De wereld moet niet gekker worden.

Gisteren zijn mijn dochter, haar man, zoon en nieuwe (!) kleinzoon dan eindelijk aangekomen. Was nog even spannend want op het allerlaatste moment besloot Tui haar vlucht te annuleren. Gelukkig konden ze omboeken en met Iberia komen. Ze kwamen nu een dag eerder en gaan twee dagen later terug maar goed ik heb voor het eerst mijn nu al negen maanden oude kleinzoon in mijn armen kunnen houden.

Die omgeboekte vlucht had toch nogal wat consequenties. €500 meer, daar vlogen we vroeger met zijn tweeën voor op en neer, en geen huurauto te krijgen noch voor de dag eerder, noch voor die twee dagen langer. Er was géén auto beschikbaar. Dat laatste kon uiteindelijk weer wel voor het luttele bedrag van €595…….. zeker besloten om er ergens maar een te stelen.

Dus beste mensen NOOIT HUREN BIJ SIXT die hebben hier niemand en laten het over aan topcar. Topcar levert geen enkele service en zijn zo flexibel als de deur van het provinciehuis in s’Hertogenbosch. Wat een boevenbende.

En daar bleef het niet bij. We moesten dus na gisteren, vandaag weer naar het vliegveld nu om de huurauto op te halen en wat bleek. Toen we er waren kwam ook de gecancelde vlucht van Tui aan !!!!

Ik naar de Tui balie. Daar stond een meneer in een Tui pakje die helemaal zenuwachtig werd van mijn verbolgen betoog. Hij stotterde:”Ja maar we mogen niemand meenemen. Het vliegtuig komt alleen mensen ophalen.”

In wat voor wereld leven we nu. Tui cancelt zijn vlucht en stuurt een leeg vliegtuig naar La Palma en mijn dochter komt zonder een enkel probleem, nu ja op €500 extra na dan, met een andere maatschappij naar La Palma.

Maar mijn kleinzoon is er.

Dat geknoei heeft hij van zijn oma.

Eens geen wandeling.

Vorige week kreeg onze jongste nazaat zijn eerste schoenen.

En hij vindt ze lekker. Hij heeft zeker naar dat stompzinnige programma over chocolade gekeken.

Vorige week zaterdag was een dag die je niet wilt meemaken. Zo’n dag die er niet zou mogen zijn.

S’morgens kregen we het bericht dat een van onze vrienden hier van een Duitse arts te horen had gekregen dat hij na een scan had gezien dat hij waarschijnlijk iets wat op uitgezaaide tumoren leek op zijn lever had. Hij moest zo snel mogelijk naar een specialist. Ik zat net op de rand van mijn bed. Ben je wel gelijk wakker.

S’middags hebben we naar de lifestream van de crematie van de dochter van Anky’s zus gekeken. Een week of drie daarvoor had ze te horen gekregen dat er kanker was geconstateerd en dat ze onbehandelbaar was. Nodeloos te zeggen wat er door je heen gaat als je tijdens die dienst haar dochtertje van negen de tranen uit haar ogen ziet wrijven.

Zondag was er geen wandeling gepland want ik wilde F1 kijken. Dat was best leuk tot vier ronden voor het einde. Gelukkig maakte Hamilton bij de herstart de fout van zijn leven die hem hopelijk zijn wereldkampioenschap kost.

Maandagavond veranderde de wereld. Het leek wel of we op een andere planeet zaten.

Dit is een panorama foto.

Waarschijnlijk werd dit veroorzaakt door de calima die de volgende dag als een hete deken over ons werd uitgerold.

Dat is allemaal tot daar aan toe maar het blijft ook s’nachts erg warm. Hieronder de temperatuur om 05:30 uur s’morgens.

Met de COVID gaat het goed op de eilanden. We hebben hier nog acht gevallen en niemand meer in het hospitaal. Vanaf vandaag beginnen ze alle mensen vanaf 40 jaar in te enten.

En vanaf gisteren kunnen we ons digitale COVID-19 certificaat downloaden.

Dat was zo gepiept.

