Paardenrace, zomer glas, veiligheid en het wonder van de natuur.

Afgelopen vrijdag heb ik onze jongste dochter en haar gezin naar het vliegveld gebracht. Zoals ik al schreef was precies die middag onze straat afgesloten vanwege de Romeria. Omdat die Romeria véél te laat vertrok vervloog mijn hoop om er toch door te kunnen. De straat was gevuld met ‘praalwagens’, drinkende, feestende, zingende en dansende mensen. Geen doorkomen aan. Gelukkig kreeg ik op het allerlaatste moment een goed idee. Ik zette mijn auto niet op de parkeerplaats bij de kerk (advies van de politie en ca. 1km stijl omlaag) maar op een onverhard weggetje dat ca. 100m onder ons loopt. Het is dan wel wat geklauter om er te komen met twee kinderen en vier koffers maar dat ging gelukkig goed.

Paardenrace

Een ander onderdeel van de feesten ter ere van de patroonheilige San Mauro Abat van Puntagorda zijn de jaarlijkse paarden races. De centrale weg door het dorp wordt dan afgezet en er racen dan vier maal twee paarden met een bloedgang van het ene einde van het dorp naar het plein met de klok. Het hele dorp loopt uit om dat te zien. Maar echt opwindend kan ik het toch niet vinden.

Maar gezellig is het wel. Vervelend is dan wel mijn absolute gebrek voor het onthouden van gezichten. Ik wordt continu gegroet en heb dan geen flauw idee wie het zijn. Voor degene die nu denken hij wordt toch niet dement, nee, dat heb ik mijn hele leven al.

Zomerglas.

Gisteren is ons tochtraam geplaatst. Wij kunnen door de wind vaak niet buiten zitten en dat raam, zie foto, moet daar verbetering in gaan brengen. De mededeling er bij was wel dat het nog werd geplaatst met zomerglas. Dat wilde dus zeggen nog geen glas maar alleen het frame waar het glas in komt. Nu dat is geen probleem, van de laatste drie weken waren 15 dagen met temperaturen boven de dertig graden. De eerste week van september komt het definitieve glas er in.

Veiligheid

Na een weekje vrij komt vrijdag onze oudste dochter met haar gezin. Voor haar jongste, bijna twee, moeten er een aantal aanpassingen aan het terras worden gedaan zodat hij er veilig kan spelen.

De wonderen der natuur.

In de Pitahaya’s hebben deze week een 10 tal bloemen gebloeid. Nog nooit hadden we er zo veel. Weer zo’n bloem die slechts één nacht bloeit. Onderstaande foto laat de bloem zien als je er s’morgens op tijd bij bent. Een uurtje later is hij totaal verlept. Nu maar hopen dat er vruchten komen.

Een ander wonder der natuur is de Canarische den. Hij kan bosbranden overleven maar ook een vulkaan moet, zoals onderstaande foto laat zien, er echt veel moeite doen om ze er onder te krijgen. Ik vind dat echt fantastisch om te zien.

Als het vriest moet hij naar binnen.

Bezoek van onze jongste dochter.

Afgelopen week is onze jongste dochter op bezoek geweest. We hebben geprobeerd ze zo veel mogelijk van ons mooie eiland te laten zien maar dat viel niet mee. Vier wagenzieke vrouwen in een auto is best een opgave. Maar met de belofte voor een cadeautje kom je een eind.

Maar Papa was niet zo’n winkel liefhebber. Hij zocht dan zijn heil ergens anders.

Ons nieuwe zwembadje daarentegen was een groot succes. Van zeeziekte was in ieder geval geen sprake.

De nieuwe weg van La Laguna naar Naos.

Wat wel hebben gedaan is de de op 1 augustus nieuw geopende weg tussen La Laguna en Puerto Naos bezocht, het kronkelende streepje in onderstaande foto waar “road” bij staat. Wat was dat indrukwekkend. Ongelofelijk wat een hoeveelheid lava heeft die Tajogaite over ons eiland gespoeld en wat een destructie heeft dat veroorzaakt. Om dat een beetje inzichtelijk te maken, de stad Los Llanos links van de lava stroom is een stad van zo’n 20.000 mensen.

