Terug op alarm niveau 1.

Begin juli is het aantal besmettingen met COVID-19 omhoog geschoten nadat een groep mensen na besmet te zijn geraakt op een feestje naar een disco gingen. Tot op dat moment waren we zo’n beetje het beste jongetje uit de klas. Maar gelukkig is dit nu weer gezakt naar slechts 14 gevallen.

Het aantal nieuwe besmettingen per week.
Zo is de verdeling van de besmettingen op ons eiland.

Op dat moment waren er ook voor het eerst sinds de aanvang van de pandemie vijf gevallen in Puntagorda. Die zijn gelukkig weer beter.

De verdeling van de COVID-19 risico’s per eiland.

Niveau 1 betekent dat alles weer ‘bijna’ normaal is er moeten alleen nog mondkapjes worden gedragen in openbare ruimtes.

Dat gaat dus goed. Wat minder is de hoeveelheid schade ten gevolge van de enorme hitte en wind van vorige week.

De verzekering schat de schade op €10.000.000 op de Canarische eilanden.

Raar ding die natuur. Dat bleek ook vanochtend. Wij hebben nooit een zonsopgang want daarvoor moet je aan de andere kant van de berg zitten. Wel was vanochtend deze bijzondere wolk te zien.

Geen haar meer in de soep.

Avocado’s en de laatste calima.

Nog even over de laatste calima. De 43°C met windsnelheden tussen de 30 en 50 km/u hebben behoorlijk wat schade opgeleverd aan de avocado bomen. De bladeren droogden aan de bomen. Nu ziet het er op veel plaatsen dus zo uit.

Van mijn mijn consultant bij Cocampa heb ik een aantal tips gekregen wat te doen. Dus aan de gang volgende week.

.

Molinos de Bellido

Gisteren hebben we een wandeling gemaakt met de La Palma bloggers. Voor de verandering half stad en half natuur. Ook erg leuk.

We vertrokken uit Santa Cruz. Probleem is hier wel het vinden van een parkeerplaats.

Maar de boulevard hier is, op sommige plaatsen, erg mooi.

Na een stukje omhoog wordt je beloond met een prachtig uitzicht over onze hoofdstad.

Zie je in het midden die blauwe walm boven de energiecentrale? Daar is niets meer van mij bij!

Hierna loop je aan de noordzijde de barranco de Bellidos in.

De bodem van de barranco is geheel bebouwd. Het laatste gebouw is echter het vermelden waard. Het heeft namelijk op de vijfde verdieping een voetbalveld.

Dat voetbalveld moest dus goed worden bestudeerd. Maar deze door de groep benoemde senior deelnemer had toch ernstig het gevoel dat de junioren het meer deden om uit te rusten.

Na het hoogste punt na 312 m stijgen gepasseerd te hebben liepen we op ons gemak terug naar Santa Cruz.

Waar we op de boulevard van een heerlijk ijsje hebben genoten.

Het einde van een tijdperk.

Wij hadden altijd een servies met het onderstaande motief.

Erg leuk. Een nadeel was dat als je soep in een bord deed dat het net leek of er een haar in je soep zat. Die opmerking hebben we dan ook erg vaak gehad. Aan eenieder die zich dat nog herinnert kan ik zeggen dat dat niet meer gebeurt.

Het vogeltje en zijn kooitje waren op veel borden zo goed als verdwenen en bovendien hadden we nog maar vier platte borden. Bovenstaand servies is dus uit de roulatie en vervangen.

We worden langzaam gaar.

Er is weer een calima en wat voor een. Het werd de afgelopen dagen 33°, 39°, 41° en vandaag zelfs 42,6°C. Vandaag stormde het bovendien, windstoten tot 60 km/u.

Tazacorte was het middelpunt van deze hitte. Vanochtend was het er om 6 uur nog 41°

En als je naar onderstaande plaatje voor vanmiddag kijkt begin je spontaan te zweten.

We hebben geen airco maar onze plafond ventilatoren draaien overuren.

Zodra het kan gaan alle ramen wagenwijd tegenover elkaar open. Ook daardoor zie je waaruit een calima bestaat, super droge Sahara lucht, maar ook zand. Op de stofdoek hieronder zie je het resultaat van 60cm aanrecht stoffen.

Door die droge lucht, een luchtvochtigheid van 6%, drogen de bladeren aan de avocado bomen.

Een ander ‘probleempje’ van die droge lucht en de harde wind is brandgevaar. Vanmiddag was het dan ook zo ver. Brand bij El Paso. Ik zag de helikopters vertrekken en binnen no time een app je:Hans het is zo ver, brand bij El Paso”.

