Baranco de Izcagua

Gisteren weer een prachtige wandeling gemaakt. De Baranco de Izcagua was deze maal ons doelwit. De route werd ons door een Belgische vriend aangeraden en was zeer zeker de moeite waard. Bijkomend voordeel voor ons was dat we konden beginnen bij de Mercadillo de Agricultor hier in Puntagorda.

7F5642CC-4001-474C-854D-C120318643A5_1_201_a

Deze route is ook te downloaden van de site Senderos de La Palma dat is samen met de app MapOut een ideale wandelcombinatie. Voorwaarde is dan wel dat je zo nu en dan wel op die app kijkt en niet maar een eind weg loopt te kletsen zoals wij in Las Tricias deden. De indrukken die je opdoet tijdens de wandeling door deze baranco (ravaijn) zijn niet goed in woorden vast te leggen. Ik zal me dus beperken tot de  foto’s met zo nu en dan wat commentaar.

IMG_4726

Wandelroutes worden door geel/witte, rood/witte of groen/witte strepen aangegeven. Voor deze route kan je daar echter niet op blindvaren want hij kruist verschillende andere routes.

IMG_4724

Ons doel van vandaag de diepe ravijn aan de rechterzijde.

IMG_4728

Op verschilende plaatsen kom je bouwwerken tegen die een onderdeel zijn van het oude watersysteem uit de jaren 70, van La Palma, wel een plaats waar je de omgeving goed kan zien.

IMG_2199

Zoals ook hier.

En op de bodem van het ravijn vonden we een soort mysterieuze mijn. Als je in het gat waar John op staat een steentje laat vallen duurt het zo’n 6 seconden voor het beneden is. Geen idee waar dat nu goed voor is geweest.

IMG_2205

Als we de ravijn weer uitkomen zijn we bij het Gofio museum.

IMG_4743

Het museum is gevestigd in een oude Gofio molen. Bij het betalen van de intree moesten  we aantonen dat we resident van La Palma waren, je krijgt dan n.l. een forse korting. Toen de jonge dame op mijn residensia zag in welke straat ik woonde zei ze: “hé daar woon ik ook” en toen bleek dat de enigste persoon die ik daar kende haar vader was. De wereld is klein ook op La Palma.

Gofio is het oude hoofdvoedsel van de vroegere bewoners van La Palma. Gofio ziet er uit als meel. Het verschil met meel is echter dat het zaad waar het uit wordt gemalen, eerst wordt geroosterd. Dat zaad kan zijn, gerst, graan, mais, allerlei planten zaden en zelfs de wortels van de Canarische den worden er voor gebruikt. Daarna kunnen er allerlei gerechten van worden gemaakt zoals pap, een soort koeken en pudding.

IMG_4746

Het aantal houten bladen op de wieken is afhankelijk van de windsterkte.

EA330D85-384F-46C0-B804-8BEDBE1FC607

Zo werd vroeger thuis gemalen.

 

Een bezoek aan dat museum is zeker de moeite waard.

IMG_4748

Na het museum liep de route aan de andere kant van de ravijn terug richting Las Tricias door het deel van Garafia dat enige maanden geleden is verbrand. De sporen zijn nog duidelijk te zien. Het was bizar al die verbrande bomen en struiken boven het frisse groen te zien dat er is gaan groeien na de regen van de laatste tijd.

IMG_4749

Maar ook in al die verbrande bomen is weer leven te bespeuren.

IMG_4752

Ook op de bomen die het niet gered haden was dat het geval.

IMG_4751

In Las Tricias aangekomen moesten we, na een behoorlijke omweg, nog een maals door het ravijn, om na 16,6 km en 600m stijgen en 596m dalen, weer bij de Marcadillo uit te komen. Het was een prachtige dag en een nog mooiere route. Wel vraag ik me af waar dat verschil van 4 meter vandaan komt, mijn auto stond echt niet in een put.

Pico Nambroque

Mijn Noorse buurman is een fanatieke wandelaar. Hij gaat er vaak alleen op uit, iets wat overigens wordt afgeraden, en maakt dan lange wandelingen. Nu vind ik dat ook best leuk en hij vond het geen bezwaar dat ik mee ging dus gisteren gingen we er voor het eerst samen op uit.

Voor mij best een uitdaging want ik had al erg lang niet meer lange afstanden gewandeld. Maar het was gisteren een prachtige windstille dag dus op naar Refugio El Pinar om over de Routa de Vulcanos naar de bergtop Pico Nambroque te lopen.

Hieronder zonder veel commentaar een impressie van die wandeling.

El pilar

Refugio El Pilar.

IMG_4675

Uitzicht op de ‘Valle de Aridane’ met wolken nu nog alleen aan de oostzijde van het eiland.

IMG_4684

IMG_4688

Uitzicht opo Tenerife.

IMG_2112

De vulkaan Hoyo Negro, barste in 1949 het laatst uit.

IMG_2119

‘Lunchen’ op de top van de Pico Nambroque. Dat is te zeggen zonder lunch want die was ik vergeten.

IMG_4693

Het was echt een prachtige dag.

IMG_4673

Maar in het dal bleken zich al veel wolken te hebben verzameld.

