Niks geen Sinterklaas gevoel.

Vicky zegt dat het gaat regenen Zou er nu eindelijk wat meer vallen?

In ieder geval zie ik niet vaak die donkere wolkjes.

Vandaag moesten we naar Los Llanos omdat er bij Ank een kroon moest worden vervangen. En daar niks Sinterklaas maar kerst. Toch een apart gevoel om in een t-shirt bij een heerlijk temperatuurtje zo door de stad te lopen. Onder de doorgang naast het stadhuis hadden ze een kompleet klein stadje gebouwd.

De huisjes zijn ongeveer 40 cm hoog.

Om half vijf kwam Antonio weer en heeft de deur van de accuruimte geplaatst en moest stoppen omdat het begon te regenen…….

43

5 juli 1976 na een jaar samen te hebben gewoond, zijn wij in Tilburg getrouwd. Het was een bloedhete zomerdag. Wij woonden op een appartement in de IJzerstraat in het hartje van de binnenstad. Toen mijn moeder bij ons de trap naar ons appartement op kwam sprak zij de historische woorden: “Als jullie 12,5 jaar getrouwd zijn is het in ieder geval niet zo heet.”.

Nu 43 jaar hebben wij die dag gevierd met een heerlijk dinertje bij El Bernegal.

Proost, op de volgende 43 jaar.

Afsluiting en aanvang.

Zo we hebben de laatste dag van het oude jaar op gepaste wijze doorgebracht. M’n bezige bijtje heeft, zonder oliebollenmix!, oliebollen gebakken.

En dat lukte prima.

De avond hebben we op gepaste wijze met vrienden doorgebracht en een uur later dan in Holland op het nieuwe jaar getoast.

Hier is nauwelijks vuurwerk daarom wil ik het oude jaar afsluiten en het nieuwe beginnen met een prachtige foto van een vriend van Marco die mijn Rotterdamse hart goed deed.

Ook Los LLanos individualistisch?

Vanochtend was ik voor de website voor Casa Demetria in Los Llanos. Het was verrukkelijk weer en dan is het toch nog steeds apart om alle kerstversiering te zien.

Ook viel mijn oog op de letters ‘Los Llanos de Aridane’. Hier vinden ze niet te individualistisch, i.t.t. in Amsterdam, en laten ze ze gewoon staan. Toeristen vinden het erg leuk, de ene na de andere foto wordt er genomen. Rare mensen die Amsterdammers.

Vanochtend zijn Paul en Rachel vertrokken. Zij hadden Casa Demetria de afgelopen week gehuurd. Ze waren super tevreden “Wij zijn nog nooit ergens naar terug gegaan maar hier komen we terug!”. Ze lieten een lief briefje en een fles wijn achter.

Gisteravond heb ik een uur met ze gepraat over ….. BREXIT tjonge jonge, wat zit dat die mensen dwars. Ze hebben geen goed woord over voor hun huidige regering. Sterkte jongens en tot ziens.

Rally Sprint “Encanto Rural” Puntagorda

Rally sprint “Landelijke charme” Puntagorda. Juist, dus deze rally autootjes vertrokken vandaag uit Puntagorda. Deze rit is een onderdeel voor het Spaanse kampioenschap.

Er was zelfs een heuse paddock ingericht.

En dan …. racen.

Midden boven, links naar de palm, zie je ons huis.

Met de landelijke rust was het wel gedaan tijdens de rally. Dat vond ook de zoon van Paco die hieronder met zijn vader naar de race staat te kijken.

Hij hield zijn vingers in zijn oren. Ongelofelijk wat een geweld maken die karretjes.

Lang zal ze leven in vijf talen.

Gisteren is m’n bezige bijtje 65 jaar geworden. Dat hebben we gevierd samen met een twintig tal vrienden met een gezellige middag, afgesloten met een BBQ. Dat laatste had in de dagen er vooraf heel wat voeten in de aarde. De vrees dat het het niet op tijd klaar zou zijn, dat het niet genoeg zou zijn en of het wel lekker was bleek, wat mijn oudste dochter en ik haar al drie dagen aan het verstand probeerden te peuteren, totaal ongegrond.

Het BBQ’en voor zo’n grote groep valt mooi niet mee, zeker niet omdat het ook nog eens 28° en windstil was.

Dat het warm was bleek wel toen de aansteker die op de plaat onder de BBQ lag met een klap explodeerde. Gelukkig kwam iedereen met de schrik vrij.

Het nagerecht was een door Hazel gebakken taart en een door Ank gefabriceerde sinaasappel crème.

Na het uitblazen van de traditionele kaars werd in vijf talen ‘Lang zal ze leven’ gezongen.

De versies in Nederlands, Spaans, Engels en Duits werden door iedereen uit volle borst meegezongen, de door Janis ten beste gegeven Letse versie werd een redelijk eenstemmig lied. Het klonk trouwens ook meer als marsmuziek maar de bedoeling was goed.

Nog even een correctie. De in de blog van een paar dagen geleden vierde nachtbloeier was geen typische nachtbloeier de bloemen gingen alleen maar s’avonds open. Het was een wasbloem, dank je Coby, en hij bloeit nog steeds.

