De avocado’s staan weer in bloei.

Ik ben nog maar net begonnen aan de oogst en de nieuwe generatie avocado’s is al weer in aantocht.

De bijen.

En wespen.

En ook vliegen zorgen voor een gezoem van je welste in de boomgaard.

Oh ja, Niet alleen de jeugd werkt op meerdere schermen tegelijk.

Ook m’n bezige bijtje (ze zoemt niet) kan er wat van, eten, een recept opzoeken, en appen met onze jongste en haar zus tegelijkertijd. Gelukkig is haar kookkunst op zijn best als het is mislukt.

Komkommertijd.

Het is de laatste tijd behoorlijk fris. We hebben best frequent de houtkachel aan en Isabel vindt dat heerlijk.

Het hout gaat dus hard maar gelukkig wist Rob iemand die al zijn avocadobomen tot stompjes had terug gesnoeid en die wilde van al zijn hout af . Nu ik wilde het wel.

Zoals je op de bovenstaande foto ziet, ziet het weer er best goed uit en we zitten zo nu en dan toch ook buiten in het zonnetje wat soms ook weer lastig is als je iets op je telefoon wilt laten zien.

Vandaag is verder ook nog een beetje een historische dag. Tot vandaag was het nieuwe gedeelte van ons huis niet te zien op Google Earth maar nu wel.

Zelfs de hut die Frans en ik hebben gemaakt voor het controle systeem van de beregening staat er op!

Nu alleen nog even een leuke foto van een spin die ik heb gemaakt, het beestje van ca. 10 mm pakt al zijn prooien in in een soort cocon.

En nog even voor Taína onze jongste dochter, de Amarylles die we bij jullie hebben gekocht is echt wit.

Mosterd na de maaltijd.

Het is weer bichos (miljoenpoten) tijd. Elk najaar nadat de eerste regen is gevallen besluiten de miljoenpoten dat het tijd is om te verhuizen. Ze klimmen dan in grote aantallen tegen muren op. Dit jaar zijn het er echter wel erg veel. Gisteren gif gestrooid en dan is dit het resultaat.

Vegen dus.

Ook stond er een auto in brand een eindje voor ons huis. Wij zaten koffie te drinken op het terras en ineens zie je dan rook en vuur. Je schrikt je een hoedje. Hoewel de vlammen er behoorlijk uit sloegen heb ik er geen foto van gemaakt. Echter, toen het vuur bijna uit was kwam de brandweer. Toen werd het tijd om dit toch maar even vast te leggen.

Oh ja, dat probleem met Photoshop Elements wat ik dacht opgelost te hebben …. niet dus.

En bovendien staan niet alle foto’s er in. In 2004 b.v. Alleen de maanden 10 en 12. Ik word hier zo moe van.

D’r komt een orkaan aan.

Gisteren hebben we hard gewerkt om Casa Demetria in orde te brengen voor onze nieuwe gasten. Vervelend is momenteel het grote aantal bitchos of wel miljoenpoten. Dat is altijd een probleem maar vooral na de eerste regenval komen ze in grote aantallen droge grond en witte muren opzoeken.

Ze zijn niet gevaarlijk of zo maar ze poepen op de muren en als je er op stapt kraken ze en dat geeft weer vieze vlekken.

Komt er een orkaan aan? Volgens Vicky is hij, Lesley, een categorie 1 orkaan wel onderweg maar zijn pad is nog niet erg zeker.

Hoe dan ook, het weer in het weekeinde zal er sterk door worden beïnvloed. Ze voorspelt op dit moment dat de flanken ons zullen raken, dat er hoge golven zullen komen en veel regen.

Wordt vervolgd.

Doodshoofdvlinder.

Hans, kom eens kijken, wat voor soort Cicade is dit? Nu het was geen Cicade maar een Doodshoofdvlinder, ja die nachtvlinder waar ik het in de blog van 25 augustus al over had.

