De trillingen nemen toe.

Na de alarm fases voor, de COVID, de hoge temperaturen en het brandgevaar nu dus een gele voor de extra aandacht voor de seismische activiteit onder La Palma. Tot nu toe waren de trillingen nog te diep en te zwak maar het worden er steeds meer en ze worden heftiger. Vanochtend al vroeg kregen we een appje van onze vrienden die in het gebied van de gele alarmfase wonen. Ze melden dat ze wakker werden van de trillingen en dat alles in huis stond te rammelen. Dat stond dan ook even later in de krant.

Na een nacht van intense activiteit werd er een trilling mat een kracht van 3,9 geregistreerd die ook door de bevolking werd gevoeld.

Maar ja wij zijn op vakantie en zijn vandaag een rondje Barlovento gaan lopen. Nu ja het werd een rond, 11,5 km met een hoogte verschil van bijna 400 m.

Ik geef er niet te veel commentaar bij bekijk de foto’s maar.

Een Spaans kerkhof.
Een bos met Drago bomen.

Het was een prachtige wandeling en zoals dat hoort kwamen we moe maar voldaan weer terug bij ons hotel.

Geen haar meer in de soep.

Avocado’s en de laatste calima.

Nog even over de laatste calima. De 43°C met windsnelheden tussen de 30 en 50 km/u hebben behoorlijk wat schade opgeleverd aan de avocado bomen. De bladeren droogden aan de bomen. Nu ziet het er op veel plaatsen dus zo uit.

Van mijn mijn consultant bij Cocampa heb ik een aantal tips gekregen wat te doen. Dus aan de gang volgende week.

.

Molinos de Bellido

Gisteren hebben we een wandeling gemaakt met de La Palma bloggers. Voor de verandering half stad en half natuur. Ook erg leuk.

We vertrokken uit Santa Cruz. Probleem is hier wel het vinden van een parkeerplaats.

Maar de boulevard hier is, op sommige plaatsen, erg mooi.

Na een stukje omhoog wordt je beloond met een prachtig uitzicht over onze hoofdstad.

Zie je in het midden die blauwe walm boven de energiecentrale? Daar is niets meer van mij bij!

Hierna loop je aan de noordzijde de barranco de Bellidos in.

De bodem van de barranco is geheel bebouwd. Het laatste gebouw is echter het vermelden waard. Het heeft namelijk op de vijfde verdieping een voetbalveld.

Dat voetbalveld moest dus goed worden bestudeerd. Maar deze door de groep benoemde senior deelnemer had toch ernstig het gevoel dat de junioren het meer deden om uit te rusten.

Na het hoogste punt na 312 m stijgen gepasseerd te hebben liepen we op ons gemak terug naar Santa Cruz.

Waar we op de boulevard van een heerlijk ijsje hebben genoten.

Het einde van een tijdperk.

Wij hadden altijd een servies met het onderstaande motief.

Erg leuk. Een nadeel was dat als je soep in een bord deed dat het net leek of er een haar in je soep zat. Die opmerking hebben we dan ook erg vaak gehad. Aan eenieder die zich dat nog herinnert kan ik zeggen dat dat niet meer gebeurt.

Het vogeltje en zijn kooitje waren op veel borden zo goed als verdwenen en bovendien hadden we nog maar vier platte borden. Bovenstaand servies is dus uit de roulatie en vervangen.

De wereld moet niet gekker worden.

Gisteren zijn mijn dochter, haar man, zoon en nieuwe (!) kleinzoon dan eindelijk aangekomen. Was nog even spannend want op het allerlaatste moment besloot Tui haar vlucht te annuleren. Gelukkig konden ze omboeken en met Iberia komen. Ze kwamen nu een dag eerder en gaan twee dagen later terug maar goed ik heb voor het eerst mijn nu al negen maanden oude kleinzoon in mijn armen kunnen houden.

Die omgeboekte vlucht had toch nogal wat consequenties. €500 meer, daar vlogen we vroeger met zijn tweeën voor op en neer, en geen huurauto te krijgen noch voor de dag eerder, noch voor die twee dagen langer. Er was géén auto beschikbaar. Dat laatste kon uiteindelijk weer wel voor het luttele bedrag van €595…….. zeker besloten om er ergens maar een te stelen.

Dus beste mensen NOOIT HUREN BIJ SIXT die hebben hier niemand en laten het over aan topcar. Topcar levert geen enkele service en zijn zo flexibel als de deur van het provinciehuis in s’Hertogenbosch. Wat een boevenbende.

En daar bleef het niet bij. We moesten dus na gisteren, vandaag weer naar het vliegveld nu om de huurauto op te halen en wat bleek. Toen we er waren kwam ook de gecancelde vlucht van Tui aan !!!!

Ik naar de Tui balie. Daar stond een meneer in een Tui pakje die helemaal zenuwachtig werd van mijn verbolgen betoog. Hij stotterde:”Ja maar we mogen niemand meenemen. Het vliegtuig komt alleen mensen ophalen.”

