Dag 74, het blijft mooi.

Het was weer warm vannacht maar al wat koeler dan de vorige twee dagen, het werd slechts slechts 21,5°C. Gisteren was de derde dag met temperaturen boven de 30, het werd zelf 33°C. Je doet dan niet veel en als dan avonds de zon zakt en onder het terras dak schijnt is het daar niet uit te houden en zitten we lekker op onze patio.

Wel werden we gisteravond getrakteerd op een prachtige zonsondergang boven een ‘mar de nubes’ een zee van wolken. Door de laag hangende bewolking kijk je op de wolken en zie je de zee niet. We wonen hier al vijf jaar maar je raakt er niet op uitgekeken.

En vanochtend was die laaghangende bewolking nog niet weg.

Haha, terwijl ik zit te schrijven staat het Spaanse nieuws op. Daar hebben ze net als ik de laatste tijd problemen met de aantallen. Het opgegeven totaal aantal Corona gevallen is 372 lager dan gisteren en het aantal nieuwe gevallen is met 135 gestegen. Ra ra kiep kachel fantje. Het maakt niet echt uit maar het is irritant. Let op, dit is het Spaanse nieuws, hier is het net als voor Holland een uur vroeger.

Kijk hem zich maar eens kwaad maken.

Dag 45, nog even wachten.

Het plan om de maatregelen tegen het Coronavirus te verlichten, zie vorige blog, is dus nog (?) niet goedgekeurd. Gisteren is dat plan wel besproken in een videoconferentie tussen de presidenten van alle autonome regio’s in Spanje en Sanchez de Minister President. Dinsdag wordt het dan in de Spaanse ministerraad behandeld. Nog effe wachten dus. Wel mogen intussen kinderen onder de 14 naar buiten om te wandelen. Ik schiet daar niets mee op die hebben we niet en Ank weigert om twee vlechtjes in haar haar te doen en als 13 jarige met me mee te gaan wandelen.

Wij vermaken ons intussen in de tuin. In heb weer een boom weggehaald. Een perenboom. Waarom? Omdat deze soort peren maar 4 cm groot werden en altijd super vol met wormen zaten. Die wormen schijn je alleen tegen te kunnen houden door er een enorm net omheen te spannen en daar heb ik niet zo’n zin in. Bovendien was het meer een soort boomstruik die ongelofelijk woekerde. Het grootste stuk bestond al uit zo’n stuk of acht stammen.

De Aronskelken bloeien intussen op de patio.

Niet alleen wakker worden is mooi maar ook de zonsondergangen zijn weer geweldig. Ik heb gemerkt dat ze veel beter zijn als ik geen time laps probeer te maken.

Ank heeft nu ook veel tijd om te schilderen. Ontwaken in Puntagorda is intussen op vernissen na af.

De zonsondergangen zijn ook mooi op het moment. Ik heb gemerkt dat als ik geen time laps maak ze een eind mooier zijn.

En even later.

Morgen weer oogsten.

Dag 39, het is stil.

Het valt niet mee om als je altijd binnen zit om weer wat te vinden om over te schrijven. Berichten over Corona worden saai, er veranderd erg weinig het blijft stabiel maar er blijft steeds een verschil tussen wat de kranten zeggen en de website van het cabildo. En ja wat valt er nog meer te vertellen.

Gisteravond heb ik geprobeerd om een time lapse van de zonsondergang te maken. We hadden de afgelopen dagen een paar mooie gehad dus ik dacht dat is weer eens iets anders. Het werd niet echt een succes. De zonsondergang viel tegen en de plaats ook. De zon draait nog best een eind opzij en kwan toen precies achter een kolom van het terras dak terecht waardoor ik halverwege de camera moest verplaatst. Zie hier het resultaat.

Vandaag gaan we weer avocado’s plukken.

Vasten we nog?

Het is nu dinsdagavond en ik zit me te verheugen op mijn gebakken eitje morgenochtend. Het antwoord op bovenstaande vraag is dus ja, inmiddels 20 weken.

En het resultaat? Dat vasten wordt steeds makkelijker. Het is inmiddels een soort gewoonte geworden. Verder zijn inmiddels al mijn broeken te groot geworden want ik ben behoorlijk afgevallen.

Vier kg dus.

Andere effecten zijn dat ik veel minder op kan als vroeger. Wat verder erg leuk is is dat alles veel lekkerder is en ik voel me uitstekend.

Het weer blijft onveranderlijk veel te warm en er valt gewoon nog steeds geen druppel regen. Uiteraard heb ik daar weer een grafiek van.

Dan na al die grafieken, een Zwitser hier in Puntagorda zei:”Hans ja die ken ik dat is toch die man die man van de grafieken”, nog maar even een foto van de zonsondergang van vanavond.

Het was een druk weekje.

