Eens geen wandeling.

Vorige week kreeg onze jongste nazaat zijn eerste schoenen.

En hij vindt ze lekker. Hij heeft zeker naar dat stompzinnige programma over chocolade gekeken.

Vorige week zaterdag was een dag die je niet wilt meemaken. Zo’n dag die er niet zou mogen zijn.

S’morgens kregen we het bericht dat een van onze vrienden hier van een Duitse arts te horen had gekregen dat hij na een scan had gezien dat hij waarschijnlijk iets wat op uitgezaaide tumoren leek op zijn lever had. Hij moest zo snel mogelijk naar een specialist. Ik zat net op de rand van mijn bed. Ben je wel gelijk wakker.

S’middags hebben we naar de lifestream van de crematie van de dochter van Anky’s zus gekeken. Een week of drie daarvoor had ze te horen gekregen dat er kanker was geconstateerd en dat ze onbehandelbaar was. Nodeloos te zeggen wat er door je heen gaat als je tijdens die dienst haar dochtertje van negen de tranen uit haar ogen ziet wrijven.

Zondag was er geen wandeling gepland want ik wilde F1 kijken. Dat was best leuk tot vier ronden voor het einde. Gelukkig maakte Hamilton bij de herstart de fout van zijn leven die hem hopelijk zijn wereldkampioenschap kost.

Maandagavond veranderde de wereld. Het leek wel of we op een andere planeet zaten.

Dit is een panorama foto.

Waarschijnlijk werd dit veroorzaakt door de calima die de volgende dag als een hete deken over ons werd uitgerold.

Dat is allemaal tot daar aan toe maar het blijft ook s’nachts erg warm. Hieronder de temperatuur om 05:30 uur s’morgens.

Met de COVID gaat het goed op de eilanden. We hebben hier nog acht gevallen en niemand meer in het hospitaal. Vanaf vandaag beginnen ze alle mensen vanaf 40 jaar in te enten.

En vanaf gisteren kunnen we ons digitale COVID-19 certificaat downloaden.

Dat was zo gepiept.

Dat certificaat is geen probleem, de reis app wil nog even niet lukken.

In de tuin dachten we lang dat de Kiwi’s het niet hadden gered. Maar een week geleden werd de mannelijke plant wakker een begon ijverig te groeien.

Zijn echtgenote daar in tegen wordt wat later wakker. Schijnt meer het geval te zijn met echtgenotes.

Mijn echtgenote zit in Holland waar haar grote wens eindelijk is uitgekomen. Dankzij FaceTime herkende hij haar meteen. Hij keek wel even raar zo van:”Hé oma is niet plat en er zit geen randje om.

Van de mirador naar de Torre del time 🥇

Gisteren zijn we van de Mirador del Time naar de Torre del Time gelopen.

Een schitterende wandeling maar alleen voor mensen zonder hoogtevrees. Je loopt over de boven rand van de Baranco de Angustias en wordt getrakteerd op spectaculaire uitzichten. Als ik zeg over de rand dan bedoel ik ook letterlijk over de rand en zodanig hoog en dicht langs die rand dat ook ik zo nu en dan het gevoel kreeg van “oeps”.

Aanvankelijk was wel vrij fors stijgen maar over goed begaanbare paden met zo nu en dan glimp van wat er ons nog te wachten stond.

En dat je over de rand loopt was ook duidelijk want ook de andere kant op was het uitzicht ook goed.

Uiteindelijk kom je dan aan bij de Torre de Time.

Die ook een mirador, uitzichtpunt, heeft waar we ons middagmaal hebben genuttigd.

Met dit als uitzicht.

Dit was tevens het punt waarna we terug liepen naar ons uitgangspunt de Mirador del Tieme. Alleen …… nu liepen we echt over en langs het randje van de baranco zo’ 1.000 m lager. Ik zal er verder niet te veel meer over zeggen maar laat de beelden voor zichzelf spreken.

Die zwarte puntjes zijn zwaluwen, even op de foto tikken dan zie je ze beter.

Grappig was nog even dit water verdeel punt wat we tegen kwamen. Hier wordt het water uit een grotere buis verdeeld naar de verschillende eindverbruikers.

Moe maar zeer voldaan kwamen we na 5,5 uur, 13 km lopen en 830 m stijgen en dalen weer aan bij de Mirador del Tieme waar we een heerlijk ijsje hebben genuttigd. Deze wandeling is een aanrader maar echt alleen voor geoefende lopers zonder hoogtevrees.

Ank gaat nooit mee. Reden daarvoor is dat ze last heeft van haar knieën tijdens het afdalen. De marathons die ze vroeger gelopen heeft waren wel een geweldige prestatie maar eisen nu wel hun tol. Ze heeft echter wel héél veel plezier van het FaceTime contact met onze jongste kleinzoon die ze nog niet live heeft kunnen knuffelen.

En hij vindt het ook leuk! Wat een lekker ding hé.