Wat sfeer beelden.

42 jaar.

Zo lang zijn we getrouwd vandaag. Heel slinks had Ank me eer gisteren gevraagd:”Waar wil je gaan eten donderdag?”. Zo wilde ze zeker stellen dat ik het niet zou vergeten. Nu het werd La Mata waar we lekker buiten onder de bomen hebben gegeten. Als appetizer kregen we een heerlijk toostje geserveerd op een stukje leisteen met daarop de volgende spreuk:

Vertaald: Een kalme zee heeft nog nooit een ervaren zeeman opgeleverd. Hoe toepasselijk. Op de volgende 42 jaar. PS de wijn was een zalige: El Nispero.

Los Indianos.

Bron: El Apuron, foto’s José Ayut.

Op de maandag van carnaval wordt ‘Los Indianos’ gevierd. Dit is het belangrijkste feest op La Palma. Heel veel mensen gaan in het wit gekleed naar de hoofdstad Santa Cruz gewapend met bussen talkpoeder. Dit jaar waren er 60.000 mensen in onze hoofdstad waar er normaal 20.000 wonen. Men komt van alle andere eilanden en het vaste land. Er is in deze tijd geen kamer of vlucht meer te boeken alles is vol!

Het feest stamt uit de negentiende eeuw en symboliseert de terugkeer van rijke landgenoten uit Latijns Amerika met name Cuba. Je moet er dus in het wit gekleed eigenlijk wel netjes uitzien, je bent immers rijk.

Middelpunt van het feest is ‘La Negra Tomasa’. Zij komt aan in de haven en dan gaan alle teruggekeerden in optocht met hun bezittingen, koffers, kooien met tropische dieren en hun zwarte bedienden in optocht naar het centrum van de stad. Daar geeft La Negra Tomasa het officiële startschot voor het feest. Oh ja die bussen talkpoeder? Daar wordt al die tijd driftig mee gestrooid.

Over de oorsprong van die talkpoeder verschillen de meningen. De een zegt dat het afkomstig is van een oud Cubaans ritueel waarbij donkere Cubanen zich wit probeerden te maken en de ander dat het afkomstig is van een lading bedorven meel waar men zich ergens in de negentiende eeuw tijdens carnaval mee begon te vermaken.

Gevolg is wel dat je nog weken loopt te glibberen in de straten van Santa Cruz en de andere steden waar ook driftig met talkpoeder werd gestrooid.

Fiesta del almendro.

Voor Puntagorda is de amandel een belangrijk product. Daarom wordt er al 42 jaar eenmaal per jaar een hele week gefeest ter meerdere eer en glorie van de amandel. Je kan maar een reden hebben om te feesten toch? De meest activiteiten zijn kleinschalig maar in het laatste weekend wordt er een grote braderie georganiseerd met optredens van diverse groepen op drie podia. Na een zwaar verregende week was het gelukkig voor de organisatie dit weekend droog en zonnig. Wij er naar toe.

Hier ‘La agrupación folclórica Los Arrieros de Los Llanos de Aridan’. Ook trad er later nog een dichter op maar ik neem aan dat jullie dat wel geloven zonder foto.

Hier Caraïbische muziek van ‘Combo Dominicano’. Ik kan er niets aan doen maar ik krijg er nog steeds kippenvel van die muziek. Jonge jonge wat swingt dat. Ook zie je goed hoe druk het was. Het bezoek komt van alle Canarische eilanden.

Hierna nog even wat lekkere Cous Cous gegeten bij vrienden.

Morgen weer aan de slag.

Wat een fantastische ochtend.

Toen we vanochtend opstonden was het 13°C. Maar toen de zon eenmaal boven de Caldera uitkwam begon de thermometer aan een indrukwekkende opmars. Inmiddels staat de thermometer op ……22°! Het was de afgelopen week koud. Het werd niet warmer als een graad of 17 a 18 en er stond een fris windje. Nu is het windstil, 4km/u en het is puur genieten in de zon met de klanken van de top 2000 op de achtergrond. Zie hier de resultaten van ons weerstation.

Ach een beetje overdreven het was maar 21,7°.

Vanochtend om 10 uur ging de telefoon op m’n tablet. Wat schetst m’n verbazing Bill en Milagros, vrienden uit onze Dominicaanse tijd (1979/1983). Anderhalf uur zitten kletsen, geweldig om deze mensen weer te spreken en te zien dat ze beiden nog in goede gezondheid verkeren.

Nu nog even de afloop van gisteren. Ze zijn gelukt!

En ze smaken prima!

Ik prijs mezelf gelukkig en vraag me wel eens af waar we het allemaal aan te danken hebben, een erg goed en gezond leven een lieve vrouw en gezonde kinderen met hun gezinnen. Tjonge jonge ik word nog emotioneel zo aan het einde van het jaar zal wel door die geweldige muziek op de achtergond komen.

Maar goed ik wens alle lezers van m’n blog het zelfde toe voor het komende jaar.