Dag 17, iemand kan niet rekenen.

Gisteren kwamen er volgens El Apuron en El Time 10 en vandaag 6 Corona besmettingen bij. Alleen het totaal klopt niet. 1 april?

Ik denk dat de laatste een steekje heeft laten vallen, gisteren hadden ze er beide nog 62. Van Cocampa, de landbouw coöperatie waar ik lid van ben, kreeg ik een berichtje dat ik naar mijn Finca mag voor het onderhoud van mijn gewassen.

Daar hoef ik niet ver voor weg. Gisteren en vandaag heb ik snoeihout opgeruimd. Dat lag er al een poosje. Gek genoeg was er telkens een hele goede reden om deze rot klus te laten liggen. Maar je je mag nu nergens naar toe dus … aan de slag. In de volgende time laps van 20 sec heb ik 2 uur werk samengevat.

Helemaal klaar en nu zit ik op de bank met een pilsje en een stijve rug.

Dag 15, ik ben al bekend bij de guardia civil.

Gisteren jullie fout voorgelicht. Het waren 49 besmettingen en niet voor de tweede dag 43. Maar goed niemand die het gemerkt heeft geloof ik. Vandaag zijn het er 52. Het loopt wel op maar niet exponentieel. Laten we hopen dat dat zo blijft.

Verder is me verzocht mijn excuses te maken. Ik mag de president van Amerika niet meer met Bokito vergelijken. Men vindt dat, dat erg onaardig is ten opzichte van de gorilla’s.

Vanochtend met zo’n 220 kg avocado’s naar Los Llanos gereden. Drie maal ben ik door door de guardia civil staande gehouden, de eerste maal direct op het punt waar je het dorp uit rijdt. Drie maal was de reactie precies het zelfde:”Aha agricultor”.

In Los Llanos aangekomen was het doodstil op straat.

En bij Fruta Rosan mocht ik niet naar binnen.

Na het lossen moest ik terug. Omdat ik dus nu geen 220kg avocado’s meer had om aan te tonen dat ik legitiem op straat was kreeg ik van Luis, de bedrijfsleider, kreeg ik een briefje met de datum van vandaag en de ontvangst van de avocado’s. Voor de zekerheid nam ik ook nog maar even een foto als bewijs.

Zijn handschoenen had hij uit gedaan om mijn briefje te schrijven.

Toen nog even naar de Lidl. Ik kwam daar toch langs onderweg naar huis. Ik zag daar best tegenop maar daar kon je best veilig winkelen. Iedereen hield zich best goed aan ‘social distancing’ moet ik zeggen ook bij de kassa’s.

Toen ik binnen kwam had ik i.p.v. de lift de trap genomen (de parkeergarage is onder de winkel). Maar met een kar vol boodschappen is dat toch best lastig. Maar ook dat viel mee. Je mocht maar met één persoon tegelijkertijd in de lift.

Één lift voor omlaag en één voor omhoog.

Onderweg naar huis was er aanmerkelijk minder controle. Corona-virus of niet koffie tijd is koffie tijd zullen ze hebben gedacht. Slechts één maal ben ik aangehouden. Maar ook dat was geen probleem. “Es el señor de los aguacates” (het is die meneer van de avocado’s) riep de collega van de agent die me aanhield. Ben ik pot koffie nog een bekende van de politie ook.

Dag 14, avocado’s plukken.

Weer meer, nu totaal 43 besmettingen en twee doden. Ook op het vaste land gaat het niet echt goed. De Spaanse president hielt gisteren voor de vierde maal een toespraak waarin hij aankondigde dat alleen de mensen in de essentiële beroepen nog naar hun werk mogen.

Pech voor onze vrienden die aan hun huis aan het bouwen zijn. Nog …… geen pech voor mij ik ben namelijk boer en officieel als zodanig geregistreerd. En voedsel producenten en boeren mogen wel naar hun werk. Dat is wel nodig ook want we zitten in het oogst seizoen van de avocado’s. Dus vandaag samen met Ank 10 zamuros met avocado’s geplukt die ik morgen naar de handelaar in Los Llanos ga brengen. Ik ben benieuwd hoe dat gaat.

Ca. 220 kg, komen uit slechts 3 bomen.

Dag 7, nog 15 dagen er bij in Spanje.

Vanochtend ben ik eens afgeweken van de gewoonte om sinaasappels te persen bij het zondagochtend ontbijt. We hadden nog een grote emmer vol mandarijnen van de boom die ik heb omgekapt en die heb ik maar eens uitgeperst. Ik weet nu waarom je nooit manderijnensap in de winkels ziet, sinaasappelsap is véél lekkerder.