IMG_4694

IMG_4695

En hoe lager we kwamen hoe duidelijker dat dat werd.

Wat een prachtige wandeling. Weer eens is gebleken wat een geweldig mooi eiland La Palma, met zijn adembenemende uitzichten en enorm afwisselende landschappen, is.

IMG_2127

De route, 12,5 km met een hoogte verschil van 546 m.

IMG_2128

Dat zag er dan weer zo uit.

Vanochtend bleek dat mijn angst voor spierpijn helemaal ongegrond was, ik ben onder een gelukkig gesternte geboren.

Nu nog even twee mooie plaatjes uit de tuin.

IMG_2081

En dit opvallende zwammetje.

IMG_2105

 

 

 

 

 

 

 

 

Dag 50, soms zit’t mee en soms zit’t tegen.

Vijftig dagen, feest? In ieder geval altijd reden voor gebak.

Ank kan lekkere taart bakken.

Toch ook een beetje feest, het is de vijftigste dag van de lock down en vandaag gaat fase 0 in. Dat betekent dat we mogen gaan wandelen. Verder zijn onze vrienden Rob en Hazel vandaag 40 jaar getrouwd. We mogen er niet naar toe maar we hebben vanochtend wel even een kadootje gebracht.

Wandelen, ja maar niet verder dan één kilometer van huis en niet langer dan een uur. Nu dit hebben we gelopen.

Bij de oude pastorie van San Mauro

Klopt, we wonen op een mooi plekje.

Op ons terras waar we altijd buiten zitten staat regelmatig een vervelend windje waardoor je er ondanks de temperatuur toch niet kan zitten. Nu had ik van het oude douchescherm twee grote, 1,5 x 0,85m, ruiten over dus ik dacht daar kan ik wel eens een windscherm van maken. Nu dat zat een beetje tegen.

Dus maar iets verzonnen om al het werk niet voor niets te laten zijn. Nu het is gelukkig toch maar een tijdelijke oplossing om te zien of het helpt.

Weet je wat nu zo leuk is aan die fase 0? We hebben 7 weken geen kip gezien en nu komt het ene stel na het ander langs wandelen. Het leven komt langzaam weer op gang.

ERRATUM, 14:00 uur: dat van dat niet langer dan een uur wandelen is niet juist. Ik weet echter zeker dat ik dat ergens gelezen heb maar ja ik zal wel oud worden, dit is de juiste instructie:

Hoe kan je dat nu verkeerd hebben begrepen, stom.

Geef Rik een drone en hij verdwijnt gewoon.

Gisteren zijn we met de kinders (dat is Zeeuws!) naar de Cumbrecita geweest.

Deze wandeling hadden we bij hun vorige bezoek door omstandigheden niet kunnen doen. Je moet dit prachtige gebied echter wel hebben bezocht. Bovendien wilde Rik zijn nieuwe speeltje er uitproberen.

Een leuk speeltje dat op een gegeven moment met een knal tegen een boom vloog waarna een iets of wat gewaagde reddingspoging noodzakelijk was. De dames waren daardoor zo van slag dat ze vergaten een foto te maken.

Maar we kwamen om door dit prachtige gebied te wandelen.

En mooi is het er met de meest vreemde bomen.

Mooie en erg tamme vogeltjes.

En de meest schitterende uitzichten.

Om even een idee te geven voor de mensen die dit gebied niet kennen. We staan in de caldera (krater) van de vulkaan de Taburiente en op de achtergrond, ca. 8 km verder, zie de kraterrand aan de andere kant.

Vandaag wordt weer een mooie dag.

Maar volgens dat zelfde nieuws hangen er toch wat donkere wolkjes boven de Canarische eilanden.

“De Marokkanen verdedigen hun recht om hun maritime grenzen af te bakenen met binnen de nieuwe grenzen de Canarische eilanden”.

Dank aan Putin, Trump Erdogan en de rest die het nodig vinden om maar te doen waar ze zin in hebben. Het lijkt wel of de ontwikkeling die de mensheid doormaakt nu over zijn hoogtepunt heen is en weer weer aan het afglijden zijn.

Het steilste eiland ter wereld.

Ik heb hier al eens iets over gezegd maar gisteren zag ik hoe steil het recht bij ons voor de deur eigenlijk is. We zijn een tijdje terug naar de kust gelopen (gele pijl) met het idee dat het wel mogelijk moest zijn om daar af te dalen naar de zee. Gisteren was ik met Google Earth bezig toen ik zag dat je een hoogte profiel een soort doorsnede van het eiland zo gezegd kunt maken. Dat gaf het profiel hieronder als resultaat voor de route naar de kust via de gele pijl.

Toen we bij de rand van het eiland waren was ik diep onder de indruk van de hoogte. Nu weet ik hoe hoog we daar stonden. 250 m! Twee en een halve domtoren hoog en super steil. Over ongeveer 125 meter gaat het van zeeniveau naar die 250 m. Bij zee zijn we dus niet kunnen komen.

Geregend heeft het nog steeds nauwelijks eronder weer twee buitjes op zee.

Klimaatverandering ook op La Palma?

