La Palma, het eiland met de eeuwige lente.

Tja, zo wordt La Palma ook wel genoemd naast, La Isla Bonita (het mooie eiland) en La Isla Verde (het groene eiland). En wat gebeurt er in de lente, de bloemetjes gaan bloeien en in lijn met bovenstaande uitspraak kan dat hier dus in alle maanden zijn. En dat blijkt, onze gatenplant (gegroeid uit een stekje uiteraard) in de patio,

Met zijn bladeren van 60 cm groot staat in bloei.

Maar liefst vier bloemen komen er aan. Deze is 23 cm groot, helaas verborgen achter de enorme bladeren. Ook deze kleine cactus staat voor het eerst in bloei.

En dan heb ik het nog maar even niet over de koningin van de nacht, 15 knoppen zitten er in.

Een diameter van 20 cm krijgen die bloemen. Dat wordt de derde keer dat hij bloeit dit jaar.

Wat het weer betreft is het erg heftig …. op de andere eilanden.

Hier, ik zit buiten op het terras de blog te schrijven, schijnt de zon en is het bijna windstil, heerlijk.

Dat het erg rustig is, is ook te zien op de foto van de zee die ik vanochtend nam.

Het leek wel of we een enorme draaikolk voor de deur hadden.

Als’ie zakt dan zijn we zuur.

Dat waren de woorden van m’n bezige bijtje toen ze onderstaande foto in ‘El Apuron’ zag.

Voorlopig is het zeer lekker weer met een vlakke oceaan, een temperatuur van 24 graden en een zacht windje. Vanmiddag komen de geleerden weer bij elkaar om de situatie te beoordelen.

Ik heb daarnet samen met Rob een bloemetje uit een agave geplukt.

Dat viel nog niet mee. Die bloemetjes zijn zo’n 10 meter hoog. Rob was bang dat met de te verwachten winden het ‘bloemetje’ de telefoonkabel of zijn terrasdak zou kunnen beschadigen.

Wat wel apart van zo’n bloeiende agave is dat dat het laatste is wat zo’n plant doet, als hij gebloeid heeft sterft hij. Zijn nageslacht wat dan al rond zijn stam groeit neemt dan het stokje over.

We hebben weer wat bijzonders.

Vlak bij ons huis staat het oudste stenen huis van Puntagorda. Het oudste deel van dat huis zou zo’n 300 jaar oud zijn. Het staat leeg omdat de bewoners zijn overleden en de erfgenamen er niets mee doen. De vorige eigenaar moet een prachtige tuin met veel bijzondere planten hebben gehad. Er stonden veel potten en hangplanten die toen wij hier kwamen wonen nog van iemand water kregen. Al zeker zo’n twee jaar gebeurt dat ook niet meer en alles is dus nu dood. Maar …….. mijn bezige bijtje heeft er gelukkig stekken van genomen. Hieronder zie je een orchidee van de familie Stanhopea. Drie jaar hangt hij hier al en nu bloeit hij voor het eerst.

Bijzonder is dat de bloemen onder uit de mand groeien. Erg mooie bloemen die bovendien erg sterk en heerlijk ruiken. Ongeveer zoals een combinatie van kaneel en fresia’s.

Ik denk dat de oude eigenaar met veel plezier van boven naar zijn plantjes kijkt.

Het spektakel.

Een paar dagen geleden was ik benieuwd naar het spektakel dat de Koningin van de nacht zou geven als haar bloemen open zouden gaan. Nu gisteravond was het zo ver.

Deze had slecht drie bloemen.

Maar deze heeft zijn naam pas echt verdiend.

En dan krijg ik nog niet eens alle bloemen op de foto. Wel een beetje jammer dat het slecht een nacht duurt. Nu om 07:45 uur, na één nacht is het feest voorbij en is er weinig koninklijks meer van over.

Herinner je je deze nog?

Ze, de koningin van de nacht, heeft weer knoppen. Nu zijn het er meer, 14 in het totaal en de meest zijn ongeveer even groot.

Dat moet een spektakel worden.

Gisteren zijn onze oudste dochter en haar vriend na een verblijf van 14 weer naar huis vertrokken. Het was een er gezellige maar drukke tijd. Bij mijn bezige bijtje gaan dan gelijk de schoonmaak genen opspelen dus:

Nog een nachtbloeier.

Zegt Ank vanmiddag, moet je kijken wat een leuke bloemetjes maar ze gaan niet open.

Sta ik daarnet af te wassen en zie ik door het keukenraam dat ze nu om acht uur s’avonds wel open en nog aan het open gaan zijn.

Dat is dus de vierde nachtbloeier die we hebben.

Gisteren de laatste nokpannen van Casa Demetria gevoegd. Ik moet zeggen dat ik redelijk tevreden met het resultaat.

Nu wachten op de huurders. Casa Demetria is inmiddels ook te vinden op TripAdvisor en Booking.com.

Ik moet zeggen we hebben in 3,5 jaar toch behoorlijk wat bereikt.

Niet helemaal het zelfde standpunt. Maar de palm en de amandelboom daar net links van zijn nog wel terug te vinden. Tussen die twee staat nu ons huis.

En zo zag Casa Demetria er uit.

De IFF is er niets bij.

Vandaag hard gewerkt aan de afwerking van de nokpannen. De ruimtes onder die pannen moesten nog worden opgevuld met witte cement.

Nu zie je het purschuim dat er onder zit en dat door de zon helemaal bruin is geworden. Was wel een warm werkje ik verbrandde mijn billen aan die hete dakpannen.

Buiten de slangencactus die s’nachts bloeit hebben we nog een nacht bloeier. Overdag zijn de bloemetjes dicht en s’nachts gaan ze open en …. ze geuren als een oordeel. De IFF (Chemische smaak en geurstoffen fabriek) is er niets bij. Tijden het maken van de foto’s werd ik gewoon niet goed van die sterke parfumachtige geur. Wel heel apart.