Dat begon dus minder goed dan verwacht en vervolgens kwam dan ook nog eens het bericht dat on ‘huisarrest’ met 15 dagen werd verlengd tot 11 april. Nu ja dat had ik al wel verwacht. Het zal nog wel een (paar?) keer worden verlengd.

Na een FaceTime gesprek met onze Noorse boven buren. Begon het dan eindelijk te regenen en voor het eerst dit jaar regende het echt.

7,8mm is er gevallen en er komt nog meer vandaag en vannacht. Maar als je nu denk dat we er nu zijn, nou nee.

Morgen begin ik aan mijn volgende project…… ik ga een boek lezen.

Desillusie.

Maandag begonnen met da avocado oogst. Uit vijf bomen haalden Ank en ik 14 zamuros, ca. 300kg prachtige A kwaliteit avocado’s. Vol trots ging ik dinsdag met naar de fruithandel. Luis zei ook gelijk toen hij ze zag:”Ze zien er goed uit.”

Toen ik hem vroeg wat de prijs was schrok ik, €2,00 per kilogram. Dat was weinig. Vorig jaar was het laagste bedrag wat ik gekregen heb €3,20. Een prijsverlaging van 38%. Volgens hem was de oorzaak dat er steeds meer avocado kwekers bij komen en de storm van vorige week de markt heeft overspoeld. Hij adviseerde me om nog een maand of twee te wachten met de oogst.

Intussen staan de bomen al in bloei. Op de cursus van afgelopen week heeft de docent geprobeerd te laten zien wat het verschil is tussen mannelijke en vrouwelijke bloemen. Ik zag dat toen niet dus ik ben aan het fotograferen geslagen om te kijken of ik het zichtbaar kan maken. Dit zijn de eerste resultaten.

Dit zijn de avocado’s die op de foto boven staan.
Deze zijn gladder en iets groter.

Die twee typen zijn belangrijk voor de bestuiving. Van de Hass bloeien de mannelijk bloemen s’morgens en de vrouwelijke s’middags. Bij de Fuentes is dat precies andersom. Op de foto zie je het niet echt, het waaide nogal dus de bloemen een beetje stil houden voor een goede scherp stelling was lastig. Bovendien is het niet eenvoudig te onthouden welke foto Hass en welke Fuerte bloemen zijn. Daar moet ik iets op verzinnen. Ik kom er nog op terug.

MANEJO DEL CULTIVO DEL AGUACATE EN LA COMARCA DEL NOROESTE DE LA PALMA

Ik heb maar weer eens een cursus gevolgd en wel: BEHEER VAN DE AVOCADO-CULTUUR IN DE REGIO NOORDWESTEN VAN LA PALMA. Vrijdagmiddag theorie en zaterdag ochtend praktijk.

Zaterdagochtend, eerst de uitleg.
En daarna de schaar er in.
Ruud, er wacht je nog veel werk.

Tot grote schrik van de eigenaar bleef er weinig over van zijn boompje. De rest, zo’n 200 moest hij zelf doen. Wel erg interessant hoewel door het gebruikte vakjargon het soms moeilijk te volgen maakte. Het tweede praktijk deel ging over volwassen bomen.

Met mijn zonnepanelen gaat het goed. Mijn energieverbruik via Endesa is nu NUL. Ik ben nu bezig om te begrijpen wat er gebeurt. Voor de registratie van mijn bevindingen werk ik nu geheel papierloos. Alleen een iPad, Good notes, en een Ali pen. Ik vind dat helemaal geweldig. Je kan dan zeer simpel dit soort dingen maken.

Gaaf toch.

Oh ja, we hebben wéér een calima. We zijn gisteravond bij onze Engelse vrienden wezen eten en zaten tot tien uur buiten. Nu moet je niet zeggen:”Je zit toch op de Canarische eilanden!” Dat is waar maar het is ook hier winter en we zitten op 600 m hoogte. Deze foto van de calima zag ik vanochtend op Kanaal 3.

Je ziet ook hier is het virus het gesprek van de dag. Het is gelukkig nog niet op La Palma.

Dat was Mercedes en volgens Vicky hebben wij het nog niet eens zo erg.

De voorspelling voor maandag.

Voor de beveiliging van de zonnepanelen heb ik een camera opgehangen. Tot nu toe heb ik gelukkig alleen ons zelf en bezoek gezien. Maar toch ook andere dingen.

Een langs wandelende kat, in dit geval Isabels grote vijand.
En gisteravond kwam er een uil langs vliegen.

Wat gaat Hans nu doen?

Die vraag krijgen we nogal eens. Nu, de afgelopen week was de badkamer aan de beurt.

