Dag 95, Citrus leaf miner.

Nog even dan is het gedaan met de vermelding van de lockdown dagen. Maandag a.s., dag 101, stopt de lockdown en gaan we over naar het ‘nieuwe normaal’. Maar nu eerst de felicitaties aan onze jongste dochter die is jarig vandaag. Nee ik zeg niet hoe oud ze is dan voel ik me weer zo oud.

In mijn vorig blog had ik nog een paar juweeltjes beloofd, bij deze.

Dit hieronder is een Frangipani. Maar momenteel hebben we een calima. De lucht is diep grijs, het zicht is slecht en er is geen zonnestraaltje te zien. Vanmiddag regende het ook nog licht. De waterdruppels nemen uit de lucht van die Sahara stof mee naar beneden en dan gebeurd dit. Letterlijk alles zit onder.

Een blad waar het niet goed mee gaat zijn die van de sinaasappel bomen. Foto genomen voor het regende. Zij lijden aan ‘Citrus Leave Miner’. Dat ziet er zo uit.

Een soort vliegje legt zijn eieren onder de bladeren en de larven gravin zich in het blad en eten het van binnen uit op. Je kan je voorstellen dat de boom daar niet blij mee is. Gelukkig bestaat er een ecologische behandeling voor, een insecticide en een paraffine olie. Erg milieu vriendelijk spul behalve voor die larven die moeten er dood aan gaan. Dat moet ik vier maal steeds om de veertien dagen doen. Met de vijf kleine bomen gaat dat met mijn 5 liter handpompje goed, nu de ca. 6m hoge nog. Dat is geen doen met dat ding en ik voel er weinig voor om de grote machine voor één boom vier maal vuil te maken. Eerst maar eens zien of het aanslaat.

Ik had beloofd er niet meer over te beginnen maarrrr….. hij blijft op en neer varen. Nu voor de derde dag (dat ik zie!). Van mijn melding bij de politie heb ik nog niets gehoord, zal wel mañana worden.

Zou de kapitein eerst liftbediende hebben willen worden? Ik wordt er echt kriegelig van dat ik niet weet wat er aan de hand is.