Morgen is het winter.

Dat was wat Vicky vanochtend vertelde. Het weer voor morgen ziet er toch niet uit zoals winter voelt.

Maar vanochtend was het slechts 12° en dat voelt toch wel erg winters.

Maar goed wij gingen naar Los Llanos voor wat boodschappen en daar aangekomen was het al een heerlijk temperatuurtje.

Toen we naar de Plaza de España liepen kwamen we langs een bus van de bloedbank. Nu was ik al een tijdje van plan om me daar weer voor op te geven dus vol goede moed stapte ik naar binnen.

Wat blijkt IK BEN TE OUD!! Volgens de lieftallige jonge dame was dat niet waar want het lag aan de wet. Boven de 65 jaar mag je geen bloed meer geven.

Nu dan maar een lekker bakje koffie met een donut onder de laurierbomen.

Hoewel het op de achtergrond van de foto erg rustig lijkt te zijn was het gezellig druk er was iets te doen voor schoolkinderen. Hier hebben ze geen Stints maar een touw zoals je hieronder ziet.

Een bekeuring met een raadselachtig envelopje.

Gisteren een bekeuring gekregen. We waren in Los Llanos om nieuwe wandelschoenen voor mij te kopen en al kletsend stapten we uit de auto en vergaten de parkeermeter te vullen.

Onderweg naar huis zag ik ineens iets wits flapperen, gestopt en wat bleek, een bonnetje met een bekeuring van €60 voor parkeren zonder betalen en een klein envelopje ??? onder mijn ruitenwisser. Later op de avond zegt Ank heb je nu al naar die bekeuring gekeken? Oh ja dat is waar ook. Na zorgvuldige bestudering van het bonnetje (een uitdraai van een handprinter) bleek dat als je binnen de wettelijke termijn betaalt dat je een korting van 50% op het bedrag krijgt. Maar …….. als ik nog dezelfde dag vóór 24 uur €9 aan de automaat betaal en dan is het ook goed.

Dus ik gelijk, het was al 20:00 uur, terug naar Los Llanos. Maar bij de parkeerautomaat bleek het toch wat lastiger dan ik dacht.

Ik moest de “Anulacion Denuncia’ (anulering aankondiging) hebben maar ik begreep niet wat ik moest doen. Op dat moment komt een man uit de bar naast de parkeermeter naar me toe en vertelde dat na 8 uur je niet meer hoefde betalen. Ik vertelde hem van de bekeuring en dat ik de instructie niet snapte, zegt hij:” Nadie entiende eso, pero Miguel sabe.” (Niemand begrijpt dat maar Miguel weet hoe het moet) en hij geeft een brul:”Miguel!”. Miguel wist het inderdaad. Nu even voor de La Palma lezers:

  • Druk op het gele knopje naast het huisje tot het boetebedrag verschijnt.
  • Betaal in munten je boete.
  • Druk op het kleine blauwe knopje.
  • Druk op de grote groene knop.
  • Je betalingsbewijs komt uit het apparaat.
  • Scheur jou deel van dat bewijs, bewaar dat en stop het andere deel samen met de boete bon IN HET KLEINE ENVELOPJE.
  • Stop dat envelopje met daarin de twee bonnetjes in het brievenbusje (had ik nog nooit gezien) boven in de parkeerautomaat.

Gelukkig had ik het envelopje meegebracht dus het misterie van het envelopje is opgelost en de bekeuring betaald. Heb ik nu €51 verdiend?

REGEPA

Zo ik heb gisteravond weer een cursus gevolgd.fullsizeoutput_2283.jpeg

(Sorry dat die juffrouw helemaal in de hoek staat maar daar bleef ze maar staan en ik wilde perse haar met die eerste sheet fotograferen.)

‘Hygiene en la producción primaria agrícola’ wat zoveel betekend als: ‘Hygiëne in primaire landbouwproductie’.

Je denkt misschien kom ik ga avocado’s kweken. Ja, ja, maar zo simpel is dat dus niet. Ik ben begonnen met een cursus ‘Usario professional de productos fitrosanitarios’, Het professioneel gebruik vaklandbouw bestrijdingsmiddelen, dat is verplicht anders kan je ze dus niet kopen en nu dus deze cursus. Hier leren ze je dat, je, je als voedingsmiddelen producent moet inschrijven in de REGEPA, het ‘Registro General de la Productión Agricola’ dit is een lijst met boeren. Dit moet als je je producten wilt verkopen en daar volgen dan weer de hygiene regels uit. Dat alles dien je dan weer traceerbaar bij te houden in een ‘Cuaderno de Campo’ een logboek van alles wat je doet en laat. Daar moet staan geregistreerd:

  • Wie verantwoordelijk is.
  • Waar je land precies is.
  • Wat je precies kweekt en op welke plek.
  • Een analyse van mogelijke bedreigingen vanuit de buren.
  • Hoe je beregent en hoeveel.
  • Hoe je bemest, zowel organische en kunstmest.
  • Namen leveranciers, soorten, batchnummers etc.
  • Bestrijding van ziektes, gebruikte middelen, leveranciers, batchnummers en hoeveelheden.
  • Analyses van de hoeveelheden bestrijdingsmiddelen er in de bodem achterblijven.
  • Analyses van het door jou gebruikte water.
  • Hoe en waar je die bestrijdingsmiddelen op slaat.
  • Wanneer je snoeit, oogst en je land bewerkt.
  • Wat en hoeveel je verkoopt en aan wie.