Overal staan bordjes “Zona caliente” (warme zone).

En verboden te stoppen.

Na afloop van de overtocht moest Feline nog even huiswerk maken. Ze had de opdracht een vakantiefoto mee te brengen waarop ze staat met een gele ballon.

Als het vriest moet hij naar binnen.

Van middag heb ik, bij 32°, een nieuwe automatisch oprollende tuinslang gemonteerd. De oude was meer half automatisch geworden. Ook gelijk even de gebruiksaanwijzing gelezen. De belangrijkste instructie was dat ik hem bij vorst binnen moest opslaan. Gelijk Ank even op de hoogte gesteld maar zij dacht dat ik een zonnesteek had opgelopen. Je doet het ook nooit goed.

Ze is er altijd, behalve als ze even weg is.

De gevallen blogger.

Zaterdagavond gaven mijn medeblogster Marja met haar man Karel een feestje. 10 maanden na de vernietiging van hun huis en hun huur appartementen op de tweede dag van de vulkaanuitbarsting was hun nieuwe huurappartement klaar. Hun leven na de vulkaan kan nu echt beginnen. Nu, ik moet zeggen, het appartement met een geweldig dakterras zag er uitstekend uit. Dat moet een succes worden.

Ik was voor het eerst op een feest waar ik niemand kende maar waar iedereen mijn wel kende. Het:”Oh ben jij Hans van de blog” was niet van de lucht. Toen ik voor iemand achteruit stapt stond ik op een plank onder een pot die daardoor omviel en waardoor weer voortgang van mijn andere been blokkeerde. Pats daar lag ik languit op de grond met mijn drinken en net opgeschepte eten om me heen. Geen grote schade alleen mijn ego lag in puin. Deze blogger vergeten ze ook niet meer.

Bezoek.

Vorige week is onze vriend Cees met zijn nieuwe vrouw op bezoek geweest. Toen ik 41 jaar geleden in Santo Domingo (Dominicaanse republiek) werkte heb ik hem leren kennen. Nu kon hij na langdurige ziekte van zijn vrouw en Corona dan eindelijk langs komen. Het was weer als vanouds. Enorm gezellig en veel herinneringen opgehaald. Minnie vond het daarbij helemaal niet vervelend als wij het, zo nu en dan met van emotie krakende stemmen, het over zijn overleden vrouw hadden.

We hebben hen het eiland zo ver mogelijk laten zien. Als eerst was de Roque de Muchachos aan de beurt. Dat was maar goed ook want het uitzicht was toen nog niet door de huidige calima verpest.

Verder kon onze nieuwe ‘aanwinst’ natuurlijk niet ontbreken. We wilden over de nieuwe weg rijden die over de lava wordt aangelegd.

Dat kan tijdens bepaalde tijdsloten. Die tijdsloten bleken echter zodanig gekozen, zie borden op de foto, dat dat op het moment dat wij daar waren niet meer kon.

Gelukkig is er veel meer te zien waardoor ze een goede indruk hebben kunnen krijgen van de ramp die zich hier heeft voltrokken.

Vrijdag zijn ze weer vertrokken en Minnie bedankt dat je van Cees weer een gelukkige Cees hebt gemaakt.

San Mauro Abad is de beschermheilige van Puntagorda. Hij was een pastoor die ooit een middel heeft geïntroduceerd dat aan drinkwater moest worden toegevoegd zodat er minder mensen aan water drinken stierven.

Fiesta en honor de San Mauro Abad.

Elk jaar wordt er ter ere van deze man een feest gegeven wat twee weken duurt. Hoogtepunt van dat feest is de Romería. Dat valt dit jaar op vrijdagmiddag vijf augustus. Er worden dan een twintigtal karren versiert en uitgerust met muziek en veel drank en eten. Elke kar rijdt dan samen met een in klederdracht gehulde groep mensen van het gemeentehuis naar Kerk 1,5 km verderop. Dat rijden bestaat uit 10m rijden dan stoppen muziek maken, eten, drinken en dansen. Tegen de tijd dat men bij de kerk is, is iedereen in ‘kennelijke staat’.

