Cruz de Matos en een ondeugende cactus.

Vandaag de laatste dag van het bezoek van Merel en Tim. Het is nog steeds erg mooi weer en we besloten naar Cruz de Matos te lopen. Dat punt is vanaf ons huis te zien.

Je loopt eerst naar beneden naar San Mauro en dan door twee Barancos naar de berg met het kruis.

Het zicht op San Mauro na de eerst Baranco.

Wie er het eerste is.

Helaas moest ik het tegen de jeugd afleggen.

Best een stevig wandelingetje maar je wordt beloond met een door de calima beetje heiig maar schitterend uitzicht.

Ank had een plekje in de schaduw gevonden.

Dan nog een stukje door naar het tweede puntje van de berg.

Alwaar ik het volgende filmpje maakte.

En dan komt het minst leuke deel, de weg terug. Maar het geeft wel voldoening als je dan het volgende op je telefoon ziet.

En die ondeugende cactus? Die staat in de tuin.

Cruz de Matos. 

Ik kan het niet laten jullie te laten zien hoe mooi ons eiland is en hoe divers het zich aan ons toont. Cruz de Matos, Spanjaarden kunnen het ook niet laten, als er ergens een mooi uitzichtpunt is is er ook altijd wel een reden om er een kruis te plaatsen. Twee plaatjes van een stukje van ons uitzicht van afgelopen week.  

Cruz de Matos 2

Al eerder geschreven dat wij uitkijken op Cruz de Matos. Het uitzicht is elke dag anders. Vooral s’morgens en s’avonds kan het erg mooi zijn, hier wat voorbeelden. Ik kijk er elke dag naar uit. 

Vanochtend, de eerste zonnestralen die over de Caldera de Taburiente achter ons komen raken het landschap.

Zonsopgang, het landschap baadt nog in de schaduw van de bergen achter ons.


S’ochtends vroeg, wolken van zee kruipen tegen de kust omhoog.


Gewoon op een heldere dag.

zonsondergang.


Ik blijf het fascinerend vinden.