Zo ik zit. Vier maal naar het ziekenhuis in Santa Cruz (d.i. 8x 65km en 8x 1,5 uur) gereden deze week en een maal naar Los Llanos, maar morgen hoeft het niet. Onze vriendin blijkt waarschijnlijk een darmontsteking te hebben helemaal zeker is het nog niet duimen maar. Ze heeft nog steeds veel pijn en voelt zich belabberd. In het ziekenhuis hebben ze wel humor, dit is de kerstboom in de radiografie.

Morgen komen de zonnepanelen en de rest. De accuruimte is klaar, te herinnering. Dit was het plan.

En dit is het resultaat van mijn plan.

Spannend. Net als wij is ook de zon onderweg naar morgen.

Even delen.

Ik heb het erg druk gehad afgelopen dagen. Een wissel dag voor Casa Demetria en ook is er een vriendin plotseling opgenomen in het ziekenhuis in Santa Cruz. Omdat haar man niet kan rijden ben ik de afgelopen twee dagen op en neer geweest naar Santa Cruz.

Wat ik even wilde delen was de zonsopgang en de maanondergang vanochtend.

Mooi hè.

Een ander dingetje is het vasten. Dat gaat erg goed alleen het lange wachten maandag in de koude wachtruimte van de emergencia viel niet mee. Als je wat te doen hebt gaat het erg goed maar vijf uur wachten in zo’n koude ruimte valt niet mee als je niet gegeten hebt. Maar met mijn gewicht gaat het uitstekend.

Er is maar één probleem met dat vasten. Alle broeken vallen van m’n kont.

Het steilste eiland ter wereld.

Ik heb hier al eens iets over gezegd maar gisteren zag ik hoe steil het recht bij ons voor de deur eigenlijk is. We zijn een tijdje terug naar de kust gelopen (gele pijl) met het idee dat het wel mogelijk moest zijn om daar af te dalen naar de zee. Gisteren was ik met Google Earth bezig toen ik zag dat je een hoogte profiel een soort doorsnede van het eiland zo gezegd kunt maken. Dat gaf het profiel hieronder als resultaat voor de route naar de kust via de gele pijl.

Toen we bij de rand van het eiland waren was ik diep onder de indruk van de hoogte. Nu weet ik hoe hoog we daar stonden. 250 m! Twee en een halve domtoren hoog en super steil. Over ongeveer 125 meter gaat het van zeeniveau naar die 250 m. Bij zee zijn we dus niet kunnen komen.

Geregend heeft het nog steeds nauwelijks eronder weer twee buitjes op zee.

Een uitzicht dat nooit verveelt

Het weer is hier momenteel vrij onstabiel, regen en zon wisselen elkaar af en dat geeft weer prachtige wolken partijen. Gisteravond ging de zon op weer eens een indrukwekkende manier onder.

En even later viel er een bui uit die wolken.

En vanochtend ging de zon op aan de ander kant van het eiland, kwam over de vulkaantop en bescheen de wolken boven zee alweer op een erg mooie manier.

Je kan goed zien waar de zon de wolken al raakt en waar nog niet.

Voor de website van Casa Demetria ben ik momenteel 360° foto’s aan het maken. Dat zijn foto’s waarvan je maar een deel ziet en je met de cursor het beeld kan verschuiven zodat het lijkt of je helemaal rondom kan kijken. Deze foto’s kan ik niet op deze site laten zien. Dat kan alleen op de meest dure versie van WordPress en dat is me toch iets te gortig. Maar in zijn geheel afgedrukt ziet de gehele foto er ook best grappig uit.

Het programmaatje dat je nodig hebt voor zo’n foto maakt van de foto als het ware een koker met de foto aan de binnenkant. Je kijkt dan binnen in die koker. Het wordt dan een soort panorama Mesdag dus. Dit is de kamer van Casa Demetria.

Het uiteindelijke resultaat zal wel te zien zijn op de site voor Casa Demetria waar momenteel aan gewerkt wordt.

Eindelijk weer een mooie dag.

Na een zeer regen- en stormachtige week waarin 45 liter water per vierkante meter is gevallen was het vandaag een mooie dag. Gisteren hebben we in Los Llanos de terrastegels voor de pajero gekocht. Toen we uit Puntagorda vertrokken regende het en was het 11°. In Los Llanos scheen de zon en was het 22°, ongelofelijk zo’n groot verschil op zo’n klein eiland. Die tegels zijn vandaag bezorgd. Ik wilde ze eerst zelf met mijn auto halen maar 1400 kg is toch wat te veel van het goede.

De hele dag wat kleine klussen gedaan en vanmiddag lekker buiten in het zonnetje ons dagelijkse glaasje wijn gedronken. Maar zojuist bij de zonsondergang leek het er toch op dat we nog niet af zijn van het slechte weer. Naast de ondergaande zon viel er op zee een enorme stortbui uit een inktzwarte lucht.