La fiesta del almendro en flor.

Amandelen zijn een belangrijke bron van inkomsten voor veel mensen in Puntagorda. In het voorjaar kleuren de heuvels rond het dorp helemaal roze van de bloesem van die bomen. Elk jaar wordt dan ook het feest van de bloeiende amandel gevierd. Dit jaar is het hoogtepunt van de bloeiperiode al voorbij. Tja die amandelen bloeien maar wanneer het hen uitkomt en weigeren naar onze burgemeester Vincente te luisteren.

Het neemt echter niet weg dat het een topdag (week) is voor Puntagorda met een druk bezochte braderie met life muziek in het laatste weekend. Na vannacht tot bijna 6 uur van die muziek genoten te hebben zijn we vandaag ook fysiek gaan kijken. Omdat het hele dorp vanwege de drukte met bezoekers dicht zit zijn we door de Baranco (vallei) naar het dorp gelopen.

Eerst naar Ita en toen samen met haar naar het feest. Het was prachtig weer en dat was ook wel te zien aan het aantal bezoekers. Eerst zijn we naar Agrupacion Los Gofiones uit Gran Canaria gaan kijken. Een geweldig goede groep en ik moet zeggen het klonk geweldig.

Dit was meer traditionele muziek nu door de drukte naar de Dominicaanse merengue band ”Combo Dominicano’.

Maar eerst langs de gratis wijn en amandelen.

Die wijn was niet zo’n succes ik kon na een slok mijn mond niet meer open krijgen zo zuur. Maar eerlijk is eerlijk de amandelen waren lekker.

Tjonge jonge wat swingt die muziek, geweldig. Ook geweldig was het aantal bezoekers, het mooie weer had zijn effect. We waren nu voor de vierde maal op dit feest maar het was nog nooit zo druk.

Na een gezellige middag hebben we daarna erg lekker bij Ita en Peter gegeten. Het was alles bij elkaar een leuke dag zo.

Poepdag.

Vandaag heb ik de avocado’s schapenmest gegeven 18 zakken (450 kg) met schapenmest (estiercol de oveja) moest worden verdeeld over 55 bomen.

3 bakken met steeds 2,5 kg per boom.

Wat erg leuk was dat toen ik zo bezig was dat Isabel steeds kwam kijken wat ik aan het doen was. Zo kwam ik er ook nog achter dat ze avocado’s lust. Ze zat op een gegeven moment op haar gemak een gevallen avocado op te peuzelen.

Om zes uur was ik klaar met dit ‘karweitje’ en na een douche zat ik op de bank en nu kan ik niet meer overeind, mijn elleboog doet zeer, mijn rug doet zeer, mijn kop doet zeer (gestoten tegen een tak) maar het is af. Maar jonge jonge wat merk ik dat ik geen 18 meer ben ….. nu moet ik dit nog een keer doen met kalk.

Komkommertijd.

Het is de laatste tijd behoorlijk fris. We hebben best frequent de houtkachel aan en Isabel vindt dat heerlijk.

Het hout gaat dus hard maar gelukkig wist Rob iemand die al zijn avocadobomen tot stompjes had terug gesnoeid en die wilde van al zijn hout af . Nu ik wilde het wel.

Zoals je op de bovenstaande foto ziet, ziet het weer er best goed uit en we zitten zo nu en dan toch ook buiten in het zonnetje wat soms ook weer lastig is als je iets op je telefoon wilt laten zien.

Vandaag is verder ook nog een beetje een historische dag. Tot vandaag was het nieuwe gedeelte van ons huis niet te zien op Google Earth maar nu wel.

Zelfs de hut die Frans en ik hebben gemaakt voor het controle systeem van de beregening staat er op!

Nu alleen nog even een leuke foto van een spin die ik heb gemaakt, het beestje van ca. 10 mm pakt al zijn prooien in in een soort cocon.

En nog even voor Taína onze jongste dochter, de Amarylles die we bij jullie hebben gekocht is echt wit.

Por fin lluvia.

“Eindelijk regen” dat waren de woorden van Vicky onze weervrouw vanochtend. Ze had gelijk het heeft eindelijk geregend en dat zal de komende dagen ook zo blijven.

1,8 mm is er vanochtend gevallen en dat is nog niet veel, afwachten maar.

Na de regen begon het zonnetje weer vrolijk te schijnen. Ik moest naar El Paso voor de jaarlijkse autokeuring. Hier heet dat ITV (APK).

Ik ben er nog steeds van onder de indruk hoe dat hier gaat. Het is helemaal objectief. Je maakt een afspraak op hun site, je meldt je op de afgesproken dag en krijg je een rijnummer waar je moet aansluiten.

En daarna wordt op een zes/zevental plaatsen een belangrijke keuringen gedaan. Alles wordt automatisch gedaan en gelijk in de computer ingevoerd.