Dat certificaat is geen probleem, de reis app wil nog even niet lukken.

In de tuin dachten we lang dat de Kiwi’s het niet hadden gered. Maar een week geleden werd de mannelijke plant wakker een begon ijverig te groeien.

Zijn echtgenote daar in tegen wordt wat later wakker. Schijnt meer het geval te zijn met echtgenotes.

Mijn echtgenote zit in Holland waar haar grote wens eindelijk is uitgekomen. Dankzij FaceTime herkende hij haar meteen. Hij keek wel even raar zo van:”Hé oma is niet plat en er zit geen randje om.

Iets vreet iets aan mijn avocado’s.

Raadsel 1.

Dit is wat ik de laatste tijd zie aan de bladeren van de avocado bomen.

Maar ik kan niet vinden wat de oorzaak kan zijn. In de sinaasappel bomen zie ik wel deze wantsen.

Maar ja het moeten wel tover wantsen zijn om op die manier de bladeren van de avocado’s aan te tasten. Op advies van mijn consultant (moet je net zo zien als “mijn opticien”) heb ik zelfs s’nachts de bladeren bekeken maar niets gevonden.

Over de rand van de Caldera en naar Roque Palmero en raadsel 2.

Afgelopen zaterdag hebben we weer gewandeld. Het moest deze maal op zaterdag want ik wilde zondag de F1 van Monaco zien.

We zijn recht tegenover ons benzinestation in Puntagorda de berg op gereden om de volgende route te lopen.

We begonnen bij de A (onder de B)

Het begon al goed, tegen het einde van de weg vond John zijn Škoda het te stijl. De voorbanden kregen niet voldoende grip en begonnen te slippen.

Nadat John de auto een stukje achteruit had gereden en met wat hogere snelheid het nogmaals probeerde lukte het gelukkig wel.

Naast de parkeerplaats stonden deze prachtige Tajinastes. Vroeger waren deze zeldzame planten geheel verdwenen maar na herintroductie gedijen ze erg goed en tegenwoordig kom je ze overal tegen.

Sommige hadden een doorsnede van wel 40cm en waren 2 m hoog.

Vía een rotsachtig pad en een brede brandgang liepen we naar de krater rand. Dat was wel een warme tocht want toen we aan de wandeling begonnen was het door een calima al 25°C.

Op de volgende beelden vanaf de krater rand kan je de Sahara stof in de lucht goed zien. Weer eens wat anders als wolken.

Echt fascinerende uitzichten.

Het tweede deel van onze tocht was minder interessant. We liepen over de geasfalteerde weg langs de GTC (Gran Telescopio Canaría met een spiegel diameter van 10m)

Waarna we over de boomloze vlakten, we zitten boven de boomgrens, terug.

Het laatste deel liep door een dennenbos.

Hier viel me weer eens op hoeveel bomen er aan de onderzijde zwaar beschadigd zijn.

Weet iemand misschien wat er met die bomen gebeurd is?

Pijn in mijn schouders en pijn in mijn nek.

We hebben nu twee dagen avocado’s geoogst (760 kg) en dat is leuk maar best zwaar werk. Meestal sta je op de grond maar er zijn ook een behoorlijk aantal avocado’s die hoog in de boom groeien en dan moet je meer moeite doen.

Je begrijpt dat dit alles best een aanslag is op je nek- en schouder spieren. Het zijn geen aardappels je staat de hele tijd met je hoofd in je nek en je armen omhoog.

Vanochtend ben ik voor de tweede maal deze week naar Los Llanos gereden.

Doel was Agro Rincón. Achter in mijn auto had ik de tweede lading met 16 zamoros tot de rand gevuld met avocado’s. Ik ben van fruit handel gewisseld omdat de vorige, hoe vriendelijk de mensen ook waren, telkens problemen hadden als ik langs wilde komen. Toen ik vorige week belde was het gelijk al weer. Ja ja, bel vrijdag maar even dan zien we dan wel of het volgende week kan. Mede daardoor was ik vorig jaar pas eind mei klaar met de oogst. Nu daar zat ik mede door Antonio’s woorden, zie voorlaatste blog, niet op te wachten. Hij adviseerde Agro Rincón en gelijk had hij. Ik kan altijd komen en hoef niet te bellen.

