Rectificatie en beregening problemen.

Rectificatie

In mijn vorige blog schreef ik dat we op La Palma 37 Corona zieken hadden. Een oplettende lezer wees me er op dat het er maar 31 waren. Ik was vergeten om de doden (6) er nog vanaf te trekken. Dus bij deze bedankt Tom. Opmerkelijk was wel dat op het moment dat hij me er op attent maakte er inmiddels weer zes zieken bij gekomen waren en het er toch weer 37 waren.

Inmiddels zijn er 33 mensen ziek, er komen er bijna elke dag bij en er genezen er ook steeds. Ben je geïnteresseerd in het aantal gevallen op de Canarische eilanden kijk dan op de Canarische Corona app

Beregening problemen. (Heb je beregening ? lees dit!)

De beregening voor mijn drie terrassen met avocado bomen en de tuin heb ik geautomatiseerd. Een computer zet doormiddel van een elektrisch gestuurde klep het water aan en na de ingestelde tijd weer uit. Dit systeem werkt al ruim vijf jaar tot volle tevredenheid. Maar gisteren had ik ineens een lastig probleem, een van de vier Toro P-150 elektrische kleppen sloot niet meer. Dit is wat er aan de hand was.

Toro P-150 elektrische klep.

Een elektrische klep zoals boven staat is uitgerust met een membraan dat de watertoevoer afsluit. De kracht daarvoor komt van de waterdruk zelf. Het water drukt aan alle twee de zijden van dat membraan. Omdat de waterdruk aan één zijde op een groter oppervlak drukt dan aan de andere zijde sluit de klep (Kracht = druk maal oppervlak).

Het water, voor de grote membraan zijde, dat de klep moet gaan sluiten komt komt binnen via een filtertje en een labyrint. De waterdruk, aan de grote kant, valt weer weg als de solanoid klep door de computer wordt bediend. Het water loopt dan weg via de uitgaande zijde van de klep. Gevolg, de waterdruk aan de kleine zijde van het membraan drukt dat membraan open en het water begint te stromen.

Her probleem bleek te zijn dat het labyrint totaal was dichtgeslibd. De waterdruk kon dus niet aan de grote zijde van het membraan komen en de klep sloot dus niet. Dus dat en ook het rubberen membraan wat onder de schroefjes zit schoongemaakt en het katje werkte weer.

Gelukkig was ik er bij toen het gebeurde maar voor het zelfde geld had de beregening van het terras de hele nacht aan gestaan of was het tijdens de vakantie gebeurd……

De moraal van dit verhaal, maak minstens één maal per vijf jaar je elektrische kleppen van je beregening schoon.

Restricción de agua.

Kennisgeving van limitering van het watergebruik.

Het kon niet uitblijven, het heeft te weinig geregend dus is er te weinig water. In dit geval betreft het het water voor de bevloeiing van gewassen. Ik krijg nog maar drie maal per week water en alleen tussen 7 en 21 uur. Laten we hopen dat het hier bij blijft dat is voor mijn avocado’s niet onoverkomelijk. Anderen zullen er meer problemen mee hebben.

De afgelopen avonden zijn Rik, mijn schoonzoon, en ik druk bezig geweest om de Neowise komeet op de gevoelige plaat vast te leggen. Dat valt dus mooi niet mee. Dit is ongeveer wat je met het blote oog ziet.

Zie je hem? Zo niet zoek dan eerst de Grote Beer op

Zie je nu de komeet? Zo niet kijk dan in het cirkeltje.

Zie je hem nu? Nou dan moet je je eens voorstellen dat je hem moet opzoeken op een schermpje van 3 bij 4 cm en in het stikke donker hem eerst moet vinden, dan scherp stellen, de sluitertijd, het diafragma en de ISO waarde moet instellen met knopjes die je niet ziet. Het eindresultaat ziet er dan zo uit.

Het is maar even dat je beseft dat wat je op een foto ziet iets anders is dan je met het blote oog ziet.

Wel leuk nieuws is het volgende.

Vincente onze burgemeester.

