Paardenrace, zomer glas, veiligheid en het wonder van de natuur.

Afgelopen vrijdag heb ik onze jongste dochter en haar gezin naar het vliegveld gebracht. Zoals ik al schreef was precies die middag onze straat afgesloten vanwege de Romeria. Omdat die Romeria véél te laat vertrok vervloog mijn hoop om er toch door te kunnen. De straat was gevuld met ‘praalwagens’, drinkende, feestende, zingende en dansende mensen. Geen doorkomen aan. Gelukkig kreeg ik op het allerlaatste moment een goed idee. Ik zette mijn auto niet op de parkeerplaats bij de kerk (advies van de politie en ca. 1km stijl omlaag) maar op een onverhard weggetje dat ca. 100m onder ons loopt. Het is dan wel wat geklauter om er te komen met twee kinderen en vier koffers maar dat ging gelukkig goed.

Paardenrace

Een ander onderdeel van de feesten ter ere van de patroonheilige San Mauro Abat van Puntagorda zijn de jaarlijkse paarden races. De centrale weg door het dorp wordt dan afgezet en er racen dan vier maal twee paarden met een bloedgang van het ene einde van het dorp naar het plein met de klok. Het hele dorp loopt uit om dat te zien. Maar echt opwindend kan ik het toch niet vinden.

Maar gezellig is het wel. Vervelend is dan wel mijn absolute gebrek voor het onthouden van gezichten. Ik wordt continu gegroet en heb dan geen flauw idee wie het zijn. Voor degene die nu denken hij wordt toch niet dement, nee, dat heb ik mijn hele leven al.

Zomerglas.

Gisteren is ons tochtraam geplaatst. Wij kunnen door de wind vaak niet buiten zitten en dat raam, zie foto, moet daar verbetering in gaan brengen. De mededeling er bij was wel dat het nog werd geplaatst met zomerglas. Dat wilde dus zeggen nog geen glas maar alleen het frame waar het glas in komt. Nu dat is geen probleem, van de laatste drie weken waren 15 dagen met temperaturen boven de dertig graden. De eerste week van september komt het definitieve glas er in.

Veiligheid

Na een weekje vrij komt vrijdag onze oudste dochter met haar gezin. Voor haar jongste, bijna twee, moeten er een aantal aanpassingen aan het terras worden gedaan zodat hij er veilig kan spelen.

De wonderen der natuur.

In de Pitahaya’s hebben deze week een 10 tal bloemen gebloeid. Nog nooit hadden we er zo veel. Weer zo’n bloem die slechts één nacht bloeit. Onderstaande foto laat de bloem zien als je er s’morgens op tijd bij bent. Een uurtje later is hij totaal verlept. Nu maar hopen dat er vruchten komen.

Een ander wonder der natuur is de Canarische den. Hij kan bosbranden overleven maar ook een vulkaan moet, zoals onderstaande foto laat zien, er echt veel moeite doen om ze er onder te krijgen. Ik vind dat echt fantastisch om te zien.

Begonnen aan een onmogelijk werk.

Lava opruimen.

Gisteren is men begonnen met een test hoe de lava kan worden opgeruimd. Het onderstaand kruispunt van Laguna in betere tijden is nu met lava bedekt.

Het altijd gezellig drukke kruispunt van La Laguna

Een grote graafmachine ging er aan het werk.

Maar na 4 meter was de temperatuur al 120°C .

De gele pijl geeft aan waar dat was. Op het linker deel van de foto zie je de schier onmogelijke taak waar men voor staat.

Schier onmogelijk? Ja schier onmogelijk!

Het rode gebied is bedekt met een laag lava met een dikte van 10 tot 60 meter. Elk puntje staat voor een vernietigd gebouw .

Als je alle bovenstaande feiten zo op een rijtje zet krijg je een brok in je keel en is het voor mijn gevoel bijna ‘not done’ om over wat luchtiger zaken te beginnen. Maar aan de ander kant je moet toch doorgaan met ademhalen, het leven gaat door.

