De geschiedenis herhaalt zich.

De week begon met wat regen en een erg klein wereldje.

Dat gaf niet zo veel Rob en ik waren toch binnen bezig. Het zwaarste deel van het werk aan Rob’s keuken is nu wel gedaan. De overgang van de tegels tussen de eetkamer en de keuken hebben we gisteren gemaakt.

Daarna hebben we de rest van groeven voor de electriciteit

buizen gemaakt en de buizen er in gelegd.

Tussendoor hebben we ook nog eenbezoek aan Tata gebracht. Hij is een timmerman en Rob wacht al een jaar op een regering van hem. Ook zou hij profielen maken voor de schilderijen van Ank. Ook daar wacht ik al een paar maanden op. Zijn werkplaats is een foto waard.

We moeten allebei nog wat langer wachten.

Op onze finca dient het voorjaar zich steeds duidelijker aan. Steeds meer bloemen.

Een ook de nieuwe oogst is al weer in de maak.

La historia se repite.

De avocado’s staan weer in bloei.

Ik ben nog maar net begonnen aan de oogst en de nieuwe generatie avocado’s is al weer in aantocht.

De bijen.

En wespen.

En ook vliegen zorgen voor een gezoem van je welste in de boomgaard.

Oh ja, Niet alleen de jeugd werkt op meerdere schermen tegelijk.

Ook m’n bezige bijtje (ze zoemt niet) kan er wat van, eten, een recept opzoeken, en appen met onze jongste en haar zus tegelijkertijd. Gelukkig is haar kookkunst op zijn best als het is mislukt.

Bedankt Merel en Tim.

Ons leven is veranderd na het bezoek van Merel en Tim. De stappenteller heeft dat veroorzaakt. Onze telefoons zijn namelijk uitgerust met zo’n ding. Wij waren ons daar niet van bewust maar door hun bezoek en gekibbel er over wie het meeste liep zijn wij er ook door besmet. Ik heb geluk dat Ank steeds haar telefoon op tafel laat liggen. Zo zag mijn resultaat van gisteren er uit.

Die verdiepingen laten het hoogte verschil zien dat je hebt overbrugt.

Gisteren en eergisteren hebben Ank en ik de eerste avocado’s geoogst die ik zo dadelijk naar de fruithandel ga brengen.

Zestien maal 22 kg, zo’n 350 kg. Wel is al zeker dat het er veel minder zullen zijn dan vorig jaar. Na de eerste schatting worden het dit jaar ca. 1.200kg tegen 3000 vorig jaar. Het verschil wordt veroorzaakt doordat de bomen een jaar veel en daarna een jaar weinig vruchten geven. Je schijnt dat door juist te snoeien te kunnen beïnvloeden maar dat heb ik dus nog niet onder de knie. Maar ach, dan wordt toch ook de gemiddelde opbrengt weer lager.

Om nog even op die 25 verdiepingen terug te komen, al die manden heb ik een terras, ca. 4m, omhoog moeten sjouwen. Verder ben ik vandaag weer naar Cruz de Matos gegaan en ben die berg opgelopen. Reden daarvoor was het filmpje dat ik daar vorige maal gemaakt heb. Het uitzicht is erg mooi maar door de calima die er toen was was het ook erg wazig. Vandaag was het zicht glashelder dus, de berg weer op om het nogmaals te doen.

Een witte cirkel rond alle avocadobomen.

Eerst nog even over gisteren. Ik zei dat het druk was op het amandelfeest, nu dat klopt. Vanochtend zei men op het Canarische nieuws dat er 15.000 bezoekers waren geweest. Of dat veel is? Ja! In Puntagorda wonen maar 2.200 mensen dus 15.000 er bij is veel.

Een witte cirkel rond de bomen? Magie?dotRWnwOQvmZnG0sG5AVyQ

Ik had vroeger een Japanse baas, meneer Itoh, die zei altijd als je wat wilt weten 5 x waarom vragen, dus:

Waarom zitten er witte cirkels rond de bomen?
Omdat ik rond elke boom twee kilogram Selenita heb gestrooid.

Waarom heb ik 2 kg Selenita rond de bomen gestrooid?
Omdat dat moest van Oswaldo.

