Merel en Tim weg, Nissy terug.

Vandaag Merel en Tim naar het vliegveld gebracht.

Dat gaf gelijk de gelegenheid om ‘Nissy’ op te halen. Nissy is de twintig jaar oude Nissan jeep van vrienden die vlak bij het vliegveld geparkeerd stond. Zij waren in Nederland en niet in de gelegenheid om hem zelf terug te brengen.

Ik had een E-mail met een A4tje aan instructies ontvangen om hem weer aan de praat te krijgen. Rob ging ook mee zodat ik als veegwagen achter hem aan kon rijden. Je weet maar nooit. Dus Nissy weer aan de praat gebracht.

Nee hoor RJ grapje, de accu aangesloten en hij startte direct, zelfs de banden waren nog vol en we konden gelijk gaan rijden.

Na een bezoek aan Lidle is de veegwagen wel voorop gaan rijden want de chauffeur werd helemaal wiebelig van de lucht die uit de ‘niet meer nieuwe’ motor kwam.

Rob was niet onder de indruk van de rijeigenschappen van Nissy, hij omschreef die als die van een tank. Zijn snelheid kwam nergens boven de 45 km/u en volgens mij, hij ontkent het, vond hij pas na een uur rijden de vijfde versnelling.

Maarrr hij staat, met ontkoppelde accu, weer op zijn plekkie.

Cruz de Matos en een ondeugende cactus.

Vandaag de laatste dag van het bezoek van Merel en Tim. Het is nog steeds erg mooi weer en we besloten naar Cruz de Matos te lopen. Dat punt is vanaf ons huis te zien.

Je loopt eerst naar beneden naar San Mauro en dan door twee Barancos naar de berg met het kruis.

Het zicht op San Mauro na de eerst Baranco.

Wie er het eerste is.

Helaas moest ik het tegen de jeugd afleggen.

Best een stevig wandelingetje maar je wordt beloond met een door de calima beetje heiig maar schitterend uitzicht.

Ank had een plekje in de schaduw gevonden.

Dan nog een stukje door naar het tweede puntje van de berg.

Alwaar ik het volgende filmpje maakte.

En dan komt het minst leuke deel, de weg terug. Maar het geeft wel voldoening als je dan het volgende op je telefoon ziet.

En die ondeugende cactus? Die staat in de tuin.

Een nat pak.

Vandaag zijn we naar de haven van Puntagorda geweest en daar wachtte ons een verrassing.

De zee zag er kalm uit maar er stond een enorme deining waardoor er enorme golven op de kust sloegen.

Snel de 440 treden naar beneden en wat we daar zagen hadden we nog nooit gezien. Ik schatte dat verkeerd in, gevolg:

En terwijl ik mijn T-shirt stond uit te wringen ging het weer mis maar nu werd het gefilmd.

Nu nog even een filmpje waarop je die enorme golven beter ziet.

Zo, om van de schrik te bekomen zijn we daarna bij El Bernegal in Santo Domingo gaan eten. Goed restaurant trouwens.

Om na een geweldige maaltijd nog even in Santo Domingo zelf te gaan kijken.

Een kaarsje voor Robert.

Heb jij nooit voor mij gedaan.

Dat was wat ik vanochtend te horen kreeg na het zien van dit idyllische tafereeltje. Ik moet zeggen dat dat wel klopt want als ik zing beginnen er schoenen spontaan te vliegen.

Vandaag hebben we de Roque de los Muchachos bezocht.

Het weer was prachtig. En het uitzicht perfect.

Zoals voor iedereen dit dit voor het eerst ziet waren onze tortel duifjes zwaar onder de indruk.

Maar ook wij genieten er nog steeds van.

Merel met een bolletje op haar hoofd.

En hier met een complete telescoop.

En nu maar afwachten wat de komende dagen brengt. Het warme weer voor Europa komt eerst over ons …..

Wandeling naar een verlaten wijnboerderij.

Gisteren hebben we met ons bezoek een wandeling gemaakt naar een verlaten wijnboerderij. Op de onderstaande foto, gezien vanaf ons terras, is dat gebouwtje te zien op de top van de heuvel rechts van de wijn terrassen, recht boven de middelste telefoonpaal.

En hier staan we boven en kijken naar de plaats waar ik op bovenstaande foto stond.

Tussen het ronde gat in bovenstaande balk en de grote steen zat een houten spindel waarmee e de balk kon bewegen om de druiven in onderstaande bak te persen.

Hoe dat persen nu eigenlijk in z’n werk ging snap ik ook niet, volgens mij ontbreekt er een stuk. In onderstaande vaten kon de wijn daarna rijpen.

Geen lange wandeling, gewrichten enzo, maar toch een leuk rondje.

Nu zitten ze weer in het vliegtuig naar Holland en zijn hun dochter met haar vriendje weer hier.

Van het ene uiterste in het andere.

Onze visite is goed aangekomen. Vanuit een redelijk weer in Holland kwamen ze hier in een zomers La Palma. We zijn naar El Puerto geweest.

En we hebben gewinkeld in Los Llanos.

Het is een fotogeniek stadje Los Llanos ……

Maar gisteren en vandaag was het even anders.

Van 28° eerder deze week naar regen een maximum van 14,4°C vandaag. We hebben het kacheltje dus maar aangestoken.

Volgende week komen Merel en Tim, gelukkig voor hen lijkt het er op dat het in ieder geval niet meer regent.

Maar, zoals meestal loopt het toch nog goed af vandaag.

Effe schrikken.

Ons bezoek is geland. We volgen dit altijd via ‘Flightradar24’ je kan dan precies zien waar ze zijn. Toen het vliegtuig zojuist landde op Santa Cruz de La Palma (klinkt dat mooi hè) schoot zijn snelheid aan het einde van de landingsbaan in eens van 80 km/u omhoog naar 170 en gebeurde dit:

Maar even later was hij weer aan het taxiën op de landingsbaan. Je denk dan toch even pffff.