Pitahaya.

Een tijdje hadden we een prachtige bloem in de Pitahaya die in onze tuin staat.

Die Pitahaya kan erg mooie en lekkere vruchten geven als hij wordt bevrucht met stuifmeel van een andere soort Pitahaya. Onze Belgische vrienden konden aan die stuifmeel komen maar hadden op dat moment andere problemen. Dus rustig uit laten bloeien.

Maar wat zag ik tot mijn verbazing een maand geleden.

Gisteren zegt Ank tegen me:”Hoe is het met die Pitahaya afgelopen?” Oeps totaal vergeten. Maar hoewel ik aan de late kant was, hij was om het maar zo te zeggen overrijp, hij was nog goed te eten.

Het weer.

In Nederland wordt het goed weer komende jaarwisseling. En weten jullie waar dat vandaan komt?

Vooruitzicht oudejaarsavond.

Rectificatie.

Vanuit een regenachtig Puntagorda,

moet ik een fout recht zetten. Ik had het gisteren over Pitayas maar dat blijkt fout te zijn, het moet eigenlijk Pitahaya zijn. Een Pitahaya geleerde heeft me hier fijntjes op gewezen. Beiden bestaan. De Pitaya en Pitahaya zijn weliswaar familie (cactussen) maar verschillende soorten. De Pitaya vrucht lijkt er op maar is kleiner en komt van een kolomvormige cactus die in de woestijn groeit. De Pitahaya, ofwel Dragon fruit, komt van dat rommeltje op de foto’s in de blog van gisteren.

Bezoek aan de Agrarische school van Los Llanos

Afgelopen woensdag heb ik samen met onze Belgische vrienden Tom en Anne een bezoek gebracht aan de ‘praktijk’ lokalen van de agrarische school van Los Llanos voor een bezoek aan hun Pitaya kwekerij.

IMG_0973

De Pitaya is een cactusvrucht en oorspronkelijk, net als avocado’s, afkomstig uit midden Amerika. Inmiddels worden ze al op diverse plaatsen op La Palma gekweekt. De Pitayas hebben twee enorme voordelen, de prijs is erg hoog en ze gebruiken erg weinig water. Tom en Anne willen ze gaan kweken en omdat ik het erg interessant vind heb ik mezelf maar uitgenodigd toen ze een bezoek mochten brengen aan de pitaya kwekerij van de agrarische school van Los Llanos. Op onderstaande foto staan een vijftal soorten Pitayas op een rij.

Photos - 2 of 5

De docent van de school die ons rond leidde was erg open met zijn informatie, hij vertelde ons alles wat we weten wilden.

Photos - 3 of 5

De ‘takken’ van catactussen ontwikkelen zich in stappen. Aan elk deel van die takken, behalve de laatst gegroeide, komen in juni tien dagen na volle maan vijf tot zes bloemen die zo’n 25 tot 30 cm groot zijn. Moet je je voorstellen hoe dat er uit moet zien. Eén maand na de bevruchting zouden dan de vruchten moeten kunnen worden geoogst.

Dan nog even het nadeel van het kweken van Pitayas. Die bloemen lijken erg op de bloemen van de Koningin van de Nacht en groeien, net als die bloemen, s’nachts en ….. maar één nacht en ……… elke bloem moet met een penseeltje worden bevrucht. Moet je je voorstellen dat je een paar honderd van die cactussen hebt staan.

Dan nog even de complimenten voor die agrarische school. Die ‘praktijk lokalen’ waren erg groot. Er worden heel veel soorten gewassen gekweekt die door de leerlingen worden bijgehouden. Het zag er erg netjes uit en ze hadden erg veel moderne apparatuur. De docent liet ons b.v. diverse typen injectiepompen voor de toevoer van plantenvoeding aan het bevloeiingswater zien. In alles worden de leerlingen getraind.