Het is stil op La Palma

Nieuwe buren

We krijgen nieuwe (Duitse) buren. Op het stukje land tegenover het huis van het kippenvrouwtje, waar nu Peter en Tina wonen, komen nieuw buren. Voorlopig wonen ze er in een caravan. Er is een nieuwe toegang tot het terrein gemaakt want hij vindt onze toegang te nauw.

Photos - 1 of 2

In inmiddels.

Photos - 2 of 2

Nu gaat hij een dak boven zijn caravan maken, het land kopen en een huis bouwen …….. ik ben benieuwd. Ik vind de volgorde een beetje opmerkelijk.

Het is stil op La Palma

Er zijn nog wel toeristen maar niet veel. Transavia vliegt voorlopig niet op La Palma, TUI wel weer maar dat kunnen wij niet boeken om naar Holland te gaan, ze accepteren geen retour La Palma – A’dam. Bovendien zijn ze érg duur. De enigste mogelijkheid die we nu hebben om direct te vliegen is met Condor naar Dusseldorf. Gezien de situatie in Nederland kan je je wel afvragen of je wel naar Holland zou willen gaan. Hier zijn slechts negen active coronagevallen op 81.000 mensen.

Dat het stil is kan je goed zien aan de volgende impressie vanTazacorte die ik gisteren heb gemaakt.

Blog 201008 - 1 of 14

Blog 201008 - 2 of 14

Blog 201008 - 3 of 14

Blog 201008 - 4 of 14

Gele vlag: “Voorzichtig in het water” De strand wacht is er ook niet kennelijk.

Het is hoogseizoen en normaal bruist het hier van het leven. De toeristen industrie, de voornaamste bron van inkomen, ligt volkomen op z’n gat.

Blog 201008 - 5 of 14

Dit huisje tegen de wand van de Baranco de Angustias lijkt me ook niet erg legaal.

Ook in de haven is het erg rustig.

Blog 201008 - 6 of 14

Alle ‘walvis watchers’, de groene, blauwe en rare, zijn werkeloos.

Blog 201008 - 8 of 14

Blog 201008 - 7 of 14

Blog 201008 - 9 of 14

Er zijn wel Nederlandse toeristen maar die zijn niet met het vliegtuig gekomen.

Blog 201008 - 10 of 14

Bekend van de Nike reklame

Blog 201008 - 11 of 14

Blog 201008 - 14 of 14

Blog 201008 - 12 of 14

Het was erg warm hier dus maar een lekker broodje kip en een pint gepakt.

Blog 201008 - 13 of 14

Ik heb rustig kunnen eten maar het voelt niet goed. Je vraagt je wel af wat de toekomst gaat brengen.

Dag 98, in de ban van de boot?

Er gebeurt hier niet veel. Ik ben hard aan het werk om alle boomtakken die na het snoeien zijn overgebleven door de hakkelaar (trituradora) te halen. Verder kennelijk heel wat los gemaakt met mijn verhalen over de LNG River Orasia. Gisteren, net als vandaag overigens, kreeg ik er wel vragen over. Nu het verhaal is ten einde, woensdag heeft hij, na nog een lus, koers gezet naar Tenerife waar hij gisteren is aangekomen. Kan je weer slapen Anne.

Waar nu al dat op en neer gevaar voor nodig was zullen we waarschijnlijk nooit weten.

Ik heb al een paar keer over de Koningin van de Nacht geschreven en nu heb ik nog wat. Zelfs van achteren zijn ze mooi

Dag 95, Citrus leaf miner.

Nog even dan is het gedaan met de vermelding van de lockdown dagen. Maandag a.s., dag 101, stopt de lockdown en gaan we over naar het ‘nieuwe normaal’. Maar nu eerst de felicitaties aan onze jongste dochter die is jarig vandaag. Nee ik zeg niet hoe oud ze is dan voel ik me weer zo oud.

In mijn vorig blog had ik nog een paar juweeltjes beloofd, bij deze.

Dit hieronder is een Frangipani. Maar momenteel hebben we een calima. De lucht is diep grijs, het zicht is slecht en er is geen zonnestraaltje te zien. Vanmiddag regende het ook nog licht. De waterdruppels nemen uit de lucht van die Sahara stof mee naar beneden en dan gebeurd dit. Letterlijk alles zit onder.

