Windhoos.

In Spanje wonen veel buitenlanders. Volgens een onderzoek de site Spanjevandaag.com zijn er (afgerond) 47 miljoen Spanjaarden waarvan er 10% buitenlander zijn en een procent van de Spaanse bevolking is Nederlands. Let op dit geldt voor geregistreerde personen. Er zijn ook veel niet geregistreerde buitenlanders. Een overzicht:

Gisteren toen we na de enerverende F1 van Oostenrijk buiten kwamen ontstond er, terwijl we er naar stonden te kijken, op het stuk land van Paco naast ons een windhoos. De slangen van de irrigatie vlogen door de lucht en de dennennaalden die hij gebruikt om verdamping van het water op het land te verminderen liggen nu voor een groot deel over onze finca.

De slangen, die nu schots en scheef over zijn land liggen, had hij vorige week gelegd omdat hij aardappelen wil gaan kweken. Het was gelukkig snel weer voorbij.

Vanmiddag heb ik van een klein cactusje een foto gemaakt. Omdat de bloemetjes zo klein waren, ca. 2 mm, heb ik mijn spiegelreflex camera gebruikt.

Toen ik de foto vergrootte bleek tot mijn verassing:

Dat de bloemetjes vol hele kleine kevertjes zaten. Ik ben nog eens terug gegaan en toen zag ik ze met het blote oog ook. Ze zijn ca. 1 mm groot.

Slecht weer vergeleken met Nederland.

Tja, het is hier maar 21 tot 23 graden en dat is vergeleken met Nederland op het moment maar magertjes. Maar ik ben er blij mee. Ik moet er niet aan denken dat het hier ook boven de dertig is. Ik zie me al zitten op het dak. Maar dat schiet nu lekker op en dat moet ook wel want ik krijg behoorlijk last van mijn voeten. Gehurkt zitten op een golfplaten dak valt mooi niet mee.

En dit is de kant met het raam er in.

Gisteren was het wijn en kaas festival in de Mercadillo de Agricultor. Het was meer een wijn en tapas festival maar dat mocht de pret niet drukken.

Gezellig druk en de muziek was ook erg goed.

En nog een maal om het af te leren.

De humor van de Spaanse politie maakt Ank boos.

In de digitale krant El Apuron stond een interessant stukje.

Gemiddeld is er in de lente in geheel Spanje 175 mm regen gevallen. Dat is kennelijk 15% lager dan het gemiddelde tussen 1981 en 2010. La Palma en het noorden van Tenerife zijn daarbij uitschieters naar beneden. Ik had zoiets van “gemiddeld over heel Spanje? Dat is wel een groot gebied dat wil eigenlijk niets zeggen over de verschillende regio’s in dat gebied. Dus mijn eigen metingen er eens op nageslagen. Ik schrok wel een beetje van het resultaat. Op mijn finca is in die periode maar 45 mm gevallen ….. Volgens mijn metingen is dat zo’n 50% van het langjarig gemiddelde wat ik gebruik.

Het dak van de logeerkamer gaat volgende week echt opschieten. De afgelopen week veel afwerk dingetjes gedaan die alleen maar veel tijd kosten. Voorbeeldje:

Er is een muur tegen het dak aan gezet. Hoe ga ik er voor zorgen dat het water goed wordt afgevoerd.

Dat moet even goed worden uitgezocht voor ik met mijn bak met cement het dak op kan. Resultaat:

In de cactustuin is de Koningin van de Nacht weer gaan bloeien. Het blijft fascinerend om te zien dat zo’n onmogelijk ding zulke mooie bloemen produceert.

Ook de bijen vinden de 25 cm grote bloemen fascinerend. Wel een hoop moeite voor één nacht.

Nu even waarom Ank zo boos was. Ze zit als een razende Spaanse woordjes te leren. Zo kwam ze bij het woord ‘handboeien’. Dat zijn Esposas. Letterlijk vertaald in het Nederlands: ‘Echtgenote’. Ik geloof dat ze een protest actie wil gaan organiseren.

Horror cactus.

Om het onkruid op onze finca te maaien heb ik twee Stihl bosmaaiers. Een grote met een benzine motor en een kleine accumaaier. Met de accu maaier maak ik voordat ik met de grote ga maaien de sproeikoppen vrij zodat ik ze niet naar de sproeikoppenhemel help met de grote. Ook gebruik ik de kleine om zo nu en dan waar nodig bij te werken.

