Dingen veranderen.

Toen ik in 1977 naar de HTS ging moest ik een rekenliniaal aanschaffen. Later dat jaar zag ik de eerste elektronische rekenmachine, een Aristo, hij koste fl 1.000 en kon alleen vermenigvuldigen, delen, optellen en aftrekken.

Toen ik in 1982 mijn eerst computer kocht, een Tandy TRS80, had die 32 kB geheugen en ging ik naar programmeerles om daar mee om te leren gaan.

Toen ik in 1988 mijn eerst harde schijf kocht met 732 MB geheugen werd ik voor gek verklaard, wat moest ik toch met zoveel ruimte.

Toen ik in 1996 op zaterdagmiddag midden in het winkelcentrum Alaxanderpolder gebeld werd op mijn mobiele telefoon van de zaak schaamde ik me rot en ben in een stil hoekje gaan staan.

Toen in 1998 mijn Japanse baas me vroeg:”Heb je mijn E mail gelezen?” moest ik dat ontkennen, die gebruikte ik nog niet en las ik maar eens in de paar dagen. Een maand later kon je niet meer zonder.

Toen in 2000 Nokia aankondigde een foto toestel in een telefoon te hebben gestopt verklaarde ik ze voor gek, daar had je toch een camera voor?

Tsja, dingen veranderen, ik ben momenteel druk bezig met het uitzoeken hoe ik kan omschakelen naar zonne-energie en vanochtend deed ik de lamp in de kamer uit met mijn telefoon.

Zonne-energie? Ja dat wordt mijn nieuwe project. We hebben hier op La Palma een stokoude energiecentrale waar een blauwe walm boven hangt. Ik vind dat maar niets en wil daar onafhankelijk van worden. Bovendien is het een leuk argument om voor Casa Demetria mee te adverteren:”Compenseer voor je vervuilende vliegreis door een huis met zonne-energie te huren.”.

Het plan:

Onder het afdak van Casa Demetria komt een kast (armario) voor de elektrische installatie en de accu’s en achter het huis komen de zonnepanelen.

Hieronder komt die kast:

En dat gaat er ongeveer zo uit moet gaan zien:

Vandaag ga ik naar de gemeente om na te gaan of- en wat voor vergunning ik daar voor nodig heb.

Oh ja, er is in Puntagorda een fotoclub in oprichting. Gisteravond was de tweede bijeenkomst.

Gaat lekker, alleen ik was er.

Oh ja, alle foto’s heb ik gemaakt met mijn telefoon.

Niet alles gaat goed.

Doorgaans schrijf ik over dingen die goed gaan. Ik moet zeggen dat we redelijk tevreden zijn maar niet alles gaat goed. Daar volgen nu een paar voorbeelden van.

Vanochtend heb ik de Durasnos geoogst. Dat moest wel want er lagen er veel op de grond. Durasnos zijn een soort kleine perziken. Hier de oogst.

En waarom ze gelijk naar de composthoop gaan?

Ze zitten vol wormen. Een goede kennis vertelde dat je netten over de bomen moet hangen. Misschien dat ik dat nog eens doe in de toekomst.

In het midden van alle avocado bomen staat een enorme citroënboom.

Die citroenen worden erg groot zo’n 12 cm en het zijn er veel! Regelmatig raap ik de afgevallen citroenen op.

Waarom ik ze niet verkoop maar ze naar de composthoop gaan? Die lastige huisvrouwen willen citroenen van ca. 6 cm de mijne willen ze niet, ze zijn te groot.

Verder hebben we nog peren. Het zijn wel kleintjes maar het zijn er veel.

Mooie peertjes?

Niet dus.

Verder heb ik van de week de ‘vallendesterrenregen’ geprobeerd te fotograferen. Tot 110 vallende sterren per uur zouden er kunnen voorkomen. En zeg nu zelf waar kan je beter zijn dan in La Palma om vallende sterren te zien? Resultaat:

Noppes, geen vallende ster gezien.

De rust is weer teruggekeerd.

De jeugd is na 14 dagen weer terug naar Nederland en ook onze eerste Spaanse gasten zijn na drie weken vertrokken. Voor ons is het nu schoonmaaktijd. Hoewel ik wel moet zeggen dat onze zéér vriendelijke Spaanse gasten Casa Demetria super schoon hebben achtergelaten.

