De humor van de Spaanse politie maakt Ank boos.

In de digitale krant El Apuron stond een interessant stukje.

Gemiddeld is er in de lente in geheel Spanje 175 mm regen gevallen. Dat is kennelijk 15% lager dan het gemiddelde tussen 1981 en 2010. La Palma en het noorden van Tenerife zijn daarbij uitschieters naar beneden. Ik had zoiets van “gemiddeld over heel Spanje? Dat is wel een groot gebied dat wil eigenlijk niets zeggen over de verschillende regio’s in dat gebied. Dus mijn eigen metingen er eens op nageslagen. Ik schrok wel een beetje van het resultaat. Op mijn finca is in die periode maar 45 mm gevallen ….. Volgens mijn metingen is dat zo’n 50% van het langjarig gemiddelde wat ik gebruik.

Het dak van de logeerkamer gaat volgende week echt opschieten. De afgelopen week veel afwerk dingetjes gedaan die alleen maar veel tijd kosten. Voorbeeldje:

Er is een muur tegen het dak aan gezet. Hoe ga ik er voor zorgen dat het water goed wordt afgevoerd.

Dat moet even goed worden uitgezocht voor ik met mijn bak met cement het dak op kan. Resultaat:

In de cactustuin is de Koningin van de Nacht weer gaan bloeien. Het blijft fascinerend om te zien dat zo’n onmogelijk ding zulke mooie bloemen produceert.

Ook de bijen vinden de 25 cm grote bloemen fascinerend. Wel een hoop moeite voor één nacht.

Nu even waarom Ank zo boos was. Ze zit als een razende Spaanse woordjes te leren. Zo kwam ze bij het woord ‘handboeien’. Dat zijn Esposas. Letterlijk vertaald in het Nederlands: ‘Echtgenote’. Ik geloof dat ze een protest actie wil gaan organiseren.

Onze vrienden zijn er weer.

Het is inmiddels een jaarlijkse traditie maar toch is het in ieder geval voor ons steeds weer leuk om te zien. De helicopters van de brandwacht zijn er weer en gingen gelijk oefenen.

En maakten er gelijk gebruik van om het vliegveld schoon te maken.

Wat mij betreft weinig nieuws. Ik ben nog steeds druk met het dak van de logeerkamer.

Ik zeg altijd dat Isabel een verwend sletje is (ze is de hele nacht op stap de laatste tijd). Ank vindt dat, dat wel meevalt. Maar krijgen jullie katten melk op een Wedgwood bordje?

De sloop fase is voorbij.

Zo de sloopfaze is voorbij het dak is weer (bijna) dicht en aan de opbouw is begonnen.

Dat ‘bijna’ ligt aan Ferreteria Los Chellos. Op de top moet een koper / bitumen band komen die de top afsluit maar al een week hoor ik:”morgenochtend, vanmiddag, morgenochtend etc.” En daar begin ik nu behoorlijk van te balen.

29 mei:

De huidige status:

29 mei:

De huidige status:

Van de week kwam Ank uit de moestuin met de woorden:”We eten bami vanavond”.

Gaaf toch?

I love it when a plan comes together.

Tijdens de vervanging van het dak van de logeerkamer wilde ik gelijk een dakraam plaatsen. Die kamer was namelijk nogal donker. Dus had ik een aluminium ramen en deuren leverancier uitgenodigd. Ik wilde een vast raam omdat het dak nogal hoog is. De vertegenwoordiger die kwam stelde me in eerste instantie teleur. Ze hadden geen dakramen en hij verwees me naar Velux. Na een gesprek met hem over wat er allemaal mogelijk was ben ik zelf maar eens gaan tekenen.

Zo moest het worden. Fidel, de vertegenwoordiger, gebeld en hem mijn plan voorgelegd. Nu het kon. Als ik het zo wilde zouden zij het zo maken.

Nu dat raam is inmiddels geplaatst maar ……. klopt mijn plan ook? Vandaag hard aan het werk ik moest het weten.Het gootje aan de zijkant van het raamkozijn is namelijk van essentieel belang voor een goede lekvrije afdichting.

En het resultaat:

Resultaat? Zie boven perfect! Om met Hannibal van het A-team te spreken:”I love it when a plan comes together.”.

Het raam zit er in.

Wil ik me net gaan scheren staan hier ineens de mensen van Cristalería Insular hier met het dakraam voor de logeerkamer.

Op zich heel fijn, dinsdag ingemeten en vandaag staan ze hier al met het raam. Alleen, een telefoontje had wel handig geweest, ik moest n.l. om 11:30 uur bij de tandarts in Los Llanos zijn. Maar goed wegsturen dat doen we niet. Dus aan de slag.

Het paste allemaal op een kleinigheid na.

Na deze werkzaamheden ben ik naar mijn afspraak met de tandarts gegaan. Thuis gekomen zat het raam er keurig netjes in in kon ik ook weer verder.

Ze hadden zelfs alles aangeveegd. In de kamer is het nu veel lichter en als je naar buiten gaat wil je steeds het licht uit doen.

