¿Wanneer gaat het regenen?

Het was gisteren weer erg warm, 27,9°C werd het. “¿Wanneer gaat het regenen?” zuchtte Paco gisteravond, terwijl hij zijn jonge avocado bomen water stond te geven. En gelijk heeft hij, er is erg weinig regen gevallen.

Als je de oranje lijn van dit jaar (slechts 40 mm) vergelijkt met de blauwe van vorig jaar (272 mm op de dezelfde tijd) of de zwarte van 2017 (121mm) dan zie hoe weinig er is gevallen.

Je kunt er weinig meer aan doen dan dan genieten van wat je wel hebt. Hier een foto van gisteren van de typische zonsondergang tijdens een Calima.

De cactussen hebben er geen problemen mee. Deze heb ik voor het eerst in bloei gezien het zijn ook maar kleine bloemetjes ca.10 mm groot. Ik blijf die enorme variëteit van cactussen en hun bloemen erg leuk vinden.

¿En dat omgekeerde vraagteken? Dat is hoe men in Spanje een vragende zin begint. S’lands wijs s’lands eer.

Cruz de Matos en een ondeugende cactus.

Vandaag de laatste dag van het bezoek van Merel en Tim. Het is nog steeds erg mooi weer en we besloten naar Cruz de Matos te lopen. Dat punt is vanaf ons huis te zien.

Je loopt eerst naar beneden naar San Mauro en dan door twee Barancos naar de berg met het kruis.

Het zicht op San Mauro na de eerst Baranco.

Wie er het eerste is.

Helaas moest ik het tegen de jeugd afleggen.

Best een stevig wandelingetje maar je wordt beloond met een door de calima beetje heiig maar schitterend uitzicht.

Ank had een plekje in de schaduw gevonden.

Dan nog een stukje door naar het tweede puntje van de berg.

Alwaar ik het volgende filmpje maakte.

En dan komt het minst leuke deel, de weg terug. Maar het geeft wel voldoening als je dan het volgende op je telefoon ziet.

En die ondeugende cactus? Die staat in de tuin.

Komkommertijd.

Het is de laatste tijd behoorlijk fris. We hebben best frequent de houtkachel aan en Isabel vindt dat heerlijk.

Het hout gaat dus hard maar gelukkig wist Rob iemand die al zijn avocadobomen tot stompjes had terug gesnoeid en die wilde van al zijn hout af . Nu ik wilde het wel.

Zoals je op de bovenstaande foto ziet, ziet het weer er best goed uit en we zitten zo nu en dan toch ook buiten in het zonnetje wat soms ook weer lastig is als je iets op je telefoon wilt laten zien.

Vandaag is verder ook nog een beetje een historische dag. Tot vandaag was het nieuwe gedeelte van ons huis niet te zien op Google Earth maar nu wel.

Zelfs de hut die Frans en ik hebben gemaakt voor het controle systeem van de beregening staat er op!

Nu alleen nog even een leuke foto van een spin die ik heb gemaakt, het beestje van ca. 10 mm pakt al zijn prooien in in een soort cocon.

En nog even voor Taína onze jongste dochter, de Amarylles die we bij jullie hebben gekocht is echt wit.

Najaar.

Het wordt weer moeilijker om s’morgens uit bed te komen.

De temperaturen zijn weer dalende.

En het regent weer meer.

Er verschijnen zelfs paddestoelen in het gras tussen de bomen.

Denk je nu jonge jonge wat een depri verhaal? Nee hoor er gebeuren ook leuke dingen.

Ten eerste heb, ik na zes jaar, een nieuwe iphone (XR) gekocht wat je goed kunt zien aan de eerste foto.

Ook hebben we vanochtend lekker in het zonnetje buiten op ons terras koffie gedronken het weer is prachtig vandaag. Morgen zal het minder zijn er is een code geel waarschuwing voor La Palma i.v.m. met de te verwachten hevige regen.

Verder zijn onze gasten die in Casa Demetria verbleven vanochtend vertrokken. Ze waren erg tevreden over Casa Demetria zozeer zelfs dat ze er spijt van hadden dat ze een vervolg boeking in een ander huisje hadden. Ze kwamen woorden te kort om hun tevredenheid te beschrijven, ik werd er verlegen van. Overdreven? Nu toen we in Casa Demetria kwamen was het bijna schoner dan ze het van ons gekregen hadden en stond er een leuk kadootje voor ons.

