Een nieuwe poging.

Gisteren kwamen we er achter dat onze Pitaya voor de eerste maal ……… gebloeid had.

Die Pitaya bloemen lijken heel erg op de koningin van de nacht en ze bloeien net als hen slechts een nacht.

Onze koninginnen van de nacht hebben meer bloemen. We hebben er vier één met 4, één met 5, één met 12 (na aftrek van 6 aangevreten bloemen) en één met 14 bloemen. Én al die bloemen bloeien vandaag en morgen. Dus ik weer in de weer met mijn telefoon en verlichting om weer een time-laps te maken.

Morgen het resultaat.

Bewijs.

In het verleden heb ik regelmatig verteld dat hagedissen van alles en nog wat opeten. Het is een echte plaag, tomaten, aardbeien, bloemen net opkomend zaaigoed kortom niets is veilig. Ze klimmen gewoon in de planten en nemen bij fruit van alles bij voorkeur slechts één hap. Zelfs als we op het terras zitten te eten komen ze langs om de op de grond gevallen kruimels op te eten. Broodkruimels stukjes kaas, alles wordt verorberd. Vooral bij Ank in de buurt is het smullen.

Dat moest ik dus ook maar eens laten zien. Hieronder wordt vakkundig een bloem van een valeriaan opgepeuzeld. Daar zijn ze dol op.

Dus bij deze aangetoond. Begrijp je ook waarom deze Adenium is voorzien van een slotgracht.

Tot de volgende keer.

Plumeria of ook wel Frangipani.

Ze zijn er weer

Gisteren zijn de helicopters van de brandweer weer aangekomen. Na de maanden van hun afwezigheid is dat toch een geruststellende gedachte dat ze de droge zomer maanden hier weer staan. Dat ze terug zijn is aan de andere kant ook weer een teken aan de wand.

Ik baal overigens wel van bovenstaande foto. Ik was net te laat om de tweede helikopter te fotograferen terwijl hij nog in de lucht boven het vliegveld hing met die mooie blauwe zee op de achtergrond. Sorry ik vind dit zelf uitermate irritant. Kan je zeggen dan fotoshop je hem toch daar naar toe maar dat vind ik neerkomen op bedrog, kan ik wel maar zal ik nooit doen.

Vannacht hadden we weer twee schitterende bloemen van de Koningin van de Nacht. Maar ja, zodra koning 🌞 zijn gezicht laat zien laten de dames hun mooie hoofdjes hangen.

Al die witte pluizige uitsteeksels worden nog bloemen. Op de voorgrond de eerste bloem die inmiddels uitgedroogd is afgevallen en onderweg is naar de vergetelheid. Het is echt ongelofelijk dat zo’n simpel ogend cactusje zulke prachtige bloemen krijgt.

Sistema de riego.

Dat is Spaans voor beregeningsysteem. Ik dacht om bij deze eens iets over mijn ‘sistema de riego’ eens iets te vertellen.

Op dit moment geef ik 6.500 liter water per dag aan 50 🥑, 5 🍊, 2 🍋 bomen, 5 amandelbomen, een mango- en een perzikboom, de groente- en de twee siertuinen. Om dat met de hand te doen en de juiste hoeveelheden te geven is lastig en erg veel werk dus heb ik dat geautomatiseerd.

Ik heb geen waterrecht dus moet ik mijn water van iemand kopen die dat wel heeft én water over heeft. Dat water zit in een basin dat net boven Puntagorda ligt. dat water wordt toegevoerd door metalen buizen die je overal ziet. Ik ben lid van de Comunidad de regantes San Mauro – El Calvario. Wij zijn met z’n 22 eigenaar van de waterbuis en alle aansluitingen. Dat water komt bij ons binnen aan de ingang van onze Finca. In de metalen box zit een watermeter en een drukregelaar.