De remmentest en ook hier weer gaan alle waarden gelijk in de computer.

Vooral de meting van de wiel en stuur speling is een aparte belevenis, je wordt op een soort schuddende plaat gezet en dan krijg je een soort aardbeving belevenis. Dat is het volgende station maar toen zat ik dus in de auto en heb ik dus geen foto van. Na de uitlaatgasmeting ben je klaar en in mijn geval weer klaar voor een jaar.

T’was voor niets.

Waar dat voor is? Voorbereiding op de palmbomenkapper. Die zou vanochtend komen. Twee jaar geleden is de palmboom in onze tuin voor het laatst ‘gefatsoeneerd’. Hij snoeide toen 54 palmbladeren en 57 zaadstelen uit de boom die toen van een meter of 6 naar beneden vielen. Wat je ziet is een armzalige poging van mij om de planten te beschermen tegen dat geweld. Om 10 uur kwam hij.

Hij zag de palm en zei:”Die ziet er geweldig uit niets aan doen. Ik kom over een half jaar wel weer langs om te zien of er misschien bladeren verdroogd zijn in de zomer.”.

Nog even over de vorige blog. Ik zei dat het winter was. Dat klopt, winter op het eiland van de eeuwige lente dus. Van alles begint er weer te bloeien. De vetplanten als eerste.

Geen vetplant maar wel mooi.

Oh ja en de katten eten niet alleen kleine vogeltjes.

Zoals deze tot duif geëvolueerde dinosauriër ondervond. Een poot, een stuk borstbeen en een berg veren is alles wat er van hem over bleef. Moet ook niet te pruimen zijn al die veren zonder een lekker wit wijntje er bij.

We hopen op regen maar ook op veel zon.

Zo het is hier rustig geweest. Het is winter en de nachten worden kouder. Dat biedt mij de ideale gelegenheid om mijn spreadsheets van 2018 af te sluiten en weer klaar te maken voor het nieuwe jaar. Ook heb ik zo hier en daar wat onderhouds klusjes gedaan zoals het verven van de hut waar het ‘zenuwcentrum’ van mijn bewateringssysteem in zit.

Een ding wil ik jullie niet onthouden de temperatuur- en regengrafieken van de afgelopen twee jaar. Eerst de weekgemiddelden van de temperatuur in 2018. Geen 2017, ben er dit jaar pas mee begonnen.

L.Y.A = Long Year Average (lang jarig gemiddelde)

Of het nu kouder of warmer dan ‘normaal’ was is niet te zeggen omdat ik niet weet hoe dat langjarig gemiddelde tot stand is gekomen. Wat ik wel weet is dat er vorig jaar behoorlijk minder dagen van boven de 30ºC waren dan het jaar er voor en dat was echt substantieel!

Nu dan het punt van de hoeveelheid regen. Het grote punt van discussie hier op La Palma. Het zou dertig jaar geleden zijn dat er geen regen in december is gevallen. Toch is er vorig jaar, hier op mijn finca, in het totaal véél meer regen gevallen dan in 2017. Ook een feit is dat het van plaats tot plaats behoorlijk verschillend kan zijn. Ook hier geldt weer dat ik niet weet hoe het langjariggemiddelde (Largo Plato) tot stand is gekomen of waar het gemeten is.

De verdeling van die regen is opvallend.

Het regent voornamelijk in februari/maart en oktober /november. Wel vervelend want we krijgen in die eerste periode vrij veel visite. Voor hen, treur niet, tussen de buien schijnt de zon.

Nu nog even over ons lieve kleine zwarte poesje Isabel of beter gezegd Loeder! Ze vangt muizen bij het leven en speelt er dan een hele poos mee voor ze ze met huid en haar verslindt. Gelukkig neemt ze ze niet meer zo vaak mee naar binnen. Onze tactiek van binnen afpakken en buiten maar laten gaan werkt toch wel. Wel moet ik zo nu en dan de bloedvlekken van de tegels halen.

Gisteravond kwam madam met een noodgang door het kattenluikje naar binnen. Kennelijk zat er een andere kat achter haar aan en die probeerde dat ook. Nu dat mocht niet want ze ging compleet door het lint. Een gekrijs en geschreeuw wij schrokken ons een ongeluk.

Afsluiting en aanvang.

Zo we hebben de laatste dag van het oude jaar op gepaste wijze doorgebracht. M’n bezige bijtje heeft, zonder oliebollenmix!, oliebollen gebakken.

En dat lukte prima.

De avond hebben we op gepaste wijze met vrienden doorgebracht en een uur later dan in Holland op het nieuwe jaar getoast.

Hier is nauwelijks vuurwerk daarom wil ik het oude jaar afsluiten en het nieuwe beginnen met een prachtige foto van een vriend van Marco die mijn Rotterdamse hart goed deed.