S’avonds grote jongen s’morgens grote jongen. 

Mees heeft een nieuwe gewoonte. Hij komt s’avonds niet thuis en dan komt hij s’nachts zo rond 2 uur aan het slaapkamerraam staan te mauwen dat hij er in wil. Vannacht maakte hij het helemaal bont om 03:30 uur stond hij aan het raam te mauwen. Toen wij opstonden nestelde hij zich op het voeteneinde aan Ank haar kant op ons bed en ging slapen. Hij blijft daar dan normaal gesproken zowat de hele dag liggen. Maar vanochtend dacht ik krijg de hik, mij om half vier er uit blèren en nu gaan slapen om vannacht er weer tegen aan te kunnen zeker.  Ik heb hem toen met de bovenstaande gevleugelde woorden van m’n moeder van het bed gebonjourd. Verontwaardig kijkend is meneer opgestapt en we hebben hem de hele dag niet meer gezien. Ik ben benieuwd. 

En bovenstaande is nog niet alles want de muur onder het slaapkamerraam ziet er ook niet uit. 

De cactussen van woensdag staan overigens nu allemaal in bloei. 

Onze kat is niet goed wijs. 

Mees heeft een ritueel wat hij bijna elke avond doet, wie kan verklaren waarom hij dit doet? 

Eerst staat hij naast Ank wel 10 tot 15 minuten te ‘stampen’ waarbij hij met z’n achterpoten op Anks benen staat. Ze krijgt er het heen en weer van. 

Vervolgens komt hij dan naast mij op de bank zich wassen waarna hij gaat slapen. 

Volgens mij is hij gewoon gek. 

Hebbes. 

Mees en z’n vriendje. Eindelijk heb ik ze op de foto. Dat cipersche katje is zo schuw als ik weet niet wat maar door de warmte, de derde opeenvolgende dag van 30°, is hij kennelijk toch wat loom.  

Het is grappig om te zien hoe die twee met elkaar communiceren. Het klinkt misschien gek maar het is echt zo. Als hij Mees komt ophalen hoor je buiten een harde mauw en dan vliegt Mees naar buiten. Dan is het kopjes geven en prrrauw, prrrauw, prrrauw naar elkaar. Het zijn echt twee vriendjes. 

De vriendin van Mees. 

Mees heeft een vriendin. Ik heb het al eens eerder vermeld maar dit kleine cyperse katje komt regelmatig langs en, verdomd als het niet waar is ze roept hem. Mees rent dan naar buiten en het tweetal verdwijnt in het struweel. 

Uiteraard ben ik altijd te laat om ‘het stel’ te fotograferen. Gisteravond zat ze er weer maar Mees was in geen velden of wegen te zien. Camera klaar gelegd maar al wie er kwam geen Mees. Op een gegeven moment ging het katje maar weer en ik borg m’n camera maar op. Geen vijf minuten later lagen ze in de tuin met z’n tweeën te rollebollen. Ik vlieg naar m’n camera maar ……. te laat. Toch zal ik ze een keer op de gevoelige plaat vastleggen. 

Homeopathie voor Mees. 

Onze autistische kat Mees heeft in korte tijd (oct. en dec.) twee maal een blaasontsteking gehad. 

Een oplossing tegen steeds terugkerende blaasontstekingen is speciaal voer (€22 per zak van 1,5kg) of goed letten op z’n voeding. Nu dat eerste is weggegooid geld omdat het tweede een probleem is. Mees heeft namelijk zijn eigen ‘tapa route’. Alle katten in de buurt zijn erg mager en dat komt omdat Mees hun eten opeet. 

Eduardo de dierenarts had gezegd dat als het weer terug komt we moesten denken aan een homeopathische behandeling tegen blaasontstekingen en toevallig kan zijn vrouw Fani dat. Nu dat moet je tegen Ank zeggen. Die wetenschap verlaat dat hoofdje niet meer een blaasontsteking of niet Mees moet aan de homeopathie. Vandaag heeft hij z’n intake gesprek gehad en en vanavond begint hij aan z’n calcarea carbónica. Ik houd je op de hoogte. 

Ank en Fani.

Het recept.


Onze autist. 

Een stormachtig dagje. 

Je waaide uit je broek vandaag, planten om, gieter weg, parasol stuk (en weer gemaakt) en grote schuimkoppen op de golven. De beloofde regen is op wat gemiezer vanochtend na, niet gekomen. Buiten zitten gaat vanwege de wind niet, je zit dan tenslotte gelijk in je onderbroek. Mees heeft geen broek en er wat op gevonden, hij ligt heerlijk in het zonnetje. 

Koppijn. 

Zit ik vanochtend rustig op de bank te lezen komt Mees met een noodgang naar binnen rennen en schiet onder de bank. Ik denk seffe kijken en wat, vier middelgrote honden op het terras. Het waren van die licht bruine magere latten die ze hier veel voor de jacht gebruiken. Na een ferme schreeuw van mij renden ze weg, ik pak een kiezel op en gooi die naar de dichtst bij zijnde hond en plok midden op z’n kop op zo’n 12 m afstand. Ik schrok er zelf van. Vervolgens kon ik het hele terras dweilen het stond helemaal vol met modderpoten. 

Die hond zal wel koppijn hebben maar Mees is weer helemaal gekalmeerd en zit weer lekker in het zonnetje. 

Dogs have owners, cats have staff. 

Giteren de hele nacht niet thuis gekomen en wat schetst onze verbazing? Gisteravond stond meneer daar ineens voor zijn eten. Na het eten draaide meneer zich om en verdween weer. De hele nacht was hij weer weg maar in tegenstelling tot gisteren kwam hij vanochtend wel ontbijten en …….. meneer draait zich om en nu bij etenstijd staat hij er weer. Wat moet je daar nu mee????