Dat is allemaal tot daar aan toe maar dat gaat dus door onze straat die daarvoor wordt afgesloten. Dat was op zich nooit een probleem maar dit jaar moet ik mijn dochter en haar gezin om 17:00 uur op het vliegveld afleveren. Dus maar eens met de dorps agente gaan overleggen.

Ons politiebureau is in het stadhuis maar de agente was er niet, “ze komt zo terug“. Dat betekent dat ze koffie is gaan drinken. 20 minuten later was ze er weer niet maar dit maal was ook de politieauto weg. Dan maar even vragen wanneer ze er hoort te zijn, antwoord:”Altijd alleen niet als ze even weg moet”. Zucht later nog maar een keer proberen.

Het heeft even geduurd maar dan heb je ook wat.

De zomer begon laat dit jaar maar is nu in volle hevigheid los gebarsten. Na 33-36-33-30-34 en 36° is het nu ik dit schrijf al 38,6°C en ….. het is nog maar 16:30 uur. Vannacht was de minimum temperatuur 31°C.

Maar we zijn niet de enigste.

Die warmte is niet echt leuk maar overkomelijk, vervelender is het bijkomende brandgevaar. Als je s’morgens naar het Spaanse nieuws kijkt en ziet wat voor drama’s er zich allemaal op het schiereiland afspelen slaat de schrik je om het hart. Laten we in Gods naam hopen dat er weer niet een of andere oetlul zich geroepen voelt zijn toiletpapier te verbranden.

Het is weer zomer.

Voor ons klinkt daarvoor altijd een luid en duidelijk signaal te weten het geronk van de motoren van de helikopters van de brandweer. 15/6 landden ze weer na een aantal begroetingsrondjes te hebben gevlogen. De dag daarop werd er gelijk weer geoefend. Niet echt stil maar wel rustgevend.

Tegelijkertijd verschenen overal de waarschuwingen om toch vooral voorzichtig te zijn met vuur. “Vanaf heden is het hoog risico. Zorg dat je er niet de oorzaak van bent”.

Hij heeft een naam.

Het heeft even geduurd maar onze nieuwe vulkaan heeft een naam. Uit een verkiezing kwam met een behoorlijke meerderheid van stemmen de naam: ”Vulcan de Tajogaite”

Vulkaan de Tajogaite.

De archeoloog ven de Universiteit van La Laguna, Felipe Jorge Pais, beoordeelde dat “de nieuwe vulkaan perfect Tajogaite zou kunnen worden genoemd omdat hij barstte in de Hoya de Tajogaite (Cabezavaca. El Paso)”. Dit is “een Benahoaritisch (de oorspronkelijke bewoners van La Palma) woord.

Er zijn overigens geen specifieke gegevens gevonden over de betekenis van het woord. Het is mogelijk de naam van een vaste plant, de varen (Pteridium aquilinum) waarvan de wortel wordt gebruikt om gofio en varenbroodjes te maken. Bovendien komt die varen zeer overvloedig voor in het Tajogaite-gebied» .

Er zijn inmiddels twee wegen over de nieuwe lavastroom aangelegd. Uit recent onderzoek bleek dat er na negen maanden op enige centimeters naast de weg nog steeds plekken zijn waar de temperatuur nog 700°C is.

Een nieuwe attractie in Puntagorda.

Ja, na een hoop gez..k, de burgemeester zou zich bij de vergunning niet aan de wet hebben gehouden, is hij eindelijk geopend. Een kabelbaan van 600m over een barranco. Het is niet goedkoop, €25 voor niet residenten en voor residenten €18.

Waarom rustig op je kont gaan zitten als je ook een hoop werk op je hals kunt halen.

