Dag, 6, ik zit en kan bijna niet meer overeind.

Sinds eergisteren zijn er 9 bevestigde corona gevallen bij gekomen. Het ging een aantal dagen goed, iedereen was hoopvol, maar het gaat nu kennelijk toch mis. De mensen in de supermarkt zijn zenuwachtig. Ook hoorden we gisteren dat onze dochter in Leersum ook het virus heeft. Ze was korte tijd zo benauwd dat ze dacht dat ze stikte maar inmiddels gaat het gelukkig weer beter.

Noe bracht vandaag de ontbrekende steentjes. Ik had 2 m3 gekocht maar hij bracht er vier. Dus ik kon aan de gang. Dit is er nog over, een kruiwagen of drie.

En dit is het resultaat.

Die mandarijntjes komen uit de boom die precies daar stond.

Heel hard gewerkt want door die berg grind kan ik de auto niet keren en voor morgen wordt er regen verwacht. En gezien de beelden kan het deze maal behoorlijk gaan regenen.

Beeld van eltiempo.es+

Dat ik niet overeind kan heeft niets met Corona te maken maar met het scheppen van bijna 4m3 steentjes en ik ben geen 18 meer.

Dag 3, aangehouden.

Vanochtend vroeg werden we gebeld door onze vrienden dat ze hadden besloten om toch maar niet naar Holland te gaan. Een logische beslissing moet ik zeggen. Hier zijn nog steeds maar vijf mensen besmet met het Corona-virus maar ik las daarnet wel dat er nu negen ‘verdachte’ gevallen zijn en zij is na twee maanden hospitaal nog wel ernstig verzwakt. Ze vroegen wel of ik even met hen naar de apotheek, het stadhuis en de supermarkt wilde gaan. Uitstekend, wij draaiden ons nog even om.

Gisteren heb ik geprobeerd de achtertuin af te maken. Dat is niet gelukt want ik heb kennelijk een rekenfoutje gemaakt. Nu is goede raad duur want ik mag niet weg om nieuw onkruiddoek te gaan kopen om het over de steentjes ‘10×20 lavado’ nog maar niet te hebben.

Dit moet nog.
En zover ben ik gekomen.

Die mandarijntjes boom moest weg. S’morgens gaf hij schaduw op de zonneboiler en s’middags op de panelen voor de elektriciteit. De mandarijnen waren toch niet echt lekker.

Maar goed, vanochtend Peter opgehaald en onder weg naar de apotheek werden we staande gehouden door de politie. Waarom wij met twee personen in de auto zaten? Mijn uitleg dat ik een invalide hielp werd niet geaccepteerd. U kunt de boodschappen doen en naar de apotheek. Het stadhuis waar we ook naar toe wilden zou zijn gesloten voor niet urgente gevallen. We mochten voor deze keer gaan maar het was wel de laatste keer. Mmmm er zat natuurlijk wel wat in.

Het regent inmiddels annuleringen. Vanmiddag heb ik mijn Duitse gast geholpen om op de repatriëringslijst van de Duitse overheid te komen. Zijn vlucht voor 25/3 is geannuleerd en er is misschien een mogelijkheid op 1 april. Dat viel bij hen zwaar. Gelukkig kunnen ze in Casa Demetria blijven omdat de gasten die na hen komen hadden geannuleerd.

Wat ik morgen ga doen weet ik nog niet. Het zou wel eens kunnen gaan regen.

Verplicht thuisblijven, dag 2.

Die zit er op. Gisteren alleen even naar de supermarkt geweest om boodschappen te doen. Op de terugweg even langs de locale politie geweest ik kom daar toch langs, om te vragen of ik vrienden woensdag naar het vliegveld mocht brengen. Zij komt net uit het ziekenhuis en hij is gehandicapt dus die hebben hulp nodig.

De locale politie heeft een kantoor in het gemeentehuis. Op de deur hing een groot plakkaat dat bezoekers vraagt niet onnodig binnen te komen. Terwijl ik dat stond te lezen ging ineens de deur open en komen Raul, onze agent, en zijn collega naar buiten. Ik schrok en verslikte me en begon daardoor te hoesten. Die twee schrokken daardoor ook en ze deinsden naar achter. Kan je nagaan hoe de angst voor dat virus hier leeft.

Daarna ben ik trituradora, de hout versnipper machine, eens gaan bekijken. Wegbrengen voor reparatie mag niet dus maar eens gekeken of ik zelf wat kan doen. Nu dat is gelukt de zilverkleurige beugels met die vier boutjes, heb ik er in gezet.

Toen ik daar net klaar mee was belde Noe. Vrijdag had ik bij hem vier kubieke meter steentjes besteld. Ik wil namelijk de ‘tuin’ aan de achterkant wat opknappen. Tot mijn verbazing zei hij dat hij over een kwartiertje de steentjes komen brengen, en:

En zo ziet dat er uit op de veiligheidscamera.

Dus ik had wat te doen. Steentjes scheppen en verdelen. Toen ik daar een poosje mee bezig was kwam onze Duitse gast vragen of hij kon helpen, ook hij zat aan huis gekluisterd. Lullig voor hem dat hij 12 van de 16 dagen dat hij hier is niet weg kan. Maar mijn steentjes verplaatsing is lekker opgeschoten.

Wat het virus betreft. Er zijn er sinds zaterdag 5 en gisteren zijn er geen bij gekomen. En dat binnen zitten? Ik heb gelezen dat je nu een hond kan huren. Kan je toch de straat op want honden uitlaten mag.

De tuin is weer leeg.

Alle troep is uit de tuin voor ons terras. Het ligt nu achter het huis naast ,en in de compost bak.