Waarom moest je 2 kg Selenita rond de bomen strooien?
Omdat dat goed is voor de bomen.

Waarom is Selenita goed voor de bomen?
1 – Het biedt calcium en zwavel voor plantenvoeding.
2 – Reguleert zure gronden en dient voor de behandeling van aluminiumtoxiciteit.
3 – Verbetert de structuur van de grond.
4 – bevordert waterinfiltratie.
5 – Helpt afvloeiing en erosie te verminderen.

Zo dat was maar vier maal waarom maar je hebt wel antwoord op je vraag. Nu nog even de laadruimte van de auto schoonmaken want daar helpt dat allemaal niet.fullsizeoutput_251d

 

Poepdag.

Vandaag heb ik de avocado’s schapenmest gegeven 18 zakken (450 kg) met schapenmest (estiercol de oveja) moest worden verdeeld over 55 bomen.

3 bakken met steeds 2,5 kg per boom.

Wat erg leuk was dat toen ik zo bezig was dat Isabel steeds kwam kijken wat ik aan het doen was. Zo kwam ik er ook nog achter dat ze avocado’s lust. Ze zat op een gegeven moment op haar gemak een gevallen avocado op te peuzelen.

Om zes uur was ik klaar met dit ‘karweitje’ en na een douche zat ik op de bank en nu kan ik niet meer overeind, mijn elleboog doet zeer, mijn rug doet zeer, mijn kop doet zeer (gestoten tegen een tak) maar het is af. Maar jonge jonge wat merk ik dat ik geen 18 meer ben ….. nu moet ik dit nog een keer doen met kalk.

Een weekje Nederland.

We zijn een weekje naar Nederland geweest. Na een dramatische vlucht met DelayedJet. Dat die lui het lef hebben easy voor hun jet te zetten is ongelofelijk. Van de twee en een half uur die we hadden om over te stappen op Londen Gatwick bleef uiteindelijk maar een half uur over. Maar …….wij hebben het gered om na aankomst op gate 103, uit en in te checken bij de douane en vervolgens bij gate 47 in te stappen. We kunnen zo in het Guinness book of records.

Maar we hebben een prettige maar drukke tijd in Holland gehad.

We hebben onze kinderen weer gezien.

De kleinkinderen weer kunnen knuffelen.

Al mijn schoonzussen weer gezien.

Gezien dat Holland naast regen ook mooie dagen kent.

En ik heb weer eens een Big Mac kunnen verorberen.

En nu de bomen.

Onze eerste, zeer tevreden, huurders zitten in de pajero die ik vanaf nu Casa Demetria zal noemen. Dus eindelijk heb ik tijd om aan de avocado bomen te werken. Er zijn een viertal bomen die er kennelijk geen zin meer in hebben. Eén er van kennen jullie al het is de ouder van Johan en Dick. In een rijtje van vijf bomen is dat degene die alleen bloemen heeft en geen bladeren.

Die bladeren zijn zeer nodig. Zij zorgen voor het voedsel waardoor de avocado’s groeien. Als ik er niets aan doe hebben we volgend jaar aan deze boom een groot aantal avocado’s met de maat van grote pruimen. Daar heb je dus niets aan.

Mijn persoonlijke begeleider bij de coöperatie Cocampa heeft ook geen idee hoe dit kan. Alle bomen krijgen precies de zelfde behandeling en worden automatisch bevloeid. Persoonlijk wijt ik het aan gebrek aan aandacht. Maanden lang heb ik elke week de groeiperikelen van Johan en Dick gevolgd en nu niets meer dus gebrek aan aandacht moet wel. Na mijn ‘aandacht’ van vandaag ziet hij er nu zo uit.

De takken zijn gewit. Dat is nodig omdat deze takken niet tegen de zon kunnen. Ze zitten altijd in de schaduw en zonder de beschermende schaduw van de bladeren zullen ze verbranden wat weer een desastreus effect heeft op de sapstroom.

Ook deze jongen heeft mijn aandacht gekregen.

Met als gevolg.

Het ziet er een beetje raar uit maar het is voor hun eigen bestwil zullen we maar zeggen.

Tijdens het maaien kwam ik midden in de boomgaard deze oostindische kers tegen. Een opvallend bloemetje zo midden tussen alle bomen.