Het gesprek van de dag, Gran Canaria.

Het weer ondanks de vijfde dag met temperaturen dik boven de 30 graden, is verslagen, het gesprek van de dag is nu de brand op Gran Canaria.

IMG_2544.JPG

Foto:”El Time”.

Gelukkig is nu de kracht door de veranderende weersomstandigheden wel wat van de brand af. Maar 12.000 hectaren verbrand en 10.000 geevacueerden is toch wel wat.

Ook wij zien er wat van. De helikopters van de B.R.I.F. (Brigadas de Refuerzo en Incendios Forestales) zijn de hele dag weg. Gisteravond kwamen ze terug ik denk voor onderhoud aan de helikopters. Na aankomst werden de moteren nog een aantal malen gestart en vanochtend vroeg werd er in alle vroegte een proefrondje gevlogen.fullsizeoutput_2d45.jpeg

Toen de zon opkwam vertrokken de heren weer.IMG_3765.JPG

Ik hoop dat alles goed gaat daar, gelukkig zijn er nog geen slachtoffers gevallen.

Hoog risico op bosbrand.

De regering van de Canarische eilanden heeft een alarmsituatie afgekondigd in verband met het hoge risico op bosbranden.

Vanwege de te verwachten hoge temperaturen de komende dagen van 34 – 42°C, een luchtvochtigheid lager dan 30% en het tekort aan regen dit jaar van 50 – 75% is het risico op bosbrand extreem hoog.

T’wordt dus lekker warm en laten we hopen dat iedereen alert is. Onze blus helicopters hebben het al zo druk gehad met die branden op Gran Canaria.

Niet alles gaat goed.

Doorgaans schrijf ik over dingen die goed gaan. Ik moet zeggen dat we redelijk tevreden zijn maar niet alles gaat goed. Daar volgen nu een paar voorbeelden van.

Vanochtend heb ik de Durasnos geoogst. Dat moest wel want er lagen er veel op de grond. Durasnos zijn een soort kleine perziken. Hier de oogst.

En waarom ze gelijk naar de composthoop gaan?

Ze zitten vol wormen. Een goede kennis vertelde dat je netten over de bomen moet hangen. Misschien dat ik dat nog eens doe in de toekomst.

In het midden van alle avocado bomen staat een enorme citroënboom.

Die citroenen worden erg groot zo’n 12 cm en het zijn er veel! Regelmatig raap ik de afgevallen citroenen op.

Waarom ik ze niet verkoop maar ze naar de composthoop gaan? Die lastige huisvrouwen willen citroenen van ca. 6 cm de mijne willen ze niet, ze zijn te groot.

Verder hebben we nog peren. Het zijn wel kleintjes maar het zijn er veel.

Mooie peertjes?

Niet dus.

Verder heb ik van de week de ‘vallendesterrenregen’ geprobeerd te fotograferen. Tot 110 vallende sterren per uur zouden er kunnen voorkomen. En zeg nu zelf waar kan je beter zijn dan in La Palma om vallende sterren te zien? Resultaat:

Noppes, geen vallende ster gezien.

Vakantie?

Ik ben eindelijk klaar met het dak van de logeerkamer en het schuurtje. Het viel niet mee de laatste tijd want het was knap warm op dat dak. We hadden de laatste week een lichte calima. De onderstaande foto van een pagina vanHD Meteo La Palma laat het effect van zo’n calima goed zien.

Dit was s’morgens om 11:45 uur. Wij zitten bij het sterretje. Normaal is hoe hoger hoe koeler maar nu niet. Het rode gebied wordt veroorzaakt door uit de Sahara aangevoerde warme en extreem droge (zie rechter eilandje) lucht. Wij zitten op dat moment precies op de rand.

Het leggen van de pannen was niet zo’n probleem dat ging vrij snel maar de afwerking van de randen is een ander verhaal, zeker ook omdat het schuurtje niet recht naast het gebouwtje met de logeerkamer staat.

het resoluut mag er zijn, zo was het:fullsizeoutput_29ba.jpeg

En zo ziet het er nu uit:

En van de andere kant gezien:img_8861

Ziet het er nu zo uit:g7dyzOFHR%ybh8NZP9K%mw.jpg

Dat grote zwarte vlak is een raam. We hebben er lang over getwijfeld of we dat raam er wel in moesten zetten omdat we bang waren dat het raam ondanks de zonwerende laag die er tussen zit toch veel warmte uit zou stralen. Het resultaat is echter dat de kamer nu koeler is dan voorheen. Dat komt waarschijnlijk omdat de pannen eerst direct op het houten dak lagen terwijl er nu een goede isolatielaag tussen zit.

