Regen en de gevolgen.

Het nieuwe dakje van mijn schuurtje ligt er op. Tevreden? Nee! Antonio heeft de pannen er op gelijmd met PUR schuim. Gevolg de pannen liggen niet goed vast en dat is een probleem want ik zal er veel over moeten lopen om het glas van het patiodak wat er achter komt schoon te kunnen maken. Bovendien ligt het niet netjes genoeg naar mijn mening.

En toen ging het regenen, je weet wel de tropische storm Hermine. Aan de andere kant van het eiland viel op sommige plaatsen meer dan 400mm maar aan deze kant viel erg weinig hier 15 mm. Toch genoeg om de schuur blanke te zetten. Het nieuwe dak lekt dus.

Probleem is dat de hellingshoek van het dak niet groot genoeg is. Hierdoor komt het water toch onder de dakpannen. Op zich zou dat nog geen probleem moeten zijn want de “uralitas” (grijze cementen golfplaten) die er onder liggen zouden het water dan moeten afvoeren. Maar ook dat gebeurde niet, later bleek dat door de grote proppen PUR schuim die er onder lagen het water niet kon doorstromen en er zich onder de dakpannen plassen vormden. Dus actie, harde actie. Alle dakpannen moesten er weer af.

De eerste regen van het jaar heeft nog meer nadelen Bichos! Miljoen poten. Wat dat zijn? Zie onderstaande video.

En het zijn er veel dit jaar. Nu na een paar dagen worden het er al minder maar het zijn er nog steeds veel. Nadelen? Ja je stapt er op en dan barsten ze krakend open en geven een vieze vlek. Bovendien poepen ze op de muren. Ik heb gif gespoten nu zijn ze er nog wel ze lopen niet meer rond maar liggen dood op de grond. Dus elke morgen bitchos vegen.

De regen had nog meer nadelen, we hebben nog steeds zomerglas in ons windscherm. De afspraak om het derde venster te komen plaatsen kon niet doorgaan. Door de regen wordt het glas nat en is dan erg moeilijk te handelen.

Verbouwen geeft naast een hoop gedoe ook nog veel afval. Als je je schuur gaat schoonmaken kom je veel zooi tegen die eigenlijk wel weg kan. Ook alle verwijderde PUR schuim, die vijf vuilniszakken, was niet onaanzienlijk. Dat moet allemaal naar het punto limpio. Gelukkig heb ik een Berlingo daar gaat veel in.

Hoewel het huidige project nog niet klaar is kondigt het volgende zich al weer aan. Een Pitahaya plantage’tje. Wij hebben witte Pitahayas maar die zijn niet zelfbestuivend. Om dat vruchten van te krijgen heb je een andere soort nodig. Van onze Belgische vrienden hebben we drie rode Pitahayas gehad. Die zijn dat wel en kunnen bovendien de witte weer bevruchten. Maar ….. ze moeten nog wel even de grond in en van een klimrek worden voorzien.

Maar eerst het dakje opnieuw van pannen voorzien en we hebben bezoek van Anky’s tante. Maar zij helpt, ze houdt van strijken.

In de tuin bloeien momenteel de Frangipanis. Vooral de rode zijn erg mooi.

Ahh …. Víctor perdón.

Het windscherm.

Begin deze week zou het zomerglas in ons windscherm vervangen worden door echt glas.

Maandagochtend kreeg ik echter een telefoontje dat bij het lossen van het glas, het was gevallen en dat het dus een week langer zou duren. Maar gisteren belde de leverancier met de mededeling dat het nieuwe glas binnen was en dat hij het vandaag zou komen monteren.

En, geheel volgens afspraak kwam hij vanmiddag.

Het was een behoorlijk grote plaat glas. Probleem was om hem door onze voordeur te krijgen. Maar dat lukte gelukkig goed.

Daarna moest het glas worden gedraaid en toen … tik .. voor de tweede maal ging het mis.

Amado bleef zich maar excuseren:”Ahy Victor perdón, perdón. Dit gebeurt me nooit en nu twee keer, perdón.” Hij bleef zich maar excuseren.