Voor mij is weer het tijd om de Arañas Cristalinas te bestrijden. Dat kan nu want deze lawaaierige activiteit stoort, buiten een oude Duitse buurman, nu niemand.

En Ank maakt jam van de pruimen die ze van Rob heeft gekregen.

Verder ben ik een fotocursus gaan volgen. Vier dagen van vier uur voor €10. Daar kan je je geen buil aan vallen en een mens is nooit te oud om te leren. De cursus is georganiseerd door de gemeente Puntagorda. Hij wordt gehouden in de Casa de Cultura, het dorpshuis zeg maar.

De docent is een dokter en fotograaf, president en visepresident van van alles en nog wat, van alles wat met fotografie te maken heeft hier in de provincie Santa Cruz de Tenerife. Verder komt hij nog eens in het Mac Innes book of records voor snel praten. Niet te geloven de woorden komen uit zijn mond als kogels uit een mitrailleur. Gelukkig weet ik waar hij het over heeft dus ik kan hem nog enigszins volgen. Maar in de pauze bleek dat zelfs mijn klasgenoten er problemen mee hebben.

Het weer is hier véél slechter dan in Nederland waar het nu 39 á 40° is. Het is zonnig, slechts 24° en windstil. Afzien dus. 😂

Het nut van Johan en Dick.

Morgen gaan onze oudste dochter en haar partner al weer naar huis. De twee weken zijn omgevlogen. Vorige week nog even lekker onder de sinaasappelbomen gegeten bij La Mata.

Waar ook de hagedissen van mee hebben genoten.

Zondag hebben we een broodje kip gehaald in de cafetaria van de Repsol, heerlijk!

Vandaag hebben we nog wat vergeten avocado’s van de oogst van vorig jaar opgezocht voor hen om mee te nemen.

De bomen hangen dit jaar erg vol avocado’s. Ik maakte me echter zorgen over de grootte er van. Dus gelijk maar wat avocado’s opgemeten. Tussen de 70 en 85 mm waren ze. Die maat in de grafiek van Johan en Dick gezet en wat blijkt:

Er werd in 2017 soms wat lacherig gedaan over mijn gemeet maar nu blijkt toch het nut van deze noeste arbeid. Ik hoef me dus geen zorgen te maken ze zijn zelfs wat groter dan in 2017. Ik ben gerust gesteld, het gaat goed!

Horror cactus.

Om het onkruid op onze finca te maaien heb ik twee Stihl bosmaaiers. Een grote met een benzine motor en een kleine accumaaier. Met de accu maaier maak ik voordat ik met de grote ga maaien de sproeikoppen vrij zodat ik ze niet naar de sproeikoppenhemel help met de grote. Ook gebruik ik de kleine om zo nu en dan waar nodig bij te werken.

Gisteren morgen was ik daar druk mee bezig omdat de finca er goed moet uitzien want er komen weer nieuwe huurders voor Casa Demetria toen mijn buurman Paco naar me toe kwam. Hij was erg geïnteresseerd in de accu maaier en vertelde me dat het in het dorp véél warmer was dan de zeer prettige en totaal windstille 18°C waar wij op dat moment van genoten. Ik op HDmeteolapalma kijken en:

Volgens Paco werd het halverwege het dorp en ons ineens heel fris. Heel apart.

En dat is ook de volgende cactus. Eerst kreeg hij niet eens zo heel erg aparte bloemen.

Waarvan de meeste er af vielen maar er bleef een bolletje zitten en die is nu open gebarsten.

Ziet er een beetje gruwelijk uit net of ‘ie elk moment een hap kan nemen.

Wat liefelijker is de volgende die we ook nog niet in bloei zagen.

Deze staat er vlak naast heeft al eens meer gebloeid maar is te mooi om niet nog een keer te laten zien.

Zeg nu zelf, toch een eind liefelijker dan die horror cactus?

Het volgende project.

Allereerst, Tom, Ton, Jan en Erik, bedankt voor jullie reacties op de eerdere blog van vandaag. Ik geef jullie via jullie reacties nog persoonlijk antwoord.

Het dak van de gastenruimte en de schuur moet worden vervangen.fullsizeoutput_29ba

De twee daken links en rechts voor zijn de oude gebouwen die al op de finca stonden toen we die kochten. Het verschil met het nieuwe dak, rechts boven, is enorm. Niet alleen om te zien maar bij de twee ex landbouw schuurtjes zijn de pannen direct op de dakplanken gelegd. Dat betekent veel stof, bichos en hagedissen die door de kieren komen en naar beneden vallen met alle troep van dien. Bovendien kwam er bij een bepaalde windrichting en regen water naar binnen.

