Lex is niet meer.

Twee weken geleden ben ik voor zes dagen naar Nederland geweest. Mijn broertje werd, toch nog onverwacht, in een hospice opgenomen. Ondanks het feit dat hij me nog maar een paar weken geleden op het hart heeft gedrukt in geval van zijn overlijden niet naar Nederland te komen wilde ik hem nog een keer zien. Dat is gelukkig nog gelukt. Praten lukte niet meer maar hij glimlachte toen hij me herkende. Lieve Lex, eindelijk geen pijn meer, rust zacht.

Lex Schop – Bergen op Zoom 21.01.1954 – Arnhem 28.10.2022

Doesburg

Ik logeerde bij de tante van mijn vrouw, dat was vlak bij het hospice waar Lex lag. Zij woont in Doesburg dat plaatsje dat vroeger in Zeeland lag maar tegenwoordig ineens in Gelderland. Vanuit haar woonkamer heeft zij dit schitterende uitzicht over de IJssel. Het gedicht onder de foto staat daar op een zuil aan de kade.

Zij leidt een eindeloos bestaan,
passeert zonder voorbij te gaan.

Zij put haar kracht uit haar verval
en maakt zich breed aan lager wal

Daar loopt zij bruid in waterkant
en draagt de hemel door het land.

Familiedag.

Zelf heb ik van de kant van mijn ouders zo goed als geen familie meer. Alleen nog een neef en nicht waarvan niemand weet waar die zijn en een nicht. Haar heb ik al erg lang niet meer gezien maar ik vond het wel fijn dat ze blij was dat ik haar belde.

Toeval wilde wel dat er door de familie van mijn vrouw een familiedag werd georganiseerd. Dat was erg gezellig.

De terugreis.

Maandagochtend vroeg op weg. Arnhem / Rotterdam is normaal niet een route die je ‘s ochtends wilt rijden. Maar wonder boven wonder zo goed als geen file. Ik was dus erg vroeg op Zestienhoven. Ik weet dat dat een nieuwe naam heeft maar als ik die op het gps systeem invoerde kreeg ik erg veel opties waarvan ik alleen de eerste twee letters kon zien. Zestienhoven werkt perfect.

Gezien alle geëmmer op Schiphol wilde ik toch maar het zekere voor het onzekere nemen en wilde ik op tijd op het vliegveld zijn. Nu dat was in Rotterdam niet echt nodig hieronder de wachtrij voor de security. Je weet het hè, Amsterdam heeft het en in Rotterdam gebeurt het. Maar goed wachten moet je dan toch al is het aan de andere kant van de douane.

When was the last time you met a stranger and you knew he was your friend.

In het vliegtuig naar Gran Canaria zat ik naast een Amerikaanse Nederlander. We raakten aan de praat en bleken beiden Harley rijders te zijn en dat schep een band zoals ook blijkt uit de reclame slogan van Harley Davidson hierboven. Ook hadden we beiden een band met de zee, hij werkte in de offshore en ik heb mijn diensttijd bij de marine doorgebracht. We hebben de hele weg gezellig over motoren en schepen zitten kletsen. De reis vloog om.

Waar we ons wel over verbaasden was het onderstaande pictogram op de stoelen voor ons. We zijn tot de conclusie gekomen dat het betekent. : Als je uit de patrijspoort kijkt (we zaten immers in een luchtschip) en je ziet vuur en rook mag je niet de was doen”.

Leermomentjes van deze reis.

  • Een digitaal rijbewijs is in Nederland niet geldig.
  • Met een digitale creditcard kan je bij SIXT geen auto huren.
  • Als je ouder bent dan 65 is een auto huren in NL erg duur. Als je niet hebt bijverzekerd op de site dan wordt je daartoe gedwongen op de luchthaven. In mijn geval was dat €300 voor zes dagen.
  • Als je een crematie verzekering van AVVL hebt en je komt, wonend in het buitenland, te overlijden keert de AVVL niets uit!
  • Als je een auto hebt die erg onstabiel lijkt dan staat de “lane controle” aan.

12 thoughts on “Lex is niet meer.

  1. Goedemiddag!

    Beetje erg late reactie maar alsnog gecondoleerd met het overlijden van Lex!

    Wij waren een paar dagen in/bij Madrid vandaar!

    <

    div dir=”ltr”>Hopelijk ga

    Like

  2. Gecondoleerd Hans. De minder fijne dingen van geëmigreerd zijn inderdaad de momenten waarop het ‘thuis’ moeilijk is, bij ziekte, opname verpleeghuis, terminale fase, overlijden, maar ook alle leuke momenten dat je er niet bij kunt zijn, even op de koffie b.v. Een Skype gesprek is leuk maar vervangt geen direct contact. Het is niet anders, dit is de andere kant van de emigratie medaille. Heb er zelf ook de nodige ervaring mee. We maken een keuze en moeten ook de minder fijne kanten aan emigratie accepteren. Sterkte!

    Like

  3. Gecondoleerd met het overlijden van je broer Lex. Afschuwelijk om nu echt geen familie meer te hebben. Heel veel sterkte daarmee!
    Fijn dat je hem nog hebt kunnen zien en aanraken.

    Ik moet altijd glimlachen om mensen die geëmigreerd zijn uit Nederland. Er blijkt dan daarna helemaal niets meer te kloppen van hun vaderland, het land van hun roots.
    Files files files, slecht weer, teveel mensen, stomme regeltjes, kleinburgerlijkheid, weinig natuur….
    Mijn zus en zwager die al 46 jaar in Nw Zeeland wonen, reageren ook zo.
    Maar ja, die Nederlandse aow is toch wel lekker iedere maand.
    Gelukkig maakt iedereen zn eigen keuze: ik zou nooit vrijwillig van mijn familie weggaan en ga liever een paar keer per jaar op vakantie naar verschillende bestemmingen…
    Wie weet nog wel een keer naar La Palma!

    Voor nu wens ik je nogmaals veel sterkte toe met het verlies van je broer, xx

    Like

    • Dankjewel Monique en zoals je weet zijn jullie welkom. Wat betreft die AOW daar heb ik hard voor gewerkt. Wat betreft die andere opmerkingen, misschien is dat ook wel een beetje zo. Zelfkennis is als een ziekenhuis bed proper edoch pijnlijk.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s