Word vervolgt, hij hoopt volgende week een nieuw glas te hebben.

De basis voor het patiodak.

Antonio en Julio hebben hard gewerkt. Het dak van het schuurtje is klaar, het water loopt nu naar de achterzijde in plaats van naar de patio.

Je kan aan de rode verf op de muur van het gastenverblijf nog zien hoe het was.

Ook de basis voor het glazen patiodak is op één oor na klaar. Morgen hoopt Antonio het klaar te hebben.

Wel is het overal een verschrikkelijke troep. Maar ja, je moet toch wat te doen hebben.

Glazen dak op de patio.

De wijziging van de dakhoek van mijn schuurtje.

Ter herinnering, zo is het nu.

En dit is het plan. Het water van het glazen dak moet worden afgevoerd door het dakje van mijn schuur (rode lijn).

Dus het dak moet er af.

Maandag ochtend vroeg stonden Antonie en Julio hier om aan de wijziging van het dak te beginnen.

In een rap tempo werden de dakplanken die ik op hun verzoek had laten zitten verwijderd en werd begonnen met de noodzakelijk aanpassing van de muren.

Het geeft wel een geweldige rotzooi.

En vandaag zitten de planken er al weer op en worden de nieuwe cementen muren gegoten.

Blauw met geel maar toch groen.

Vanochtend moest ik naar het postkantoor en toen zag ik dit leuke plaatje.

Op de gele vrachtwagen van de posterijen voor het blauwe gebouw staat:”deze vrachtwagen is groen..” En in kleine letters wordt toegelicht dat hij op natuurlijk gas rijdt.

De rust is wedergekeerd… is de rust wedergekeerd?

Na twee jaar van rust op het bezoekers front was het voor ons weer zo ver. Eindelijk weer bezoek en hoe. Het zijn een paar bewogen weken geworden. Na een week van schoonmaken kwamen eerst mijn oude vriend Cees met zijn nieuwe vrouw.

De week na hun vertrek ging Ank een week naar Holland om onze oudste dochter te helpen na haar operatie.

De dag na haar terugkeer kwam onze jongste dochter met haar gezin een weekje.

Een week na hun vertrek kwam onze oudste dochter twee weken over om op te knappen.

Ook zij zijn nu weer weg en we zullen het continúe geroep “oh jee” van hun nog net geen twee jarige missen. Een ontzettend leuk ventje die Tieme. Gelukkig hebben we nog een herinnering aan hem. Alle door ons zo grondig gelapte ramen zitten vol hand en snot afdrukken.

Nu is iedereen weer geweest en is het weer rustig. Rustig? Niet echt want ik ben aan een nieuw project begonnen.

Boven de patio zit geen dak. Dat geeft een erg leuk effect maar daardoor tocht het wel vaak onder het terras dak aan de andere kant van het huis.

Dus hebben we na veel gepieker, gemeten en tekenen besloten dat er een dak op moet. Om het effect wat we nu hebben te behouden wordt het een glazen dak. Verder moet het dak van mijn schuurtje worden veranderd. De afwatering moet naar de andere kant.

Gisteren ben ik begonnen met het verwijderen van de dakpannen zodat Antonio volgende week het dak kan aanpassen en de basis voor het glazen dak kan maken. Komt mooi uit kan allemaal net voor het weer gaat regenen.

Het weer gaat regenen? Dus niet, gaat het pot koffie donderdag regenen.

Het is weer zomer.

Voor ons klinkt daarvoor altijd een luid en duidelijk signaal te weten het geronk van de motoren van de helikopters van de brandweer. 15/6 landden ze weer na een aantal begroetingsrondjes te hebben gevlogen. De dag daarop werd er gelijk weer geoefend. Niet echt stil maar wel rustgevend.

Tegelijkertijd verschenen overal de waarschuwingen om toch vooral voorzichtig te zijn met vuur. “Vanaf heden is het hoog risico. Zorg dat je er niet de oorzaak van bent”.

Hij heeft een naam.