Ze laden daar de avocado’s in plastic kratten.

Wegen die en je krijgt gelijk een uitdraai uit de computer met de hoeveelheid er op.

DEZE FOTO MAG IK NIET LATEN ZIEN (misschien later)

Alles ziet er schoon en keurig netjes uit. Ze hebben een hygiëne certificaat zoals een zichzelf respecterend bedrijf in de voedingsmiddelenindustrie hoort te hebben Ook hebben ze een tweetal prachtige machines die vol automatisch de avocado’s op gewicht sorteren. Één werkend en één die men aan het installeren was. Mijn foto van die machines mocht ik echter niet publiceren. Dat is jammer want het is echt iets om trots op te zijn.

Toen ik daar bezig was zag ik twee prijzen “certificado y no” met €0,10 verschil. Wat me dwars zat was dat ik de laagste prijs kreeg. Dus vroeg ik wat “certificado” betekende, krijg ik te horen dat ik ook gecertificeerd kon worden maar dan moest ik bij de technica op het kantoor inschrijven. Wat bleek, als ik me inschrijf als “colaborador” dan moest ik aan een aantal simpele eisen voldoen, komen ze mijn finca controleren en moet ik een cursus in Tijarafe volgen. Als beloning voor mijn inschrijving kreeg al gelijk de betere prijs.

Kennelijk zien ze mij als colaborador wel zitten, de afkorting van mijn naam “JVS” hebben ze al op de nummerborden van hun auto’s staan.

Wandelen in Santo Domingo de Garafia

Donderdag hebben we weer gewandeld. Na wat proef gewandeld te hebben bleek dat het spiertje in mijn been niet meer opspeelt. Op naar het noorden van het eiland.

Photos - 1 of 16Vanaf ons vetrekpunt.

Photos - 2 of 16Gelijk door een diepe baranco.

Photos - 3 of 16Kijk daar bij die palmboom staat de auto.

Photos - 4 of 16Langs een dunbevolkte woeste kust.

Photos - 6 of 16Waar ze toch ook niet ontsnappen aan de moderne tijd.

De natuur toonde zich op zijn mooist.

Photos - 12 of 16Deze route aanduiding stelde oins even op de proef.

Photos - 13 of 16Een geheel ander landschap.

Photos - 11 of 16Het was een mooie lantedag, maar de resten van de winter zijn toch nog zichtbaar.

Photos - 15 of 16Een oude boeren woning.

Photos - 14 of 16Weer terug bij ons vertrekpunt in Santo Domingo met boven een oude gofio molen.

Photos - 16 of 16

Moe maar voldaan na 16 km lopen en een hoogteverschil van 750 m (zeven en een halve domtoren) overbrugd te hebben.

Rectificatie.

Vanuit een regenachtig Puntagorda,

moet ik een fout recht zetten. Ik had het gisteren over Pitayas maar dat blijkt fout te zijn, het moet eigenlijk Pitahaya zijn. Een Pitahaya geleerde heeft me hier fijntjes op gewezen. Beiden bestaan. De Pitaya en Pitahaya zijn weliswaar familie (cactussen) maar verschillende soorten. De Pitaya vrucht lijkt er op maar is kleiner en komt van een kolomvormige cactus die in de woestijn groeit. De Pitahaya, ofwel Dragon fruit, komt van dat rommeltje op de foto’s in de blog van gisteren.

Bezoek aan de Agrarische school van Los Llanos

Afgelopen woensdag heb ik samen met onze Belgische vrienden Tom en Anne een bezoek gebracht aan de ‘praktijk’ lokalen van de agrarische school van Los Llanos voor een bezoek aan hun Pitaya kwekerij.