Kommer en kwel …….. nee hoor we hebben daarnet heerlijk in het zonnetje buiten op het terras koffie zitten drinken bij een temperatuur van 22ºC.

tJFVrfaYTGyrYf1NjQwyAQ.jpg

terwijl Isabel de ene na de andere hagedis ving

iJNbzXnQTGCJcV0jhK662Q

en luid krakend verorberde.

fullsizeoutput_22a8.jpeg

Maar ze is zoooo lief alleen nu even niet.

John F. Garr.

Tijdens de tweede wereldoorlog was John F. Garr een Amerikaanse piloot die werkte op het vliegdekschip USS Block Island.

IMG_2051.jpg

In de middag van 29 mei 1944 steeg hij met zes van zijn collega op om te zoeken naar een Duitse onderzeeër. IMG_2050.jpg

Helaas vond de onderzeeër de USS Block Island eerder en bracht het schip tot zinken. Terugkeer naar zijn schip was dus onmogelijk en samen met zijn vijf collega’s gingen ze op zoek naar land. Slechts twee van de vijf overleefden het, een collega landde bij het Portugese eiland Madera en John landde in zee vlak voor ons buur dorp Tijarafe. Hij werd door plaatselijke vissers gered. Hierdoor kreeg hij de twijfelachtige eer de enigste geallieerde piloot te zijn die in Spanje terecht kwam. Onlangs overleed John op 90 jarige leeftijd. Op 1 december komt zijn weduwe naar Tijarafe om het reddingsvest dat zijn leven redde aan te bieden aan de nabestaanden van de vissers die hem toen der tijd gered hebben. Dat was de laatste wens van John die zijn hele leven zeer goede herinneringen aan La Palma heeft overgehouden. Het reddingsvest zal een plaats krijgen in het Museo Naval de La Palma.

Recent hebben we de Spaanse politieserie ‘Mar de Plastico’ bekeken op Netflix. Dat beviel erg goed, spannend maar meer een mix tussen een politieserie en een soap. Omdat deze serie zo leuk was zijn we daarna begonnen aan ‘Casa de las Flores’ (Huis van Bloemen) we hebben ons een deuk gelachen. Denk je dat ‘Goede tijden slechte tijden’ een soap is? Nu dat is vergelijken bij Casa de las Flores echt een zéér saaie bedoeling!

Het gaat over een zeer rijke familie die in bloemen handelt. De naam van dat bedrijf is Casa de las Flores. Het zijn een vader, moeder, twee dochters en een zoon. In twee afleveringen van een half uur kom je er achter dat:

  • Tijdens het grote verjaardagsfeest van de vader er een vrouw het huis in komt die zich in de bloemenkamer verhangt.
  • Deze vrouw blijkt de maîtresse van de vader te zijn.
  • De vader had samen met haar een nachtclub met travestieten.
  • De nachtclub heet ook Casa de Flores.
  • De oudste dochter was van alles op de hoogte.
  • Tijdens de hele consternatie komt ook de dochter die de vader bij haar had opdagen.
  • Een van de echte dochters van de vader komt tijdens het feest zeggen dat ze gaat verloven met een zwarte Amerikaanse man.
  • De zoon komt uit de kast maar blijkt achteraf niet homo maar bisexueel te zijn.
  • De maîtresse heeft een brief aan de moeder geschreven waarin ze vertelt dat ze wist dat de oudste dochter van de vrouw niet van haar man is en dat ze zeer veel geld heeft geleend met een valse volmacht van hem.
  • De huishoudster heeft die brief gelezen en vertelt het, in vertrouwen, aan iedereen.
  • De moeder tipt de politie over die schulden die daarna de vader arresteren en alle rekeningen blokkeren.
  • De moeder moet daardoor weer aan geld komen en gaat daarom in hasj handelen.

Ongelofelijk op naar deel drie.

Najaar.

Het wordt weer moeilijker om s’morgens uit bed te komen.

De temperaturen zijn weer dalende.

En het regent weer meer.

Er verschijnen zelfs paddestoelen in het gras tussen de bomen.

