Zo weer een week ouder.

We krijgen nieuwe achterburen. Maandag en dinsdag hebben ze het dak van hun nieuwe huis gestort. Maandag ochtend stond er ineens een enorme cement pomp en de cement wagens reden af en aan.

Zo veel cement? Ja, Ank en ik zijn wezen kijken en het wordt een enorm groot huis van zeker 60 bij 20 m. Gigantisch wat een huis. Volgens de bouwvergunning, die hier altijd d.m.v. een groot plakkaat bij de bouwplaats wordt gepubliceerd, komt er nog een zwembad bij ook.

Ik ben de hele week al allerlei karweitjes aan het doen. De goot tussen onze twee daken met een waterdichte coating geschilderd.

De tuin naast het oprijpad en de parkeerplaats van Casa Demetria gemaakt en aangesloten op het beregeningssysteem. Daar kunnen we nu ook mee voor de dag komen.

Ook ik heb een temperatuur regelaar, nodig voor winterse perioden met weinig zon, in de meterkast aangebracht. Wat frummelen.

En daar zit hij.

Ik moet nu alleen nog de ‘cubre junta’s’, de deklijsten aan het buitenzijde van de ramen een deur monteren. Daar had ik in principe volgende week voor gepland maar eergisteren werd die week ineens geboekt. Twee zijn er bijna klaar daar heb ik gisteren en vandaag maar aan gewerkt.

Met de verhuur van Casa Demetria loopt het trouwens als een speer. Tot eind december zijn er nog maar vier weken vrij. Woensdag komen de eerste gasten die via internet (TripAdvisor en Booking.com) hebben geboekt. Spannend.

Ook cement moet je water geven.

Het oprijpad en de parkeerplaats van Casa Demetria waren onverhard. Nu ligt er een laag cement op. Nu gebeurde het niet zo vaak maar als het regende dan werd het onverharde pad door de klei glad en een behoorlijke modderpoel.

Recept van Antonio, de aannemer, water geven twee maal per dag een week lang. Nu daar gaat hij dan.

Nu moeten er nog een aantal leuke planten tussen de muur en het pad worden gepland. We hebben al wat ideeën.

Hij verraadde zich door zijn poepjes en Ikea gatentafels kunnen slecht tegen wijnkurken.

Vanmiddag moest ik vegen want vanavond krijgen we eters. Bij de Brugmancias lagen allemaal zwarte erwtjes op de grond, ik dacht wat heeft Ank er weer een troep van lopen maken. Toen viel me op dat alle bladeren van de Brugmancias zwaar waren aangevreten en wat vind ik onder een van die bladeren….

Deze rups is zon’n 8 cm groot. Ik heb hem tot grote afschuw van Ank opgepakt en in het struweel gedeponeerd. Toen ik later op internet opzocht wat het was, de rups van een doodshoofdvlinder, las ik ook dat ze gemeen kunnen bijten, dat wist ik toen echter niet. Ik heb altijd gedacht dat het sap uit die bladeren giftig was maar dat deert die rups kennelijk niet.

Dit is de betreffende vlinder (van internet gehaald), ze hebben een spanwijdte van 14 cm.

Gaaf ik hoop ze nog in het echt te zien maar gezien de grote van het nageslacht zullen ze wel een eind weg zijn.

Wat betreft Casa Demetria is het laatste nieuws dat Antonio gisteren met het verharden van het oprijpad is begonnen.

Gisteravond heeft hij, tot acht uur s’avonds, de grond voorbereid.

Je moet echt respect hebben voor die mensen het was gisterenmiddag 32° maar gewerkt wordt er.

Die foto is niet onscherp dat zijn de enorme stofwolken die werden veroorzaakt. Vanochtend zijn ze al begonnen met het storten van de cement.

Dan nog even een gebruikerservaring van de Ikea gatentafeltjes. Nu die kunnen niet goed tegen wijnkurken.

Ja, wij hebben de gewoonte als we een fles opentrekken om de kurk door de gaatjes in het blad te stoppen. Dat doen we nu al bijna vier jaar. Gisteren zag ik echter dat de bodem er onderuit is gezakt en er zit nog maar zo’n 15cm aan kurken in.

Casa Demetria.

Voor de verhuur staan inmiddels op TripAdvisor en Booking.com.com en dat gaat ineens best goed. We hebben haar inmiddels voor 5 weken verhuurd en zitten van 25 september tot 8 oktober vol met een onderbreking van een week.

Die sites (voor eigenaren) zijn overigens best lastig te gebruiken. Vooral Booking.com is erg gebruiksonvriendelijk. Bij elkaar horende zaken die niet bij elkaar staan en veel overbodig werk. B.v. “Hebt u een spelcomputer? Ja/Nee.” Als je dan “Nee” invult moet je toch achter alle spelcomputers invullen dat je ze niet hebt. Weet je hoeveel verschillende soorten er zijn? Een berg!

Alle foto’s voor deze sites heb ik zelf gemaakt. La Palma is een van de toplocaties in de wereld voor astronomen dus een foto van de sterren mag niet ontbreken. Gisteravond heb ik die foto gemaakt en de Melkweg wilde ik er ook op hebben. S’nachts fotograferen had ik nog nooit gedaan en is toch nog best lastig maar het resultaat mag er zijn.

Alleen deed Ank ineens het licht aan in de badkamer, die heldere punt tussen de bomen onderin. Neemt niet weg dat hij best aardig is.

Herinner je je deze nog?

Ze, de koningin van de nacht, heeft weer knoppen. Nu zijn het er meer, 14 in het totaal en de meest zijn ongeveer even groot.

Dat moet een spektakel worden.

Gisteren zijn onze oudste dochter en haar vriend na een verblijf van 14 weer naar huis vertrokken. Het was een er gezellige maar drukke tijd. Bij mijn bezige bijtje gaan dan gelijk de schoonmaak genen opspelen dus:

Nog een nachtbloeier.

Zegt Ank vanmiddag, moet je kijken wat een leuke bloemetjes maar ze gaan niet open.

Sta ik daarnet af te wassen en zie ik door het keukenraam dat ze nu om acht uur s’avonds wel open en nog aan het open gaan zijn.

Dat is dus de vierde nachtbloeier die we hebben.

Gisteren de laatste nokpannen van Casa Demetria gevoegd. Ik moet zeggen dat ik redelijk tevreden met het resultaat.

Nu wachten op de huurders. Casa Demetria is inmiddels ook te vinden op TripAdvisor en Booking.com.

Ik moet zeggen we hebben in 3,5 jaar toch behoorlijk wat bereikt.

Niet helemaal het zelfde standpunt. Maar de palm en de amandelboom daar net links van zijn nog wel terug te vinden. Tussen die twee staat nu ons huis.

En zo zag Casa Demetria er uit.

De IFF is er niets bij.

Vandaag hard gewerkt aan de afwerking van de nokpannen. De ruimtes onder die pannen moesten nog worden opgevuld met witte cement.

Nu zie je het purschuim dat er onder zit en dat door de zon helemaal bruin is geworden. Was wel een warm werkje ik verbrandde mijn billen aan die hete dakpannen.

Buiten de slangencactus die s’nachts bloeit hebben we nog een nacht bloeier. Overdag zijn de bloemetjes dicht en s’nachts gaan ze open en …. ze geuren als een oordeel. De IFF (Chemische smaak en geurstoffen fabriek) is er niets bij. Tijden het maken van de foto’s werd ik gewoon niet goed van die sterke parfumachtige geur. Wel heel apart.