In wat voor wereld leven we nu. Tui cancelt zijn vlucht en stuurt een leeg vliegtuig naar La Palma en mijn dochter komt zonder een enkel probleem, nu ja op €500 extra na dan, met een andere maatschappij naar La Palma.

Maar mijn kleinzoon is er.

Dat geknoei heeft hij van zijn oma.

Eens geen wandeling.

Vorige week kreeg onze jongste nazaat zijn eerste schoenen.

En hij vindt ze lekker. Hij heeft zeker naar dat stompzinnige programma over chocolade gekeken.

Vorige week zaterdag was een dag die je niet wilt meemaken. Zo’n dag die er niet zou mogen zijn.

S’morgens kregen we het bericht dat een van onze vrienden hier van een Duitse arts te horen had gekregen dat hij na een scan had gezien dat hij waarschijnlijk iets wat op uitgezaaide tumoren leek op zijn lever had. Hij moest zo snel mogelijk naar een specialist. Ik zat net op de rand van mijn bed. Ben je wel gelijk wakker.

S’middags hebben we naar de lifestream van de crematie van de dochter van Anky’s zus gekeken. Een week of drie daarvoor had ze te horen gekregen dat er kanker was geconstateerd en dat ze onbehandelbaar was. Nodeloos te zeggen wat er door je heen gaat als je tijdens die dienst haar dochtertje van negen de tranen uit haar ogen ziet wrijven.

Zondag was er geen wandeling gepland want ik wilde F1 kijken. Dat was best leuk tot vier ronden voor het einde. Gelukkig maakte Hamilton bij de herstart de fout van zijn leven die hem hopelijk zijn wereldkampioenschap kost.

Maandagavond veranderde de wereld. Het leek wel of we op een andere planeet zaten.

Dit is een panorama foto.

Waarschijnlijk werd dit veroorzaakt door de calima die de volgende dag als een hete deken over ons werd uitgerold.

Dat is allemaal tot daar aan toe maar het blijft ook s’nachts erg warm. Hieronder de temperatuur om 05:30 uur s’morgens.

Met de COVID gaat het goed op de eilanden. We hebben hier nog acht gevallen en niemand meer in het hospitaal. Vanaf vandaag beginnen ze alle mensen vanaf 40 jaar in te enten.

En vanaf gisteren kunnen we ons digitale COVID-19 certificaat downloaden.

Dat was zo gepiept.

Dat certificaat is geen probleem, de reis app wil nog even niet lukken.

In de tuin dachten we lang dat de Kiwi’s het niet hadden gered. Maar een week geleden werd de mannelijke plant wakker een begon ijverig te groeien.

Zijn echtgenote daar in tegen wordt wat later wakker. Schijnt meer het geval te zijn met echtgenotes.

Mijn echtgenote zit in Holland waar haar grote wens eindelijk is uitgekomen. Dankzij FaceTime herkende hij haar meteen. Hij keek wel even raar zo van:”Hé oma is niet plat en er zit geen randje om.

Iets vreet iets aan mijn avocado’s.

Raadsel 1.

Dit is wat ik de laatste tijd zie aan de bladeren van de avocado bomen.

Maar ik kan niet vinden wat de oorzaak kan zijn. In de sinaasappel bomen zie ik wel deze wantsen.

Maar ja het moeten wel tover wantsen zijn om op die manier de bladeren van de avocado’s aan te tasten. Op advies van mijn consultant (moet je net zo zien als “mijn opticien”) heb ik zelfs s’nachts de bladeren bekeken maar niets gevonden.

Over de rand van de Caldera en naar Roque Palmero en raadsel 2.

Afgelopen zaterdag hebben we weer gewandeld. Het moest deze maal op zaterdag want ik wilde zondag de F1 van Monaco zien.

We zijn recht tegenover ons benzinestation in Puntagorda de berg op gereden om de volgende route te lopen.

We begonnen bij de A (onder de B)

Het begon al goed, tegen het einde van de weg vond John zijn Škoda het te stijl. De voorbanden kregen niet voldoende grip en begonnen te slippen.

Nadat John de auto een stukje achteruit had gereden en met wat hogere snelheid het nogmaals probeerde lukte het gelukkig wel.

Naast de parkeerplaats stonden deze prachtige Tajinastes. Vroeger waren deze zeldzame planten geheel verdwenen maar na herintroductie gedijen ze erg goed en tegenwoordig kom je ze overal tegen.

Sommige hadden een doorsnede van wel 40cm en waren 2 m hoog.

Vía een rotsachtig pad en een brede brandgang liepen we naar de krater rand. Dat was wel een warme tocht want toen we aan de wandeling begonnen was het door een calima al 25°C.

Op de volgende beelden vanaf de krater rand kan je de Sahara stof in de lucht goed zien. Weer eens wat anders als wolken.

Echt fascinerende uitzichten.

Het tweede deel van onze tocht was minder interessant. We liepen over de geasfalteerde weg langs de GTC (Gran Telescopio Canaría met een spiegel diameter van 10m)

Waarna we over de boomloze vlakten, we zitten boven de boomgrens, terug.