Tsja, tocht dat is de reden. We hebben een hartstikke leuke patio maar bij bepaalde windrichtingen is het een enorm tochtgat. Dus actie, harde actie. Er komt een glazen dak op en om de kosten en de complexiteit in de hand te houden moet het dak van mijn schuurtje, de rode lijn, de andere kant op afwateren. Wordt vervolgd.

32°C was het op onze trouwdag 5 juli 1976.

Bijzonder warm was het. Ik was de enigste met een jasje aan. Dat moest van Ank. De avond ervoor hadden we tot twee uur ‘s nachts op het platte dak van onze Belgische achterburen Luc en Mia, zitten pimpelen. Hij had ons uitgenodigd om kennis te maken met de woorden:”We zitten zo vaak naar elkaar te gluren het wordt tijd dat we kennis maken, komen jullie langs?” Ik schrok, gluren? Maar gelukkig is dat Vlaams voor kijken. Het was super gezellig maar toen we zeiden dat we naar huis moesten omdat we de volgende dag trouwden geloofden ze er niets van.

Bezoek aan de nieuwe vulkaan.

Gisteren hebben we de nieuwe vulkaan bezocht. Dat mag tegenwoordig weer, echter alleen onder begeleiding van een gids. Voor residenten is dat gratis. Je kunt je via internet aanmelden. Niet residenten moeten bij een commercieel bedrijf reserveren. Dus ging gisteren om 06:00 uur de wekker want om 08:00 uur moesten we in El Paso zijn.

En, je gelooft het niet, maar om precies acht uur riep de gids:”Acht uur, naar de bus”. Daarna duurde het nog 20 minuten voor iedereen er in zat want de presentielijst moest worden gecontroleerd.

We reden naar een parkeerplaats vlak bij Montaña Quemada waar eerst op ons hart werd gedrukt om vooral binnen de de afgezete paden te blijven.

Het was een indrukwekkende wandeling, alles was bedekt met een dikke laag as.

Halverwege kregen we een instructie hoe de Canarische eilanden zijn ontstaan.

Maar zonder lopen kom je er niet dus verder door het rulle vulkanische as.

Na een klein uurtje kwam het doel van onze wandeling voor het eerst in zicht.

Even later stonden we op de op de mirador (uitzichtpunt) waar de nog steeds naamloze vulkaan in zijn zijn volle ‘glorie’ te zien was. Echt INDRUKWEKKEND! Wat een enorme berg is daar in drie maanden tijd ontstaan. We zagen hier voor het eerst de kratermond aan de achterzijde. Links daarvan is er nog één en er achter is de met zwavel omringde kratermond die vanuit de gehele vallei zichtbaar is.

Vanaf dat zelfde punt kan je ook Los Llanos zien liggen.

Een van de deelnemers van onze groep was een slachtoffer van de vulkaan. De man met de Camel rugzak legde uit waar hij heeft gewoond.

Dat was hier. Precies aan de voet van de heuvel was zijn finca en lagen zijn wijnvelden waar hij zijn hele leven gewerkt en gewoond heeft. Nog steeds komt hij hier drie maal per week om naar zijn onder de lava bedolven boerenbedrijf te kijken. Alles is hij kwijt, zijn huis en zijn inkomen.

Intussen werd de keuze voor het vroege uur steeds duidelijker, het werd steeds warmer en de zwarte as was ook niet echt een bron van verkoeling.

Naar weer een uur kwamen we weer bij ons uitgangspunt terug, Montaña Quemada (verbrande berg) en Cabeza de Vaca (Kop van de koe).

Hier moesten we wachten tot alle groepen (we waren in drie groepen gesplitst) terug waren. Daar bleek ook dat die verplichte gids heel serieus genomen wordt. Er verscheen een auto met een aantal Palmeros die ook de wandeling wilden doen. Maar uit het niets verscheen een mannetje met een geel hesje die ze resoluut de toegang ontzegde.

Hieronder de route die we gelopen hebben. Het vertrek punt A ligt uiteraard boven op het eindpunt B. Ik was even vergeten mijn wandel app aan te zetten.