Een poosje terug wilde ik nog eens naar de ‘Cascade de Colores’ (waterval van de kleuren) lopen. Ik kreeg toen een waarschuwing dat dat misschien niet meer zo leuk was want door te weinig regen zou hij niet meer zo leuk zijn als vroeger. Dus niet gegaan, maar vorige week liep ik tegen een foto aan van die waterval zoals hij er nu uit ziet.

dav

Ik moet zeggen ik schrok hier toch wel een beetje van. Er heeft zich veel gesteente voor de cascade opgehoopt. Dit gesteente is toegevoerd door het water wat daar loopt en omdat er te weinig water loopt wordt het niet meer voldoende afgevoerd.

Vergelijk bovenstaande foto maar eens met die ik heb genomen in september 2009.

2A4CD041-3A13-4FF8-9E96-C730AFCDF9A1

Zoals je aan het stenen muurtje aan de rechter zijde kan zien is in 10 jaar zo’n 60% van de waterval onder geteente verdwenen. Daar wordt je toch wel even stil van.

Maar hoop doet leven, voor zondag is regen voorspeld.

 

Cruz de Matos en een ondeugende cactus.

Vandaag de laatste dag van het bezoek van Merel en Tim. Het is nog steeds erg mooi weer en we besloten naar Cruz de Matos te lopen. Dat punt is vanaf ons huis te zien.

Je loopt eerst naar beneden naar San Mauro en dan door twee Barancos naar de berg met het kruis.

Het zicht op San Mauro na de eerst Baranco.

Wie er het eerste is.

Helaas moest ik het tegen de jeugd afleggen.

Best een stevig wandelingetje maar je wordt beloond met een door de calima beetje heiig maar schitterend uitzicht.

Ank had een plekje in de schaduw gevonden.

Dan nog een stukje door naar het tweede puntje van de berg.

Alwaar ik het volgende filmpje maakte.

En dan komt het minst leuke deel, de weg terug. Maar het geeft wel voldoening als je dan het volgende op je telefoon ziet.

En die ondeugende cactus? Die staat in de tuin.

Wandeling naar een verlaten wijnboerderij.

Gisteren hebben we met ons bezoek een wandeling gemaakt naar een verlaten wijnboerderij. Op de onderstaande foto, gezien vanaf ons terras, is dat gebouwtje te zien op de top van de heuvel rechts van de wijn terrassen, recht boven de middelste telefoonpaal.

En hier staan we boven en kijken naar de plaats waar ik op bovenstaande foto stond.

Tussen het ronde gat in bovenstaande balk en de grote steen zat een houten spindel waarmee e de balk kon bewegen om de druiven in onderstaande bak te persen.

Hoe dat persen nu eigenlijk in z’n werk ging snap ik ook niet, volgens mij ontbreekt er een stuk. In onderstaande vaten kon de wijn daarna rijpen.

Geen lange wandeling, gewrichten enzo, maar toch een leuk rondje.

Nu zitten ze weer in het vliegtuig naar Holland en zijn hun dochter met haar vriendje weer hier.

Por fin lluvia.

“Eindelijk regen” dat waren de woorden van Vicky onze weervrouw vanochtend. Ze had gelijk het heeft eindelijk geregend en dat zal de komende dagen ook zo blijven.

1,8 mm is er vanochtend gevallen en dat is nog niet veel, afwachten maar.

Na de regen begon het zonnetje weer vrolijk te schijnen. Ik moest naar El Paso voor de jaarlijkse autokeuring. Hier heet dat ITV (APK).

Ik ben er nog steeds van onder de indruk hoe dat hier gaat. Het is helemaal objectief. Je maakt een afspraak op hun site, je meldt je op de afgesproken dag en krijg je een rijnummer waar je moet aansluiten.

En daarna wordt op een zes/zevental plaatsen een belangrijke keuringen gedaan. Alles wordt automatisch gedaan en gelijk in de computer ingevoerd.

De remmentest en ook hier weer gaan alle waarden gelijk in de computer.

Vooral de meting van de wiel en stuur speling is een aparte belevenis, je wordt op een soort schuddende plaat gezet en dan krijg je een soort aardbeving belevenis. Dat is het volgende station maar toen zat ik dus in de auto en heb ik dus geen foto van. Na de uitlaatgasmeting ben je klaar en in mijn geval weer klaar voor een jaar.

Mercadillo del Agricultor.

Vandaag hebben we een wandeling gemaakt vanuit ons huis naar de Mercadillo del Agricultor, de boerenmarkt. Door de Baranco de San Mauro die Puntagorda dwars door middel deelt. Dat is niet zo ver maar je gaat behoorlijk omlaag en dan weer omhoog.

Je kan wel zien dat het bijna winter is, groen gras en geen bladeren aan de bomen.

Komen we daar aan is het me daar druk.

Achter me staan zeker nog een stuk of tien bussen. Er was vooral binnen geen doorkomen aan. Er was zo geen lol aan.

Volgens Martin, onze buurman, zou er een soort bejaarden schoolreisje zijn. Na of voor het bezoek aan de Mercadillo gingen ze allemaal eten in de sporthal.