Het platform Airbnb heeft bepaald dat Puntagorda in Spanje de beste bestemming is qua kwaliteit en prijs. Ik heb Casa Demetria gelijk op Airbnb gezet. Ook dat was een best lastige klus daar kan ik ook nog een blog aan wijden maar dat doe ik maar niet, ik richt mijn frustraties liever op die eikel aan de andere kant van de oceaan.

Dan nog even een waarschuwing. Heb je een zonnebed van IKEA kijk dan uit. Onze dochter wilde gaan verliggen en toen gebeurde dit.

Nog een frustratie, je moet eens proberen op de site van IKEA een klacht te zetten.

Sistema de riego.

Dat is Spaans voor beregeningsysteem. Ik dacht om bij deze eens iets over mijn ‘sistema de riego’ eens iets te vertellen.

Op dit moment geef ik 6.500 liter water per dag aan 50 🥑, 5 🍊, 2 🍋 bomen, 5 amandelbomen, een mango- en een perzikboom, de groente- en de twee siertuinen. Om dat met de hand te doen en de juiste hoeveelheden te geven is lastig en erg veel werk dus heb ik dat geautomatiseerd.

Ik heb geen waterrecht dus moet ik mijn water van iemand kopen die dat wel heeft én water over heeft. Dat water zit in een basin dat net boven Puntagorda ligt. dat water wordt toegevoerd door metalen buizen die je overal ziet. Ik ben lid van de Comunidad de regantes San Mauro – El Calvario. Wij zijn met z’n 22 eigenaar van de waterbuis en alle aansluitingen. Dat water komt bij ons binnen aan de ingang van onze Finca. In de metalen box zit een watermeter en een drukregelaar.

Vandaar loopt het water naar de hut die Frans en ik samen hebben gemaakt. In die hut zitten een systeem dat nodig is om kunstmest aan het sproeiwater toe te voegen en de computers die de elektrische kleppen aansturen.

De hut
Het aanzuigsysteem, de kunstmest en het vat waar de in water oplosbare kunstmest in wordt aangemaakt.
De computers
sturen de elektrische kleppen aan die het water via de buizen naar de planten op de verschillende terrassen loopt.

Die zwarte buizen worden geleidelijk kleiner en monden uit in microsproeiers.

De sproeiers geven bij 1 bar druk: blauw 50, geel 30 en rood 75 liter per uur.

Als je dus weet hoeveel water je moet geven kies je een sproeikop en programmeer je de benodigde sproeitijd in de computers via je telefoon.

De computers verbinden via Bluetooth met mijn telefoon (nu even niet).

Er zijn drie terrassen met een hoogteverschil van 5 meter waardoor er een drukverschil van een half bar ontstaat. Daardoor zou het bovenste terras slechts een half bar waterdruk hebben en het laagste 1,5 bar. Elk niveau heeft daarom zijn eigen systeem dat om de beurt water krijgt. Maar uiteindelijk ziet het er dan zo uit.

Drie maal rood die over 180° water geven. De stam mag n.l. niet nat worden.
De blauwe draai sproeiers die over 360° water geven.
Soms gaat het mis, hier is een blauwe sproeier van de slang geschoten.
Ook hier gaat het mis, een gescheurde slang, op gestaan?

Er is dus, ook al is het geautomatiseerd, steeds onderhoud nodig. En waar doe je het allemaal voor? 3.000 kg avocado’s per jaar sinaasappelsap, veel groenten en aardbeien en …

dit pareltje, een andere variëteit van de ‘Koningin van de nacht’.

Dag 89, de geest van San Mauro?

Gisteren zijn we weer eens naar Los Llanos geweest. Ank moest een resonancia (MRI) van haar nek laten maken. Ze heeft last van een lastige tinteling. Ik moet zeggen de service was weer erg goed. De afspraak met de traumatoloog kon binnen een week en ook de MRI kon binnen een week worden gemaakt.

