T’zit er weer op. 

Gisterenavond lekker gegeten bij Los Naranjos. 

Vanochtend nog even bij een bakkie leut nagekletst,en nog even een paar avocado’s scoren,

zijn ze weer weg (met achterlating van een elektrische tandenborstel en twee onderbroeken).
Zo, na het bezoek van Anks tante en nicht, haar eigen bezoek aan Nederland en nu het bezoek van onze dochter met haar vriend en zoon keert nu, na een dikke maand, de rust weer terug op ‘Finca Juan Pala’. 

Ik heb gelukkig een hoop stopcontacten. 

Onze kleinzoon houdt van spelletjes spelen op z’n tablet, telefoon en telefoon. Hij speel zelfs twee spelletjes tegelijk. 

Das allemaal niets maar het moet ook allemaal, net als onze eigen telefoons en tablets, opgeladen worden. 

En ook z’n elektrische auto moet nog aan’t licht. 

Tja het valt allemaal niet mee en nu ook Problemen met het weer, vandaag en morgen is het nog erg mooi. 

Vrijdag


Zaterdag


En nu vertelde Vicky vanochtend ook nog dat de temperatuur omlaag gaat. 

Zondag

Tja het is afzien hier maar onze kleinzoon ziet het nog steeds helemaal zitten. 

Effe niet naar’t merk kijken het gaat om de foto. 

Ruikt het cement raar?

Nee hoor want vakantie of niet er moet gesport worden. 

Onze dochter en haar vriend genieten volop van hun vakantie. Zelf zijn ze naar de Roque de Muchachos gereden en samen zijn we naar de vulkaan San Antonio en Puerto Naos geweest. Hieronder wat sfeerindrukken. 

Het uitzicht punt op de San Antonio die voor het laatst uitbarstte in 1677. Midden op de kraterrand zie het uitzichtpunt van de volgende foto. 

Uitzichtpunt op de San Antonio waar de de vulkaan Teneguía kunt zien, die barste voor het laatst uit in 1971. 

We fotograferen wat af. 

Wat wil je met zulke adembenemende uitzichten. 
Bij de vulkaan hebben ze dromedarissen, waarom ze die daar hebben is me niet helemaal duidelijk. 
Onderweg naar Puerto Naos is een indruk wekkende gestolde lavastroom. Er is daar een wandeling over gemaakt maar die is nog steeds niet open. 
En we rijden wat af. Onze bezoekers zeggen telkens weer: “Je had wel gezegd veel bochten maar zó véél!”. De gevolgen laten zich raden …….. wagenziekte. 

Ook onze kleinzoon geniet. Als we hem van z’n elektronica af kunnen scheuren tenminste. 

Hij zwemt.

Speelt met zijn terreinauto. 

En vangt sprinkhanen. 

Ook hagedissen vindt hij uitermate interessant maar die kunnen hard lopen.