In eerste instantie bleek het wel mee te vallen.

Maar de brand is nog steeds niet onder controle en is inmiddels op geschaald naar niveau 2.

En zojuist hebben de vlammen Los Llanos bereikt en zie ik tot mijn grote schrik dat er nog sprake is van brandstichting ook.

Huizen, boerderijen, bedrijfspanden, auto’s … een brandstichting op de SLECHTSTE plaats.

Er lopen een hoop ziek geesten rond op deze aarde.

De rust is teruggekeerd.

Bezoek

Gisteren zijn onze dochter en haar familie weer teruggekeerd naar Nederland. Het waren 17 drukke dagen. Van twee naar zes personen is best wel druk.

Maar ondanks de drukte was het erg gaaf om die kleine te zien spetteren.

Corona

Goed nieuws, met het aantal Corona gevallen op La Palma gaat het gelukkig weer de goede kant op. Na een plotselinge uitbraak (verjaardag vierders die naar een discotheek gingen) liep het aantal gevallen zéér snel op naar de 180 gevallen. Gelukkig zakt het nu weer snel is dat weer gedaald naar 57.

Slecht nieuws. Voor het eerst sinds de aanvang van de pandemie zijn er nu vier ziekte gevallen in Puntagorda.

Avondrood

Ik probeer al enkele dagen een time-lapse te maken van een mooie zonsondergang. Moet ik eigenlijk niet doen want dan zijn ze er niet. Dit was gisteravond.

Er schijnt een Calima te komen dan zijn ze over het algemeen wel mooi rood. De aanhouder wint.

Onze broodmachine maakt overuren.

Onze dochter met haar familie zijn dus goed aangekomen en als gevolg maakt onze broodmachine overuren. We waren gewend om de andere dag een brood te bakken nu is dat vaak twee maal per dag. Leve de zonnecellen.

Bovendien kwamen ze mooi op tijd voor de verjaardag van mijn bezige bijtje.

Wat we weer met een overheerlijke maaltijd bij Frangipani hebben gevierd.

Onze oudste kleinzoon vermaakt zich uitstekend met zijn kleine broertje.

En Tieme vindt zijn grote broer helemaal geweldig.

Een andere van zijn bezigheden is het vangen van gekko’s. Hij geeft ze allemaal namen, dit is Ricardo.

Ik ben intussen nog steeds bezig met de bestrijding van het Monsterkruid. De lieftallige bloemetjes.

Maken zaden.

Die de irritante eigenschap hebben overal aan vast te gaan zitten en je tegelijk te prikken.

Bovendien overwoekert het alles zoals hier onder de sinaasappelboom.

Mijn schoonzoon die de zonsondergang fotografeert.

Onze jongste dochter komt in oktober. Momenteel is ze op vakantie in Domburg waar ze deze prachtige foto van haar jongste nam.

De wereld moet niet gekker worden.

Gisteren zijn mijn dochter, haar man, zoon en nieuwe (!) kleinzoon dan eindelijk aangekomen. Was nog even spannend want op het allerlaatste moment besloot Tui haar vlucht te annuleren. Gelukkig konden ze omboeken en met Iberia komen. Ze kwamen nu een dag eerder en gaan twee dagen later terug maar goed ik heb voor het eerst mijn nu al negen maanden oude kleinzoon in mijn armen kunnen houden.

Die omgeboekte vlucht had toch nogal wat consequenties. €500 meer, daar vlogen we vroeger met zijn tweeën voor op en neer, en geen huurauto te krijgen noch voor de dag eerder, noch voor die twee dagen langer. Er was géén auto beschikbaar. Dat laatste kon uiteindelijk weer wel voor het luttele bedrag van €595…….. zeker besloten om er ergens maar een te stelen.

Dus beste mensen NOOIT HUREN BIJ SIXT die hebben hier niemand en laten het over aan topcar. Topcar levert geen enkele service en zijn zo flexibel als de deur van het provinciehuis in s’Hertogenbosch. Wat een boevenbende.

En daar bleef het niet bij. We moesten dus na gisteren, vandaag weer naar het vliegveld nu om de huurauto op te halen en wat bleek. Toen we er waren kwam ook de gecancelde vlucht van Tui aan !!!!

Ik naar de Tui balie. Daar stond een meneer in een Tui pakje die helemaal zenuwachtig werd van mijn verbolgen betoog. Hij stotterde:”Ja maar we mogen niemand meenemen. Het vliegtuig komt alleen mensen ophalen.”