Vandaar loopt het water naar de hut die Frans en ik samen hebben gemaakt. In die hut zitten een systeem dat nodig is om kunstmest aan het sproeiwater toe te voegen en de computers die de elektrische kleppen aansturen.

De hut
Het aanzuigsysteem, de kunstmest en het vat waar de in water oplosbare kunstmest in wordt aangemaakt.
De computers
sturen de elektrische kleppen aan die het water via de buizen naar de planten op de verschillende terrassen loopt.

Die zwarte buizen worden geleidelijk kleiner en monden uit in microsproeiers.

De sproeiers geven bij 1 bar druk: blauw 50, geel 30 en rood 75 liter per uur.

Als je dus weet hoeveel water je moet geven kies je een sproeikop en programmeer je de benodigde sproeitijd in de computers via je telefoon.

De computers verbinden via Bluetooth met mijn telefoon (nu even niet).

Er zijn drie terrassen met een hoogteverschil van 5 meter waardoor er een drukverschil van een half bar ontstaat. Daardoor zou het bovenste terras slechts een half bar waterdruk hebben en het laagste 1,5 bar. Elk niveau heeft daarom zijn eigen systeem dat om de beurt water krijgt. Maar uiteindelijk ziet het er dan zo uit.

Drie maal rood die over 180° water geven. De stam mag n.l. niet nat worden.
De blauwe draai sproeiers die over 360° water geven.
Soms gaat het mis, hier is een blauwe sproeier van de slang geschoten.
Ook hier gaat het mis, een gescheurde slang, op gestaan?

Er is dus, ook al is het geautomatiseerd, steeds onderhoud nodig. En waar doe je het allemaal voor? 3.000 kg avocado’s per jaar sinaasappelsap, veel groenten en aardbeien en …

dit pareltje, een andere variëteit van de ‘Koningin van de nacht’.

Dag 98, in de ban van de boot?

Er gebeurt hier niet veel. Ik ben hard aan het werk om alle boomtakken die na het snoeien zijn overgebleven door de hakkelaar (trituradora) te halen. Verder kennelijk heel wat los gemaakt met mijn verhalen over de LNG River Orasia. Gisteren, net als vandaag overigens, kreeg ik er wel vragen over. Nu het verhaal is ten einde, woensdag heeft hij, na nog een lus, koers gezet naar Tenerife waar hij gisteren is aangekomen. Kan je weer slapen Anne.

Waar nu al dat op en neer gevaar voor nodig was zullen we waarschijnlijk nooit weten.

Ik heb al een paar keer over de Koningin van de Nacht geschreven en nu heb ik nog wat. Zelfs van achteren zijn ze mooi

Dag 28, baas boven baas.

Het aantal Corona gevallen op ons eiland blijft erg stabiel, het loopt wel iets op maar niets om je druk over te maken. Het zijn er nu 70.

De hele toeristenindustrie ligt stil. Maar de mensen zitten zeker niet rustig thuis. Zeker niet nu het gerucht gaat dat Spanje zijn grenzen wil sluiten voor alle buitenlanders tot 2021. Men zou het in eigen land op vakantie gaan willen bevorderen. Nu dat zal één klap geven.

In onze cactus tuin voor Casa Demetria is het voorjaar, mede door het prachtige weer, duidelijk waarneembaar. De cactussen komen meer en meer in bloei. Ik blijf dat fascinerend vinden. Zulke enorme verschillen.

Deze grote jongen van zo’n 180 cm heeft prachtige kleine bloemetjes van zo’n 10 mm groot.

Maar wel veel.

Deze kleine jongen van ca. 4 cm staat in een hoekje stilletjes mooi te zijn met prachtige bloemetjes van een mm of 8.

En deze grote broer met een diameter van 35 cm bloeit ook.

Zijn bloemen hebben een grootte van 2 cm.

Maar ja, baas boven baas, je hebt ook ook deze.

Een bolletje van ca. 8 cm met een bloem die wel drie maal zo groot is. Ik noem deze altijd de cactus met grootheidswaanzin.