Een Vega Norte tinto Ensamble X 2016. Een wijn waarvan er maar 6.500 flessen zijn geproduceerd. Volgens mij kan de huur wel wat omhoog.

La Palma, het eiland met de eeuwige lente.

Tja, zo wordt La Palma ook wel genoemd naast, La Isla Bonita (het mooie eiland) en La Isla Verde (het groene eiland). En wat gebeurt er in de lente, de bloemetjes gaan bloeien en in lijn met bovenstaande uitspraak kan dat hier dus in alle maanden zijn. En dat blijkt, onze gatenplant (gegroeid uit een stekje uiteraard) in de patio,

Met zijn bladeren van 60 cm groot staat in bloei.

Maar liefst vier bloemen komen er aan. Deze is 23 cm groot, helaas verborgen achter de enorme bladeren. Ook deze kleine cactus staat voor het eerst in bloei.

En dan heb ik het nog maar even niet over de koningin van de nacht, 15 knoppen zitten er in.

Een diameter van 20 cm krijgen die bloemen. Dat wordt de derde keer dat hij bloeit dit jaar.

Wat het weer betreft is het erg heftig …. op de andere eilanden.

Hier, ik zit buiten op het terras de blog te schrijven, schijnt de zon en is het bijna windstil, heerlijk.

Dat het erg rustig is, is ook te zien op de foto van de zee die ik vanochtend nam.

Het leek wel of we een enorme draaikolk voor de deur hadden.

Als’ie zakt dan zijn we zuur.

Dat waren de woorden van m’n bezige bijtje toen ze onderstaande foto in ‘El Apuron’ zag.

Voorlopig is het zeer lekker weer met een vlakke oceaan, een temperatuur van 24 graden en een zacht windje. Vanmiddag komen de geleerden weer bij elkaar om de situatie te beoordelen.

Ik heb daarnet samen met Rob een bloemetje uit een agave geplukt.

Dat viel nog niet mee. Die bloemetjes zijn zo’n 10 meter hoog. Rob was bang dat met de te verwachten winden het ‘bloemetje’ de telefoonkabel of zijn terrasdak zou kunnen beschadigen.

Wat wel apart van zo’n bloeiende agave is dat dat het laatste is wat zo’n plant doet, als hij gebloeid heeft sterft hij. Zijn nageslacht wat dan al rond zijn stam groeit neemt dan het stokje over.

We hebben weer wat bijzonders.

Vlak bij ons huis staat het oudste stenen huis van Puntagorda. Het oudste deel van dat huis zou zo’n 300 jaar oud zijn. Het staat leeg omdat de bewoners zijn overleden en de erfgenamen er niets mee doen. De vorige eigenaar moet een prachtige tuin met veel bijzondere planten hebben gehad. Er stonden veel potten en hangplanten die toen wij hier kwamen wonen nog van iemand water kregen. Al zeker zo’n twee jaar gebeurt dat ook niet meer en alles is dus nu dood. Maar …….. mijn bezige bijtje heeft er gelukkig stekken van genomen. Hieronder zie je een orchidee van de familie Stanhopea. Drie jaar hangt hij hier al en nu bloeit hij voor het eerst.

Bijzonder is dat de bloemen onder uit de mand groeien. Erg mooie bloemen die bovendien erg sterk en heerlijk ruiken. Ongeveer zoals een combinatie van kaneel en fresia’s.

Ik denk dat de oude eigenaar met veel plezier van boven naar zijn plantjes kijkt.

Het spektakel.

Een paar dagen geleden was ik benieuwd naar het spektakel dat de Koningin van de nacht zou geven als haar bloemen open zouden gaan. Nu gisteravond was het zo ver.

Deze had slecht drie bloemen.

Maar deze heeft zijn naam pas echt verdiend.

En dan krijg ik nog niet eens alle bloemen op de foto. Wel een beetje jammer dat het slecht een nacht duurt. Nu om 07:45 uur, na één nacht is het feest voorbij en is er weinig koninklijks meer van over.

Herinner je je deze nog?

Ze, de koningin van de nacht, heeft weer knoppen. Nu zijn het er meer, 14 in het totaal en de meest zijn ongeveer even groot.

Dat moet een spektakel worden.

Gisteren zijn onze oudste dochter en haar vriend na een verblijf van 14 weer naar huis vertrokken. Het was een er gezellige maar drukke tijd. Bij mijn bezige bijtje gaan dan gelijk de schoonmaak genen opspelen dus: