In slopen ben ik goed. 

Ondanks de aanhoudende warmte weer best wat gedaan. In de pajero is de temperatuur door die dikke muren bovendien erg aangenaam. De muren van de pajero zijn voorzien van een slechte kalkachtige stucklaag, die moet er vanaf om te worden vernieuwd en bovendien moeten er electriciteitsleidingen in worden aangebracht. Nu  met behulp van een hydraulische boorhamer c.q. beitel gaat dat slopen me goed af. Probleem is alleen dat dat ding niet licht is en kennelijk steeds zwaarder wordt. Nadat de helft van de slaapkamer was gedaan begonnen bovendien m’n handen te tintelen dus maar even gestopt morgen verder. 

In den beginne:

En na zo’n uurtje of drie bikkelen en het afvoeren van vier kruiwagens cement. 

Wat een enorme ruimte hè met zo’n panoramafoto. 

Onder het motto de wonderen zijn de wereld nog niet uit even dit. Gisteren heb ik een foto laten zien van een bloeiende bisschopsmuts (eerst abusievelijk monnikskap genoemd). Die bloem was toen geel. 

Wat zie ik zojuist tot m’n grote verbazing? Die bloem is nu roze!

And than the walls came tumbling down. 

Zo vandaag het gisteren gemaakte plafonnetje op de houten kozijnen van de deur tussen de slaapkamer en woonkamer gemonteerd. Het zit nu weer op precies de zelfde plaats als bij de oude, 150 cm hoge, deur. En daarna die constructie in het gat in de muur geplaatst. 

Dat klinkt wel gemakkelijker dan het was. Toen we de zware constructie overeind zetten raakte hij de zijkant van de muur waardoor er zowel links als recht veel stenen naar beneden vielen. Een er van kreeg ik op m’n borst en dat zal morgen wel een fraaie blauwe plek zijn. 

Hoe dat kan? Nu de muren van die oude pajero’ worden gemaakt uit stenen met een grootte van 1 tot 4 voetballen. Ze worden keurig op elkaar gestapeld zodat de totale dikte ongeveer 60 cm wordt. De grote stenen worden gefixeerd met kleinere en de ruimte tussen de twee buitenkanten, ‘de spou’, wordt gevuld met kleinere stenen en dat geheel wordt dan gefixeerd met klei. Op de buitenzijde komt een laag cement. De onderstaande foto zie je de muur aan de linkerkant van de doorgang van bovenstaande foto. Je ziet erg goed de grote stenen de kleine in het midden en de klei die het geheel moet fixeren. 

Nu dat geheel is ontzettend sterk …. totdat … je het evenwicht verstoort wat wij met onze bouwactiviteiten deden. En als het dan gaat dan gaat het ook. 

Maar goed er is niets gebeurd en het geheel is inmiddels met een cementen korset verstevigd. Morgen gaan we de zijkanten opvullen met cement zodat we weer een net en sterk gat krijgen.  

Het tweede plafonnetje. 

Gelukkig is het niet meer zo warm. We hebben net drie dagen van 32/33° gehad en vrijdag nacht, tijdens de eerste tapas route avond is de temperatuur niet onder de 27° gezakt. Deed me erg aan Santo Domingo denken. 

Vandaag het tweede plafonnetje gerestaureerd dat in de muur boven de deur van de kamer naar de slaapkamer moet komen. We zijn er in geslaagd het originele hout te hergebruiken. 

Het ronde gat is van een schanierpunt. Vroeger bestonden de scharnieren hier aan de bovenkant van de deur uit een gat in het kozijn en een ronde houten pen aan de bovenkant van de deur die in dat gat draaide. 

Het schanier aan de onderkant van de deur was weer zo’n, korte, ronde houten pen met daaromheen een metalen busje dat steunde op een U vorming metalen plaatje dat was geplaatst onder in het deurkozijn. 

Dat plafonnetje is ook niet massief maar een samenraapsel van stukken Tea. 

Het originele hout hebben we beter afgewerkt. Planken werden vroeger handmatig gemaakt daardoor is er dus niets vlak, recht of haaks. Daarna hebben we het geheel aan elkaar gelijmd. Zie je gelijk waarom je veel lijmklemmen nodig hebt. 

Effin morgen gaan we het plaatsen nu moest de lijm drogen en ik wilde de F1 zien. Niet een onverdeeld genoegen, Max die wéér uitvalt door technische problemen terwijl hij aan het vechten is om de derde plaats. Er gebeurde verder wel erg veel. 

Nog even een foto van pielemans die weer volop in bloei staat.