Het is zacht in Nederland en zomer hier.

Het is vandaag voor de zesde dag op rij boven de 25°C. Het was zelfs 26,3°C. S’nachts komt de thermometer niet onder de 18°C. Heerlijk weer dus.

Een afdruk van mijn weerstation.

We hebben dus een Calima.

De lucht is grijs en vol woestijn stof.

Lekker toch, die temperaturen, buiten zitten en eten? …….. Maar het is midden in de winter, dit hoort niet! We genieten er wel van maar dat onderbuikgevoel wil maar niet weggaan. Het hoort 18° te zijn en te regenen.

De bloemen in de tuin hebben dat gevoel niet, er wordt door mij immers voldoende water gegeven.

Een bloeiende durazno een soort perzik.
Een strelitzia.
En ook de amandelen staan overal in volle bloei.

De Koningin weigert wakker te worden.

Gisteren een ‘timelaps’ gemaakt van de Koningin van de Nacht in de Cactustuin.

Een hele opstelling gemaakt met twee statieven, één voor mijn iPhone en een voor een lamp. Resultaat …….. mooi plaatje, je ziet het donker worden en de gasten in Casa Demetria die de TV aanzetten, maar de Koningin slaapt door.

Ik zit nu met de vraag, komt het door het licht van de lamp dat hij niet open gaat of was ik gewoon te vroeg? Vanavond poging twee.

In Casa Demetria zitten momenteel twee Spaanse mensen. Super vriendelijke mensen. Wij zijn gewend om onze gasten groenten te brengen uit de moestuin of een cakeje wat Anky bakt. Vandaag kwamen zij ons echter verrassen met een heerlijke tortilla en gebakken paprika. Echt heerlijk!

Anky’s klets club / Schande!

Ank gaat drie maal per week naar pilatus. Probleem is nu dat Bea de Palmese die les geeft 7,5 maanden zwanger is. Lesgeven gaat dus niet meer. Dus wat hebben de dames besloten; We gaan wandelen. Om de week zet iemand een route van ca. drie kwartier uit in de buurt van haar woning. Deze week was het Ank’s beurt. Dus afgelopen zondag route uitgezet.

fullsizeoutput_28cb

En vandaag was het zo ver. De dames starten bij San Mauro en liepen in een grote boog om ons huis. Hier lopen ze de heuvel tegenover ons terras op.fullsizeoutput_28db

En weet je wat? Ik kon ze zowat de hele route horen kletsen ongelofelijk wat kunnen die dames OH’en. Na de route was het koffiedrinken bij ons thuis. In het midden haar lerares Bea.fullsizeoutput_28d8

Nu die schande.

Zaterdag was de Ultramaraton Transvulcanica. Ultra want hij is 74 km lang en de deelnemers moet ook nog eens 4000 m stijgen en ook weer dalen. Men loopt van de zuidpunt van het eiland omhoog over de vulkanen route naar de Roque de los muchachos dan omlaag naar Tazacorte en vervolgens weer omhoog naar Los Llanos.

Wie doet dat nu? Wel 3.000 atleten uit 60 landen, een mega event. De mannelijke winnaar liep de route in 7 uur en 11 minuten. Die dame die won was de Nederlandse Ragna Debats. Ze won in, 8 uur en 9 minuten, een nieuw parcour record. Bovendien had ze ook nog 15 minuten voorsprong op nummer twee. fullsizeoutput_28d2GEWELDIG! Wat verder leuk is dat ze ook nog op La Palma gaat trouwen. Ze had vooraf in een interview gezegd dat ze dat zou doen als ze won. De gelukkige is de man die vorig jaar de Transvucanica won.

En die schande? Nu helemaal niets in het sportnieuws noch in de webkranten van Nederland! Dat vind ik schande.

Nog even wat bloemen uit de tuin.fullsizeoutput_28d6

9azz4CDFT%SYK9Opadok6w