Ik weet niet wat het hier is maar ook deze dokter, net als onze arts in Puntagorda, een spraakwaterval. Hij stopte niet met praten en heeft tegelijkertijd een boek getypt in zijn PC. Gelukkig luistert deze dokter wel.

Gisteravond is gebeurd waar ik al lang bang voor was dat zoiets kon gebeuren. Er was een enorm lek ontstaan in de watertoevoer van het beregening systeem.

Wat blijkt, het filter deksel was gewoon opengebarsten.

De scheur in het filter deksel.

Gelukkig heb ik het snel kunnen stoppen. We zaten naar een film te kijken toen ik me herinnerde dat ik de vandaag gesnoeide sinaasappelbomen nog met Gabon Potastico (soort zeep) tegen vliegjes moest inspuiten. Toen ik buiten kwam hoorde ik gelijk een enorme geruis aangaf dat er iets mis was. Slechts 13 m3 water kwijt, evenveel als ik normaal in drie dagen geef. Dat is een enorme meevaller als je denk wat er had kunnen gebeuren.

Zoals ik al eens heb verteld heb ik een beveiligingscamera op de parkeerplaats achter het huis. Gisteren nacht heeft hij iets vreemds geregistreerd.

Er kwam een lichtje van achter de auto naar de camera en dat veranderde in bovenstaande beeld en dat fladderde zo een paar seconden voor de camera.

Geen idee wat het was, de geest van San Mauro (een locale heilige) misschien?

Water.

Tegenover ons huis ligt een watervoorraad die dient voor de bevloeiing van de landerijen. Gisteravond was hij tot de rand aan toe vol, ik dacht daar ga ik wat over vertellen maar … vannacht is er al weer water uitgehaald.

Op La Palma zijn een aantal van deze bassins. Via dit soort bekkens wordt het water over het eiland verdeeld. Mijn water komt uit bassin dat net boven Puntagorda ligt. Om even aan te geven hoe diep ze zijn hier een foto van 8 september 2017.

Daar gaat dus een behoorlijke hoeveelheid water in.

Nog even een huiselijk plaatje, s’avonds neem ik vaak een plakje kaas. Onze twee katten vinden dat ook lekker.

Zo weer een week ouder.

We krijgen nieuwe achterburen. Maandag en dinsdag hebben ze het dak van hun nieuwe huis gestort. Maandag ochtend stond er ineens een enorme cement pomp en de cement wagens reden af en aan.

Zo veel cement? Ja, Ank en ik zijn wezen kijken en het wordt een enorm groot huis van zeker 60 bij 20 m. Gigantisch wat een huis. Volgens de bouwvergunning, die hier altijd d.m.v. een groot plakkaat bij de bouwplaats wordt gepubliceerd, komt er nog een zwembad bij ook.

Ik ben de hele week al allerlei karweitjes aan het doen. De goot tussen onze twee daken met een waterdichte coating geschilderd.

De tuin naast het oprijpad en de parkeerplaats van Casa Demetria gemaakt en aangesloten op het beregeningssysteem. Daar kunnen we nu ook mee voor de dag komen.

Ook ik heb een temperatuur regelaar, nodig voor winterse perioden met weinig zon, in de meterkast aangebracht. Wat frummelen.

En daar zit hij.

Ik moet nu alleen nog de ‘cubre junta’s’, de deklijsten aan het buitenzijde van de ramen een deur monteren. Daar had ik in principe volgende week voor gepland maar eergisteren werd die week ineens geboekt. Twee zijn er bijna klaar daar heb ik gisteren en vandaag maar aan gewerkt.

Met de verhuur van Casa Demetria loopt het trouwens als een speer. Tot eind december zijn er nog maar vier weken vrij. Woensdag komen de eerste gasten die via internet (TripAdvisor en Booking.com) hebben geboekt. Spannend.

Hoe ouder hoe gekker.