IMG_0973

De Pitaya is een cactusvrucht en oorspronkelijk, net als avocado’s, afkomstig uit midden Amerika. Inmiddels worden ze al op diverse plaatsen op La Palma gekweekt. De Pitayas hebben twee enorme voordelen, de prijs is erg hoog en ze gebruiken erg weinig water. Tom en Anne willen ze gaan kweken en omdat ik het erg interessant vind heb ik mezelf maar uitgenodigd toen ze een bezoek mochten brengen aan de pitaya kwekerij van de agrarische school van Los Llanos. Op onderstaande foto staan een vijftal soorten Pitayas op een rij.

Photos - 2 of 5

De docent van de school die ons rond leidde was erg open met zijn informatie, hij vertelde ons alles wat we weten wilden.

Photos - 3 of 5

De ‘takken’ van catactussen ontwikkelen zich in stappen. Aan elk deel van die takken, behalve de laatst gegroeide, komen in juni tien dagen na volle maan vijf tot zes bloemen die zo’n 25 tot 30 cm groot zijn. Moet je je voorstellen hoe dat er uit moet zien. Eén maand na de bevruchting zouden dan de vruchten moeten kunnen worden geoogst.

Dan nog even het nadeel van het kweken van Pitayas. Die bloemen lijken erg op de bloemen van de Koningin van de Nacht en groeien, net als die bloemen, s’nachts en ….. maar één nacht en ……… elke bloem moet met een penseeltje worden bevrucht. Moet je je voorstellen dat je een paar honderd van die cactussen hebt staan.

Dan nog even de complimenten voor die agrarische school. Die ‘praktijk lokalen’ waren erg groot. Er worden heel veel soorten gewassen gekweekt die door de leerlingen worden bijgehouden. Het zag er erg netjes uit en ze hadden erg veel moderne apparatuur. De docent liet ons b.v. diverse typen injectiepompen voor de toevoer van plantenvoeding aan het bevloeiingswater zien. In alles worden de leerlingen getraind.

 

Avocado bomen zijn net als zwangere vrouwen.

????? Dat licht ik zo dadelijk toe maar eerst de volgende gedenkwaardige woorden van Ank. Eergisteren kwam ze binnen met de woorden:”Er zijn avocado’s gestolen! Op het bovenste terras zijn alle avocado’s weg”.

Ik ben gaan kijken en inderdaad op het bovenste terras stonden een aantal bomen met weinig tot geen avocado’s en dat was mij nog niet opgevallen. Vandaag heb ik dus een inventarisatie gemaakt . Het betreft het hoogste terras in de gele cirkel.

Ik registreer altijd hoeveel zamuros (rubber bakken waarin ca. 22kg past) op welke datum ik oogst. Dus ik kan de huidige situatie vergelijken met vorig jaar. Helemaal één op één gaat dat niet omdat de bomen een jaar veel en een jaar weinig vruchten dragen. Gisteren heb ik het volgende gevonden.

Hierin is aangegeven het boom nummer, wanneer is geoogst in 2020 (kleur) en hoeveel zamuros avocado’s er vanaf kwamen. Na de schuine streep staat hoeveel er nu aan hingen. In tabel vorm.

Cosecha = oogst, árbol = boom.

Gisteravond kwam Antonio langs. Hij heeft een aantal boomgaarden met avocado’s. Nadat ik de situatie had uitgelegd zijn we samen gaan kijken. Hij was heel stellig, mijn avocado’s zouden niet gestolen zijn maar het lage aantal in veel bomen zou te wijten zijn doordat ik te laat geoogst heb.

Zijn redenering was simpel, een avocado boom is als een zwangere vrouw, als er een kind in zit komt er geen nieuwe. Met andere woorden als er nog vruchten aan een boom hangen vragen die zoveel energie van de plant dat de ontwikkeling van de volgende generatie er onder lijdt. En hij liet dat ook zien.

Boom 37.

Boom 37, veel avocado’s, weinig bloem ontwikkeling (gele pijlen)! De boom geeft de vruchten prioriteit. Hoe later je oogst hoe slechter je ontwikkeling van de nieuwe vruchten zal zijn.

Daar precies naast staat boom 38 waarin weinig tot geen vrucht hangen en dat ziet er zo uit.

Boom 38.