De eerste drie 30°C dagen zijn binnen.

De afgelopen dagen niet veel gedaan. Als het boven de dertig graden is ga ik niet het dak op, mij te warm. De eerste dertig graden dagen van het jaar zijn dus achter de rug. In vergelijking met de vorige twee jaren.

Vanochtend heeft Fidel het gat in het dak opgemeten en beloofde om te proberen deze week het raam nog te leveren.

Vanmiddag kon ik het niet meer uithouden en heb ik toch maar weer wat gedaan. Opbouwen is toch leuker dan slopen.

Horror cactus.

Om het onkruid op onze finca te maaien heb ik twee Stihl bosmaaiers. Een grote met een benzine motor en een kleine accumaaier. Met de accu maaier maak ik voordat ik met de grote ga maaien de sproeikoppen vrij zodat ik ze niet naar de sproeikoppenhemel help met de grote. Ook gebruik ik de kleine om zo nu en dan waar nodig bij te werken.

Gisteren morgen was ik daar druk mee bezig omdat de finca er goed moet uitzien want er komen weer nieuwe huurders voor Casa Demetria toen mijn buurman Paco naar me toe kwam. Hij was erg geïnteresseerd in de accu maaier en vertelde me dat het in het dorp véél warmer was dan de zeer prettige en totaal windstille 18°C waar wij op dat moment van genoten. Ik op HDmeteolapalma kijken en:

Volgens Paco werd het halverwege het dorp en ons ineens heel fris. Heel apart.

En dat is ook de volgende cactus. Eerst kreeg hij niet eens zo heel erg aparte bloemen.

Waarvan de meeste er af vielen maar er bleef een bolletje zitten en die is nu open gebarsten.

Ziet er een beetje gruwelijk uit net of ‘ie elk moment een hap kan nemen.

Wat liefelijker is de volgende die we ook nog niet in bloei zagen.

Deze staat er vlak naast heeft al eens meer gebloeid maar is te mooi om niet nog een keer te laten zien.

Zeg nu zelf, toch een eind liefelijker dan die horror cactus?

Het volgende project.

Allereerst, Tom, Ton, Jan en Erik, bedankt voor jullie reacties op de eerdere blog van vandaag. Ik geef jullie via jullie reacties nog persoonlijk antwoord.

Het dak van de gastenruimte en de schuur moet worden vervangen.fullsizeoutput_29ba

De twee daken links en rechts voor zijn de oude gebouwen die al op de finca stonden toen we die kochten. Het verschil met het nieuwe dak, rechts boven, is enorm. Niet alleen om te zien maar bij de twee ex landbouw schuurtjes zijn de pannen direct op de dakplanken gelegd. Dat betekent veel stof, bichos en hagedissen die door de kieren komen en naar beneden vallen met alle troep van dien. Bovendien kwam er bij een bepaalde windrichting en regen water naar binnen.

Ook wil ik een raam in de gastenruimte, het voorste deel van het gebouw links voor.fullsizeoutput_29be.jpeg

Op de plaats van de rode rechthoek komt een vast raam. Op de bovenstaande foto kan je tevens zien hoeveel kieren er in het dak (waar de pannen op dat moment al af zijn) zitten.

Met de verkoper van de raamleverancier had ik afgesproken dat dat hij de pannen mocht hebben. Hij was daar zo blij mee dat hij beloofde ze er dan ook zelf vanaf te halen. En, vanmiddag stonden ze daar, vier man sterk.fullsizeoutput_29af

IMG_0037

En na een uurtje of twee stevig doorwerken waren de pannen verwijderd en werd het dak keurig achtergelaten.RNChGJHDSI2kE+4rolnADA.jpg

 

Hoe kan dat nu, mijn statistieken gingen door het plafond.

Als je een blog schrijft heb je geen idee voor wie je dat nu eigenlijk doet. Zeker als er niemand reageert dan denk je wel eens waar doe ik het allemaal voor. Om daar toch wat gevoel bij te krijgen verzorgt WordPress statistieken, dan weet je tenminste iets.

Mijn blog trekt tussen de 50 en 80 lezers per dag. Dat betekent zo’n 3 per uur. Deze gegevens kan ik zien in mijn statistieken. Als dat gemiddelde veel hoger is als normaal krijg ik een bericht dat mijn statistieken door het plafond gaan. Zo ook zojuist.

Er keken meer dan 100 mensen in een uur! Hoe kan dat nu en waar komen die vandaan ?????

Waar ze vandaan komen kan ik ook zien.

Er kijken mensen uit de hele wereld. Meestal weet ik niet wie dat zijn. Soms echter wel, de lezer uit Australië b.v. is Jan. Dat weet ik omdat Jan een trouwe lezer is en al verschijnende malen heeft gereageerd. Hoi Jan!

Maar die pieken? De twee die je in de eerste foto ziet zijn Nederlanders. Maar het is ook voorgekomen dat het Belgen of (Nederlandse?) Spanjaarden waren.

Blijf ik met de vraag zitten:”Hoe kan dat nu?”.