Foto test en inhalen achterstand.

Uitslag foto test

Ca. 25 mensen hebben gereageerd op mijn verzoek hun reactie door te geven op een serie foto’s die ik op verschillende manieren had verkleind, daarvoor mijn dank. Uit die reacties bleek dat de kwaliteit van de foto’s meer afhankelijk was van het aantal pixels in de breedte dan van de bestand grootte. Foto’s met een pixel breedte van 1024 en een bestand grootte van ca. 600kb kwamen het beste uit de bus. Dus dat gaat de standaard worden.

Eén foto stelde mij voor een raadsel. Foto 4 was het zelfde als foto 1 alleen de kwaliteit was ingesteld op 85% ipv 100%. Het raadsel was dat die foto met mindere kwaliteit scherper leek. Gelukkig merkte Cobie het zelfde op. Ik ben dus niet gek, bedankt Cobie.

Bezoek ex zwager.

Eerst kwam mijn ex zwager op bezoek. Hij is liefhebber van wandelen en fotograferen. Voor zijn scheiding hebben we veel samen gewandeld. Dat schept dus een band.

Wat zit er toch in al die kassen van plastic?

Niet echt spannend, bananen.

In Tazacorte hebben we de beroemde bogen van de cruiseschepen terminal gefotografeerd. Onderstaande foto vind ik zelf best goed geslaagd.

Bezoek oudste dochter.

Direct daarop kwam mijn oudste dochter op bezoek. Zij wilde de nieuwe lava zien dus:

Haar partner en hun zoon waren er ook bij.

Ook mijn bezige bijtje amuseerde zich kostelijk.

Weer maar eens een cursus gevolgd.

Op ons onderste terras doen de avocado’s het niet best. Wat ik ook doe, het resultaat is teleurstellend. Ik heb dus besloten om naar alternatieven te kijken. Wat mij betreft komen er amandelen (almendras) of olijven. Dus toen deze gelegenheid zich voordeed ik er naar toe.

De amandel is hier een in de vergetelheid geraakt product. Op het eiland Gran Canaria was de oogst ooit 150 ton vorig jaar slechts 6. Maar volgens onze leraren is het klimaat en de grond nergens ter wereld beter dan op de Canarische eilanden en komen de beste amandelen ter wereld ook hier vandaan. Bijkomend voordeel, ze verbruiken erg weinig water.

Maansverduistering

Die was hier goed te zien. Omdat ik geen telelens heb heb ik de onderstaande foto vrij veel moeten vergroten waardoor hij niet echt scherp is.

Nog even een goed advies.

De rust is teruggekeerd.

Bezoek

Gisteren zijn onze dochter en haar familie weer teruggekeerd naar Nederland. Het waren 17 drukke dagen. Van twee naar zes personen is best wel druk.

Maar ondanks de drukte was het erg gaaf om die kleine te zien spetteren.

Corona

Goed nieuws, met het aantal Corona gevallen op La Palma gaat het gelukkig weer de goede kant op. Na een plotselinge uitbraak (verjaardag vierders die naar een discotheek gingen) liep het aantal gevallen zéér snel op naar de 180 gevallen. Gelukkig zakt het nu weer snel is dat weer gedaald naar 57.

Slecht nieuws. Voor het eerst sinds de aanvang van de pandemie zijn er nu vier ziekte gevallen in Puntagorda.

Avondrood

Ik probeer al enkele dagen een time-lapse te maken van een mooie zonsondergang. Moet ik eigenlijk niet doen want dan zijn ze er niet. Dit was gisteravond.

Er schijnt een Calima te komen dan zijn ze over het algemeen wel mooi rood. De aanhouder wint.

Eens geen wandeling.

Vorige week kreeg onze jongste nazaat zijn eerste schoenen.

En hij vindt ze lekker. Hij heeft zeker naar dat stompzinnige programma over chocolade gekeken.

Vorige week zaterdag was een dag die je niet wilt meemaken. Zo’n dag die er niet zou mogen zijn.

S’morgens kregen we het bericht dat een van onze vrienden hier van een Duitse arts te horen had gekregen dat hij na een scan had gezien dat hij waarschijnlijk iets wat op uitgezaaide tumoren leek op zijn lever had. Hij moest zo snel mogelijk naar een specialist. Ik zat net op de rand van mijn bed. Ben je wel gelijk wakker.