Het heeft even geduurd maar onze nieuwe vulkaan heeft een naam. Uit een verkiezing kwam met een behoorlijke meerderheid van stemmen de naam: ”Vulcan de Tajogaite”

Vulkaan de Tajogaite.

De archeoloog ven de Universiteit van La Laguna, Felipe Jorge Pais, beoordeelde dat “de nieuwe vulkaan perfect Tajogaite zou kunnen worden genoemd omdat hij barstte in de Hoya de Tajogaite (Cabezavaca. El Paso)”. Dit is “een Benahoaritisch (de oorspronkelijke bewoners van La Palma) woord.

Er zijn overigens geen specifieke gegevens gevonden over de betekenis van het woord. Het is mogelijk de naam van een vaste plant, de varen (Pteridium aquilinum) waarvan de wortel wordt gebruikt om gofio en varenbroodjes te maken. Bovendien komt die varen zeer overvloedig voor in het Tajogaite-gebied» .

Er zijn inmiddels twee wegen over de nieuwe lavastroom aangelegd. Uit recent onderzoek bleek dat er na negen maanden op enige centimeters naast de weg nog steeds plekken zijn waar de temperatuur nog 700°C is.

Een nieuwe attractie in Puntagorda.

Ja, na een hoop gez..k, de burgemeester zou zich bij de vergunning niet aan de wet hebben gehouden, is hij eindelijk geopend. Een kabelbaan van 600m over een barranco. Het is niet goedkoop, €25 voor niet residenten en voor residenten €18.

Waarom rustig op je kont gaan zitten als je ook een hoop werk op je hals kunt halen.

Tsja, tocht dat is de reden. We hebben een hartstikke leuke patio maar bij bepaalde windrichtingen is het een enorm tochtgat. Dus actie, harde actie. Er komt een glazen dak op en om de kosten en de complexiteit in de hand te houden moet het dak van mijn schuurtje, de rode lijn, de andere kant op afwateren. Wordt vervolgd.

32°C was het op onze trouwdag 5 juli 1976.

Bijzonder warm was het. Ik was de enigste met een jasje aan. Dat moest van Ank. De avond ervoor hadden we tot twee uur ‘s nachts op het platte dak van onze Belgische achterburen Luc en Mia, zitten pimpelen. Hij had ons uitgenodigd om kennis te maken met de woorden:”We zitten zo vaak naar elkaar te gluren het wordt tijd dat we kennis maken, komen jullie langs?” Ik schrok, gluren? Maar gelukkig is dat Vlaams voor kijken. Het was super gezellig maar toen we zeiden dat we naar huis moesten omdat we de volgende dag trouwden geloofden ze er niets van.

En toen waren er drie.

Vanmiddag vlogen de helicopters van de BRIF (Brigadas de Refuerzo en Incendios Forestales) ineens weg. Net lezen we in El Apuron dat er een kleine bosbrand was in de buurt van El Paso.

Er is ca. 4.000 m3 verbrand maar het is gelukkig snel geblust. Maar …… toen de helicopters terug kwamen waren het ineens drie!?

Ank was vandaag hard aan het werk in de tuin. Tot haar grote vreugde kon ze de eerste Pruimen oogsten. Vorig jaar, net na planten van de boom, hadden we er één en nu zijn het er een stuk of twintig, belooft wat voor volgend jaar.

Ik zat intussen langzaam gaar te worden op het dak van de gastenruimte. Het spreekwoord, de laatste loodjes wegen het zwaarst bewees zich weer eens.

De laatste vierkante meter.

En op de nokpannen na, klaar:

Naast het nu echt dichte dak, de verbeterde isolatie en door het dakraam de enorm lichte logeerkamer een veel mooier geheel met het hoofdgebouw.

Nu alleen het dak van mijn werkplaatsje nog.

Slecht weer vergeleken met Nederland.

Tja, het is hier maar 21 tot 23 graden en dat is vergeleken met Nederland op het moment maar magertjes. Maar ik ben er blij mee. Ik moet er niet aan denken dat het hier ook boven de dertig is. Ik zie me al zitten op het dak. Maar dat schiet nu lekker op en dat moet ook wel want ik krijg behoorlijk last van mijn voeten. Gehurkt zitten op een golfplaten dak valt mooi niet mee.