Gisteren morgen was ik daar druk mee bezig omdat de finca er goed moet uitzien want er komen weer nieuwe huurders voor Casa Demetria toen mijn buurman Paco naar me toe kwam. Hij was erg geïnteresseerd in de accu maaier en vertelde me dat het in het dorp véél warmer was dan de zeer prettige en totaal windstille 18°C waar wij op dat moment van genoten. Ik op HDmeteolapalma kijken en:

Volgens Paco werd het halverwege het dorp en ons ineens heel fris. Heel apart.

En dat is ook de volgende cactus. Eerst kreeg hij niet eens zo heel erg aparte bloemen.

Waarvan de meeste er af vielen maar er bleef een bolletje zitten en die is nu open gebarsten.

Ziet er een beetje gruwelijk uit net of ‘ie elk moment een hap kan nemen.

Wat liefelijker is de volgende die we ook nog niet in bloei zagen.

Deze staat er vlak naast heeft al eens meer gebloeid maar is te mooi om niet nog een keer te laten zien.

Zeg nu zelf, toch een eind liefelijker dan die horror cactus?

Weer naar de tandarts.

Deze keer moest een beschadigde vulling gerepareerd worden. Deze reparatie was al bepaald en begroot bij het eerste bezoek. Ik heb van dit bezoek geen foto’s want ja dat gaat lastig als je in de stoel ligt. Hoe ik het ervaren heb? Vreemd twee van die jonge, en knappe, dames die druk bezig zijn met de bewuste kies en verder … weer erg onder de indruk. Niets gevoeld, als het niet zo’n herrie was al dat geboor en geslijp had ik wel in slaap kunnen vallen. De rekening? Gelijk aan de begroting.

Op de terugweg naar de auto zagen we dit.

Normaal zie je boven de huizen de bergen. Nu was alles bedekt door laaghangende bewolking behalve de top. Grappig.

Nog even over de cactustuin nog meer bloemen.

De rode op de achtergrond is omgevallen door het gewicht van al zijn bloemen. Maar ze kunnen er ook zo uitzien:

Anky’s klets club / Schande!

Ank gaat drie maal per week naar pilatus. Probleem is nu dat Bea de Palmese die les geeft 7,5 maanden zwanger is. Lesgeven gaat dus niet meer. Dus wat hebben de dames besloten; We gaan wandelen. Om de week zet iemand een route van ca. drie kwartier uit in de buurt van haar woning. Deze week was het Ank’s beurt. Dus afgelopen zondag route uitgezet.

fullsizeoutput_28cb

En vandaag was het zo ver. De dames starten bij San Mauro en liepen in een grote boog om ons huis. Hier lopen ze de heuvel tegenover ons terras op.fullsizeoutput_28db

En weet je wat? Ik kon ze zowat de hele route horen kletsen ongelofelijk wat kunnen die dames OH’en. Na de route was het koffiedrinken bij ons thuis. In het midden haar lerares Bea.fullsizeoutput_28d8

Nu die schande.

Zaterdag was de Ultramaraton Transvulcanica. Ultra want hij is 74 km lang en de deelnemers moet ook nog eens 4000 m stijgen en ook weer dalen. Men loopt van de zuidpunt van het eiland omhoog over de vulkanen route naar de Roque de los muchachos dan omlaag naar Tazacorte en vervolgens weer omhoog naar Los Llanos.

Wie doet dat nu? Wel 3.000 atleten uit 60 landen, een mega event. De mannelijke winnaar liep de route in 7 uur en 11 minuten. Die dame die won was de Nederlandse Ragna Debats. Ze won in, 8 uur en 9 minuten, een nieuw parcour record. Bovendien had ze ook nog 15 minuten voorsprong op nummer twee. fullsizeoutput_28d2GEWELDIG! Wat verder leuk is dat ze ook nog op La Palma gaat trouwen. Ze had vooraf in een interview gezegd dat ze dat zou doen als ze won. De gelukkige is de man die vorig jaar de Transvucanica won.

En die schande? Nu helemaal niets in het sportnieuws noch in de webkranten van Nederland! Dat vind ik schande.