Links naast de bak liggen de dikke beginstukken van de bladeren die ik er af heb gehakt omdat anders de bladeren niet in hakselaar passen.

Die hakselaar (versnipperaar) heb ik omdat ik geen snoeiafval wil verbranden. Verbranden mag alleen nadat je daarvoor bij de milieuafdeling een vergunning hebt gevraagd. Ik wil dat echter niet doen omdat ik geen brand wil veroorzaken en bovendien is het erg milieu verontreinigend.

Dat hakselen ging echter ook voor geen meter. Doordat het groen nog erg vers was blokkeerden de gaatjes waar de houtsnippers door naar buiten moeten komen en liep dat ding steeds vast. Maar even wachten tot de bladeren wat droger zijn. Dat was alles bij elkaar een warm karwij want het was erg warm deze week. Gisteravond om 12 uur was het nog 27°C.

De zonsondergang gisteren was overigens wel weer een traktatie.

De humor van de Spaanse politie maakt Ank boos.

In de digitale krant El Apuron stond een interessant stukje.

Gemiddeld is er in de lente in geheel Spanje 175 mm regen gevallen. Dat is kennelijk 15% lager dan het gemiddelde tussen 1981 en 2010. La Palma en het noorden van Tenerife zijn daarbij uitschieters naar beneden. Ik had zoiets van “gemiddeld over heel Spanje? Dat is wel een groot gebied dat wil eigenlijk niets zeggen over de verschillende regio’s in dat gebied. Dus mijn eigen metingen er eens op nageslagen. Ik schrok wel een beetje van het resultaat. Op mijn finca is in die periode maar 45 mm gevallen ….. Volgens mijn metingen is dat zo’n 50% van het langjarig gemiddelde wat ik gebruik.

Het dak van de logeerkamer gaat volgende week echt opschieten. De afgelopen week veel afwerk dingetjes gedaan die alleen maar veel tijd kosten. Voorbeeldje:

Er is een muur tegen het dak aan gezet. Hoe ga ik er voor zorgen dat het water goed wordt afgevoerd.

Dat moet even goed worden uitgezocht voor ik met mijn bak met cement het dak op kan. Resultaat:

In de cactustuin is de Koningin van de Nacht weer gaan bloeien. Het blijft fascinerend om te zien dat zo’n onmogelijk ding zulke mooie bloemen produceert.

Ook de bijen vinden de 25 cm grote bloemen fascinerend. Wel een hoop moeite voor één nacht.

Nu even waarom Ank zo boos was. Ze zit als een razende Spaanse woordjes te leren. Zo kwam ze bij het woord ‘handboeien’. Dat zijn Esposas. Letterlijk vertaald in het Nederlands: ‘Echtgenote’. Ik geloof dat ze een protest actie wil gaan organiseren.

She will be disguised as a Spanish union seller. 

Na twee erg rustige weken van alleen maar karwijtes doen is ze er weer en gelijk is Anna weer aan de slag. Die vermomming is niet zo moeilijk hoor, je moet als je twijfelt gewoon haar klompjes met bijpassende sokjes in de gaten houden dan weet je gelijk dat het Ank is. 

Én twee dagen naar haar aankomst ook gelijk weer bezoek. Onze oudste dochter met haar vriend en onze kleinzoon zijn onderweg. 

S’avonds grote jongen s’morgens grote jongen. 

Mees heeft een nieuwe gewoonte. Hij komt s’avonds niet thuis en dan komt hij s’nachts zo rond 2 uur aan het slaapkamerraam staan te mauwen dat hij er in wil. Vannacht maakte hij het helemaal bont om 03:30 uur stond hij aan het raam te mauwen. Toen wij opstonden nestelde hij zich op het voeteneinde aan Ank haar kant op ons bed en ging slapen. Hij blijft daar dan normaal gesproken zowat de hele dag liggen. Maar vanochtend dacht ik krijg de hik, mij om half vier er uit blèren en nu gaan slapen om vannacht er weer tegen aan te kunnen zeker.  Ik heb hem toen met de bovenstaande gevleugelde woorden van m’n moeder van het bed gebonjourd. Verontwaardig kijkend is meneer opgestapt en we hebben hem de hele dag niet meer gezien. Ik ben benieuwd. 

En bovenstaande is nog niet alles want de muur onder het slaapkamerraam ziet er ook niet uit. 

De cactussen van woensdag staan overigens nu allemaal in bloei. 

Effe een paadje aanleggen. 

Kan je niet even een paadje aanleggen. Een verzoek van m’n bezige bijtje. T’stond wel niet in de planning maar ja. Dus aan de gang. Nu dat zat even tegen. Blockes gekocht voor de zijkanten en met de pikhouweel aan de slag. De grond is hard en zit hier vol stenen en ……… shit een elektriciteitskabel. 

Dit is dus de voeding van ons huis. De kabels (16mm2) zijn niet door maar wel beschadigd en ook de reservebuis waar in de toekomst de internetkabel voor de pajero doorheen moet is kapot. 

Op naar de Ayumar waar Anna me de reparatiespullen heeft verkocht en morgenochtend aan de gang. Blijft toch een vreemd gevoel dat de mannelijke bediende zegt:”Even aan m’n collega vragen” en dat Anna, met veel kennis van zaken! me vertelt wat ik doen moet. 

Even een paar foto’s van cactusbloemen, deze is ca. 10 mm. 

Deze zijn bijna 20 cm. Ik zal er nog een plaatsen als ze helemaal bloeien. Blijft vreemd een bolletje van 10 cm met een bloem die twee maal zo groot is.