En dit is de kant met het raam er in.

Gisteren was het wijn en kaas festival in de Mercadillo de Agricultor. Het was meer een wijn en tapas festival maar dat mocht de pret niet drukken.

Gezellig druk en de muziek was ook erg goed.

En nog een maal om het af te leren.

De humor van de Spaanse politie maakt Ank boos.

In de digitale krant El Apuron stond een interessant stukje.

Gemiddeld is er in de lente in geheel Spanje 175 mm regen gevallen. Dat is kennelijk 15% lager dan het gemiddelde tussen 1981 en 2010. La Palma en het noorden van Tenerife zijn daarbij uitschieters naar beneden. Ik had zoiets van “gemiddeld over heel Spanje? Dat is wel een groot gebied dat wil eigenlijk niets zeggen over de verschillende regio’s in dat gebied. Dus mijn eigen metingen er eens op nageslagen. Ik schrok wel een beetje van het resultaat. Op mijn finca is in die periode maar 45 mm gevallen ….. Volgens mijn metingen is dat zo’n 50% van het langjarig gemiddelde wat ik gebruik.

Het dak van de logeerkamer gaat volgende week echt opschieten. De afgelopen week veel afwerk dingetjes gedaan die alleen maar veel tijd kosten. Voorbeeldje:

Er is een muur tegen het dak aan gezet. Hoe ga ik er voor zorgen dat het water goed wordt afgevoerd.

Dat moet even goed worden uitgezocht voor ik met mijn bak met cement het dak op kan. Resultaat:

In de cactustuin is de Koningin van de Nacht weer gaan bloeien. Het blijft fascinerend om te zien dat zo’n onmogelijk ding zulke mooie bloemen produceert.

Ook de bijen vinden de 25 cm grote bloemen fascinerend. Wel een hoop moeite voor één nacht.

Nu even waarom Ank zo boos was. Ze zit als een razende Spaanse woordjes te leren. Zo kwam ze bij het woord ‘handboeien’. Dat zijn Esposas. Letterlijk vertaald in het Nederlands: ‘Echtgenote’. Ik geloof dat ze een protest actie wil gaan organiseren.

De sloop fase is voorbij.

Zo de sloopfaze is voorbij het dak is weer (bijna) dicht en aan de opbouw is begonnen.

Dat ‘bijna’ ligt aan Ferreteria Los Chellos. Op de top moet een koper / bitumen band komen die de top afsluit maar al een week hoor ik:”morgenochtend, vanmiddag, morgenochtend etc.” En daar begin ik nu behoorlijk van te balen.

29 mei:

De huidige status:

29 mei:

De huidige status:

Van de week kwam Ank uit de moestuin met de woorden:”We eten bami vanavond”.

Gaaf toch?

I love it when a plan comes together.

Tijdens de vervanging van het dak van de logeerkamer wilde ik gelijk een dakraam plaatsen. Die kamer was namelijk nogal donker. Dus had ik een aluminium ramen en deuren leverancier uitgenodigd. Ik wilde een vast raam omdat het dak nogal hoog is. De vertegenwoordiger die kwam stelde me in eerste instantie teleur. Ze hadden geen dakramen en hij verwees me naar Velux. Na een gesprek met hem over wat er allemaal mogelijk was ben ik zelf maar eens gaan tekenen.

Zo moest het worden. Fidel, de vertegenwoordiger, gebeld en hem mijn plan voorgelegd. Nu het kon. Als ik het zo wilde zouden zij het zo maken.

Nu dat raam is inmiddels geplaatst maar ……. klopt mijn plan ook? Vandaag hard aan het werk ik moest het weten.Het gootje aan de zijkant van het raamkozijn is namelijk van essentieel belang voor een goede lekvrije afdichting.

En het resultaat:

Resultaat? Zie boven perfect! Om met Hannibal van het A-team te spreken:”I love it when a plan comes together.”.