Bezoek en de seksuele voorkeur van fruitbomen.

Bezoek.

Afgelopen week hebben we bezoek gehand van Anky’s zus en haar man. Het was erg gezellig om ze weer te zien. Hieronder staan we op Montaña La Laguna waar je een indrukwekkend uitzicht hebt over de lavastroom die eind vorig jaar hier is ontstaan.

Er wordt intussen hard gewerkt aan het herstellen van de verbinding met het zuidelijk deel van het eiland. Die mensen moeten nu anderhalf uur rijden om in Los Llanos te komen. Dat wil zeggen als ze tenminste niet in Puerto Naos of La Bombilla wonen. Die bewoners mogen nog steeds niet terug naar hun huis vanwege de gevaarlijke gassen die nog steeds uit de lava komen.

De zuidelijke nieuw aangelegde weg.

Onze vruchtbomen met hun uiteenlopende seksuele voorkeuren.

Op onze finca beginnen de vorig jaar nieuw geplante bomen langzaam maar zeker ‘volwassen’ te worden. Hieronder zie je de vrouwelijke Kiwi die voor het eerst in bloei staat.

Vrouwelijk kiwi bloem

Of we kiwi’s gaan krijgen is nog de vraag want je hebt dan een vrouwelijke en mannelijke plant nodig. Onze dame gaat goed.

Kiwi vrouw

Maar meneer moet kennelijk nog wakker worden.

Kiwi man

Ook is onze eerste Caqui in aanbouw. Hier hebben we geen mannelijke en vrouwelijke plant nodig. De Caqui doet het kennelijk met zichzelf.

Caqui

Onze eerste perzik.

Perzik

Onze eerste mango’s.

Mango

Een ook de pruim staat weer helemaal in de startblokken.

Pruim

Onze vier seizoenen citroenboom is al een poosje uit die blokken, hij is zwaar beladen. Probleem met deze citroenen is de super lage prijs. Je mag blij zijn dat je €0,30 per kg krijgt. Je moet ze daarvoor wel plukken, één voor één schoonmaken en dan nog naar de handelaar brengen.

Vier seizoenen citroen

Ook hebben we een blauwe vijgenboom.

Blauwe vijg

En een groene vijgenboom.

Groene vijg

Ook deze zwarte olijf heeft dit jaar voor de tweede maal vruchten. De oogst van vorig jaar, ongeveer een kilo, was niet te vre….. ik zal wel iets niet goed hebben gedaan.

Olijf

Net als bij mensen hebben ook vruchtbomen verschillende seksuele voorkeuren. Zoals al vermeld zijn ze soms hetero en heb je een mannelijke en een vrouwelijke plant nodig en soms bevruchten ze zichzelf. Avocado’s zijn anders. Zij doen het met een andere soort. Ze hebben mannelijke en vrouwelijke bloemen maar die bloeien niet tegelijk. Hieronder staat een foto van de variëteit Hass.

Avocado Hass

En die doen het weer met de variëteit Fuerte. De vrouwelijke bloemen van de Hass bloeien s’morgens tegelijk met die van de mannelijke Fuertes. ‘S middags gaat het andersom. Swingers dus.

Avocado Fuerte

Dit zijn de toekomstige amandelen.

Amandel

De sinaasappels lopen op hun laatste benen, het seizoen is voorbij.

Sinaasappel

Verder hebben we nog pistache noten. Ook hier heb je weer een mannelijke en een vrouwelijke plant nodig. Noten zullen er dit jaar nog wel niet aan komen vrees ik.

Pistache vrouw

Dit is een limon. Kennelijk twijfelt deze nog of hij het wel wil gaan doen.

Limon

Dan een eervolle vermelding voor deze citroenboom. Dit is een echte Albert Heijn. We hebben er al veel Citroenen van geoogst. We hebben hem jaren geleden eens bij AH gekocht en meegenomen naar La Palma. Vorig jaar na de zeer hete calima van 43°C heeft hij bijna het loodje gelegd maar na een zware snoei actie van mijn kant is hij/zij er weer helemaal bovenop.

