Ik ben de blog niet vergeten, maar …

D’r gebeurd gewoon niet veel. Ik probeer te snoeien,

Als het goed weer is,

Maar het regent steeds, niet erg veel maar je wordt wel nat en de bomen ook.

En zoals je ook kan zien moet ik ook het onkruid nog verder maaien maar dat kan niet want er zijn gasten in Casa Demetria en die bosmaaier maakt nogal wat herrie.

De cactustuin voor Casa Demetria doet het goed. Weer een nieuwe bloem die we nog nooit gezien hebben.

Al dat onstabiele weer heeft wel een goede invloed op de zonsondergangen.

De rest van de week ziet er wat weer betreft niet goed uit, veel regen. Oh ja, dit zag ik deze week ook weer de wolken die over de bergkam stromen en dan verdwijnen in een rechte lijn. Heel bijzonder.

¿Wanneer gaat het regenen?

Het was gisteren weer erg warm, 27,9°C werd het. “¿Wanneer gaat het regenen?” zuchtte Paco gisteravond, terwijl hij zijn jonge avocado bomen water stond te geven. En gelijk heeft hij, er is erg weinig regen gevallen.

Als je de oranje lijn van dit jaar (slechts 40 mm) vergelijkt met de blauwe van vorig jaar (272 mm op de dezelfde tijd) of de zwarte van 2017 (121mm) dan zie hoe weinig er is gevallen.

Je kunt er weinig meer aan doen dan dan genieten van wat je wel hebt. Hier een foto van gisteren van de typische zonsondergang tijdens een Calima.

De cactussen hebben er geen problemen mee. Deze heb ik voor het eerst in bloei gezien het zijn ook maar kleine bloemetjes ca.10 mm groot. Ik blijf die enorme variëteit van cactussen en hun bloemen erg leuk vinden.

¿En dat omgekeerde vraagteken? Dat is hoe men in Spanje een vragende zin begint. S’lands wijs s’lands eer.

Cruz de Matos en een ondeugende cactus.

Vandaag de laatste dag van het bezoek van Merel en Tim. Het is nog steeds erg mooi weer en we besloten naar Cruz de Matos te lopen. Dat punt is vanaf ons huis te zien.

Je loopt eerst naar beneden naar San Mauro en dan door twee Barancos naar de berg met het kruis.

Het zicht op San Mauro na de eerst Baranco.

Wie er het eerste is.

Helaas moest ik het tegen de jeugd afleggen.

Best een stevig wandelingetje maar je wordt beloond met een door de calima beetje heiig maar schitterend uitzicht.

Ank had een plekje in de schaduw gevonden.

Dan nog een stukje door naar het tweede puntje van de berg.

Alwaar ik het volgende filmpje maakte.

En dan komt het minst leuke deel, de weg terug. Maar het geeft wel voldoening als je dan het volgende op je telefoon ziet.

En die ondeugende cactus? Die staat in de tuin.

Het spektakel.

Een paar dagen geleden was ik benieuwd naar het spektakel dat de Koningin van de nacht zou geven als haar bloemen open zouden gaan. Nu gisteravond was het zo ver.

Deze had slecht drie bloemen.

Maar deze heeft zijn naam pas echt verdiend.

En dan krijg ik nog niet eens alle bloemen op de foto. Wel een beetje jammer dat het slecht een nacht duurt. Nu om 07:45 uur, na één nacht is het feest voorbij en is er weinig koninklijks meer van over.

T’is eindelijk gelukt, ik heb een rotsmak gemaakt. 

Ja Lex ook ik ben gevallen.  Ik ben een hartstochtelijk gelover dat een opgeruimde werkplek het werk prettiger en veiliger maakt. Elke dag en ook tijdens het werk ben ik steeds bezig om alles georganiseerd en opgeruimd te houden, soms tot ergernis van anderen. Maar gisteren morgen ging het toch mis. Net nadat ik alles weer opgeruimd had liep ik met een ca. 15kg zware brok van metselwerk en dakpannen naar de berg puin naast de pajero toen ik op een achtergebleven latje stapte. De achterkant van dat katje wipte omhoog en voorkwam dat mijn achterste voet die op weg was naar voren dat ook kon doen en ……. bats daar lag ik. 

Even dacht ik dat de wereld verging en dat m’n knieschijf nu wel in m’n knieholte moest zitten maar dat viel, nadat alle kleuren van de regenboog verdwenen waren en ik weer gewoon kon ademhalen, mee. M’n knie begon gelijk op te zwellen en ook m’n koon bloedde. M’n knie ingesmeerd met Arniflor vallen en stoten gel en een drukverband er om en de rest van de dag met een boek op de bank gezeten. 

Vanochtend ben ik weer aan het werk gegaan. Als ik niets doe dan gebeurt er ook niets en ik wil dat dak dicht hebben voor het gaat regen. Ondanks m’n stijve en pijnlijke knie ben ik toch goed opgeschoten. Ook omdat het weer boven de 30° is ben ik  maar weer op tijd opgehouden. 

Anky die de cactussen voor de pajero water geeft.