Denk je nu jonge jonge wat een depri verhaal? Nee hoor er gebeuren ook leuke dingen.

Ten eerste heb, ik na zes jaar, een nieuwe iphone (XR) gekocht wat je goed kunt zien aan de eerste foto.

Ook hebben we vanochtend lekker in het zonnetje buiten op ons terras koffie gedronken het weer is prachtig vandaag. Morgen zal het minder zijn er is een code geel waarschuwing voor La Palma i.v.m. met de te verwachten hevige regen.

Verder zijn onze gasten die in Casa Demetria verbleven vanochtend vertrokken. Ze waren erg tevreden over Casa Demetria zozeer zelfs dat ze er spijt van hadden dat ze een vervolg boeking in een ander huisje hadden. Ze kwamen woorden te kort om hun tevredenheid te beschrijven, ik werd er verlegen van. Overdreven? Nu toen we in Casa Demetria kwamen was het bijna schoner dan ze het van ons gekregen hadden en stond er een leuk kadootje voor ons.

Een Vega Norte tinto Ensamble X 2016. Een wijn waarvan er maar 6.500 flessen zijn geproduceerd. Volgens mij kan de huur wel wat omhoog.

Weinig gedaan deze week?

Nou nee, of eigenlijk ja. Voor de website voor Casa Demetria moest ik de benodigde foto’s naar de website bouwer sturen in een formaat van 1024×728 pixels. Dat kan niet op m’n iPad dus moest ik sinds lange tijd weer aan de slag met Photoshop Elements (PSE). Ik dacht dat doe ik even maar ik heb de hele week achter de computer gezeten.

Wat ik ook deed ik kreeg de foto’s niet in PSE. Omdat ik een nieuwe SSD harddrive in m’n Mac had gezet en een nieuwe versie van PSE had moest ik alle foto’s opnieuw importeren. Probleem was dat niet alle folders in PSE verschenen en de foto’s in de folder die wel verschenen kon ik openen, bewerken maar niet opslaan want dan bleek het ineens een ‘missing file’ te zijn. Zie hier:

Dit is wat in PSE verscheen. Waar zijn 2004, 2008, etc???? En waarom staat er achter de naam van mijn harddisk @snap-1311635???

Nu vanmiddag heb ik het eindelijk gevonden, voor al m’n foto bestandsnamen staat IMG-

Als ik die IMG- weghaal worden de foto’s correct gedownload en werkt alles normaal. Dus moet ik voor alle fotonamen dat voorvoegsel weghalen……. voor alle 27.5000 foto’s.

TripAdvisor Translate ………… ?????

Casa Demetria staat zoals gezegd op TripAdvisor en op Booking.com. Die sites zijn te zien in alle landen van Europa. Als je alle gegevens invoert doe je dat gewoon in het Hollands. Zij zorgen voor de vertaling in Engels, Duits etc.

Gisteren kregen we een boekingsaanvraag uit Engeland. De gehele tekst was in het Nederlands. Dus ik dacht mmmm die man spreekt Nederlands of het wordt vertaald dus ik kan kennelijk gewoon in Nederlands antwoorden. Na een poosje begon ik toch te twijfelen. Dus in het Engels een berichtje getuurd met de vraag of mijn eerdere mededeling goed was overgekomen. Niet dus. De klant, Paul, zei me ik spreek Engels en Spaans een beetje Duits maar Nederlands, nee daar begrijp ik niets van.

Maar het wordt nog erger! Nadat Sonja en Rik in Casa Demetria hadden verbleven schreven ze een erg goede review. Ik heb ze daarvoor bedankt. Komen vandaag onze Engelse buurvrouwen op bezoek en een van de eerste dingen die ze vroegen was wie hadden jullie een paar weken geleden in Casa Demetria? Zij hadden de review en mijn antwoord gelezen en daar schrok ik een beetje van ……..

😱 Dat Google translatie laat toch nog wel wat te wensen over. Maar eens gaan kijken of ze daar nog wat aan kunnen verbeteren.

Documento National de Identidad.

Aan Antonio had ik gevraagd of hij geen foto voor me had van, zijn tante, de laatste bewoonster van de pajero die op onze finca staat. Dat was namelijk zijn tante Demetria. Nu die had hij niet maar nog wel haar indentiteit kaart. Naar haar hebben we dan ook, met Antonio’s toestemming, de pajero genoemd; Casa Demetria.

Dit was Demetria.

Erg leuk, maar wat me best raakte was wat er op de achterkant stond.

Haar geboorte datum was 22 december net als die mijn moeder zij echter in 1900 mijn moeder in 1919. Wat een toeval.

Wat ook blijkt is dat ze niet kon schrijven. Bij haar handtekening staat n.l. “No sabe” wat betekent “Weet ze niet” wat weer betekent dat ze niet kon schrijven.