Van mijn kant kan ik daar aan toevoegen dat ik, door de lage vraag t.g.v de Corona crisis, ook nog nooit zo laat had geoogst. Zijn redenering lijkt dus erg goed te kloppen. Ik moet dus vlot met de oogst aan de gang zodat de bomen zich op de vruchten voor volgend jaar kunnen concentreren.

Wat is simpele boeren wijsheid toch mooi hè.

Een schok door huize Schop.

Na regen komt zonneschijn maar, en dat vertelt het gezegde weer niet, ook onkruid! Het werd dus hoog tijd om in mijn maai-overal te kruipen en er iets aan te doen. Dat die overal geen overbodige luxe is laat onderstaande foto zien.

Na regen komt dus zonneschijn en onkruid en daarna een soort verschrikkelijke sneeuwman die maait en daarna onherroepelijk lekken. De slangen van de bevloeiing zijn door de jaren in de zon hard en bros geworden. Ik probeer er niet op te geen staan maar ja, als je ze niet ziet. Dan zijn lekken het gevolg.

Dus vandaag was her reparatie dag.

Gisteren hebben John en ik weer een wandeling gemaakt. We hebben langs de rand van de Caldera gelopen. Niet zo’n lange tocht slechts 8,3 km maar we moesten wel 730 m omhoog en omlaag natuurlijk.

Het was een zware maar mooie tocht en het was hartstikke helder. Je kon Gomera en El Hierro goed zien liggen.

En zo zit je dan op 1.800 m hoogte je boterhammetje te nuttigen. Het dal daar beneden ligt op ca. 600 m.

Een filmpje, met foto’s is het moeilijk weer te geven wat er te zie is.

Dan de grote schok. Mees en Isabel hebben van plaats gewisseld. Zo lang we hier wonen heeft Mees altijd naast mij op de bank gelegen en Isabel bijna altijd naast Ank. Maar nu ligt Mees dus ineens naast Ank.

Isabel is een ander verhaal. Zij heeft zeven vaste plekken en een aantal variabele. Bij haar weet je het nooit zeker maar ja het is een vrouw en dan kan je dat verwachten.

Isabel op Mees zijn plekje. Ze ligt ook graag onder een kussentje. Waar dat goed voor is weten wij ook niet.

Kerst 2020.

Het wordt er een die we ons nog lang zullen heugen. 

BOOM EN DOKTER

Dat het hoofd van de intensive care van het Erasmus MC in Rotterdam nog eens een bekende Nederlander zou worden had ook nooit niemand gedacht.

Na een dag van 30.000 nieuwe besmettingen heeft Duitsland zojuist een streng lock-down afgekondigd, vanaf woensdag tot en met 10 januari mogen alleen de essentiële winkels nog open zijn. In Nederland waren er gisteren 9.200 nieuwe besmettingen, dat is verhoudingsgewijs zelfs iets meer dan het aantal in Duitsland. Het kabinet komt vandaag bijeen om te kijken wat er moet gebeuren. Het zal me benieuwen.

LP

Ook hier gaat het niet goed. Tot gisteren hadden we al dagen slecht zeven ‘gevallen’. Vanochtend las ik in de krant dat er in Fuencaliente op het zuidelijkste puntje van het eiland een uitbraak is geconstateerd. 20 ‘afectados’ bij een voetbalclub. Vandaag gaan ze de tegenparij onderzoeken en een club in Los Llanos ook het contactonderzoek draait op volle toeren. Niet echt duidelijk is of ‘afectados’ ook betekent ‘positivos’ maar ik vrees het ergste.

Mijn ouders hadden het wel eens over de Spaanse griep, hieraan is ook de moeder van mijn toen twee jarige vader overleden. Ook onze kinderen en hun kinderen zullen het vrees ik nog lang over deze pandemie hebben. Wij gaan intussen gewoon door met ons leven morgen ga ik mijn citroenen oogst van gisteren naar de handel brengen.

citroenen

Ik wens iedereen vast een vrolijke kerst en een gelukkig nieuwjaar, dat we het maar mogen meemaken.