Nog even wat bloemen uit de tuin.fullsizeoutput_28d6

9azz4CDFT%SYK9Opadok6w

 

Isabel verbaasd, hij graaft een gat maar poept er niet in.

Deze week mijn nieuwe weerstation ontvangen. Het oude werd, twee jaar oud door de Amerikaanse leverancier van het internet gegooid bovendien deed de regensensor het niet meer. Je kon een update kopen maar die was erg duur en werd buiten Amerika niet geleverd. Vast trump (expres geen hoofdletter) aanhangers, Amerika first en the rest of the world can drop dead.

Dus gelijk het dak op.

Er zit een erg duidelijk schermpje bij.

De bovenstaande foto heb ik zojuist genomen zoals je kunt zien.

Er kwamen trouwens meer pakjes deze week.

Sonja onze oudste komt zondag voor een weekje met onze kleinzoon en haar partner. Ze moet gedacht hebben ik zal zorgen dat er voldoende in huis is.

Vanmiddag hebben we onder grote belangstelling van Isabel wat cactussen in de tuin voor Casa Demetria gezet. Nadat ik een gat gemaakt had en er een cactus in zette keek ze me stomverbaasd aan. Ze moet gedacht hebben:”Hij graaft een gat en poept er niet in!!!”

Ik ben de blog niet vergeten, maar …

D’r gebeurd gewoon niet veel. Ik probeer te snoeien,

Als het goed weer is,

Maar het regent steeds, niet erg veel maar je wordt wel nat en de bomen ook.

En zoals je ook kan zien moet ik ook het onkruid nog verder maaien maar dat kan niet want er zijn gasten in Casa Demetria en die bosmaaier maakt nogal wat herrie.

De cactustuin voor Casa Demetria doet het goed. Weer een nieuwe bloem die we nog nooit gezien hebben.

Al dat onstabiele weer heeft wel een goede invloed op de zonsondergangen.

De rest van de week ziet er wat weer betreft niet goed uit, veel regen. Oh ja, dit zag ik deze week ook weer de wolken die over de bergkam stromen en dan verdwijnen in een rechte lijn. Heel bijzonder.

¿Wanneer gaat het regenen?

Het was gisteren weer erg warm, 27,9°C werd het. “¿Wanneer gaat het regenen?” zuchtte Paco gisteravond, terwijl hij zijn jonge avocado bomen water stond te geven. En gelijk heeft hij, er is erg weinig regen gevallen.

Als je de oranje lijn van dit jaar (slechts 40 mm) vergelijkt met de blauwe van vorig jaar (272 mm op de dezelfde tijd) of de zwarte van 2017 (121mm) dan zie hoe weinig er is gevallen.

Je kunt er weinig meer aan doen dan dan genieten van wat je wel hebt. Hier een foto van gisteren van de typische zonsondergang tijdens een Calima.

De cactussen hebben er geen problemen mee. Deze heb ik voor het eerst in bloei gezien het zijn ook maar kleine bloemetjes ca.10 mm groot. Ik blijf die enorme variëteit van cactussen en hun bloemen erg leuk vinden.

¿En dat omgekeerde vraagteken? Dat is hoe men in Spanje een vragende zin begint. S’lands wijs s’lands eer.

Cruz de Matos en een ondeugende cactus.

Vandaag de laatste dag van het bezoek van Merel en Tim. Het is nog steeds erg mooi weer en we besloten naar Cruz de Matos te lopen. Dat punt is vanaf ons huis te zien.

Je loopt eerst naar beneden naar San Mauro en dan door twee Barancos naar de berg met het kruis.

Het zicht op San Mauro na de eerst Baranco.

Wie er het eerste is.

Helaas moest ik het tegen de jeugd afleggen.

Best een stevig wandelingetje maar je wordt beloond met een door de calima beetje heiig maar schitterend uitzicht.

Ank had een plekje in de schaduw gevonden.

Dan nog een stukje door naar het tweede puntje van de berg.

Alwaar ik het volgende filmpje maakte.

En dan komt het minst leuke deel, de weg terug. Maar het geeft wel voldoening als je dan het volgende op je telefoon ziet.

En die ondeugende cactus? Die staat in de tuin.