AH citroen

De bedoeling is nu nog dat ik een kleine Pitahaya plantage met 7 planten ga aanleggen. Kom ik als ik het niet vergeet tenminste nog op terug.

Het mysterieuze lek.

Gisterenmorgen lag er een enorme plas water op de badkamervloer. Ik kon echter geen spoor van lekkage ontdekken. Dus maar opgedweild in de verwachting dat het lek zich wel zou laten zien. En …… nu een dag later is het nog steeds droog en dat is balen. Iemand een tip?

Foto test en inhalen achterstand.

Uitslag foto test

Ca. 25 mensen hebben gereageerd op mijn verzoek hun reactie door te geven op een serie foto’s die ik op verschillende manieren had verkleind, daarvoor mijn dank. Uit die reacties bleek dat de kwaliteit van de foto’s meer afhankelijk was van het aantal pixels in de breedte dan van de bestand grootte. Foto’s met een pixel breedte van 1024 en een bestand grootte van ca. 600kb kwamen het beste uit de bus. Dus dat gaat de standaard worden.

Eén foto stelde mij voor een raadsel. Foto 4 was het zelfde als foto 1 alleen de kwaliteit was ingesteld op 85% ipv 100%. Het raadsel was dat die foto met mindere kwaliteit scherper leek. Gelukkig merkte Cobie het zelfde op. Ik ben dus niet gek, bedankt Cobie.

Bezoek ex zwager.

Eerst kwam mijn ex zwager op bezoek. Hij is liefhebber van wandelen en fotograferen. Voor zijn scheiding hebben we veel samen gewandeld. Dat schept dus een band.

Wat zit er toch in al die kassen van plastic?

Niet echt spannend, bananen.

In Tazacorte hebben we de beroemde bogen van de cruiseschepen terminal gefotografeerd. Onderstaande foto vind ik zelf best goed geslaagd.

Bezoek oudste dochter.

Direct daarop kwam mijn oudste dochter op bezoek. Zij wilde de nieuwe lava zien dus:

Haar partner en hun zoon waren er ook bij.

Ook mijn bezige bijtje amuseerde zich kostelijk.

Weer maar eens een cursus gevolgd.

Op ons onderste terras doen de avocado’s het niet best. Wat ik ook doe, het resultaat is teleurstellend. Ik heb dus besloten om naar alternatieven te kijken. Wat mij betreft komen er amandelen (almendras) of olijven. Dus toen deze gelegenheid zich voordeed ik er naar toe.

De amandel is hier een in de vergetelheid geraakt product. Op het eiland Gran Canaria was de oogst ooit 150 ton vorig jaar slechts 6. Maar volgens onze leraren is het klimaat en de grond nergens ter wereld beter dan op de Canarische eilanden en komen de beste amandelen ter wereld ook hier vandaan. Bijkomend voordeel, ze verbruiken erg weinig water.

Maansverduistering

Die was hier goed te zien. Omdat ik geen telelens heb heb ik de onderstaande foto vrij veel moeten vergroten waardoor hij niet echt scherp is.

Nog even een goed advies.

Test test 1 2 3 test test.

Geen blog meer?

Nee ik ben jullie niet vergeten. We hebben het erg druk gehad met bezoek en ik wilde mijn nieuwe fotobewerkingsprogramma leren kennen.

Reden daarvoor is dat ik mijn foto’s op een beheerste manier wil verkleinen zonder dat de kwaliteit daaronder lijdt.

Reden daarvoor is weer dat het blog programma dat ik gebruik, WordPress, niet gratis is. Ik heb inmiddels al meer dan 1.000 blogs geschreven en al twee maal de door mijn in beslag genomen geheugen ruimte moeten vergroten. Als ik nog een stap moet vergroten gaan de kosten echt in de papieren lopen en het moet wel leuk blijven.

Doe mee aan deze test.

