar en de oranje , goed zoeken, die van dit jaar. Als je de totalen bekijkt dan geeft het het volgende beeld.

En dan schrik je dus echt en dan begrijp je ook dat een hoop boeren zich zorgen maken. Duim maar voor ons dat die regen eindelijk gaat vallen.

Van alles wat.

Er bloeit een orchidee die hier nog nooit gebloeid heeft. Wij wisten van te voren niet hoe de bloei zou zijn omdat de meesteals stekje ‘ergens’ vandaan komen.

Hoe kan het zo groeien hè.

Dat geldt ook voor de de avocado bomen. Ze mogen niet te groot worden want dan wordt oosten een probleem en deze bederft bovendien het uitzicht van Casa Demetria. Dus een stuk er af gehaald. Dat was geen succes, de boom werd er erg lelijk door. Dus dan maar rigoreuze maatregelen.

De witte stammen had ik wit geschilderd omdat de bast niet tegen directe zon kan. Mede daardoor werd het uitzicht vanaf de aljibe erg lelijk en ik was er ook niet veel mee opgeschoten. Dus weer aan de gang met de motorzaag.

Daarna moet je dan wel weer de amputatiewonden behandelen met een soort Betadine voor bomen. Wat je links op de voorgrond ziet is zijn de nieuwe scheuten die onder het bladerdak vandaan kwamen.

Het resultaat:

Weg boom (niet echt) welkom uitzicht:

De boom die je nog net links ziet is minder hoog dan de gesnoeide was.

Een heel ander dingetje is de safe van Casa Demetria, die doet het niet meer hij geeft alleen nog ERROR 1. Zo zie je hoe uiteenlopend het werk hier is.

Nee niet zeggen “googelen” want dat heb ik uiteraard gedaan en ook twee mails naar de fabrikant hielpen niet. Woensdag maar even naar de verkoper in El Paso.

Dan nog even het laatste werk van mijn bezige bijtje. Onze twee kleindochters Feline en Solange.

Foto gemaakt en toen vroeg ik haar of het goed was kreeg ik als antwoord Shit! Shit? Ja ik ben mijn handtekening vergeten.