Vorige week met Antonio Pérez gesproken. Volgens Monica del agua zou hij het water voor de bevloeiing van volgend jaar voor me kunnen hebben. Gebeld en gelukkig kon ik alles wat ik nodig had van hem kopen. 1.900 liter voor een prijs van €0,20 per pipa. Pipa? ja pipa, dat is een oude Portugese volume eenheid van volgens Wikipedia 420 maar volgens Monica 480 liter. Wie ben ik om tegen Monica in te gaan. Helaas heeft hij volgens Monica zoveel water niet. Ze zoekt het uit, wordt vervolgd.

Monica del agua van het beheer van het waterbekken ‘Montaña del Arco’. Dat waterbekken is net zo’n basin als waar wij op uitkijken wat in de bossen boven Puntagorda ligt.

Na mijn bezoek aan Monica heb ik Ank opgehaald van haar Pilatus les. En wat trof ik aan:

T’schijnt goed te zijn voor je rug en “Het is lekker ontspannend”. Van Bea mocht ik ook. Ik heb er voor bedankt en ben maar weer dakpannen gaan leggen.

T’kwam toch nog. 

Gisteravond om vijf uur kreeg ik een telefoontje:”Hans hoeveel tijd heb je nodig?”, “Anderhalf uur.” Goed er komt water bel me als je klaar ben dan kan iemand anders weer beregenen. Zo gezegd zo gedaan. 12.000 liter heb ik kunnen geven. Het totaal is daarmee op ongeveer de helft gekomen van wat ik normaal geef. Nu maar zien wanneer ik weer water krijg. 

Geen water meer. 

Het water is op!!!!! ……….. ????

We hebben in Puntagorda twee bassins (charcos) met water voor bevloeiing. Een boven ons en die waar we op uitkijken, zie foto. Na de winter was het basin wat we zien vol en maart/april was het ineens bijna leeg. Toen ik dat zag zei ik al tegen Ank wat raar er klopt volgens mij iets niet. Deze week kwam de aap uit de mouw. 

Afgelopen zondag was er ineens geen water en maandag weer wel.  Ik had zondag iets gewijzigd in de computer van de beregening en dacht dat ik iets fout had gedaan. Maar dinsdag ineens weer geen water en toen stond het ook in de krant. Zoals jullie weten ben ik nogal een controle freak, ik houd alles nauwgezet bij. Hieronder wat er gebeurd is afgelopen weken. Op de datums die rood zijn gemaakt waren de temperaturen boven de 30°C. 

In de kolommen zie je achtereenvolgens – het weeknummer met de geplande hoeveelheid t.o.v. normaal in procenten – het jaartotaal met het percentage van de hoeveelheid water die ik beschikbaar heb – (in blauw) de weekhoeveelheid, het daggemiddelde en het percentage wat al is gegeven – de hoeveelheid regen die er is gevallen (groen, in mm/m2) en de hoeveelheid water die ik heb gegeven (in Ltr/m2). Deze week dus slechts 32 van de geplande 120%! Die 120% van week 35 wil zeggen dat er 47.000 Ltr water moet worden gegeven in deze week. 

En de oorzaak? De geruchtenmachine draait op volle toeren. Volgens de krant is er gewoon te veel gebruikt, maar volgens de dorpelingen is het water op een duistere manier weggesluisd naar Tijarafe en daar is het weer gestolen en doorgestuurd naar Los Llanos. Onze burgemeester zou er de hand in hebben gehad.  Gezien wat er gebeurd is met het plotselinge zakken van het water in het bassin lijkt het laatste het meest waarschijnlijk. En de gewone boer die afhankelijk is van zijn oogst is het slachtoffer. 

En wij? Wij zijn voor ons inkomen niet afhankelijk van de oogst maar het is wel zonde van de bomen. Dus aan de gang met drinkwater en het beetje water wat er nog in de aljibe (waterput van het oude beregeningssysteem) zit.  

Ank met de tuinslang. 

En ik sjouwen met emmertjes en gieters. 

Op de bodem van de aljibe ligt trouwens het skelet van een kat. 



Alle 20 bomen van terras 3 hebben nu 30 liter water gehad. Normaal zou dat deze week elke dag zo’n 100 liter moeten zijn, maar ja  beter iets dan niets zullen we maar zeggen.