Ook wil ik een raam in de gastenruimte, het voorste deel van het gebouw links voor.fullsizeoutput_29be.jpeg

Op de plaats van de rode rechthoek komt een vast raam. Op de bovenstaande foto kan je tevens zien hoeveel kieren er in het dak (waar de pannen op dat moment al af zijn) zitten.

Met de verkoper van de raamleverancier had ik afgesproken dat dat hij de pannen mocht hebben. Hij was daar zo blij mee dat hij beloofde ze er dan ook zelf vanaf te halen. En, vanmiddag stonden ze daar, vier man sterk.fullsizeoutput_29af

IMG_0037

En na een uurtje of twee stevig doorwerken waren de pannen verwijderd en werd het dak keurig achtergelaten.RNChGJHDSI2kE+4rolnADA.jpg

 

Mijn zondagochtend ritueel.

Zoals jullie weten heb ik een tik. Ik registreer van alles en zet het daarna in een grafiek. Dat doe ik dus ook voor het water dat ik gebruik voor de bevloeiing van de bomen. Omdat te kunnen doen loop ik elke zondagochtend achter ons huurhuisje Casa Demetria langs.img_8722

Over de parkeerplaats van dat huurhuisje.img_8723

Naar de watermeter die bij de ingang van de finca staat.img_8715

Ik lees hem af.img_8716

Loop dan de boomgaard in. C1oog9ZOTLuk1avnG58P4A

Tussen de avocadobomen door.fullsizeoutput_280f

Via de hut, het zenuwcentrum van het bevloeiingssysteem.fullsizeoutput_2813

Naar de laatste sinaasappel boom waar nog vruchten in hangen.xWk+kDCSQ7aGI2xeuuuCWw.jpg

Om daarna van mijn oogst, voor bij het ontbijt, een overheerlijk en supervers glaasje sinaasappelsap te persen.fullsizeoutput_2818.jpeg

Tijdens dat ontbijt hadden we eerst life via FaceTime (bedankt Steve) meegenoten hoe, bij onze jongste dochter, onze kleindochters in de tuin eitjes aan het zoeken waren en daarna hoe, bij onze andere dochter, de jonge eendjes al weer in de sloot zwemmen.

Vrolijk Pasen!

De geschiedenis herhaalt zich.

De week begon met wat regen en een erg klein wereldje.

Dat gaf niet zo veel Rob en ik waren toch binnen bezig. Het zwaarste deel van het werk aan Rob’s keuken is nu wel gedaan. De overgang van de tegels tussen de eetkamer en de keuken hebben we gisteren gemaakt.

Daarna hebben we de rest van groeven voor de electriciteit

buizen gemaakt en de buizen er in gelegd.

Tussendoor hebben we ook nog eenbezoek aan Tata gebracht. Hij is een timmerman en Rob wacht al een jaar op een regering van hem. Ook zou hij profielen maken voor de schilderijen van Ank. Ook daar wacht ik al een paar maanden op. Zijn werkplaats is een foto waard.

We moeten allebei nog wat langer wachten.

Op onze finca dient het voorjaar zich steeds duidelijker aan. Steeds meer bloemen.

Een ook de nieuwe oogst is al weer in de maak.

La historia se repite.

Ik ben de blog niet vergeten, maar …

D’r gebeurd gewoon niet veel. Ik probeer te snoeien,

Als het goed weer is,

Maar het regent steeds, niet erg veel maar je wordt wel nat en de bomen ook.

En zoals je ook kan zien moet ik ook het onkruid nog verder maaien maar dat kan niet want er zijn gasten in Casa Demetria en die bosmaaier maakt nogal wat herrie.

De cactustuin voor Casa Demetria doet het goed. Weer een nieuwe bloem die we nog nooit gezien hebben.

Al dat onstabiele weer heeft wel een goede invloed op de zonsondergangen.

De rest van de week ziet er wat weer betreft niet goed uit, veel regen. Oh ja, dit zag ik deze week ook weer de wolken die over de bergkam stromen en dan verdwijnen in een rechte lijn. Heel bijzonder.