Het laatste deel liep door een dennenbos.

Hier viel me weer eens op hoeveel bomen er aan de onderzijde zwaar beschadigd zijn.

Weet iemand misschien wat er met die bomen gebeurd is?

Pijn in mijn schouders en pijn in mijn nek.

We hebben nu twee dagen avocado’s geoogst (760 kg) en dat is leuk maar best zwaar werk. Meestal sta je op de grond maar er zijn ook een behoorlijk aantal avocado’s die hoog in de boom groeien en dan moet je meer moeite doen.

Je begrijpt dat dit alles best een aanslag is op je nek- en schouder spieren. Het zijn geen aardappels je staat de hele tijd met je hoofd in je nek en je armen omhoog.

Vanochtend ben ik voor de tweede maal deze week naar Los Llanos gereden.

Doel was Agro Rincón. Achter in mijn auto had ik de tweede lading met 16 zamoros tot de rand gevuld met avocado’s. Ik ben van fruit handel gewisseld omdat de vorige, hoe vriendelijk de mensen ook waren, telkens problemen hadden als ik langs wilde komen. Toen ik vorige week belde was het gelijk al weer. Ja ja, bel vrijdag maar even dan zien we dan wel of het volgende week kan. Mede daardoor was ik vorig jaar pas eind mei klaar met de oogst. Nu daar zat ik mede door Antonio’s woorden, zie voorlaatste blog, niet op te wachten. Hij adviseerde Agro Rincón en gelijk had hij. Ik kan altijd komen en hoef niet te bellen.

Ze laden daar de avocado’s in plastic kratten.

Wegen die en je krijgt gelijk een uitdraai uit de computer met de hoeveelheid er op.

DEZE FOTO MAG IK NIET LATEN ZIEN (misschien later)

Alles ziet er schoon en keurig netjes uit. Ze hebben een hygiëne certificaat zoals een zichzelf respecterend bedrijf in de voedingsmiddelenindustrie hoort te hebben Ook hebben ze een tweetal prachtige machines die vol automatisch de avocado’s op gewicht sorteren. Één werkend en één die men aan het installeren was. Mijn foto van die machines mocht ik echter niet publiceren. Dat is jammer want het is echt iets om trots op te zijn.

Toen ik daar bezig was zag ik twee prijzen “certificado y no” met €0,10 verschil. Wat me dwars zat was dat ik de laagste prijs kreeg. Dus vroeg ik wat “certificado” betekende, krijg ik te horen dat ik ook gecertificeerd kon worden maar dan moest ik bij de technica op het kantoor inschrijven. Wat bleek, als ik me inschrijf als “colaborador” dan moest ik aan een aantal simpele eisen voldoen, komen ze mijn finca controleren en moet ik een cursus in Tijarafe volgen. Als beloning voor mijn inschrijving kreeg al gelijk de betere prijs.

Kennelijk zien ze mij als colaborador wel zitten, de afkorting van mijn naam “JVS” hebben ze al op de nummerborden van hun auto’s staan.

Wandelen in Santo Domingo de Garafia

Donderdag hebben we weer gewandeld. Na wat proef gewandeld te hebben bleek dat het spiertje in mijn been niet meer opspeelt. Op naar het noorden van het eiland.

Photos - 1 of 16Vanaf ons vetrekpunt.

Photos - 2 of 16Gelijk door een diepe baranco.

Photos - 3 of 16Kijk daar bij die palmboom staat de auto.

Photos - 4 of 16Langs een dunbevolkte woeste kust.

Photos - 6 of 16Waar ze toch ook niet ontsnappen aan de moderne tijd.

De natuur toonde zich op zijn mooist.

Photos - 12 of 16Deze route aanduiding stelde oins even op de proef.

Photos - 13 of 16Een geheel ander landschap.

Photos - 11 of 16Het was een mooie lantedag, maar de resten van de winter zijn toch nog zichtbaar.

Photos - 15 of 16Een oude boeren woning.

Photos - 14 of 16Weer terug bij ons vertrekpunt in Santo Domingo met boven een oude gofio molen.

Photos - 16 of 16

Moe maar voldaan na 16 km lopen en een hoogteverschil van 750 m (zeven en een halve domtoren) overbrugd te hebben.

Rectificatie.

Vanuit een regenachtig Puntagorda,

moet ik een fout recht zetten. Ik had het gisteren over Pitayas maar dat blijkt fout te zijn, het moet eigenlijk Pitahaya zijn. Een Pitahaya geleerde heeft me hier fijntjes op gewezen. Beiden bestaan. De Pitaya en Pitahaya zijn weliswaar familie (cactussen) maar verschillende soorten. De Pitaya vrucht lijkt er op maar is kleiner en komt van een kolomvormige cactus die in de woestijn groeit. De Pitahaya, ofwel Dragon fruit, komt van dat rommeltje op de foto’s in de blog van gisteren.