Het is echter niet het soort van de foto op die blog. Hij is van kop tot staart zeker 6 á 7 cm en heeft fel oranje/rode ondervleugels. Dat kan je echter alleen zien als hij vliegt, in rust ziet hij er uit als op de foto. Oh ja en hij piept behoorlijk hard als je hem aanraakt.

Hij verraadde zich door zijn poepjes en Ikea gatentafels kunnen slecht tegen wijnkurken.

Vanmiddag moest ik vegen want vanavond krijgen we eters. Bij de Brugmancias lagen allemaal zwarte erwtjes op de grond, ik dacht wat heeft Ank er weer een troep van lopen maken. Toen viel me op dat alle bladeren van de Brugmancias zwaar waren aangevreten en wat vind ik onder een van die bladeren….

Deze rups is zon’n 8 cm groot. Ik heb hem tot grote afschuw van Ank opgepakt en in het struweel gedeponeerd. Toen ik later op internet opzocht wat het was, de rups van een doodshoofdvlinder, las ik ook dat ze gemeen kunnen bijten, dat wist ik toen echter niet. Ik heb altijd gedacht dat het sap uit die bladeren giftig was maar dat deert die rups kennelijk niet.

Dit is de betreffende vlinder (van internet gehaald), ze hebben een spanwijdte van 14 cm.

Gaaf ik hoop ze nog in het echt te zien maar gezien de grote van het nageslacht zullen ze wel een eind weg zijn.

Wat betreft Casa Demetria is het laatste nieuws dat Antonio gisteren met het verharden van het oprijpad is begonnen.

Gisteravond heeft hij, tot acht uur s’avonds, de grond voorbereid.

Je moet echt respect hebben voor die mensen het was gisterenmiddag 32° maar gewerkt wordt er.

Die foto is niet onscherp dat zijn de enorme stofwolken die werden veroorzaakt. Vanochtend zijn ze al begonnen met het storten van de cement.

Dan nog even een gebruikerservaring van de Ikea gatentafeltjes. Nu die kunnen niet goed tegen wijnkurken.

Ja, wij hebben de gewoonte als we een fles opentrekken om de kurk door de gaatjes in het blad te stoppen. Dat doen we nu al bijna vier jaar. Gisteren zag ik echter dat de bodem er onderuit is gezakt en er zit nog maar zo’n 15cm aan kurken in.

Van alles wat.

Hieronder een leuke foto van de ontwikkeling van onze courgettes.

De bloem, 15 cm groot midden, zit op een lange steel. Als de bloem is uitgebloeid, links, ontwikkelt die steel zich tot een courgette, rechts.

Het is weer feest ter gelegenheid van de beschermheilige van Puntagorda, San Mauro abad. Deze monnik heeft er in de 16e eeuw o.a. voor gezorgd dat drinkwater werd behandeld zodat de dorpelingen water konden drinken zonder de angst er aan te kunnen overlijden.

Gisteren vond een van de hoogtepunten van die twee weken durende feesten plaats, de Romeria. Onder het genot van veel drank, eten en muziek wordt gehuld in de traditionele boeren klederdracht vanaf het stadhuis naar de oude San Mauro kerk gelopen. Dat wil zeggen, 10m lopen stoppen voor drank, eten en dans, 10m lopen, drank, eten en dans, etc. Over de ca. twee kilometer lange Camino del Calvario wordt op die manier zo’n 4 uur gedaan.

Bij de kerk aangekomen volgt dan een heilige mis en daarna is er op het kerkplein een groot feest met live muziek. Dat duurde gisteren tot half drie s’nachts. Door de harde muziek hebben wij tot die tijd geen oog dicht gedaan.

Wat sfeer indrukken.

Let op het bierhoudertje op de bas.

Deze spin ca. 4 cm groot, heb ik al eens meer gefotografeerd. Maar toch nog maar eens getoond want hij is wel erg mooi.

Zo wij gaan nu wachten tot het ook hier heet wordt. Er is een calima beloofd en dan gaat het véél warmer worden dan de comfortabele 25 tot 28°C die we tot nu toe hebben gehad.