Kortom super tevreden, alleen ….. normaal lig ik s’ochtends op bed een planning voor de dag te maken maar vandaag wist ik niets. Ik zeg tegen Ank:”Ik weet niet wat ik moet gaan doen.”, zegt zij:”Haha dan heb je nu eindelijk vakantie.”. Moet ik toch iets op verzinnen.

Casa Demetria.

Casa Demetria is zoals de meesten wel zullen weten de naam van de door mij verbouwde pajero die we naar haar laatste inwoonster hebben genoemd.

Ik heb over die verbouwing veel geschreven maar nu al lange tijd niets meer dus nu een update over hoe het verhuren gaat. Nu daar is maar een woord voor: Uitstekend! Het huisje staat ingeschreven op Tripadvisor, Booking.com, Micazu en op onze eigen site, casademetrialapalma.com.

De huurders komen uit heel europa en de recensies zijn, tja hoe zeg ik dat … uitstekend.

Gisteren ontving ik dit.

Booking.com heeft ook zoiets maar daar weiger ik aan mee te doen. De enigste die daar beter van wordt zijn zij zelf. Daar komt nog bij dat je als je weigert ze je proberen te dwingen door te zeggen dat je dan zakt op de vakantiehuizenlijst. Nu dan moet je net bij mij zijn, dan gaan gelijk al mijn haren overeind staan en dan haal ik casa Demetria nog liever van hun site af. Maar de recensies zijn er niet minder om.

Al dat werk niet voor niets gedaan dus.

Geslaagd.

Na drie avonden van 17:00 tot 21:30 uur met een spraakwaterval van fotografische theorie die begon met het bepalen van je dominante oog.

Gegeven door de medicus/ fotograaf Tomás E. Vento Remedios.

Heb ik ook nog een supermooi diploma gekregen.

Nu vanmiddag nog een praktijk les in de Mercadillo. Foto’s die daar gemaakt worden zullen 7 augustus worden worden tentoongesteld in de bibliotheek van Puntagorda als onderdeel van de festiviteiten rondom de viering van de beschermheilige van het dorp San Mauro Abad.

De rust is weer teruggekeerd.

De jeugd is na 14 dagen weer terug naar Nederland en ook onze eerste Spaanse gasten zijn na drie weken vertrokken. Voor ons is het nu schoonmaaktijd. Hoewel ik wel moet zeggen dat onze zéér vriendelijke Spaanse gasten Casa Demetria super schoon hebben achtergelaten.

Voor mij is weer het tijd om de Arañas Cristalinas te bestrijden. Dat kan nu want deze lawaaierige activiteit stoort, buiten een oude Duitse buurman, nu niemand.

En Ank maakt jam van de pruimen die ze van Rob heeft gekregen.

Verder ben ik een fotocursus gaan volgen. Vier dagen van vier uur voor €10. Daar kan je je geen buil aan vallen en een mens is nooit te oud om te leren. De cursus is georganiseerd door de gemeente Puntagorda. Hij wordt gehouden in de Casa de Cultura, het dorpshuis zeg maar.

De docent is een dokter en fotograaf, president en visepresident van van alles en nog wat, van alles wat met fotografie te maken heeft hier in de provincie Santa Cruz de Tenerife. Verder komt hij nog eens in het Mac Innes book of records voor snel praten. Niet te geloven de woorden komen uit zijn mond als kogels uit een mitrailleur. Gelukkig weet ik waar hij het over heeft dus ik kan hem nog enigszins volgen. Maar in de pauze bleek dat zelfs mijn klasgenoten er problemen mee hebben.

Het weer is hier véél slechter dan in Nederland waar het nu 39 á 40° is. Het is zonnig, slechts 24° en windstil. Afzien dus. 😂