Hieronder staan zes foto’s, 1 t/m 6, waarvan de gebruikte geheugenruimte steeds verder afneemt. Nummer 1 heeft de hoogste kwaliteit en 6 de laagste. Laat mijn s.v.p. weten aan welke foto (alleen het eerste nummer) je kunt zien dat de kwaliteit minder wordt.

De originele foto toon ik niet die is te groot hij is 10,3 Mb. Tussen de haakjes worden de breedte van de foto in pixels, de kwaliteit in % en de grootte van het bestand weergegeven. Voor de originele zou dit zijn 3024 pixels, 100% en 10,3Mb.

1 (1024px100%1,2M)
2 (1024 95 647)
3 (600 100 525)
4 (1024 90 457)
5 (1024 85 362)
6 (300 100 150)

Uw medewerking wordt op prijs gesteld.

Geconditioneerd onkruid.

We hebben een redelijk mooie week achter de rug maar vandaag regent het weer.

En dat is goed! Het regent hier al niet veel en dan alleen nog voornamelijk in de winter en vroege voorjaar. De rest van het jaar is het droog, rete droog.

Maar dat heeft ook een nadeel. Het onkruid weet dat ook. Dus als het regent moet het groeien en dat doet het dan ook. Je kan het horen groeien. Dus op plaatsen waar je water geeft, zoals in je tuin, …… tiert het onkruid welig. Wij hebben vier stukken tuin die we steeds één voor één van onkruid ontdoen. Als je met de laatste klaar bent dan kan je in de eerste weer aan de gang.

Daar zijn we dus helemaal klaar mee. Dus actie, harde actie, eerst stenen verzamelen. Wordt ook maaien een eind makkelijker.

En die in de tuin boven op onkruiddoek gooien.

Inmiddels heb ik ongeveer 1000 kg stenen in dat deel van de tuin liggen en het resultaat mag er zijn.

Mijn hele leven is mijn motto geweest:”Survival of the fittest”. In geval van problemen vroeg ik me altijd af: “Wint mijn probleem of ik?” Het antwoord daarop was simpel. Ik! Laat dat onkruid het nu nog maar eens proberen. Wil niet zeggen dat ik nog best opzie tegen de volgende stukken tuin.

Onderstaande geweldige foto wil ik jullie niet onthouden, hij stond hier deze week in de krant. Een foto van de vulkaan uitbarsting genomen vanuit de ruimte.

Enige updates.

Zo even bijpraten. Terwijl het in Holland prachtig weer was, was het hier koud. Aan onderstaande grafiek zie je dat de gemiddelde week temperatuur (oranje lijn) hier behoorlijk onder het gemiddelde van de afgelopen vier jaar (rode lijn) lag.

Maar, aan die zelfde rode lijn kan je ook zien dat we mogen verwachten dat dat vanaf nu snel weer goed gaat komen.

En bovendien regende het pijpenstelen afgelopen dagen. Maar dat was wel nodig ook want het gemiddelde lag best ver onder het gemiddelde van de afgelopen jaren (grijze vlak). Het ligt er nu net boven (blauwe staaf).

Al die regen had een bijkomend effect. Het toonde door stoom wolken aan hoe warm de lavastroom nog was.

‘T ja die lava. Binnenkort begint men met het aanleggen van de verdwenen kustweg. Er is een budget van 38 miljoen euro vrijgemaakt voor de aanleg van die weg.

Wel een beetje wrang voor onze Belgische vrienden. Er is nu een weg gepland vlak langs hun verwoeste huis (rechter, rechte gele pijl).

En de bron van al deze ellende? Die stoomt, ook zonder regen, nog steeds. Ook is er weer seismische activiteit. Maar …. de geleerden zeggen dat dat normaal is, de grond zou krimpen wat dan weer die trillingen zou veroorzaken. Daar hopen we dan maar op.

Verder was er vandaag deze melding op de nieuws site van CNN. In Amerika heeft een studie uitgewezen dat het eten van avocado’s het risico op hart en vaatziekten verminderd. Mooi, nu de immer zakkende prijzen nog omhoog.