In wat voor wereld leven we nu. Tui cancelt zijn vlucht en stuurt een leeg vliegtuig naar La Palma en mijn dochter komt zonder een enkel probleem, nu ja op €500 extra na dan, met een andere maatschappij naar La Palma.

Maar mijn kleinzoon is er.

Dat geknoei heeft hij van zijn oma.

Gisteren was het wel warm.

Zoals ik in de vorige post al meldde werd het gisteren warm, erg warm.

De katten hadden het niet meer. Isabel bewoog gewoon niet meer. Als het nodig was deed ze één oog open en vlug weer dicht.

Zo warm dus. Maar daar bleef het niet bij vannacht zakte de temperatuur maar …. bleef het warm. Het was om half zeven gezakt naar …

Dat hebben we hier nog niet meegemaakt.

Ondanks de te snel drogende verf vermaakte Ank zich wel, als ze schildert vergeet ze alles.

Ik op mijn beurt had ook wat te doen, er moest een lekkage worden opgelost bij een vriend die momenteel in Holland is. Iemand had het ooit niet nodig gevonden om alle schroeven in een koppeling te zetten en precies op dat punt lekte het. De grote bouten moesten los om de uitlijning van de gaten te verbeteren maar waren met geen mogelijkheid meer los te krijgen. Dat heb ik gelukkig provisorisch kunnen oplossen door er twee kleinere in te zetten die net sterk genoeg waren om het lekken te stoppen.

Lekker zweten in het zonnetje.

Cruz de La Reina.

Ik heb gisteren lang getwijfeld om te gaan wandelen, er was een calima maar de temperaturen waren nog zéér aangenaam. Dus toch maar op stap vanuit huis naar het ’Kruis van de Koningin’.

Vanuit huis loop je eerst door een prachtig pad.

Tot je bij de het oudste stenen gebouw van Puntagorda komt. de Iglesia San Mauro Abad. Geconstrueerd in het midden van de XVI eeuw. Ik ben geen kerk liefhebber. Maar dit is een prachtig kerkje. Geen overdreven pracht en praal maar stijlvol en zeer netjes. De moeite van een bezoek waard.

Gelijk daarna loop je een barranco in.

Beneden in de barranco is een bruggetje over een gort droge rivier bedding.

Met als je weer omhoog gaat een mooi uitzicht op het kerkje. Direct er tegenover staat de totaal vervallen pastorie waar naar verluid vroeger de inquisitie zat, best macaber.

Je loopt dan verder tussen de akkers tot je bij een Spaanse kas komt. De kassen hier zijn niet bedekt met glas, zou een beetje te heet worden, maar met gevlochten polypropuleen doek.

Als je dan door een gat kijkt zie je dit.

Bananen.

Je loopt dan verder over een slingerende landweg voor Cruz de Matos langs.

Links boven op de heuvel zie je Cruz de Matos.

Uiteraard kom je ook langs een barranco wand vol geiten.

Tot je bij de Cruz de la Reina komt.

Opmerking: De kleur van de zee varieert. Dit komt door de hoek van de zon ten opzichte van de camera. Daar kan je niet echt veel aan doen.

En zo ziet dat er uit van een afstandje.

En ja ik was er echt.

De terugweg was aanmerkelijk lastiger je moet zo’n 500 m omhoog en het werd steeds warmer. Toen ik om om twee uur thuis was was het inmiddels 28°C. Toch ben ik blij dat ik gisteren ben gaan lopen. Terwijl ik dit, om half twaalf, schrijf is het inmiddels 34°C.

In memoriam Teunis Oostenbrugge.

Heden morgen is onze vriend, La Palma liefhebber en mede blogger (fincadepinto.nl) en na een kort ziekbed overleden. Teunis is 53 jaar geworden.

Enige jaren geleden hebben wij Teunis en zijn man Ruud leren kennen na een E-mailtje of ze eens langs mochten komen. Ze waren fanatieke lezers van deze blog en wilden ook naar La Palma komen. Nu dat kon en ze kwamen en ook naar La Palma.

Begin juni kreeg Teunis slecht nieuws er was iets op zijn lever geconstateerd. Hij moest maar snel met een specialist contact opnemen. De zondag daarna heb ik nog een uur of drie met hem zitten praten, joh je moet niet gelijk het ergste denken, wat kan zo’n arts nu zeggen na een scan op zijn praktijk, het komt allemaal vast goed. Maar Teunis bleef maar herhalen dat het niet goed voelde. Nu een kleine maand later is hij er niet meer.

Teunis, je laat een gat achter, je was een ontzettend aardige goedlachse man, Anky en ik zullen je missen.