Zo zag hij er uit. Dit was de enigste fout die ik heb gemaakt bij de bouw van ons huis. Een bad met een douchescherm. In Holland was dat fantastisch. De kleinkinderen vonden het fantastisch om te ‘zwemmen’ en ik lag er graag in als ik een lange koude tocht op de motor had gemaakt. Hier hebben we het bad nog nooit als zodanig gebruikt. Ook was het best gevaarlijk. Als Ank créame spoeling had gebruikt was het bad spiegel glad. Dus ……

een douche gemaakt.

En nu? De avocado’s hangen ongeduldig te wachten om geoogst te worden. Ze moeten nog wel een weekje wachten want de calima ging gepaard met een storm (windstoten tot 124 km/u op de Roque de Muchachos) heeft veel schade veroorzaakt zuidelijker van ons. Daardoor is er een overvloed van avocado’s op de markt gekomen. Ik denk dat Luis die mijn oogst koopt me niet graag ziet komen op het moment.

Canarische eilanden Marokaans?

Gisteren is in Maroko het VN zeerecht verdrag aangenomen waardoor zeegrenzen hun land veranderen in overeenstemming met dat verdrag. Voorpaginanieuws in alle Spaanse kranten.

De eerste zeegrenzen van landen, de z.g.n. teritoriale wateren, zijn in de 17e eeuw vastgelegd door Hugo de Groot. Ze schoten een kanon af vanaf de kust en de reikwijdte van dat schot, 2 zeemijl ofwel 5,5 km, bepaalde de zeegrens van een land. Dat is erg lang goed gegaan todat in de loop van de twintigste eeuw veel landen de natuurlijke hulpbronnen (vis, olie ed.) van die zee gingen ontdekken. Tja en dan zijn die 5,5 km maar een klein stukje. Het grote gerommel met zeegrenzen werd daarmee weer begonnen.

Uiteindelijk zijn de verenigde naties er zich mee gaan bemoeien. Dit leidde na oneindig veel geemmer in 1994 tot, met inachtname van elkaars soevereiniteit, het VN zeerechtverdrag. Dit verdrag is door zo goed als alle landen erkend (uiteraard niet door de verenigde staten die hebben overal lak aan). Nu hebben we teritoriale wateren van 12 zeemijl (22,22km) en een exclusieve economische zone voor de exploitatie van de natuurlijke hulpbronnen van 12 to 220 zeemijl (370km). Problemen opgelost? NEE natuurlijk niet.

Neem als voorbeeld de zee tussen Spanje en Maroko:D20A6243-E32E-40BD-BC87-E5555972B4A5_1_105_c

en………. de Canarische eilanden.C2EE13C1-8347-46E3-A5DD-CF6A2F27DC33_4_5005_c.jpeg

Maroko heeft gezegd dat ze Spanje, als goede buur, niet voor een voldongen feit zullen zetten en dat ze altijd bereid zijn voor overleg. Wel nodig lijkt me.

2020

Waar blijft de tijd. Ik herinner me als de dag van gisteren dat we bij Sinclair de machines stonden te controleren op het Millenium probleem. Nu is het al weer 2020. Iedereen gelukkig nieuwjaar. Ik heb gezocht naar een leuk plaatje maar kon niets naar mijn zin vinden dus bij deze een gelukkig nieuwjaar en voor mijn trouwe volger Jan in Australië sterkte ik weet niet waar je woont in dat grote land maar ik hoop dat je, en Australiërs trouwens, er goed doorheen komen. Wij weten hier een beetje hoe het moet voelen.

Hier is de rust terug gekeerd. De kinders zijn weer terug naar Nederland, de kerstboom zit weer in zijn doos en we wachten weer op lekker warm weer. 18° in het zonnetje met wat wind is toch echt wel fris.

Mijn schoonzoon heeft met zijn drone twee leuke filmpjes van Casa Demetria gemaakt, dit is er een: ………………

Sorry jongens het lukt niet na 10 minuten zit ik op 60% van de 19 sec die het filmpje duurt. Dan maar even de begin foto.

Wat betreft de glasvezel. De man die ik belde zou 31 december langs komen. Zou, die kwam dus niet maar ……. eergisteren zijn we gebeld door een stemcomputer van Movistar die een afspraak maakte voor 8 januari. Gisteren werd die afspraak weer bevestigd op ….. de telefoon van Ank. Pffff ze zeggen wel eens dat Gods wegen wonderlijk zijn maar die van Movistar steken ze zeker naar de kroon.

Wel leuk, we hebben de eerste oogst van onze sinaasappels geproefd.

Zalig!