S’middags hebben we naar de lifestream van de crematie van de dochter van Anky’s zus gekeken. Een week of drie daarvoor had ze te horen gekregen dat er kanker was geconstateerd en dat ze onbehandelbaar was. Nodeloos te zeggen wat er door je heen gaat als je tijdens die dienst haar dochtertje van negen de tranen uit haar ogen ziet wrijven.

Zondag was er geen wandeling gepland want ik wilde F1 kijken. Dat was best leuk tot vier ronden voor het einde. Gelukkig maakte Hamilton bij de herstart de fout van zijn leven die hem hopelijk zijn wereldkampioenschap kost.

Maandagavond veranderde de wereld. Het leek wel of we op een andere planeet zaten.

Dit is een panorama foto.

Waarschijnlijk werd dit veroorzaakt door de calima die de volgende dag als een hete deken over ons werd uitgerold.

Dat is allemaal tot daar aan toe maar het blijft ook s’nachts erg warm. Hieronder de temperatuur om 05:30 uur s’morgens.

Met de COVID gaat het goed op de eilanden. We hebben hier nog acht gevallen en niemand meer in het hospitaal. Vanaf vandaag beginnen ze alle mensen vanaf 40 jaar in te enten.

En vanaf gisteren kunnen we ons digitale COVID-19 certificaat downloaden.

Dat was zo gepiept.

Dat certificaat is geen probleem, de reis app wil nog even niet lukken.

In de tuin dachten we lang dat de Kiwi’s het niet hadden gered. Maar een week geleden werd de mannelijke plant wakker een begon ijverig te groeien.

Zijn echtgenote daar in tegen wordt wat later wakker. Schijnt meer het geval te zijn met echtgenotes.

Mijn echtgenote zit in Holland waar haar grote wens eindelijk is uitgekomen. Dankzij FaceTime herkende hij haar meteen. Hij keek wel even raar zo van:”Hé oma is niet plat en er zit geen randje om.

Van de mirador naar de Torre del time 🥇

Gisteren zijn we van de Mirador del Time naar de Torre del Time gelopen.

Een schitterende wandeling maar alleen voor mensen zonder hoogtevrees. Je loopt over de boven rand van de Baranco de Angustias en wordt getrakteerd op spectaculaire uitzichten. Als ik zeg over de rand dan bedoel ik ook letterlijk over de rand en zodanig hoog en dicht langs die rand dat ook ik zo nu en dan het gevoel kreeg van “oeps”.

Aanvankelijk was wel vrij fors stijgen maar over goed begaanbare paden met zo nu en dan glimp van wat er ons nog te wachten stond.

En dat je over de rand loopt was ook duidelijk want ook de andere kant op was het uitzicht ook goed.

Uiteindelijk kom je dan aan bij de Torre de Time.

Die ook een mirador, uitzichtpunt, heeft waar we ons middagmaal hebben genuttigd.

Met dit als uitzicht.

Dit was tevens het punt waarna we terug liepen naar ons uitgangspunt de Mirador del Tieme. Alleen …… nu liepen we echt over en langs het randje van de baranco zo’ 1.000 m lager. Ik zal er verder niet te veel meer over zeggen maar laat de beelden voor zichzelf spreken.

Die zwarte puntjes zijn zwaluwen, even op de foto tikken dan zie je ze beter.

Grappig was nog even dit water verdeel punt wat we tegen kwamen. Hier wordt het water uit een grotere buis verdeeld naar de verschillende eindverbruikers.

Moe maar zeer voldaan kwamen we na 5,5 uur, 13 km lopen en 830 m stijgen en dalen weer aan bij de Mirador del Tieme waar we een heerlijk ijsje hebben genuttigd. Deze wandeling is een aanrader maar echt alleen voor geoefende lopers zonder hoogtevrees.

Ank gaat nooit mee. Reden daarvoor is dat ze last heeft van haar knieën tijdens het afdalen. De marathons die ze vroeger gelopen heeft waren wel een geweldige prestatie maar eisen nu wel hun tol. Ze heeft echter wel héél veel plezier van het FaceTime contact met onze jongste kleinzoon die ze nog niet live heeft kunnen knuffelen.

En hij vindt het ook leuk! Wat een lekker ding hé.