Een blad waar het niet goed mee gaat zijn die van de sinaasappel bomen. Foto genomen voor het regende. Zij lijden aan ‘Citrus Leave Miner’. Dat ziet er zo uit.

Een soort vliegje legt zijn eieren onder de bladeren en de larven gravin zich in het blad en eten het van binnen uit op. Je kan je voorstellen dat de boom daar niet blij mee is. Gelukkig bestaat er een ecologische behandeling voor, een insecticide en een paraffine olie. Erg milieu vriendelijk spul behalve voor die larven die moeten er dood aan gaan. Dat moet ik vier maal steeds om de veertien dagen doen. Met de vijf kleine bomen gaat dat met mijn 5 liter handpompje goed, nu de ca. 6m hoge nog. Dat is geen doen met dat ding en ik voel er weinig voor om de grote machine voor één boom vier maal vuil te maken. Eerst maar eens zien of het aanslaat.

Ik had beloofd er niet meer over te beginnen maarrrr….. hij blijft op en neer varen. Nu voor de derde dag (dat ik zie!). Van mijn melding bij de politie heb ik nog niets gehoord, zal wel mañana worden.

Zou de kapitein eerst liftbediende hebben willen worden? Ik wordt er echt kriegelig van dat ik niet weet wat er aan de hand is.

Dag 94, wtf daar komt hij weer.

Als een kapitein niet weet naar welke haven hij vaart is elke wind goed zei ik gisteren. Het rare verhaal van gisteren wordt echter nog vreemder. Gisterenmiddag was hij al drie maal op en neer gevaren en keerde weer om.

Effin, dat rare schip vergeten en gezellig de verjaardag van Hazel gevierd. Maar ook daar gebeurde er weer iets opmerkelijks. Gisterenmiddag was het 19ºC en om vijf uur liep de temperatuur in een minut of tien op naar 24 en om elf uur was het zelf 27ºC. Zalig hoor maar wel opvallend. Vanochtend werden we wakker van het geluid van regen en inmiddels is er al weer 5,5 mm gevallen. Maaar ….. het wordt nog raarder. Terwijl ik naar de gestaag vallende regen zat te kijken opende in VesselFinder en wat zag ik?

WTF daar komt hij weer! Héél raar, iemand suggereerde dat er misschien iemand overboord is gevallen die ze zoeken. Ik vond het in iedergeval zo gek dat ik het toch maar even bij Raul, onze dorps agent heb gemeld. Die vond het ook raar en heeft de kustwacht gebeld. Ik ben bebieuwd of ik er nog wat van hoor.

Dag 93,als een kapitein niet weet naar welke haven hij vaart is elke wind goed.

Dat is een oud Nederlands spreekwoord. Was het dat wat ik zag????

Het is een prachtige ochtend en het is hartstikke helder. We hebben een prachtige scherpe horizon, iets wat, door bewolking , hier niet zo vaak te zien is. Ik dacht zou er een schip in de buurt zitten? En ja hoor.

Ook met de kijker zag ik hem. Dus camera er bij, telelens (1,6×300= 480mm) er op en:

Het is hem dus echt, zo’n 65 km vanaf het eiland.

Maar de grote verbazing volgende een paar uur later. Ik dacht verrek dat het schip ligt nog steeds op de zelfde plaats. Dus VesselFinder weer aan en ‘tracking’ aangezet en:

Wat in hemels naam is dat schip aan het doen? Het klopte echt want ook met de kijker zag ik hem de andere kant op varen.

Ik heb al vaker mijn bewondering voor de grote variëteit aan bloemen van cactussen uitgesproken. Nog even een paar voorbeeldjes.

Op het blad zie je de ziekte die hier op het eiland alle wilde cactussen dood. De witte schimmel roeit hele velden compleet uit. Deze soort is er vrij resistent tegen, hij gaat in ieder geval niet dood.

En wat doet deze jongen zijn best.
En ook deze mag er zijn.

Prachtig en er komen nog een paar juweeltjes aan.