Horror cactus.

Om het onkruid op onze finca te maaien heb ik twee Stihl bosmaaiers. Een grote met een benzine motor en een kleine accumaaier. Met de accu maaier maak ik voordat ik met de grote ga maaien de sproeikoppen vrij zodat ik ze niet naar de sproeikoppenhemel help met de grote. Ook gebruik ik de kleine om zo nu en dan waar nodig bij te werken.

Gisteren morgen was ik daar druk mee bezig omdat de finca er goed moet uitzien want er komen weer nieuwe huurders voor Casa Demetria toen mijn buurman Paco naar me toe kwam. Hij was erg geïnteresseerd in de accu maaier en vertelde me dat het in het dorp véél warmer was dan de zeer prettige en totaal windstille 18°C waar wij op dat moment van genoten. Ik op HDmeteolapalma kijken en:

Volgens Paco werd het halverwege het dorp en ons ineens heel fris. Heel apart.

En dat is ook de volgende cactus. Eerst kreeg hij niet eens zo heel erg aparte bloemen.

Waarvan de meeste er af vielen maar er bleef een bolletje zitten en die is nu open gebarsten.

Ziet er een beetje gruwelijk uit net of ‘ie elk moment een hap kan nemen.

Wat liefelijker is de volgende die we ook nog niet in bloei zagen.

Deze staat er vlak naast heeft al eens meer gebloeid maar is te mooi om niet nog een keer te laten zien.

Zeg nu zelf, toch een eind liefelijker dan die horror cactus?

Het volgende project.

Allereerst, Tom, Ton, Jan en Erik, bedankt voor jullie reacties op de eerdere blog van vandaag. Ik geef jullie via jullie reacties nog persoonlijk antwoord.

Het dak van de gastenruimte en de schuur moet worden vervangen.fullsizeoutput_29ba

De twee daken links en rechts voor zijn de oude gebouwen die al op de finca stonden toen we die kochten. Het verschil met het nieuwe dak, rechts boven, is enorm. Niet alleen om te zien maar bij de twee ex landbouw schuurtjes zijn de pannen direct op de dakplanken gelegd. Dat betekent veel stof, bichos en hagedissen die door de kieren komen en naar beneden vallen met alle troep van dien. Bovendien kwam er bij een bepaalde windrichting en regen water naar binnen.

Ook wil ik een raam in de gastenruimte, het voorste deel van het gebouw links voor.fullsizeoutput_29be.jpeg

Op de plaats van de rode rechthoek komt een vast raam. Op de bovenstaande foto kan je tevens zien hoeveel kieren er in het dak (waar de pannen op dat moment al af zijn) zitten.

Met de verkoper van de raamleverancier had ik afgesproken dat dat hij de pannen mocht hebben. Hij was daar zo blij mee dat hij beloofde ze er dan ook zelf vanaf te halen. En, vanmiddag stonden ze daar, vier man sterk.fullsizeoutput_29af

IMG_0037

En na een uurtje of twee stevig doorwerken waren de pannen verwijderd en werd het dak keurig achtergelaten.RNChGJHDSI2kE+4rolnADA.jpg

 

Mijn zondagochtend ritueel.

Zoals jullie weten heb ik een tik. Ik registreer van alles en zet het daarna in een grafiek. Dat doe ik dus ook voor het water dat ik gebruik voor de bevloeiing van de bomen. Omdat te kunnen doen loop ik elke zondagochtend achter ons huurhuisje Casa Demetria langs.img_8722

Over de parkeerplaats van dat huurhuisje.img_8723

Naar de watermeter die bij de ingang van de finca staat.img_8715

Ik lees hem af.img_8716

Loop dan de boomgaard in. C1oog9ZOTLuk1avnG58P4A

Tussen de avocadobomen door.fullsizeoutput_280f

Via de hut, het zenuwcentrum van het bevloeiingssysteem.fullsizeoutput_2813

Naar de laatste sinaasappel boom waar nog vruchten in hangen.xWk+kDCSQ7aGI2xeuuuCWw.jpg

Om daarna van mijn oogst, voor bij het ontbijt, een overheerlijk en supervers glaasje sinaasappelsap te persen.fullsizeoutput_2818.jpeg

Tijdens dat ontbijt hadden we eerst life via FaceTime (bedankt Steve) meegenoten hoe, bij onze jongste dochter, onze kleindochters in de tuin eitjes aan het zoeken waren en daarna hoe, bij onze andere dochter, de jonge eendjes al weer in de sloot zwemmen.

Vrolijk Pasen!

De geschiedenis herhaalt zich.

De week begon met wat regen en een erg klein wereldje.

Dat gaf niet zo veel Rob en ik waren toch binnen bezig. Het zwaarste deel van het werk aan Rob’s keuken is nu wel gedaan. De overgang van de tegels tussen de eetkamer en de keuken hebben we gisteren gemaakt.

Daarna hebben we de rest van groeven voor de electriciteit

buizen gemaakt en de buizen er in gelegd.

Tussendoor hebben we ook nog eenbezoek aan Tata gebracht. Hij is een timmerman en Rob wacht al een jaar op een regering van hem. Ook zou hij profielen maken voor de schilderijen van Ank. Ook daar wacht ik al een paar maanden op. Zijn werkplaats is een foto waard.

We moeten allebei nog wat langer wachten.

Op onze finca dient het voorjaar zich steeds duidelijker aan. Steeds meer bloemen.

Een ook de nieuwe oogst is al weer in de maak.

La historia se repite.

Ik ben de blog niet vergeten, maar …

D’r gebeurd gewoon niet veel. Ik probeer te snoeien,

Als het goed weer is,

Maar het regent steeds, niet erg veel maar je wordt wel nat en de bomen ook.

En zoals je ook kan zien moet ik ook het onkruid nog verder maaien maar dat kan niet want er zijn gasten in Casa Demetria en die bosmaaier maakt nogal wat herrie.

De cactustuin voor Casa Demetria doet het goed. Weer een nieuwe bloem die we nog nooit gezien hebben.

Al dat onstabiele weer heeft wel een goede invloed op de zonsondergangen.

De rest van de week ziet er wat weer betreft niet goed uit, veel regen. Oh ja, dit zag ik deze week ook weer de wolken die over de bergkam stromen en dan verdwijnen in een rechte lijn. Heel bijzonder.

Zal het eindelijk gaan gebeuren?

Volgens Vicky kan het maandag gaan regenen en dat is wel nodig ook.

In bovenstaande grafiek zie je de hoeveelheden gevallen regen per week van de afgelopen drie jaar. Grijs is het langjarig gemiddelde, de zwarte kolommen de weekhoeveelheden van 2017, de blauwe die van vorig jaar en de oranje , goed zoeken, die van dit jaar. Als je de totalen bekijkt dan geeft het het volgende beeld.

En dan schrik je dus echt en dan begrijp je ook dat een hoop boeren zich zorgen maken. Duim maar voor ons dat die regen eindelijk gaat vallen.